Η γέφυρα της...Αγάπης( του ποταμού Κβάϊ).

[justin]

H Γέφυρα της ...Αγάπης, (του ποταμού Κβάϊ) .

Αφιερωμένο στους φίλους της phanar virtual reality

Πρίν πολλά χρόνια γυρίστηκε ένα περίφημο κινηματογραφικό έργο , η Γέφυρα του ποταμού Κβάϊ, που βραβεύθηκε με πολλά όσκαρ. Πρόκειται για την επική ψυχογραφία ενός άγγλου συνταγματάρχη του βασιλικού μηχανικού, που πιάστηκε αιχμάλωτος απο τους γιαπωνέζους μαζί με όλο του το σύνταγμα , στή ζούγκλα της Μαλαισίας. Πρόσφατα ξαναγυρίσθηκε με λίγο παραλλαγμένο σενάριο , αλλά πολύ πιό δραματικό στην ουσία του. Οι ηθοποιοί της νέας «βερσιόν» ξέρουν βέβαια, ότι δεν μπορούν να φθάσουν τους παλιούς γίγαντες της υποκριτικής τέχνης,, αλλά βάζουν φιλότιμα και αυτοί τα δυνατά τους , όσο μπορούν.

Τό βασιλικό σύνταγμα καταναγκάζεται από τους σκληρούς δυνάστες του , να κτίσει μιά γέφυρα πάνω από έναν αδιάβατο , μέχρι τότε ,ποταμό, τον Κβάϊ. Ο πολιτισμένος σκοπός είναι να ενώσει η γέφυρα τούς λαούς, πού μένουν αιώνες χωρισμένοι από το βαθύ και άγριο αυτό ποτάμι. Ο κρυφός όμως σκοπός είναι καθαρά στρατιωτικός. Η διέλευση μεγάλων στρατιωτικών δυνάμεων από αφύλακτο μέρος ,για την κατάληψη όλων των εδαφών και , την γιαπωνεζοποίηση όλων των απροσκύνητων στον κοσμοκράτορα λαών.

Οι βασιλικοί αιχμάλωτοι γνωρίζουν καλά την πανουργία των εχθρών τους και , σαν αληθινοί πατριώτες , μποϋκοτάρουν συνεχώς το έργο. Ολημερίς το κτίζουνε, το βράδυ το γκρεμίζουν. Ο γιαπωνέζος ξεσπάει άγρια. Σαδιστικά βασανιστήρια,αρρώστιες της ζούγκλας, πείνα, δίψα, άγρια θηρία, γκρίζες τίγρεις αποδεκατίζουν τους ήρωες, που όμως μένοντας πιστοί στον βασιλέα τους, δεν γονατίζουν. Πρώτος δίνει το παράδειγμα ο βασιλικός αρχηγός.. Όρθιος , ακλόνητος , βράχος πίστεως και υπομονής , θαυμάζεται κρυφά και απο τον εχθρό του ακόμη. Όμως στην πάλη αυτή αρχίζει να διαφαίνεται έν α αδύνατο σημείο. Δεν είναι μόνο η πίστη στον βασιληά που στηρίζει τον αιχμαλωτισμένο αρχηγό, ούτε και η αγάπη πρός τους στρατιώτες του. Βαθιά μέσα υπάρχει κι ένα κρυφό σαράκι. Ότι ο εχθρός δεν αναγνωρίζει την συνθήκη της Γενεύης! Ο σαδιστής γιαπωνέζος του συμπεριφέρεται σαν σε κοινό στρατιώτη- δούλο! Δεν του αναγνωρίζει τον βαθμό του, δεν μπορεί να διοικήσει, δεν έχει πια αξιωματικούς, χάνει τον έλεγχο της πειθαρχίας, οι στρατιώτες του δεν τον ακούνε πιά , παρ’ όλο που τον θαυμάζουν, κοντολογίς δεν έχει πιά σύνταγμα! Αποφασίζει να παίξει το τελευταίο του χαρτί της επιβίωσης . Δεν υπακούει πιά σε καμμία εντολή του εχθρού. Σε αντίποινα τον βάζουν στον φούρνο...

