25 Μαρτίου

[123]

Θα ήθελα να ρωτήσω σχετικά με το ψάρι που τρώμε την ημέρα της 25ης Μαρτίου.
Γνωρίζει κανείς κάτι να μας πει?
Άκουσα κάποιον στην τηλεόραση να λέει για τον μπακαλιάρο του 1940. Υπήρχε, λέει, πολύ μεγάλη ποσότητα στις αποθήκες, νομίζω αμερικάνικη βοήθεια, και δεν τον έτρωγε κανείς λόγω νηστείας. Έτσι βγήκαν οι παπάδες στις ενορίες και είπαν στον κόσμο ότι τρώνε ψάρι κλπ. Μοιράστηκε ο μπακαλιάρος σε όλη την Ελλάδα κι από τότε τηρείται ως έθιμο.

Επειδή μου φαίνεται παιδαριώδης αυτή η άποψη και δεν μου άρεσε καθόλου, θα ήθελα να ακούσω κι άλλες εκδοχές. από έγκυρες πηγές.

Εγώ μέχρι σήμερα νόμιζα πως το ψάρι το τρώμε για να τιμήσουμε την Θεοτόκο, γιατί η μέρα αυτή είναι μέρα χαράς και Ευαγγελισμού.

[lovethink]

Θα ήθελα να ρωτήσω σχετικά με το ψάρι που τρώμε την ημέρα της 25ης Μαρτίου.
Γνωρίζει κανείς κάτι να μας πει?
Άκουσα κάποιον στην τηλεόραση να λέει για τον μπακαλιάρο του 1940. Υπήρχε, λέει, πολύ μεγάλη ποσότητα στις αποθήκες, νομίζω αμερικάνικη βοήθεια, και δεν τον έτρωγε κανείς λόγω νηστείας. Έτσι βγήκαν οι παπάδες στις ενορίες και είπαν στον κόσμο ότι τρώνε ψάρι κλπ. Μοιράστηκε ο μπακαλιάρος σε όλη την Ελλάδα κι από τότε τηρείται ως έθιμο.

Επειδή μου φαίνεται παιδαριώδης αυτή η άποψη και δεν μου άρεσε καθόλου, θα ήθελα να ακούσω κι άλλες εκδοχές. από έγκυρες πηγές.

Εγώ μέχρι σήμερα νόμιζα πως το ψάρι το τρώμε για να τιμήσουμε την Θεοτόκο, γιατί η μέρα αυτή είναι μέρα χαράς και Ευαγγελισμού.

Κυριακή των Βαϊων στην Κέρκυρα κάνουμε το λεγόμενο ΣΑΒΟΥΡΟ
Ψάρια ( δεν θυμάμαι τι ψάρια ) με σταφίδες ξύδι και διάφορα άλλα μυρωδικά

Πάντως τώρα με τον Ευαγγελάτο καλό είναι να αλλάξουμε τα έθιμα :p

Εγώ νομίζω ότι το κάνουν για να συνηθίσει σιγά σιγά ο οργανισμός την αλλαγή που θα έρθει για την διατροφή μας και την υγεία
Για αυτό και τρώμε αυγά που είναι πλήρης τροφή
Αλλά δεν ξέρω αν ισχύει αυτό που λέω

[katerina71]

Θα ήθελα να ρωτήσω σχετικά με το ψάρι που τρώμε την ημέρα της 25ης Μαρτίου.
Γνωρίζει κανείς κάτι να μας πει?
Άκουσα κάποιον στην τηλεόραση να λέει για τον μπακαλιάρο του 1940. Υπήρχε, λέει, πολύ μεγάλη ποσότητα στις αποθήκες, νομίζω αμερικάνικη βοήθεια, και δεν τον έτρωγε κανείς λόγω νηστείας. Έτσι βγήκαν οι παπάδες στις ενορίες και είπαν στον κόσμο ότι τρώνε ψάρι κλπ. Μοιράστηκε ο μπακαλιάρος σε όλη την Ελλάδα κι από τότε τηρείται ως έθιμο.

