ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Η Ιερά Μητρόπολη Καστορίας μετά θλίψεως βαθυτάτης ανακοινώνει την προς Κύριον εκδημία του Γέροντος Μωυσέως Αγιορείτου, σήμερα Κυριακή των Αγίων Πατέρων της Α’ Οικουμενικής Συνόδου, 1 Ιουνίου 2014 και ώρα 04.14 π.μ.
Ο Γέροντας Μωυσής κατόπιν δικής του επιθυμίας εφιλοξενήθη το τελευταίο εξάμηνο στο Ιερό Επισκοπείο της Καστοριάς, περιβαλλόμενος μετά πολλής υιικής στοργής, αγάπης και σεβασμού υπό του υποτακτικού του π. Χρυσοστόμου και των πατέρων του Επισκοπείου.
Το τέλος της ζωής του ήταν ειρηνικό, ανεπαίσχυντο και οσιακό.
Η τιμία σωρός του θα τεθεί σε προσκύνηση στο Παρεκκλήσιο του Ιερού Επισκοπείου της Καστοριάς, όπου θα τελεσθεί η Θεία Λειτουργία και στη συνέχεια στους χώρους του Επισκοπείου.
Τη Δευτέρα 2 Ιουνίου 2014 η τιμία σωρός του μακαριστού Γέροντος Μωυσέως θα μεταφερθεί στο Άγιον Όρος, προκειμένου να ψαλλεί στις 1.00 μ.μ. η Εξόδιος Ακολουθία στο Κυριακό της Ιεράς Σκήτης του Αγίου Παντελεήμονος και ο ενταφιασμός του στο Κοιμητήριο της Σκήτης.
Να είναι αιωνία αυτού η μνήμη και ας μας συνοδεύουν οι άγιες ευχές του.
Τα πάντα δώσε για τον Χριστό, Τον Χριστό μη δώσεις για τίποτε. Άγ. Ιουστίνος Πόποβιτς
Πριν ένα χρόνο περίπου ανέβηκα στο λεωφορείο και σε μια στάση ανέβηκε στο μέσο. Σάστισα. Το να δεις μέσα στον κόσμο ξαφνικά την γνώριμη εικόνα του,λ δεν είναι και το πιο συνηθισμένο. Τον κοίταξα έντονα και με κοίταξα, Μάλλον δίστασα να του πάρω την ευχή. Η τελευταία εικόνα που είχα, τώρα πλέον στο ουράνιο λεωφορείο. Καλόν παράδεισο....
Το έμαθα εχθές το απόγευμα από άτομα της Ορθόδοξης Ιεραποστολικής Αδελφότητας της Στουτγκάρδης . Ο γέροντας Μωησής είχε έρθει κάμποσες φορές εκεί και μίλησε . Δεν μπορούσα να το πιστέψω όταν μου το είπαν .
Ο Θεός να αναπαύσει την ψυχή του !!!
Ο αληθινός χριστιανός έχει τρία γνωρίσματα:
1. Διαβάζει τον Λόγο του Θεού (Αγία Γραφή).
2. Τον εφαρμόζει στη ζωή του.
3. Φροντίζει να τον διαδίδει για να σώζονται και οι άλλοι και να γίνονται κοινωνοί του θαύματος που έζησε.
Οι στιγμες ειναι δυσκολες, και το χτυπημα γερο. Και η απωλεια μεγαλη.
Οσοι τον διαβαζαν και τον παρακολουθουσαν το ιδιο αισθημα εχουν.
Ομως ο Κυριος μας, γνωριζει ποτε και πως πρεπει να καλεσει τον καθενα κοντα Του.
Παρα το σοκ, πρεπει να πουμε δυο λογια, γιατι του χρωσταμε πραγματα.
Ειχα την ευλογια να τον γνωρισω ενα μαγιατικο απογευμα πριν μερικα χρονια,
λιγο πριν την τελεση του πανηγυρικου εσπερινου του Ιερου Κουτλουμουσιανου Κελλιου Αγιου Γεωργιου,
οπου ειχε κληθει να συμπανηγυρισει, απο το γειτονικο του κελλι.
