Ζητώ συγνώμη προκαταβολικά για το ίσως ανόητο των σκέψεών μου αλλά ίσως έχει δοθεί κάποια απάντηση για έστω ένα από τα παρακάτω ερωτήματα και θα ήθελα να τη μάθω και εγώ. Έβαλα αρίθμηση για να αποφευχθούν οι γενικολογίες και να διευκολυνθεί όποιος έχει την καλοσύνη να με διαφωτίσει επί των θεμάτων, να μπορέσει να μου απαντήσει δηλαδή συγκεκριμένα και οσο μπορει συνοπτικα. Συγνωμη που θετω περιορισμους αλλα φοβαμαι μη ξεφυγει η συζητηση γιατι και την αλλη φορα ρωτουσα για το απαραίτητο ή μη της καλυμμένης κεφαλής και πηρα απαντήσεις για το filioque και την αξία της βάπτισης! Άλλωστε δέχομαι την πιθανότητα να μην υπάρχουν απαντήσεις σε όλα, ξέρω ότι δεν είναι όλα γνωστά στον άνθρωπο, αν όμως έχει γίνει κάτι γνωστό από τα παρακάτω θα ήθελα να το μάθω!
1) Το καλό είναι ταυτόσημο με το Θεό ή ιδιότητα του Θεού;
2) Ο Σατανάς είναι ταυτόσημος με το Κακό ή ένας άγγελος που προτίμησε το Κακό;
3) Το Κακό ποιός το δημιούργησε ή είναι αναπόφευκτο να υπάρχει ως μη Kαλό;
4) Τελικά οι άγγελοι έχουν δυνατότητα να διαλέξουν μεταξύ Kαλού και Kακού;
5)Ο Σατανάς αμάρτησε, ο άνθρωπος το ίδιο, όμως στον άνθρωπο δόθηκε η ευκαιρία να μετανοήσει και να ξαναμπεί στη Βασιλεία του Θεού ενώ στον πρώτο όχι γιατί;
6)Αν ο Σατανάς είναι το Κακό, ο Θεός δημιούργησε το Κακό;
7)O Θεός είναι Παντογνώστης, άρα ήξερε όταν δημιουργούσε τον Σατανά ότι αυτός θα Τον προδώσει και θα γίνει το Κακό; Γιατί ο Θεός δεν συνέτριψε αμέσως μετά την προδοσία το Κακό, τον Σατανά και επέτρεψε να συνεχίσει να υπάρχει;
9) Aφού ο Σατανάς είναι το υπέρτατο Κακό ή ο βασιλιάς του σκότους κ.τ.λ. είναι αδύνατον να είναι ευτυχής. Γιατί λοιπόν επιμένει στην κακία και τη δυστυχία του και δε μεταμελεί;
10) Aφού έπεσε ο Σατανάς πώς βρέθηκε ως φίδι στον Παράδεισο και πώς κατάφερε να μπει εκεί όντας το ίδιο το Κακό;
11) Aφού ο Σατανάς δεν μας έπλασε γιατί έχει δύναμη επάνω μας και μπορεί να μας βάζει σε πειρασμους, να μας δημιουργεί εμπόδια κτλ;
12) Τι κερδίζει ο Σατανάς σκλαβώνοντας ψυχές, πού αποσκοπεί; Δεν ξέρει ότι θα συντριφτεί (όλος ο κόσμος το ξέρει!), αφού ξέρει το τέλος γιατί συνεχίζει (για το….ταξίδι;) τι νοημα έχει όλο αυτό για εκείνον αφού το τέλος είναι ήδη γνωστό;
«Όπου έρως θείος ήψατο καρδίας, εκεί φόβος ρημάτων ουκ ίσχυσε».
Ωραία ερωτήματα! Μόνο που χρειάζεται λίγος χρόνος μέχρι να απαντηθούν! Να ξεκαθαρίσουμε μόνο πως καμία ερώτηση δεν είναι ανόητη! Ο χαρακτηρισμός αυτός δείχνει περηφάνια από τον κρίνοντα και περιφρόνηση προς τον κρινόμενο και δεν είναι σωστός Χριστιανικά.
Μελίζεται και διαμερίζεται ο Αμνός του Θεού, ο μελιζόμενος και μη διαιρούμενος, ο πάντοτε εσθιόμενος και μηδέποτε δαπανόμενος, αλλά τους μετέχοντας αγιάζων.
