Τι εννοούμε με τη λέξη "κατάρα" εμείς οι Ορθόδοξοι;
Είναι από μίσος;
Ο Κύριος έδωσε εντολή : ευλογείτε τους εχθρούς ημών, ευλογείτε και μη καταράσθε....
Όμως....
O Κύριος καταράστηκε τον όφι, ο Απόστολος Παύλος αναθεμάτησε τον ψευδοποιμένα, ο Απόστολος Πέτρος μίλησε για "κατάρας τέκνα", ο Πατροκοσμάς ο Αιτωλός καταράστηκε τον πάπα....
Τι να σημαίνει άραγε "κατάρα" στην Ορθοδοξία μας;
Εσείς τι λέτε;
Τι είναι "κατάρα" στην Ορθοδοξία;
Συντονιστές: konstantinoupolitis, Συντονιστές
Ας πάρουμε για παράδειγμα τον Άγιο Παϊσιο...
Μιλώντας για κάποιον "ασκητή", στην πραγματικότητα ηταν ο ίδιος, είπε ότι σε κατάνυξη ευρισκόμενος, προσευχήθηκε για τον ...διάβολο, να τον συγχωρέσει και να τον δεχθεί ξανά πίσω στον παράδεισο!
Eίναι δυνατόν ο Άγιος να ζητήσει κάτι ενάντια στο θέλημα του Κυρίου;
Μιλώντας για κάποιον "ασκητή", στην πραγματικότητα ηταν ο ίδιος, είπε ότι σε κατάνυξη ευρισκόμενος, προσευχήθηκε για τον ...διάβολο, να τον συγχωρέσει και να τον δεχθεί ξανά πίσω στον παράδεισο!
Eίναι δυνατόν ο Άγιος να ζητήσει κάτι ενάντια στο θέλημα του Κυρίου;
Nαι, σωστά το μαντέψατε. Ο κατηραμένος....
Πως όμως εξήγησε την κοροϊδία του σατανά ο Άγιος Παϊσιος, την στιγμή μάλιστα που ζητούσε από τον Θεό να συγχωρήση τον «επικατάρατο»;
«Ο Θεός το επέτρεψε για να καταλάβειο ασκητής», έλεγε μετά για τον εαυτό του ο Άγιος Παϊσιος, « ότι δεν είναι ο Θεός αυτός που δεν θέλει να συγχωρήσει τον σατανά, αλλά εκείνος δεν θέλει να επιστρέψει στον Θεό»...!!!
Και ποιό είναι το συμπέρασμα αδελφοί μου από το περιστατικό αυτό;
Έχω τον λογισμό, ότι ο Θεός δεν θέλει να προσευχόμαστε για τους συνειδητά αμετανόητους είτε ανθρώπους είτε δαίμονες. Γιʼ αυτό η Εκκλησία μας ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΙ ΤΗΝ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΗΜΕΝΟΥΣ ΑΠΟΣΤΑΤΕΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ όπως είναι οι αιρετικοί και οι μάγοι για παράδειγμα.
O Αγιος Παϊσιος φθάνει σε τέτοιο παροξυσμό αγάπης , που κυριολεκτικά κονιορτοποιεί κάθε ανθρώπινο μέτρο σύγκρισης.
Ο Κύριος όμως επιτρέπει στον κατηραμένο διάβολο να εμφανισθεί και να κοροϊδέψει την αγάπη του Αγίου.
Μήπως εδώ αρχίζουμε να διακρίνουμε το νόημα της «ορθόδοξης κατάρας»;
Ας σκεφτούμε για μια στιγμή.
Ο Θεός καταριέται τον διάβολο.
Όμως είναι ο Θεός της αγάπης. Άρα δίδει κατάρα αγάπης.
Ποιά είναι αυτή;
Κατάρα αγάπης , αγαπητοί αδελφοί, έχω την γνώμη ότι είναι η αρχοντική υποχώρηση της Χάριτος( εγκατάλειψη Θεού) , όταν το πλάσμα του είναι τόσο επαναστατημένο και εχθρικό εναντίον του Θεού ,ώστε δεν θέλει ούτε να δει στα μάτια του τον Δημιουργό του!
Σκεφτείτε.
