Μήνυμα από Αγιοταφίτη Γέροντα

[Domna]

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΜΗΝΥΜΑ ΑΠΟ ΑΓΙΟΤΑΦΙΤΗ ΓΕΡΟΝΤΑ ΜΕ ΜΕΓΑΛΗ ΧΑΡΗ ΘΕΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΏΠΙΣΗ ΤΗΣ ΣΗΜΕΡΙΝΗΣ ΚΡΙΣΗΣ

Αγαπητοί χριστιανοί και προσκυνητές των Αγίων Τόπων. Σήμερα είναι εποχή που θα δοκιμαστούμε όλοι σκληρά. Αυτά που θα μας κρατήσουν στην σημερινή κρίση και που θα δώσουμε εξετάσεις στον Θεό είναι.

ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΣΤΟΥΣ ΣΥΝΑΘΡΩΠΟΥΣ ΜΑΣ. Με όποιο τρόπο μπορεί ο καθένας. Με τον λόγο, με την ηθική συμπαράσταση, με την υλική βοήθεια. Όπου μπορούμε να είμαστε κοντά στους ανθρώπους .

ΥΠΟΜΟΝΗ ΣΤΙΣ ΘΛΙΨΕΙΣ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΔΥΣΚΟΛΙΕΣ ΝΑΜΗΝ ΑΠΟΚΑΜΟΥΜΕ ΝΑ ΜΗΝ ΜΑΣ ΠΙΑΣΕΙ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΕΙ ΚΑΙ ΑΠΟΓΝΩΣΗ.

ΠΙΣΤΗ ΣΤΟΝ ΘΕΟ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ. Να παρακαλάμε συνέχεια ο Χριστός να μας προσθέτει πίστη. Κάθε μέρα να προσευχόμαστε να μας βοηθά και να μας σκεπάζει. Να το λέμε αυτό και στην οικογένεια μας και στα παιδία μας και στους αδελφούς μας γύρω μας.

http://apantaortodoxias.blogspot.de/201 ... _6950.html







ΠΙΣΤΗ ΣΤΟΝ ΘΕΟ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ. Να παρακαλάμε συνέχεια ο Χριστός να μας προσθέτει πίστη. Κάθε μέρα να προσευχόμαστε να μας βοηθά και να μας σκεπάζει. Να το λέμε αυτό και στην οικογένεια μας και στα παιδία μας και στους αδελφούς μας γύρω μας.

[dionysisgr]

Hρεμα βρε Δομνα. To γραφεις και με κεφαλαια..

Αυτα τα γραφουμε σχεδον ολοι εδω μεσα,
και δεν ειναι παρα τα αυτονοητα για καθε συνειδητο μελος της Εκκλησιας.

Αλλοιμονο μας, εαν δεν εκκινουμε απο αυτες τις πνευματικες "θεσεις". Τοτε τι κανουμε;
Μηπως ειναι αποκριες και εχουμε ντυθει Χριστιανοι; Μηπως δουλευουμε τον εαυτο μας, τους αλλους και τον Θεο;

Και εφοσον τα λεμε αυτα σχεδον ολοι μας, εδω και χρονια,
αραγε εχουμε και εμεις "μεγαλη χαρη"; Σε ποιο ποσοστο;

Με τι μετριεται η Χαρις του Θεου, στ'αληθεια;
Και ποιος ειναι αυτος που διακρινει την μεγαλη χαρη, σε καποιον, εαν δεν την εχει πρωτα πρωτα ο ιδιος;

Ενας αγιος, αναγνωριζει, γινωσκει και αναγινωσκει κατα βιβλικη γραφη, εναν αγιο.
Οχι μετα θανατον που θα εορταζεται απο την πασα Εκκλησια, αλλα την ωρα που ζει και διαλεγεται μαζι του.

Και στο τελος τελος, αραγε υπαρχει "μικρη" και "μεγαλη" χαρη, σαν σε ζυγαρια, η με το κιλo,
η απλως ο Θεος δινει, παρεχει, την χαρη Του, κατα παντα,
σε καθεναν που Τον πιστευει, Τον αγαπα,
ειλικρινα, ταπεινα, απλα, παιδικα, δηλαδη ανυστεροβουλα οσο και επιμονα,
και αγωνιζεται δε προς δοξαν του Ονοματος Του,
και παντα κατα το μετρο της δεκτικοτητος του, ως σκευος των δωρεων Του;

Θελω να πω, ας μην αναγαγουμε το αυτονοητο,
σε καποιο "θειο" και "μυστηριακο υψηλο ορος" και απατητη "κορυφη".

Χαρη Θεου, λαμβανουν ολοι οι ενταγμενοι λογω και εργω μεσα στο σωμα της Εκκλησιας,
με κεφαλη τον Χριστο, και εχουν Αυτον ως πρωτο και εσχατο σημειο αναφορας στην υπαρξη τους,
και οι οποιοι αυτο το πραγματωνουν μεσα απο την βιοτη τους,
στην καρδια τους, και στην καθημερινη τριβη τους, με το εκλησιαστικο γεγονος.

Απο λογο και θεωρια εχουμε φτασει σε επιπεδα ακαδημαϊκα.

Απο πραξη ειμαστε σε επιπεδα προ-νηπιακα.

Αυτο ειναι το προβλημα.

Ολων..