Η μεταστροφή του διάσημου άθεου Antony Flew

[Domna]

Τον περασμένο Απρίλιο απεβίωσε σε ηλικία 87 ετών o διάσημος Άγγλος φιλόσοφος Antony Flew (11 February 1923 – 8 April 2010). Ο Flew, γιός μεθοδιστή ιερέα, καθιερώθηκε σαν άθεος διανοητής μετά από μία σύντομη ομιλία του στη Σωκρατική λέσχη του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης κατά τα μέσα του 1950, με τίτλο «Θεολογία και έλεγχος του εσφαλμένου» (Theology and Falsification). Πολλοί είπαν ότι ή ομιλία αυτή ήταν ακατανίκητη απόδειξη της μη ύπαρξης Θεού. Έκτοτε έγραψε πολλά βιβλία, όπως ή ηθική της εξέλιξης, ψυχικά φαινόμενα κλπ. Επιβλήθηκε όμως κυρίως με τα βιβλία του περί μη ύπαρξης του Θεού.

Το 2004, μετά από πενήντα χρόνια έντονης αθεϊστικής δράσης, άφησε άναυδους τους πάντες, κυκλοφορώντας ένα DVD με τίτλο, «Έχει ανακαλύψει η επιστήμη τον Θεό;». Σ’ αυτό ανακοίνωνε, ότι οι σύγχρονες ανακαλύψεις και οι ασυνέπειες στη θεωρία της εξέλιξης τον ανάγκασαν να επανεξετάσει τις απόψεις του. «H απίστευτη πολυπλοκότητα των διατάξεων, πού απαιτούνται για να δημιουργηθεί ζωή, δείχνει ότι έχει αναμιχθεί μία άπειρη νοημοσύνη στη δημιουργία της ζωής».

Ζητούσε επί πλέον συγνώμη για την παραπλάνηση τόσων ψυχών. Τρία χρόνια αργότερα, το 2007, κυκλοφόρησε το τελευταίο του βιβλίο: «Υπάρχει Θεός: Πώς ο πιο διάσημος άθεος άλλαξε γνώμη».

Η μεταστροφή του Flew προκάλεσε όχι μόνο σοκ, αλλά και την μήνη των άθεων διανοητών. Οι Times της Ν. Υόρκης δημοσίευσαν ένα καυστικό άρθρο, στο όποιο απέδιδαν τη μεταστροφή του σε γεροντική άνοια, άγνοια του πώς λειτουργεί ή επιστήμη κ.ο.κ. Και η απάντηση του Flew: «Όταν δεν μπορείς να αντικρούσεις τα επιχειρήματα, τότε προσπάθησε να απαξιώσεις αυτόν πού τα λέει».

Ο Flew είχε δηλώσει, ότι πάντοτε ακολουθούσε την αρχή του Σωκράτη: «Πηγαίνω όπου με οδηγεί ή αλήθεια», θα συμπληρώναμε κι εμείς το του Μενάνδρου: «Άγει δέ προς φώς την άλήθειαν χρόνος» (ό χρόνος φέρνει την αλήθεια στο φώς).

http://vatopaidi.wordpress.com/2012/01/ ... more-89236

[dionysisgr]

Bγαινουν καποια χρησιμα συμπερασματα απο εδω, για καθε ενδιαφερομενο.

1. Η επιπολαια σπουδη, η ορμη να "αποδειξουν", καποιοι ταλαιπωροι,
υπο τον μανδυα της επιστημοσυνης, διαχρονικα, οτι δεν υπαρχει Θεος,
φευγει απο την πισω πορτα πανικοβλητη, και αλλοφρονη,
παιρνοντας μαζι της, την αλαζονεια και τις ενδοκοσμικες ψευτοβεβαιοτητες τους,
μολις σφιξουν τα γαλατα, λιγο δηλαδη πριν απο το αναποφευκτο τελος,
οταν η επιστημη και η "λογικη", τους εγκαταλειπουν μονους και ερημους στην υπαρκτικη αβυσσο,
και τρεχουν και δεν φτανουν να ανακαλεσουν και να ανακρουσουν οτι πρεσβευαν τοσο καιρο..

Εστω και ετσι ειναι ευχαριστο να επιστρεφουν ανθρωποι,
στην γη της επαγγελιας,
απο την ανυδρη ερημο των λογισμων τους.

Δοξα τω Θεω.

2. Ο κεκρυμμενος, ακραιος φασισμος των ταχα ορθολογιστων
και "φιλελευθερων πνευματων" του αθεϊσμου,
που οταν καποιος, συνελθει και μετανοησει, ξεχνανε αυτοματως τις ανθρωπιστικες αξιες
και τον δημοκρατισμο και την διαλεκτικη τους,
και αμεσως τον ανακυρησσουν αρρωστο νοητικα,
και τον κοσμουν με την περιφρονηση και την απαξιωση τους.

