vasilisalt έγραψε:Ψιλοάσχετο αλλά σχετικό!
Θεωρώ την πιο σημαντική και κρίσιμο χρονιά (για μ.χ. μιλάω) για την Ελλάδα το 1204.
Το σχίσμα δηλαδή και όλα τα υπόλοιπα σχετικά.
Εκεί κρίθηκε όλη η υπόλοιπη ιστορία για τον Ελληνισμό και την Ελλάδα.
Και βλέποντας το προχθές, το χθές και το σήμερα στην ουσία τα ερωτήματα είναι διαρκώς τα ίδια.
Είμαστε δυτικοί, ανατολικοί, ή από μόναχοί μας που λένε και στο χωριό μου;
Μεγάλο ερώτημα που δεν έχει εύκολη απάντηση για να μη πω πως δεν έχει απάντηση.
Πολλοί εύκολα θα απαντήσουν πως είμαστε απλά Έλληνες και καθάρισαν.
Η απλοποιητική μέθοδος που φυσικά δεν απαντά σε τίποτα πέρα από τον εθνικοπατριωτισμό μας.
Τελευταία βλέπω μια ιδιαίτερη αγάπη για τους Ρώσους και τον Πούτιν.
Προσωπικά όμως κρατάω πισινή.
Στην ουσία ως λαοί δεν έχουμε τίποτα άλλο κοινό πέρα από την Ορθοδοξία.
Δύσκολοι άνθρωποι, συνήθως αγενείς, σκληροί.
Καμία σχέση με το συνήθη δυτικοευρωπαίο.
Έτσι είναι και στις επαγγελματικές συναλλαγές τους.
Καμία σχέση με τις συνήθεις συναλλαγές με τους ευρωπαίους.
Καλά αν πας να συνεννοηθείς με μέηλ την έκανες!!!
Θέλουν προσωπική επαφή και ειδικό χειρισμό και να προσέχεις ακόμα και που πατάς.
Κουτοπονηρια και συνεχώς κρυφές παγίδες.
Και στο ΑΟ που τους συναντάς δεν έχουν καμία σχέση με τους Έλληνες.
Στις μονές που επιλέγουν έχουν γενικώς μια συμπάθεια γιατί είναι πολύ ανοιχτοχέρηδες.
Αλλά πέραν αυτού, μάλλον το χάος...
Κατανοώ φυσικά πως κάνουν αγώνα ως κράτος για να κρατηθούν ως υπερδύναμη και αυτό
στις σημερινές συνθήκες γίνεται μόνο με κλεφτοπόλεμο.
Αν λειτουργήσουν με τους συνήθεις όρους του καπιταλισμού σύντομα θα τους φορέσουν το χαλκά στη μύτη.
Δύσκολο θέμα...
Όσον αφορά την Ορθοδοξία εννοείται πως κάνουν ΚΑΙ πολιτική.
Από την άλλη όμως δεν παύει να είναι πράγματι ορθόδοξοι και τέλος πάντων δεν έχουν καμία σχέση με τον
χριστιανικό ξεπεσμό της Δύσης.
Πάντως αν έπρεπε να διαλέξω συγκάτοικο σίγουρα θα διάλεγα κάποιον Αμερικάνο ή δυτικοευρωπαίο (Ιταλό, Γάλλο, Ισπανό, Πορτογάλο),
ακόμα και Δανό, Σουηδό Φιλανδό ή και στην χειρότερη λύση Γερμανό.
Πάντως θα απόφευγα σίγουρα τον Ρώσο.
Θα μου πεις η πολιτική δεν είναι συγκατοίκηση. Άσκηση ισορροπιών είναι...
ΟΚ.
Πάντως για να καταλήξω, δεν είναι εύκολη η επιλογή της Ρωσίας και όχι της Δύσης.
Captain Yiannis έγραψε:Βασίλη, αν και σε πολλά δεν έχεις άδικο, παρόλα αυτά οι Ρώσοι είναι πιό γνήσιοι σαν άνθρωποι λίγο πιο αγροίκοι ίσως , αλλά είναι άνθρωποι με συναισθήματα και πνεύματικό υπόβαθρο , σαν να λέμε είναι και λίγο Έλληνες ,
...και το λέω αυτό μετά λόγου γνώσεως.
Τι εννοώ, ο Αμερικάνος ο Γάλλος (παρεμπιπτόντως,.. σήμερα είμαι με Γάλλους) , ο Καναδός , ο Εγγλέζος και άλλοι .. έχουν πολύ προσποίηση και καθωσπρεπισμό ενώ η πνευματικότητα είναι ανύπαρκτη, και δεν εννοώ την πνευματικότητα του κόσμου , δηλαδή να είναι συγγραφείς, άνθρωποι των γραμμάτων και τέτοια. Πνευματικότητα νομίζω είναι …να κοιτάς προς τα πάνω,,
..εδώ από την άλλη, ο Ρώσος, είναι πιό ανθρώπινος , χωρίς αυτό να σημαίνει, ότι είναι και τέλειος
Και βέβαια δεν θα ξεχάσω πρίν από κάποια χρόνια (δεκαετία του ενενήντα) ..ήμουν κάπου νότια της Πελοποννήσου με την Δέσποινα, όπου βρήκαμε σε ένα όρμο, μετά από κακοκαιρία ημερών , ένα πεινασμένο Ρώσο περαστικό (ταξίδευε μόνος του και λόγο της κακοκαιρίας του τελείωσαν οι τροφές
-και τότε ρίξανε τον κλήρο να δούνε ποιός θα φαγωθείμόνο που ήταν μόνος του
..) .
Αφού του έδωσα κάποια τρόφιμα και ότι άλλο του ήταν απαραίτητο , την άλλη μέρα τον συνάντησα στο πέλαγος , όπου ούτε λίγο ούτε πολύ ..προσπάθησε να με εμβολίσει, ..την τελευταία στιγμή έκανα πάσα δυνάμει και το απέφυγα. Ποτέ δεν κατάλαβα τι έγινε, και τί τον ώθησε σε κάτι τέτοιο, ...άνθρωπος.
Εν κατακλείδι , οι άνθρωποι παντού είναι ίδιοι , στο πιο ακραίο σημείο της γης να πας , θα βρείς ανθρώπους που θα είναι ίδιοι με κάποιους Έλληνες ..ας πούμε, .. οι κυβερνήσεις όμως , δεν έχουν τίποτα να κάνουν με τους ανθρώπους αν και υποτίθετε είναι γιά τους ανθρώπους,
…άλλωστε μην ξεχνάμαι ότι ο διάβολος στο Σαραντάριο όρος , προκάλεσε τον Κύριο ..να του δώσει να κυβερνήσει τα βασίλεια του;;;
Σε αυτόν λοιπόν , στον διάβολο ανήκουν όλες οι κυβερνήσεις ... κατά κανόνα… και βέβαια, ο κανόνας επιβεβαιώνετε πάντα με τις εξαιρέσεις του -που ο Κύριος να μας στείλει μία-.
Τώρα θα μου πείτε πολύ τα γενικεύεις τα πράματα , γι’ αυτό ...συμπαθάτε με, και …συγχωρείτε