Κυκλοφορεί ένα βιβλίο που λέγεται "Στοχασμοί περί καλού και κακού" που το έχει γράψει ο Αγ. Νικόλαος Βελιμίροβιτς. Εάν το βρεις αγόρασε το είναι πάρα πολύ ωραίο. Πρόσφατα το χάρισα και σε ένα φίλο μου που γιόρταζε.
Πράγματι πολύ όμορφα, αλλά και εύστοχα ερωτήματα.
Και βέβαια πιό εύκολος τρόπος για να απαντηθούν όλα τούτα, είναι αυτός που προτείνει ο Θεοδόσης, μέσω κάποιου βιβλίου.
Γιατί η απάντηση όλων αυτών των ερωτημάτων, χρειάζεται τουλάχισον έναν ευμεγέθη τόμο!
Εάν ταις γλώσσαις των ανθρώπων λαλώ και των αγγέλων,Αγάπην δε μη έχω,γέγονα χαλκός ηχών ή κύμβαλον αλαλάζον. Και εάν έχω προφητείαν και ειδώ τα μυστήρια πάντα και πάσαν την γνώσιν και έχω πάσαν την πίστιν,ώστε όρη μεθιστάνειν,Αγάπην δε μη έχω, ουδέν ειμί.
Και στο βιβλιοπωλείο της Α.Δ σίγουρα θα βρεις τη σειρά δυο βιβλίων του καθηγητού Π. Θεοδώρου "απαντήσεις σε θέματα δογματικά". Συγνώμη που σε παραπέμπω εκεί αλλά τέτοιου είδους θέματα δεν είναι εύκολο να απαντηθούν απο τον οποιοδήποτε και μάλιστα με τόση σαφήνεια.
Επίσεις ενα πολύ καλό βιβλίο που απαντά επάνω στα ερωτήματα που έθεσες είναι το
Ο ΔΙΑΒΟΛΟΣ ΚΑΙ Η ΜΑΓΕΙΑ του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου υπο Βενέδικτου Ιερομονάχου Αγιορείτου
Το Καλό όπως λες ταυτίζεται με το Θεό. Το κακό δεν το δημιούργησε κανείς. Είναι το αντίθετο, δηλαδή η έλλειψη ή η απομάκρυνση από το καλό. Όπως με το φως και το σκοτάδι, το σκοτάδι είναι η έλλειψη του φωτός.
Τις υπόλοιπες απαντήσεις στην πορεία της συζήτησης (να ψάξω και λίγο τις πηγές μου).
1.Εγώ δεν βλέπω τη διαφορά.
2: Είναι (πρώην) άγγελος που επέλεξε το κακό
3,4: Οι άγγελοι και οι άνθρωποι πλάστηκαν έχοντας το αυτεξούσιο, δηλαδή την απόλυτη ελευθερία να επιλέξουν αν θα ζήσουν κοντά στο Θεό, ή μακριά από Εκείνον. Το κακό είναι η απουσία καλού, όπως το κρύο είναι η απουσία ζεστού, ή το σκοτάδι η απουσία φωτός.
(απόσπασμα από έντυπο της ενορίας μου): Ένας από τους πιο λαμπρούς αγγέλους, ένα Χερούβ, το πιο λαμπρό στον Παράδεισο του Θεού, επήρθη κατά τη διάνοια, κατελήφθη από εγωισμό και θέλησε να γίνει Θεός, να ανεβάσει το θρόνο του πάνω στα νέφη, να γίνει όμοιος με τον Θεό, τον ύψιστο. Αυτή του η υπερηφάνεια έγινε η αιτία να εκπέσει από τα υψηλά αξιώματα που του είχε χαρίσει ο Θεός και να γυμνωθεί από τη Θεία Χάρη. Αυτή η απογύμνωση ονομάζεται πτώση του διαβόλου. Κατά την πτώση του παρέσυρε δυσεξαρίθμητο πλήθος αγγέλων. Μερικοί λένε ότι παρέσυρε όλο το 10ο τάγμα, άλλοι ότι από όλα τα τάγματα έπεσε ένα μέρος των αγγέλων. Τεράστιος ο αριθμός, αλλά μόνο το ένα δέκατο του αγγελικού κόσμου. Κινούνται και υπάρχουν στον περίγειο χώρο. Κατά την παράδοση παρενέβη ο Αρχάγγελος Μιχαήλ, ο οποίος ανέκοψε την πτώση των υπολοίπων αγγέλων.