Επειδή μου φαίνεται παιδαριώδης αυτή η άποψη και δεν μου άρεσε καθόλου, θα ήθελα να ακούσω κι άλλες εκδοχές. από έγκυρες πηγές.

Εγώ μέχρι σήμερα νόμιζα πως το ψάρι το τρώμε για να τιμήσουμε την Θεοτόκο, γιατί η μέρα αυτή είναι μέρα χαράς και Ευαγγελισμού.

Από τις σελίδες: www.kathimerini.gr,www.cityofathens.gr,www.tanea.gr, βρήκα τα ακόλουθα κείμενα, που νομίζω καλύπτουν την απορία:

Ο λόγος είναι ότι, κατά τη διάρκεια των πολυήμερων νηστειών, παρ’όλο που απαγορεύονται τα τρόφιμα ζωϊκής προέλευσης, επιτρέπονται τα θαλασσινά, τα οποία είναι υψηλής διατροφικής αξίας, γιατί παρέχουν στον οργανισμό τα πολύτιμα “ωμέγα-3” λιπαρά οξέα, που θωρακίζουν την άμυνά του και ασκούν ευεργετική δράση στο καρδιαγγειακό σύστημα.
Γιατί μπακαλιάρος και όχι άλλο ψάρι; Μα γιατί είναι το ψάρι των φτωχών.

-------------------------------------
Το γεγονός ότι κάθε χρόνο υπάρχουν ορισμένες ημέρες κατά τις οποίες όλος ο κόσμος τρώει σχεδόν το ίδιο φαγητό μας γοητεύει, αλλά εμάς που ασχολούμαστε με τις συνταγές μάς φέρνει σε δίλημμα. Τι να πρωτοπείς για ένα ψάρι που έσωσε τον κόσμο πριν από μισή χιλιετία, ένα ψάρι των βορείων θαλασσών το οποίο παραδόξως είναι παραδοσιακό στα τραπέζια της ζεστής Μεσόγειου. Μάλιστα, στην Πορτογαλία και την Ισπανία θεωρείται εθνικό φαγητό. Αναμφισβήτητα, ο μπακαλιάρος είναι σημαντική τροφή.

H φήμη του μπακαλιάρου δεν οφείλεται τόσο στη γαστρονομική του ευελιξία όσο στη θέση που είχε για αιώνες στα τραπέζια των φτωχών. Μάλιστα, οι περισσότεροι γαστρονόμοι του παρελθόντος τον σνόμπαραν. Για παράδειγμα, ο Ιταλός μάγειρας Αρτούζι στο βιβλίο του «Scienza in Cucina» προειδοποιεί τους αναγνώστες να μην περιμένουν κανένα θαύμα όσον αφορά τη γεύση ή την υφή του μπακαλιάρου. Ο Θερβάντες στον Δον Κιχώτη γράφει για την κακή τύχη του να βρεθούν Παρασκευή στο χάνι όπου το μόνο φαγητό ήταν κάποια κομμάτια από ένα ψάρι, «που το λένε αμπαδέχο στην Καστίλ, μπακαλάο στην Ανδαλουσία, κουραντίγιο σε κάποια άλλα μέρη». Ο μπακαλιάρος όμως έσωσε τον βασκικό λαό από πείνα. Οι ίδιοι, όπως και οι Πορτογάλοι και οι Ισπανοί ναυτικοί τρέφονταν από αυτό στα μακρινά τους ταξίδια, όταν διέσχιζαν τον Ατλαντικό.