Εκεί μέσα που κανείς δεν τα καταφέρνει ,αυτός αντέχει. Ο γιαπωνέζος τρελαίνεται, πάει για χαρακίρι, άμα τον χάσει, η γέφυρα ποτέ δεν θα κτιστεί...Αναγκάζεται κρυφά- κρυφά να διαπραγματευθεί. Ο βασιλικός αρχηγός θέτει όρους.
Αναγνώριση της συνθήκης της Γενεύης, επιστροφή των καταλυμμάτων του, αναγνώριση του τίτλου του, το δικαίωμα να έχει αξιωματικούς και να διατάζει τους στρατιώτες του, συμπεριφορα΄ ίσο πρός ίσο, τροφή, ενδυμασία, καλή συμπεριφορά... Ο γιαπωνέζος δέχεται τα πάντα μ ε αντάλλαγμα τί; Μα , φυσικά ΤΗΝ ΓΕΦΥΡΑ!
IT’S THE BRIDGE, STUPID! Ο πόλεμος μπορεί να χαθεί, όμως η Γέφυρα μένει...

O βασιλικός –αρχηγός πείθει εύκολα τους αξιωματικούς του, δίνοντας μια ερμηνεία της συνθήκης της Γενεύης που δικαιολογεί δήθεν την συνεργασία με τον εχθρό κάτω από συνθήκες εκτάκτου ανάγκης.. Οι στρατιώτες ακολουθούν πιστά τους αξιωματικούς. Ένας μόνο δεν συμφωνεί και το σκάει στη ζούγκλα με τον Ταρζάν, να τον φάνε καλύτερα τα θηρία...

Σύντομα συντελείται ένα θαύμα. Ενα έργο αδύνατο να γίνει από μεγάλους μηχανικούς - γεφυροποιούς εεδώ και αιώνες, τώρα κάτω από τα έκπληκτα μα΄τια βασιλικών και κοσμοκρατορικών στρατιωτών γίνεται πραγματικότητα., χάρις στις εκπληκτικές ικανότητες του βασιλικού συντάγματος: ευφυϊα, επιστημοσύνη, διάκριση, πειθαρχία, ακρίβεια και συντονισμός, ταχύτητα, συνεργατικότητα, όλα συντελούν στο θαύμα! Γίνεται η Ένωση του ποταμού Κβάϊ!!!

Ο γιαπωνέζος πανηγυρίζει, δίνει τα πα΄ντα, τρόφιμα, φάρμακα, καταλύμματα, ενδύματα, πρόσκληση σε γεύμα στα ιδαίτερα διαμερίσματά του με ρύζι και σάκε, χοροί, τραγούδια, όλοι μαζι, κοσμοκρατορικοί, βασιλικοί, γάμος κανονικός. Ενότητα και αγάπη. ΌΛΟΙ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ ΜΕ ΧΑΡΑ ΤΟ ΤΡΑΙΝΟ. Ευλογημένος ο ερχόμενος , εν ονόματι του κοσμοκράτορος!

ΌΜΩΣ ΚΑΤΙ ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΚΑΛΑ . Κάπου μέσα του ο βασιλικός αρχηγός έχει μιά κρυφή ανησυχία. Ξέρει ότι αυτό που έκανε έιναι προδοσία. Και ξέρει επίσης και τον νόμο- πέλεκυ της βασιλικής δίκης. Φοβάται το τσουνάμι, τρέμει τον ξαφνικό κατακλυσμό. Με αγωνία επιθεωρεί νύχτα μέρα το έργο του, την γέφυρα, που πάνω της έχει σκαλίσει περήφανα το όνομά του.

Φθάνει λοιπόν η μεγάλη μέρα της ενότητας των λαών , που θα περάσει το τραίνο με τα εχθρικά στρατεύματα . Ο αρχηγός παρατηρεΊ περίεργες κινήσεις. Ψάχνει τότε και βρίσκει κάτι καλώδια, που, έκπληκτος, διαπιστώνει να καταλήγουν σε δυναμίτες! Η Γέφυρά του είναι υπονομευμένη από βασιλικούς κομμάντος. Τι είχε συμβεί; Η βασιλική πρόνοια, η και τα πανθ’ ορώσα, δεν εμπόδισε το κτίσιμο της γέφυρας , περιμένοντας την κατάλληλη στιγμή να επέμβει.Την ώρα λοιπόν που το τραίνο ,γεμάτο από εχθρικά στρατεύματα με τις λόγχες έτοιμες να ξεκοιλιάσουν,την ώρα που σφυρίζει περήφανα πανω στη γέφυρα της «ενότητας και της αγάπης», τότε και μόνο τότε πυροδοτούνται τα εκρηκτικά και η Γέφυρα σκάει σε χιλιάδες κομματάκια, παρασέρνοντας στο φλεγόμενο ποτάμι ολόκληρο το παράνομο έργο του άφρονα βασιλικού αρχηγού...

Τα τελευταία του λόγια ήταν : madness, madness ( παραφροσύνη, παραφροσύνη).