Ο Άγιος Παϊσιος προσεύχεται για τον κατηραμένο όφη με αγάπη.
Ο Θεός θέλει να συγχωρήσει τον κατηραμένο.
Όμως ο τελευταίος δεν θέλει με τίποτε να συγχωρηθεί, γιατί πρέπει πρώτα να μετανοήσει.
Δεν τον θέλει τον Θεό ο διάβολος, επειδή πρέπει να ταπεινωθεί για να τον δεχθεί ο Θεός.
«Ο Θεός», έλεγε κάπου αλλού ο Άγιος Παϊσιος, «είναι άρχοντας». Δεν επιβάλει στο πλάσμα του τη βούλησή Του , γιατί το σέβεται.
«Αντίθετα, ο διάβολος είναι γύφτος. Απο δώ το πάει, από κεί το φέρνει, θα σε σπρώξει και θα σε εκβιάσει να σε φέρει εκεί που θέλει αυτός», συνέχιζε ο Άγιος....
Γιʼ αυτό ο Θεός εγκαταλείπει, δηλαδή καταριέται, μόνον εκείνον που δεν τον θέλει ως Κύριο της Δόξης. .
Και φυσικά ο κατηραμένος, δηλαδή εγκαταλελειμμένος από τον Θεό, ταλαιπωρείται από το καινούργιο του αφεντικό, τον διάβολο, μέχρι να πεί ήμαρτον.
Επομένως, και κατά την ταπεινή μου γνώμη, ορθόδοξη κατάρα ίσον ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ ΓΙΑ ΚΑΠΟΙΟΝ και όχι μία ευχή να πάθει κακό.
Ν α μου επιτρέψετε τώρα να πάω λίγο τον λόγο στην σταύρωση του Κυρίου μας.
Γιατί επέμεναν οι Ιουδαίοι να φονευθεί με σταύρωση ο Κύριος;
Γιατί δεν τον εφόνευσαν με λιθοβολισμό, όπως θα είχαν δικαίωμα από τον Μωσαϊκό νόμο, αλλά τον πήγαν στον Πιλάτο, τον μόνο που είχε δικαίωμα σταυρώσεως;
Να μιά καλή ερώτηση, που η απάντησή της έχει άμεση σχέση με το θέμα της ορθόδοξης κατάρας που συζητάμε εδώ.
Η απάντηση έχει να κάνει με τα λόγια του Κυρίου στην παλαιά διαθήκη «επικατάρατος πας κρεμάμενος επί ξύλου», δηλαδή ο κάθε σταυρωμένος είναι κατηραμένος- εγκαταλελειμμένος δηλαδή από την θεία Χάρη και τελείως εκτεθειμένος στο μένος του διαβόλου.
Οι παράνομοι Ιουδαίοι δηλαδή , θέλησαν με τον τρόπο αυτό να εκβιάσουν τον Θεό με τα ίδια Του τα λόγια! Έβλεπαν τις δυνάμεις να ενεργούν στον Χριστό και –οδηγημένοι απο τον σατανά- τον οδήγησαν στον Σταυρό για να τον καταραστεί ο Θεός δηλ. να τον εγκαταλειψει ως υποχρεωμένος ,κατά κάποιο τρόπο, από τον ίδιο Του τον λόγο!
Μάταια βέβαια, γιατί ο ένδοξος Σταυρός του Κυρίου υπήρξε ΤΙΜΙΟΣ, ΔΕΝ ΕΨΕΥΣΘΗ ΔΗΛΑΔΗ Ο ΘΕΟΣ. Ο Κύριος επί του Σταυρού Του πράγματι εγκαταλείφθηκε απο τη θεοτητά Του, αλλά ενίκησε τον διάβολο ως άνθρωπος, μόνο δηλαδή με την ανθρωπότητά Του την ληφθείσα από την Υπεραγία Θεοτόκο και αειπαρθένο Μαρία. . Και αυτό αποδεικνύεται με το «ηλί ηλί, λαμά σαβαχθανί» , τουτέστιν «ίνα τι με εγκατέλειψες», γιατί με καταράστηκες....
Άλλη μιά απόδειξη ότι κατάρα Θεού σημαίνει εγκατάλειψη Θεού.