Ο μπακαλιάρος είναι τροφή των ναυτικών εδώ και τουλάχιστον χίλια χρόνια. Πρώτοι οι Βίκινγκς πάστωσαν ψάρια - φάλαινες - για να συντηρούνται στα μεγάλα ταξίδια τους. Οι Βάσκοι πρόσεξαν το συνήθειο των αντιπάλων τους, το δανείστηκαν και το βελτίωσαν, αλατίζοντας και ξεραίνοντας τα ψάρια στον αέρα. Αυτό έγινε τον 9ο αιώνα. Τότε οι ναυτικοί ασχολούνταν κυρίως με το ψάρεμα της φάλαινας, που κρατούσε μήνες. Συγχρόνως γινόταν και το ψάρεμα του μπακαλιάρου. Με την τεχνική του παστώματος, οι Βάσκοι μπόρεσαν να κάνουν πιο μακρινά ταξίδια από τους Βίκινγκς. Ο μπακαλιάρος έχει ελάχιστο λίπος και έτσι είναι πιο κατάλληλο για συντήρηση από το αυτό της φάλαινας. Οι Βάσκοι ψάρευαν τις φάλαινες στα δικά τους νερά, αλλά έπρεπε να ταξιδέψουν όλο και πιο μακριά, φτάνοντας βόρεια μέχρι την Ισλανδία και στη Νέα Γη, στην άλλη άκρη του Ατλαντικού. Ο παστός μπακαλιάρος τούς έγινε απαραίτητη τροφή.

Χάρη μάλιστα στους Βάσκους ο μπακαλιάρος εξαπλώθηκε σε όλη τη Νότια Μεσόγειο. Αρχικά βέβαια, οι μπακαλιάροι έφταναν σε μήκος τα δύο μέτρα. Σήμερα λόγω της υπερβολικής αλιείας το ψάρι σχεδόν έχει εξαφανιστεί, έτσι η τιμή του δεν είναι πια καθόλου προσιτή για τους φτωχούς. Οι Βάσκοι, όπως και οι γείτονές τους στην Ισπανία και την Πορτογαλία, διεκδικούν τη δημιουργία χιλιάδων συνταγών του πασίγνωστου μπακαλιάρου. Λένε μάλιστα ότι κάθε Πορτογαλίδα νοικοκυρά ξέρει 365 συνταγές για τον μπακαλιάρο. Τον παντρεύουν με τα πάντα, από πιπεριές κόκκινες μέχρι σταφύλια, τον κάνουν σαλάτα, κρέμα, κροκέτα, πίτα, ακόμα και λουκάνικο.

Σήμερα, λίγοι Ισπανοί, Βάσκοι και Πορτογάλοι ναυτικοί ψαρεύουν τον μπακαλιάρο. Κυρίως τον αγοράζουν από τις χώρες του Βορρά, όπως η Ισλανδία, η Νορβηγία, η Ρωσία, η Αλάσκα. Το φόρτε των Πορτογάλων είναι το πάστωμα. H αγορά του μπακαλιάρου υπερβαίνει τα 500 εκατ. ευρώ στην Πορτογαλία, όπου η ετήσια κατανάλωσή του είναι γύρω στα 10 κιλά κατά κεφαλήν. Ύστερα από όλα αυτά, σκέφτηκα αντί για το συνηθισμένο μπακαλιάρο-σκορδαλιά να φτιάξω και να προσφέρω μία από αυτές τις 365 συνταγούλες των Πορτογαλίδων νοικοκυρών. E, κάτι θα ξέρουν.


H πιο... διάσημη συνταγή των Βάσκων
H παρακάτω συνταγή είναι ίσως η πιο διάσημη συνταγή για μπακαλιάρο με τον τρόπο που τον μαγειρεύουν οι Βάσκοι. Οι πιπεριές που χρησιμοποιούν παραδοσιακά είναι μια ειδική, δική τους ποικιλία. H δική μας Φλωρίνης δεν είναι το ίδιο κατάλληλη. Είναι προτιμότερο να χρησιμοποιούμε τις μεγάλες κόκκινες που βρίσκουμε σε όλα τα μανάβικα.



