Φλόγα Αναγέννησης

[Domna]

ΦΛΟΓΑ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗΣ
του Γεωργίου Γιαννιού, θεολόγου

Κατά το παρελθόν ακούστηκε η άποψη πως η αθεΐα είναι της μόδας, ακόμη δε και φιλόσοφοι και αρνητές της θρησκείας διατύπωσαν την άποψη πως ο Θεός πέθανε! Στις μέρες μας όμως, όλα τα ανωτέρω ανατρέπονται δραματικά, καθώς ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι – κυρίως νέοι – προσέρχονται στην Εκκλησία, αντιλαμβανόμενοι αυτές τις δύσκολες ώρες για τη χώρα και τους ίδιους τη σπουδαιότητα της Ορθόδοξης Πίστης.
Τούτο καταδεικνύεται από δύο φαινόμενα. Το πρώτο είναι η προσέλευση των ανθρώπων στους Ναούς κατά τη Μεγάλη Εβδομάδα, όπου συμμετείχαν όχι απλά επιφανειακά, μα μέσα από το Θείο Δράμα προσδοκούσαν και τη δική τους λύτρωση, στα όποια προβλήματα της ζωής. Το δεύτερο, εξίσου σημαντικό, είναι και η προσέλευση νέων ανθρώπων στα μοναστήρια, ιδιαίτερα δε στο Άγιον Όρος. Η καταναλωτική κοινωνία, η νοοτροπία της καλοπέρασης, ο ερωτισμός, τα επαγγελματικά αδιέξοδα, η τεχνολογία, καθώς και άλλα στοιχεία που αποτρέπουν τη σχέση της Εκκλησίας με τη νεολαία, πλέον συνειδητοποιούνται και όλα αυτά τα άγχη του μοντερνισμού και του υλιστικού φρονήματος, επιδιώκονται να ξεπεραστούν μέσα από την εμπειρία και το βίωμα του ασκητικού ήθους της Εκκλησίας μας.
Σήμερα η Αγία μας Εκκλησία βιώνει μια αναγέννηση, η αθεΐα – σε οποιαδήποτε μορφή της – δεν είναι πλέον της μόδας, έχοντας σχεδόν περάσει στη λησμονή και την περιφρόνηση. Οι άνθρωποι συνειδητοποιούν μέρα με τη μέρα πως κάθε αδιέξοδο, δεν είναι όντως αδιέξοδο, εφόσον αντιμετωπιστεί όπως ακριβώς προτάσσει η Εκκλησία.
Και το ευτύχημα είναι πως οι νέοι το αντιλαμβάνονται. Από το διαδίκτυο καταθέτουμε την εξομολόγηση ενός ανώνυμου νεαρού: «τα δυο τελευταία χρόνια που είμαι πιο κοντά στην Εκκλησία, σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια που πήγαινα μόνο το Πάσχα, έχω παρατηρήσει ότι ολοένα και περισσότεροι νέοι άνθρωποι βρίσκουν στην Εκκλησία μας τον Χριστό μας, που μας δίνει την αληθινή αγάπη και παρηγοριά. Είναι ένα πολύ ελπιδοφόρο μήνυμα να βλέπεις νέους ανθρώπους από 25 ετών να προσεύχονται και να ελπίζουν στον Θεό. Θυμάμαι όταν πήγαινα πιο μικρός στην Εκκλησία, αραιά και που, έβλεπα μόνο μεγάλους ανθρώπους σε ηλικία να είναι σχεδόν κάθε μέρα και να προσεύχονται. Μονολογούσα και έλεγα, καλά δεν έχουν τίποτα άλλο να κάνουν; Δεν εργάζονται, δεν έχουν το άγχος του σημερινού νέου που πρέπει να δουλεύει δυο δουλειές για να επιβιώσει, να προλάβει να βρει χρόνο για την οικογένεια του, για τους γονείς του, για τους φίλους του, για τον εαυτό του.
Τα χρόνια πέρασαν, έφυγε η πρώτη νιότη, απόκτησα οικογένεια και τρία υπέροχα παιδάκια. Αναρωτήθηκα, καλά έτσι είναι η ζωή; Αυτή είναι η ζωή; Δηλαδή, γεννιόμαστε, χαιρόμαστε τους γονείς μας, παντρευόμαστε, κάνουμε παιδιά και μετά εγγόνια και μετά αναχωρούμε από τον μάταιο τούτο κόσμο;
Ευτυχώς κατάλαβα ότι δεν είναι έτσι τα πράγματα. Δεν είμαστε μόνοι μας. Ο μεγάλος πολυδύναμος και πολυεύσπλαχνος Θεός είναι δίπλα μας. Αρκεί να ανοίξουμε την καρδιά μας. Να μας αγγίξει το άκτιστο φως. Να νιώσουμε την καρδιά μας να φτερουγίζει και να είναι έτοιμη να πετάξει προς τον Δημιουργό της.
Πόσο ωραίο θα ήταν να πήγαινα στην Εκκλησία κάθε ημέρα και να μην χωρούσα από τον πολύ κόσμο. Όλοι οι άνθρωποι να προσευχόντουσαν. Ιδιαίτερα οι νέοι άνθρωποι θα έβρισκαν αυτό που δεν βρίσκουν στην καθημερινότητα τους, στον φίλο τους, στο club που πάνε, στα γήπεδα... Την απέραντη αγάπη, την συγχώρεση από τον παντοδύναμο Θεό.
Σε συζήτηση που είχα πριν ένα μήνα όταν επέστρεφα από το Άγιο Όρος, με ένα συνταξιδιώτη που είχε επισκεφθεί την Αγία Άννα, μου είπε πως βρήκε ένα Γέροντα και στην συζήτηση που είχαν του είπε ότι είναι στο Άγιο Όρος τα τελευταία 65 χρόνια. Καλά, τον ρωτάνε, πως είναι δυνατόν; "Θείος έρωτας" απάντησε. Είμαι εδώ από δεκαπέντε χρονών. Απίστευτο...
Υπάρχει ελπίδα. Οι νέοι βρίσκουν παρηγοριά κοντά στο Θεό!
Η φλόγα αναγέννησης άναψε. Ολοένα και περισσότεροι νέοι ζυγώνουν να πάρουν την φλόγα αυτή και να πυρώσει την καρδιά τους με αγάπη προς τον Θεάνθρωπο. Σε ευχαριστώ παντοδύναμε και πολυεύσπλαχνε Θεέ. Υπάρχει ελπίδα.... (Θοδωρής)».

http://inefxinoypoleos.weebly.com/omicr ... alpha.html