Στεκοταν στο αναλογιο και ετοιμαζοταν να πει τα γραμματα, και να ψαλλει.
Στο ερημο ακομα παρεκκλησι, τον πλησιασα, διακριτικα και ζητησα την ευχη του.
Αφου μου την εδωσε, με χαρα, με ρωτησε απο που ειμαι, με τι ασχολουμαι, εαν εχω παιδια, και εαν θελει να πουμε κατι.
Του απαντησα, οτι το μονο που θελω να του πω ειναι ενα μεγαλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ,
για την ακαταπονητη προσφορα της καρδιας του,
που ολα αυτα τα χρονια, την εκανε κομματια και την μοιραζε,
την τυπωνε με μελανι πανω στο χαρτι,
πανω στα δεκαδες ευωδιαστα απο αρωμα αθωνιτικο και ορθοδοξο βιβλια του,
και την εδινε ως χαρα και πνοη ζωης, Θεου πνοη στον αναγκεμενο αδελφο οπου γης.
Ταπεινος, εδειχνε σαν να μην ειχε κανει κατι ιδιαιτερο.
Με κοιταξε, χαμογελασε, μιλησαμε για τα βιβλια που ειχα, και μου ελειπαν ακομα. Ειπαμε και λιγα ακομα.
Δεν θα τον ξαναβλεπα πια, αλλα ξερετε μια στιγμη καποιες φορες, ειναι χρονια ολοκληρα συνυπαρξης και φιλιας.
Ενα βλεμμα, λιγα λογια, μεταβιβαζουν ατελειωτες κουβεντες και ωρες επικοινωνιας ψυχικης και πνευματικης.
Τα λογια σε τετοιες στιγμες, σε προδιδουν. Θα μας λειψεις Γεροντα. Ησουν και εισαι σημειο και σημαινομενο για την εποχη μας.
Το αληθινο σημαινομενο, παντα κειται περα απο τις εκφραστικες δυνατοτητες μας, και μας ατενιζει με νοστο και ελπιδα.
Γεροντα Μωϋση, πολυσεβαστε, αγαπημενε, πεφιλημενε, εσυ περασες απο τον Σταυρο, την κοινοφλητη οδο,
και πλεον πορευεσαι την μακαρια Οδο της Αναστασεως. Προγευεσαι το Φως το Ανεσπερον. Προγευεσαι τον Χριστον.
Ανεδειξες αγιους, μιλησες για ασκητες, οικοδομησες οικογενειες, εδωσες παρακληση στον αναγκεμενο,
καλλιεργησες την ευλαβεια, κατηγγειλες κακως κειμενα, ελεγξες με αγαπη, με παρρησια οταν επρεπε,
ειχες διακριση και συγκαταβαση σε ασθενεστερους νοες, και αντιληψεις, ειχες θυραθεν και ορθοδοξη σοφια,
μα μιλαγες με λογο απλο και συναμα σοφο, διοτι σοφον το σαφες καθως ελεγαν οι κλασσικοι μας.
Τεραστιο το εργο και η προσφορα σου.
Ζεις εν Χριστω, και στις καρδιες μας, στα βιβλια της καρδιακης παρακλησεως μας,
στις ομιλιες σου που ηταν οαση ψυχης μεσα στην ερημο,
ενος ολοενα και πιο αγρια μηδενιζομενου και αποστατουντος κοσμου.
Ευχου υπερ ημων.
Μακαρι να σηκωσουμε και εμεις αξια τον Σταυρο μας στα μετρα που μας απομενουν.
Γεροντα Μωϋση,
μεσα απο την ακατανοητη, και αποφατικη για τον κοσμο, χαρμολυπη της Ορθοδοξης Πιστης μας,
την λυπη για τον αποχωρισμο, αλλα την ιδια ωρα, και την χαρα της κοινης Αναστασεως εν Χριστω και της Βασιλειας,
σε ξεπροβοδιζουμε με λογισμο και με ονειρο. Καλο παραδεισο, συν πασι τοις Αγιοις. Αναπαυση και Ευφροσυνη αληκτη!