Επομένως όταν δίδει ο Θεός μία κατάρα , σημαίνει ,κατά τον λογισμό μου πάντοτε, ότι εγκαταλείπει το πλάσμα Του και συγχρόνως απαγορεύει –παιδαγωγικά- να προσευχόμαστε για τον κατηραμένο...
Επειδή λοιπόν ένας πραγματικά ορθόδοξος χριστιανός ακολουθεί πάντα τις εντολές του Κυρίου, ΔΕΝ ΠΡΟΣΕΥΧΕΤΑΙ ΠΟΤΕ ΓΙΑ ΚΑΠΟΙΟΝ ΚΑΤΗΡΑΜΕΝΟ!
Έχω τον λογισμό λοιπόν, ότι μόνο με αυτές τις προϋποθέσεις μπορούμε να ερμηνεύσουμε την κατάρα που δίδει ο Πατροκοσμάς στον πάπα-αντίχριστο , την κατάρα του Αποστόλου Παύλου στους αιρετικούς, την κατάρα του Αποστόλου Πέτρου στους μιαρούς τη σαρκί κλπ.
Πρόκειται δηλαδή για άρση της Χάριτος και απαγόρευση προσευχής υπέρ του κατηραμένου.
Όλες οι άλλες κατάρες είναι προσευχές πρός τον διάβολο να προξενήσει κακό σε κάποιον εχθρό μας. Αλλά αυτό ένας Ορθόδοξος Χριστιανός δεν πρέπει να το πράττει ποτέ.
Έγραψα τα παραπάνω σε απάντηση του nkope , που παρεξήγησε τον γράφοντα όταν καταράστηκε τον πάπα και τους συνοδοιπόρους του...
Θα του πρότεινα να το κάνει και αυτός , αλλά ορθοδόξως!
Πως όμως εξήγησε την κοροϊδία του σατανά ο Άγιος Παϊσιος, την στιγμή μάλιστα που ζητούσε από τον Θεό να συγχωρήση τον «επικατάρατο»;
«Ο Θεός το επέτρεψε για να καταλάβειο ασκητής», έλεγε μετά για τον εαυτό του ο Άγιος Παϊσιος, « ότι δεν είναι ο Θεός αυτός που δεν θέλει να συγχωρήσει τον σατανά, αλλά εκείνος δεν θέλει να επιστρέψει στον Θεό»...!!!
Και ποιό είναι το συμπέρασμα αδελφοί μου από το περιστατικό αυτό;
Έχω τον λογισμό, ότι ο Θεός δεν θέλει να προσευχόμαστε για τους συνειδητά αμετανόητους είτε ανθρώπους είτε δαίμονες. Γιʼ αυτό η Εκκλησία μας ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΙ ΤΗΝ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΗΜΕΝΟΥΣ ΑΠΟΣΤΑΤΕΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ όπως είναι οι αιρετικοί και οι μάγοι για παράδειγμα.
O Αγιος Παϊσιος φθάνει σε τέτοιο παροξυσμό αγάπης , που κυριολεκτικά κονιορτοποιεί κάθε ανθρώπινο μέτρο σύγκρισης.
Ο Κύριος όμως επιτρέπει στον κατηραμένο διάβολο να εμφανισθεί και να κοροϊδέψει την αγάπη του Αγίου.
Μήπως εδώ αρχίζουμε να διακρίνουμε το νόημα της «ορθόδοξης κατάρας»;
Ας σκεφτούμε για μια στιγμή.
Ο Θεός καταριέται τον διάβολο.
Όμως είναι ο Θεός της αγάπης. Άρα δίδει κατάρα αγάπης.
Ποιά είναι αυτή;
Κατάρα αγάπης , αγαπητοί αδελφοί, έχω την γνώμη ότι είναι η αρχοντική υποχώρηση της Χάριτος( εγκατάλειψη Θεού) , όταν το πλάσμα του είναι τόσο επαναστατημένο και εχθρικό εναντίον του Θεού ,ώστε δεν θέλει ούτε να δει στα μάτια του τον Δημιουργό του!
Σκεφτείτε.
Ο Άγιος Παϊσιος προσεύχεται για τον κατηραμένο όφη με αγάπη.
Ο Θεός θέλει να συγχωρήσει τον κατηραμένο.