Πολλοί αποδίδουν στο Θεό ευθύνες για την ύπαρξη του Σατανά. Όχι, δεν ευθύνεται ο Θεός. Έφτιαξε τον άγγελο καλό, αγαθό, φωτεινό. Αυτός εν τη ελευθερία του εξέπεσε και έγινε αυτό που κατάντησε. Κακός, μοχθηρός, εγωιστής, αλαζών, γεμάτος μίσος, χολή και πικρία. Εγυμνώθη από τη Θεία χάρη και του αφαιρέθηκε ο φωτισμός. Τρέφει μίσος προς τον άνθρωπο, γιατί ο άνθρωπος πλάσθηκε κατ’ εικόνα του Θεού και καλείται να πετύχει το καθ’ ομοίωσιν, κάτι που δεν θέλει ο Σατανάς.
5.Σε όλους δίνεται αυτό το δικαίωμα. Οι δαίμονες όμως δεν θέλουν να μετανοήσουν. Οι αγαθοί άγγελοι με την Ανάσταση του Χριστού έλαβαν ως δώρο από το Θεό την ατρεψία, δηλαδή να τρέπονται πάντα προς το αγαθό και ουδέποτε προς το κακό, διότι πριν είχαν και αυτοί το τρεπτόν
6.Το κακό δεν δημιουργήθηκε, προέκυψε λόγω της απομάκρυνσης από τον Θεό.
7.Ναι.
8.Ο Θεός κράτησε τον διάβολο εν ζωή, γιατί με το να πειράζει ο διάβολος τον άνθρωπο (προς το κακό) τον κρατά σε εγρήγορση και τον αναγκάζει να παλεύει για το καλό. Έτσι ο άνθρωπος, χάρη στον διάβολο, έχει τη δυνατότητα να προοδεύσει πνευματικά και να κερδίσει επάξια τον Παράδεισο.
9.Δεν είναι καθόλου ευτυχής, γιατί επέλεξε να ζήσει μακριά από τον Θεό. Γι’ αυτό άλλωστε δεν έχει ησυχία και μεταδίδει αυτήν την ταραχή σε όποιο πλάσμα ενδίδει στους πειρασμούς του.
10.Δεν γνωρίζω. Φαντάζομαι όμως πως ο Θεός – ανέκαθεν – επέτρεπε στον διάβολο να πειράζει τον άνθρωπο.
11.Όσο, με τη ζωή που κάνουμε, απομακρυνόμαστε από τον Θεό, τόσο εξασθενεί η άμυνά μας, και τόσο πιο «ευάλωτοι» γινόμαστε στις επιθέσεις του πονηρού.
12.Ο Γέρων Παΐσιος έχει πει : Αποσπάσματα από το βιβλίο «ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ, ΛΟΓΟΙ Α΄ : ΜΕ ΠΟΝΟ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΑΝΘΡΩΠΟ»
(σελ. 27-28) Δεν έχουμε συνειδητοποιήσει ότι ο διάβολος βάλθηκε να καταστρέψει τον κόσμο. Λύσσαξε, γιατί άρχισε να μπαίνει στον κόσμο η καλή ανησυχία. Είναι πολύ αγριεμένος, γιατί γνωρίζει ότι είναι λίγη η δράση του (Βλ. Αποκ. 12,12). Τώρα κάνει όπως ένας εγκληματίας, που, όταν τον κυκλώνουν, λέει : «δεν έχω σωτηρία! Θα με πιάσουν»! και τα κάνει όλα γυαλιά – καρφιά. Ή, όπως οι στρατιώτες που εν καιρώ πολέμου, όταν τελειώσουν τα πυρομαχικά, βγάζουν την λόγχη, ή το σπαθί και ρίχνονται και ό,τι γίνει. Σου λέει : «Έτσι και αλλιώς χαμένοι είμαστε. Ας σκοτώσουμε όσους πιο πολλούς μπορούμε».
Μελίζεται και διαμερίζεται ο Αμνός του Θεού, ο μελιζόμενος και μη διαιρούμενος, ο πάντοτε εσθιόμενος και μηδέποτε δαπανόμενος, αλλά τους μετέχοντας αγιάζων.
Γιατί ο Θεός δεν συνέτριψε αμέσως μετά την προδοσία το Κακό, τον Σατανά και επέτρεψε να συνεχίσει να υπάρχει;