Βεβαια για εναν μετανοηθεντα ειλικρινως και στραφεντα προς τον Θεο, αυτο ειναι στεφανος και οχι καταισχυνη.

Αλλα αυτοι που να παρουν χαμπαρι απο τετοια,
εφοσον κειτονται μακραν του φωτισμου και του ελεους
με δικη τους ευθυνη και αποκλειστικοτητα,
αφου ο Κυριος παντας ανθρωπους θελει σωθηναι και εις επιγνωσιν αληθειας ελθειν.

3. Κανεις ανθρωπος, που εχει ελαχιστη την καλη προαιρεση και δεν εχει ελθει σε σημειο πορρωσης,
δεν θα μεινει χωρις ευκαιριες, και χωρις να τον επισκιασει το ελεος του Θεου.

Και οπως λεει και ο π.Παϊσιος, πρεπει να προσπαθησει πολυ, καποιος για να παει στην κολαση,
αφου το να σωθουμε ειναι το επιθυμητο απο τον Θεο μας, την Θεοτοκο και τους αγιους και τις αγγελικες δυναμεις,
και δεν θα γινει παρα μονο εαν δεν το θελησουμε εμεις, και δεν το προσπαθησουμε με επιμονη και κοπο.

Ειναι αυτο που λεμε καμμια φορα σε συζητηση με αθεους, ειτε κατ'επιγνωσιν, ειτε κατ'αγνοια,
αν και πραγματικα ουσιωδως αθεος δεν υπαρχει, αλλα αυτο ειναι αλλη συζητηση,
οτι δηλαδη: αδερφοι, σας παρακαλουμε, προσκυνηστε τον Θεο, με το καλο,
και θα δειτε την αγαπη και το ελεος Του,
γιατι διαφορετικα θα Τον προσκυνησετε με το κακο,
και θα δειτε την δικαιοσυνη και την αποστροφη Του..

Ομως οπως και να'χει,
ειτε ετσι ειτε αλλιως,
θα Τον προσκυνησετε,
αφου θα ερθει ο καιρος, αναποδραστα:
"ἵνα ἐν τῷ ὀνόματι Ἰησοῦ πᾶν γόνυ κάμψῃ ἐπουρανίων καὶ ἐπιγείων καὶ καταχθονίων" *,
τοτε οριστικα και αμετακλητα πλεον,
ενω τωρα, μεχρι τελος του κοσμου, η, της ζωης του καθενος, υπαρχει περιθωριο.

* Προς Φιλιππησιους. 2,10

Μακαρι ολοι οι ανθρωποι, να συνελθουν να φωτιστουν και να δουν Θεου Προσωπο.

Αυτο πρεπει να ειναι μια βασικη προσευχη μας, εαν θελουμε να λεγομαστε Χριστιανοι.

[panagiotisspy]

Η επιπολαια σπουδη, η ορμη να "αποδειξουν", καποιοι ταλαιπωροι,
υπο τον μανδυα της επιστημοσυνης, διαχρονικα, οτι δεν υπαρχει Θεος,
φευγει απο την πισω πορτα πανικοβλητη, και αλλοφρονη,
παιρνοντας μαζι της, την αλαζονεια και τις ενδοκοσμικες ψευτοβεβαιοτητες τους,
μολις σφιξουν τα γαλατα, λιγο δηλαδη πριν απο το αναποφευκτο τελος,
οταν η επιστημη και η "λογικη", τους εγκαταλειπουν μονους και ερημους στην υπαρκτικη αβυσσο,
και τρεχουν και δεν φτανουν να ανακαλεσουν και να ανακρουσουν οτι πρεσβευαν τοσο καιρο..

Πολύ σωστά..

Νιώθω μερικές φορές,
ότι το να εμμένει κάποιος πεισματικά στο να πιστεύει ότι δεν υπάρχει Θεός,
είναι τόσο παρά φύσιν,
όσο το να πιστεύει ότι δε θα πεθάνει ποτέ..

Η εμμονή στην μη ύπαρξη του Θεού,
και μάλιστα με λύσσα και ανάγκη "απόδειξης",
στην ουσία "θεοποιεί" το "εγώ" του ατόμου που επιμένει..

Και αυτό συνιστά ανάδειξη υπερ-εγωισμού, Εωσφορικού τύπου..

Όταν μιλάς με τέτοιους ανθρώπους,
βλέπεις μερικές φορές στα μάτια τους κάτι αλλόκοτο, κάτι τρομερά φοβερό,
αφρίζουν απ' το κακό τους,
γιατί στην ουσία έχουν ανάγκη να αρνηθούν τη φύση τους,
κάτι που είναι και το πιο τρομακτικό κακό....

Αυτοί οι άνθρωποι έχουν περισσότερο απ' τον καθέναν ανάγκη από Αγάπη....