Όμως ο τελευταίος δεν θέλει με τίποτε να συγχωρηθεί, γιατί πρέπει πρώτα να μετανοήσει.
Δεν τον θέλει τον Θεό ο διάβολος, επειδή πρέπει να ταπεινωθεί για να τον δεχθεί ο Θεός.
«Ο Θεός», έλεγε κάπου αλλού ο Άγιος Παϊσιος, «είναι άρχοντας». Δεν επιβάλει στο πλάσμα του τη βούλησή Του , γιατί το σέβεται.
«Αντίθετα, ο διάβολος είναι γύφτος. Απο δώ το πάει, από κεί το φέρνει, θα σε σπρώξει και θα σε εκβιάσει να σε φέρει εκεί που θέλει αυτός», συνέχιζε ο Άγιος....
Γιʼ αυτό ο Θεός εγκαταλείπει, δηλαδή καταριέται, μόνον εκείνον που δεν τον θέλει ως Κύριο της Δόξης. .
Και φυσικά ο κατηραμένος, δηλαδή εγκαταλελειμμένος από τον Θεό, ταλαιπωρείται από το καινούργιο του αφεντικό, τον διάβολο, μέχρι να πεί ήμαρτον.
Επομένως, και κατά την ταπεινή μου γνώμη, ορθόδοξη κατάρα ίσον ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ ΓΙΑ ΚΑΠΟΙΟΝ και όχι μία ευχή να πάθει κακό.
Ν α μου επιτρέψετε τώρα να πάω λίγο τον λόγο στην σταύρωση του Κυρίου μας.
Γιατί επέμεναν οι Ιουδαίοι να φονευθεί με σταύρωση ο Κύριος;
Γιατί δεν τον εφόνευσαν με λιθοβολισμό, όπως θα είχαν δικαίωμα από τον Μωσαϊκό νόμο, αλλά τον πήγαν στον Πιλάτο, τον μόνο που είχε δικαίωμα σταυρώσεως;
Να μιά καλή ερώτηση, που η απάντησή της έχει άμεση σχέση με το θέμα της ορθόδοξης κατάρας που συζητάμε εδώ.
Η απάντηση έχει να κάνει με τα λόγια του Κυρίου στην παλαιά διαθήκη «επικατάρατος πας κρεμάμενος επί ξύλου», δηλαδή ο κάθε σταυρωμένος είναι κατηραμένος- εγκαταλελειμμένος δηλαδή από την θεία Χάρη και τελείως εκτεθειμένος στο μένος του διαβόλου.
Οι παράνομοι Ιουδαίοι δηλαδή , θέλησαν με τον τρόπο αυτό να εκβιάσουν τον Θεό με τα ίδια Του τα λόγια! Έβλεπαν τις δυνάμεις να ενεργούν στον Χριστό και –οδηγημένοι απο τον σατανά- τον οδήγησαν στον Σταυρό για να τον καταραστεί ο Θεός δηλ. να τον εγκαταλειψει ως υποχρεωμένος ,κατά κάποιο τρόπο, από τον ίδιο Του τον λόγο!
Μάταια βέβαια, γιατί ο ένδοξος Σταυρός του Κυρίου υπήρξε ΤΙΜΙΟΣ, ΔΕΝ ΕΨΕΥΣΘΗ ΔΗΛΑΔΗ Ο ΘΕΟΣ. Ο Κύριος επί του Σταυρού Του πράγματι εγκαταλείφθηκε απο τη θεοτητά Του, αλλά ενίκησε τον διάβολο ως άνθρωπος, μόνο δηλαδή με την ανθρωπότητά Του την ληφθείσα από την Υπεραγία Θεοτόκο και αειπαρθένο Μαρία. . Και αυτό αποδεικνύεται με το «ηλί ηλί, λαμά σαβαχθανί» , τουτέστιν «ίνα τι με εγκατέλειψες», γιατί με καταράστηκες....
Άλλη μιά απόδειξη ότι κατάρα Θεού σημαίνει εγκατάλειψη Θεού.
Επομένως όταν δίδει ο Θεός μία κατάρα , σημαίνει ,κατά τον λογισμό μου πάντοτε, ότι εγκαταλείπει το πλάσμα Του και συγχρόνως απαγορεύει –παιδαγωγικά- να προσευχόμαστε για τον κατηραμένο...