Μπακαλιάρος α λα Βισκάινα
Για 4 μερίδες

* 500 γραμμ. φιλέτο από παστό μπακαλιάρο (χωρίς πέτσα)

* 3 φρέσκες μεγάλες κόκκινες πιπεριές

* 3 κ.τ.σ. ελαιόλαδο

* 3 μεγάλα κρεμμύδια (ψιλοκομμένα)

* 2 σκελίδες σκόρδο

* 2 κλωναράκια μαϊντανό

* 1 βραστό αυγό

* 1 1/2 φλιτζάνι ζεστό νερό

* 1 φύλλο δάφνη

* Αλάτι

* Πιπέρι

* 1 μικρή αποξηραμένη καυτερή πιπεριά (θρυμματισμένη)

1. Μουλιάζουμε τον μπακαλιάρο σε κρύο νερό για 36 ώρες, αλλάζοντας το νερό 4-5 φορές.

2. Ζεσταίνουμε το λάδι σε ένα τηγάνι και σοτάρουμε το κρεμμύδι, το σκόρδο και τον μαϊντανό μέχρι να μαραθεί το κρεμμύδι. Σκεπάζουμε, χαμηλώνουμε τη φωτιά και σιγομαγειρεύουμε το μείγμα για 20 λεπτά.

3. Βγάζουμε τους σπόρους από τις πιπεριές και τις κόβουμε σε κομμάτια. Περνάμε το μείγμα του κρεμμυδιού από το μπλέντερ μαζί με τις πιπεριές και τον κρόκο και πολτοποιούμε. Καθώς δουλεύονται τα υλικά στο μπλέντερ, προσθέτουμε το ζεστό νερό, σιγά σιγά. Στραγγίζουμε το μείγμα και το ξαναβάζουμε στο τηγάνι μαζί με τη δάφνη και το αλατοπίπερο. Προσθέτουμε την πιπεριά τσίλι. Σκεπάζουμε και μαγειρεύουμε σε σιγανή φωτιά για 15-20 λεπτά.

4. Στραγγίζουμε τον μπακαλιάρο και τον ζεματάμε σε μπόλικο νερό για 1 λεπτό. Ξαναστραγγίζουμε και τον κόβουμε σε κομμάτια των 4 εκ.

5. Ρίχνουμε λίγο από το μείγμα με τις πιπεριές και το κρεμμύδι στον πάτο ενός ρηχού πυρίμαχου σκεύους. Τοποθετούμε τον μπακαλιάρο από πάνω και προσθέτουμε την υπόλοιπη σάλτσα. Ψήνουμε σε χαμηλό φούρνο στους 160 βαθμούς για περίπου 1 ώρα, προσθέτοντας νερό εάν χρειαστεί για να μην ξεραθεί η σάλτσα. Σερβίρουμε.

[paroikos]

Σχετικά με την όλη νηστεία, αυτό που ξέρω είναι ότι οι 40 μέρες δεν έχουν σχέση με την προετοιμασία για το Πάθος και την Ανάσταση του Χριστού. Η νηστεία των ημερώνέχει σχεση με τις 40 μέρες που νήστεψε ο Χριστός στην έρημο, μετά την βάπτισή Του.
Η νηστεία ως προετοιμασία για το Πάθος και την Ανάσταση ξεκινάει την Μ.Δευτέρα, γι' αυτό παλιότερα την Κυριακή των Βαΐων τρώγανε τα πάντα (κρέας, αυγό κλπ). Εν συνεχεία και με επίδραση του μοναχικού τυπικού περιορίστηκε στο να τρώμε ψάρι.
Σχετικά με την 25η Μαρτίου, ημέρα του Ευαγγελισμού, γίνεται κατάλυση σε ψάρι.

[Yunan]

Καλησπέρα!

Έτσι ακριβώς είναι όπως έγραψε ο paroikos.

Θα ήθελα απλά να προσθέσω ότι για τον ίδιο ακριβώς λόγο που τρώμε ψάρι την Κυριακή των Βαίων αντί για κρέας, μπορούμε να φάμε ψάρι και το Σάββατο του Λαζάρου, αν και αυτό δεν είναι πολύ γνωστό...

Περί αυτού, ό,τι πει ο πνευματικός μας. Άλλοι το τηρούν (την ψαροφαγία, το Σάββατο του Λαζάρου) και άλλοι όχι...