Επειδή λοιπόν ένας πραγματικά ορθόδοξος χριστιανός ακολουθεί πάντα τις εντολές του Κυρίου, ΔΕΝ ΠΡΟΣΕΥΧΕΤΑΙ ΠΟΤΕ ΓΙΑ ΚΑΠΟΙΟΝ ΚΑΤΗΡΑΜΕΝΟ!
Έχω τον λογισμό λοιπόν, ότι μόνο με αυτές τις προϋποθέσεις μπορούμε να ερμηνεύσουμε την κατάρα που δίδει ο Πατροκοσμάς στον πάπα-αντίχριστο , την κατάρα του Αποστόλου Παύλου στους αιρετικούς, την κατάρα του Αποστόλου Πέτρου στους μιαρούς τη σαρκί κλπ.
Πρόκειται δηλαδή για άρση της Χάριτος και απαγόρευση προσευχής υπέρ του κατηραμένου.
Όλες οι άλλες κατάρες είναι προσευχές πρός τον διάβολο να προξενήσει κακό σε κάποιον εχθρό μας. Αλλά αυτό ένας Ορθόδοξος Χριστιανός δεν πρέπει να το πράττει ποτέ.
Έγραψα τα παραπάνω σε απάντηση του nkope , που παρεξήγησε τον γράφοντα όταν καταράστηκε τον πάπα και τους συνοδοιπόρους του...
Θα του πρότεινα να το κάνει και αυτός , αλλά ορθοδόξως!
Εννοείς την ΕΠΙΣΗΜΗ προσευχή της λειτουργίαςjustin έγραψε: η Εκκλησία μας ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΙ ΤΗΝ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΗΜΕΝΟΥΣ ΑΠΟΣΤΑΤΕΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ όπως είναι οι αιρετικοί και οι μάγοι για παράδειγμα. [/b]
!
Γιατί αλοίμονο αν δεν κάνει να προσευχόμαστε για κάποιον αιρετικό
Δηλαδή αν κάποιος γνωστός μας έχει μπλεχτεί με Πεντηκοστιανούς πχ δεν θα πούμε "Θεέ μου βοήθησέ τον να ξεφύγει" ?
Αμα είναι η προσευχή να είναι μόνο για όσους κρίνουμε εμείς ότι την "αξίζουν" τότε ..........
Καλή Σαρακοστή
Γέροντα, όταν συμβαίνη λ.χ μιά θεομηνία και είναι οργή Θεού, αν προσευχηθούν οι δίκαιοι δεν εισακούονται;
-Ξερεις τι γίνεται; Δεν είναι ότι έχει μετάνοια ο κόσμος , οπότε εισακούονται από τον Θεό οι δίκαιοι. Άλλο είναι όταν παροργίζουμε τον Θεό και το αναγνωρίζουμε. Τότε λυπάται ο Θεός και μας βοηθάει. Αλλά, όταν δεν αναγνωρίζη κανείς ότι παροργίζει τον Θεό και συνεχίζη το τυπικό του, τότε πως να ακούση ο Θεός τοις προσευχές των δικαίων;
Σφάλλει ο άνθρωπος; πρέπει να καταλάβη ότι σφάλλει για να τον συγχωρήση ο Θεός..
Μετά βλέπετε , οι πνευματικοί άνθρωποι , αν κάνουν κάποιο σφάλμα, ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΕΛΑΦΡΥΝΤΙΚΑ. «Υπέρ των ημετέρων αμαρτημάτων και των του λαού αγνοημάτων», λέει μια ευχή. Για τον καημένο τον κόσμο τασφάλματαα είναι «αγνοήματα», ενώ για τους πνευματικούς ανθρώπους είναι «αμαρτήματα».
Γιʼ αυτό αν γίνη κάποιο σφαλμα από τους πνευματικούς ανθρώπους ,είναι βαρύ. Οι κοσμικοί έχουν ελαφρυντικά.
Φέτος τον Δεκαπενταύγουστο (σσ. επώθηκε τον Νοέμβριο του 1990) που έπιασε ΦΩΤΙΑ ΣΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ , ήταν κάτι το φοβερό.! Έφθασαν όλοι οι ειδικοί , αλλά κανείς δεμν μπορούσε να κάνη τίποτε. Όλοι παρακολουθούσαν την φωτιά. Τα αεροπλάνα λες και παρακολουθούσαν και δυνάμωναν τη νφωτιά. Σʼ ένα μοναστήρι έκαναν ζώνες πυρασφαλείας , για να το προφυλάξουν από την φωτιά και η φωτιά πήδηξε πάνω στο Αρχονταρίκι , από κει που δεν το περίμεναν.
Δεκαπέντε μέρες καιγόταν το Άγιο όρος. Την δεκάτη Πέμπτη έσβυσε μόνη της η φωτιά.
Και μερικοί έλεγαν : « Γιατί δεν σβύνει η Παναγία την φωτιά;». Φθάνουμε στο σημείο ν α βλασφημούμε το όνομα του Θεού. Μετά από έξι ημέρες έπιασε πάλι φωτιά σε άλλο σημείο , αλλά έπιασε βροχή και την έσβησε αμέσως. Δεν καταλαβαίνουν. Πώς αυτή η φωτιά έσβησε και η άλλη δεν έσβηνε;
Ορισμένοι , χωρίς να γνωρίζουν τους πνευματικούς νόμους που λειτουργούν, προσεύχονται με πόνο , αλλά δεν εισακούονται , γιατί είναι πιά οργή Θεού, που σκοπό έχει να συνετίση τους ανθρώπους.
ΟΡΙΣΜΕΝΟΙ ΠΑΛΙ ΔΕΝ ΠΡΟΣΕΥΧΟΝΤΑΙ , ΔΕΝ ΚΑΝΟΥΝ ΟΥΤΕ ΕΝΑ ΚΟΜΠΟΣΧΟΙΝΙ, ΓΙΑΤΙ ΣΥΜΦΩΝΟΥΝ ΜΕ ΤΗΝ ΔΙΚΑΙΑ ΟΡΓΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ , ΠΟΥ ΣΚΟΠΟ ΕΧΕΙ ΝΑ ΣΥΝΕΤΙΣΗ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ.
Ο Θεός να φωτίση περισσότερο εμάς τους μοναχούς , γιατί οι περισσότεροι είμαστε μωρές παρθένες και τα λυχνάρια μας έχουν νερό με λίγο λάδι στο φιτίλι. Οι κοσμικοί περιμένουν από εμάς να τους φωτίσουμε τον δρόμο, για να μην σκοντάφτουν!
Να παρακαλούμε να δίνη μετάνοια στον κόσμο , για να αποφύγουμε την δικαία οργή του Θεού. Η μέλλουσα οργή του Θεού δεν μπορεί να αντιμετωπισθή διαφορετικά παρά μόνο με μετάνοια και τήρηση των εντολών Του.
Αγίου Παϊσίου « Ο Θεός να δίνη μετάνοια», Λόγοι. Α΄, με πόνο και αγάπη για τον σύγχρονο άνθρωπο , 9η εκδ. 2005, σελ.125-6) .
Σχόλιο.
Είναι άποψή μου, ότι ο Άγιος Γέρων ΔΕΝ προσευχήθηκε τότε για να σβύση η πυρκαϊά στο Όρος.
Και είναι πάλι άποψή μου , ότι ούτε και τώρα θα προσευχήθηκε για τις πυρκαϊές, γιατί εμείς οι έλληνες, οι τόσο ευνοημένοι από τον Κύριο( Ιωαν. ΙΒ΄, 20-25) ΔΙΚΑΊΩΣ τιμωρούμαστε, επειδή συνεχίζουμε να είμαστε πόρνοι, μοιχοί, αρρενοκοίτες, φονιάδες και αιρετικοί.
Πυρκαϊές και καρκίνοι και σεισμοί και πλημμύρες μέχρι να συνετιστούμε και να μετανοήσουμε.
-Ξερεις τι γίνεται; Δεν είναι ότι έχει μετάνοια ο κόσμος , οπότε εισακούονται από τον Θεό οι δίκαιοι. Άλλο είναι όταν παροργίζουμε τον Θεό και το αναγνωρίζουμε. Τότε λυπάται ο Θεός και μας βοηθάει. Αλλά, όταν δεν αναγνωρίζη κανείς ότι παροργίζει τον Θεό και συνεχίζη το τυπικό του, τότε πως να ακούση ο Θεός τοις προσευχές των δικαίων;
Σφάλλει ο άνθρωπος; πρέπει να καταλάβη ότι σφάλλει για να τον συγχωρήση ο Θεός..
Μετά βλέπετε , οι πνευματικοί άνθρωποι , αν κάνουν κάποιο σφάλμα, ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΕΛΑΦΡΥΝΤΙΚΑ. «Υπέρ των ημετέρων αμαρτημάτων και των του λαού αγνοημάτων», λέει μια ευχή. Για τον καημένο τον κόσμο τασφάλματαα είναι «αγνοήματα», ενώ για τους πνευματικούς ανθρώπους είναι «αμαρτήματα».
Γιʼ αυτό αν γίνη κάποιο σφαλμα από τους πνευματικούς ανθρώπους ,είναι βαρύ. Οι κοσμικοί έχουν ελαφρυντικά.
Φέτος τον Δεκαπενταύγουστο (σσ. επώθηκε τον Νοέμβριο του 1990) που έπιασε ΦΩΤΙΑ ΣΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ , ήταν κάτι το φοβερό.! Έφθασαν όλοι οι ειδικοί , αλλά κανείς δεμν μπορούσε να κάνη τίποτε. Όλοι παρακολουθούσαν την φωτιά. Τα αεροπλάνα λες και παρακολουθούσαν και δυνάμωναν τη νφωτιά. Σʼ ένα μοναστήρι έκαναν ζώνες πυρασφαλείας , για να το προφυλάξουν από την φωτιά και η φωτιά πήδηξε πάνω στο Αρχονταρίκι , από κει που δεν το περίμεναν.
Δεκαπέντε μέρες καιγόταν το Άγιο όρος. Την δεκάτη Πέμπτη έσβυσε μόνη της η φωτιά.
Και μερικοί έλεγαν : « Γιατί δεν σβύνει η Παναγία την φωτιά;». Φθάνουμε στο σημείο ν α βλασφημούμε το όνομα του Θεού. Μετά από έξι ημέρες έπιασε πάλι φωτιά σε άλλο σημείο , αλλά έπιασε βροχή και την έσβησε αμέσως. Δεν καταλαβαίνουν. Πώς αυτή η φωτιά έσβησε και η άλλη δεν έσβηνε;
Ορισμένοι , χωρίς να γνωρίζουν τους πνευματικούς νόμους που λειτουργούν, προσεύχονται με πόνο , αλλά δεν εισακούονται , γιατί είναι πιά οργή Θεού, που σκοπό έχει να συνετίση τους ανθρώπους.
ΟΡΙΣΜΕΝΟΙ ΠΑΛΙ ΔΕΝ ΠΡΟΣΕΥΧΟΝΤΑΙ , ΔΕΝ ΚΑΝΟΥΝ ΟΥΤΕ ΕΝΑ ΚΟΜΠΟΣΧΟΙΝΙ, ΓΙΑΤΙ ΣΥΜΦΩΝΟΥΝ ΜΕ ΤΗΝ ΔΙΚΑΙΑ ΟΡΓΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ , ΠΟΥ ΣΚΟΠΟ ΕΧΕΙ ΝΑ ΣΥΝΕΤΙΣΗ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ.
Ο Θεός να φωτίση περισσότερο εμάς τους μοναχούς , γιατί οι περισσότεροι είμαστε μωρές παρθένες και τα λυχνάρια μας έχουν νερό με λίγο λάδι στο φιτίλι. Οι κοσμικοί περιμένουν από εμάς να τους φωτίσουμε τον δρόμο, για να μην σκοντάφτουν!
Να παρακαλούμε να δίνη μετάνοια στον κόσμο , για να αποφύγουμε την δικαία οργή του Θεού. Η μέλλουσα οργή του Θεού δεν μπορεί να αντιμετωπισθή διαφορετικά παρά μόνο με μετάνοια και τήρηση των εντολών Του.
Αγίου Παϊσίου « Ο Θεός να δίνη μετάνοια», Λόγοι. Α΄, με πόνο και αγάπη για τον σύγχρονο άνθρωπο , 9η εκδ. 2005, σελ.125-6) .
Σχόλιο.
Είναι άποψή μου, ότι ο Άγιος Γέρων ΔΕΝ προσευχήθηκε τότε για να σβύση η πυρκαϊά στο Όρος.
Και είναι πάλι άποψή μου , ότι ούτε και τώρα θα προσευχήθηκε για τις πυρκαϊές, γιατί εμείς οι έλληνες, οι τόσο ευνοημένοι από τον Κύριο( Ιωαν. ΙΒ΄, 20-25) ΔΙΚΑΊΩΣ τιμωρούμαστε, επειδή συνεχίζουμε να είμαστε πόρνοι, μοιχοί, αρρενοκοίτες, φονιάδες και αιρετικοί.
Πυρκαϊές και καρκίνοι και σεισμοί και πλημμύρες μέχρι να συνετιστούμε και να μετανοήσουμε.
-
strumfi
- Κορυφαίος Αποστολέας
- Δημοσιεύσεις: 614
- Εγγραφή: Κυρ Αύγ 12, 2007 5:00 am
- Τοποθεσία: Ελένη@Αττική
Υποθετική ερώτηση:justin έγραψε: Επομένως όταν δίδει ο Θεός μία κατάρα , σημαίνει ,κατά τον λογισμό μου πάντοτε, ότι εγκαταλείπει το πλάσμα Του και συγχρόνως απαγορεύει –παιδαγωγικά- να προσευχόμαστε για τον κατηραμένο...
Επειδή λοιπόν ένας πραγματικά ορθόδοξος χριστιανός ακολουθεί πάντα τις εντολές του Κυρίου, ΔΕΝ ΠΡΟΣΕΥΧΕΤΑΙ ΠΟΤΕ ΓΙΑ ΚΑΠΟΙΟΝ ΚΑΤΗΡΑΜΕΝΟ!
Αν το παιδί σου έμπλεκε με την Εκκλησία της Πεντηκοστής ή οποιαδήποτε παραθρησκευτική οργάνωση, δεν θα προσευχόσουν για την επιστροφή του;
strumfi έγραψε:justin έγραψε:
Υποθετική ερώτηση:
Αν το παιδί σου έμπλεκε με την Εκκλησία της Πεντηκοστής ή οποιαδήποτε παραθρησκευτική οργάνωση, δεν θα προσευχόσουν για την επιστροφή του;
"Σφάλλει ο άνθρωπος; πρέπει να καταλάβη ότι σφάλλει για να τον συγχωρήση ο Θεός..
Μετά βλέπετε , οι πνευματικοί άνθρωποι , αν κάνουν κάποιο σφάλμα, ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΕΛΑΦΡΥΝΤΙΚΑ. «Υπέρ των ημετέρων αμαρτημάτων και των του λαού αγνοημάτων», λέει μια ευχή. Για τον καημένο τον κόσμο τα σφάλματαείναι «αγνοήματα», ενώ για τους πνευματικούς ανθρώπους είναι «αμαρτήματα».
Γιʼ αυτό αν γίνη κάποιο σφαλμα από τους πνευματικούς ανθρώπους ,είναι βαρύ. Οι κοσμικοί έχουν ελαφρυντικά."
Mε γνώμονα τον Άγιο Παϊσιο απαντώ ότι:
προσευχή δεν κάνουμε ποτέ για έναν ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΗΜΕΝΟ αποστάτη του θελήματός Του.
Αν κάποιος κοσμικός,λόγω αγνοίας, το τονίζει αυτό ο Άγιος, έσφαλε, τότε γίνεται προσευχή " υπερ των του λαού αγνοημάτων".
Αν κάποιος όμως συνειδητά επιλέγει να σταθεί κατεναντίον του Θεού, πχ ένας πνευματικός άνθρωπος, όπως αρχιερέας ή ιερέας, διαλέξει εν γνώσει του να περάσει απέναντι, τότε προσευχή δεν γίνεται...
Είσαι αρχιερέας και θέλεις ένα δισεκατομμύριο για τα γεράματά σου;
Είσαι ιερέας αρρενοκοίτης και παιδεραστής;
Είσαι πατριάρχης και ευλογείς και προσεύχεσαι ημι-συλλειτουργών με τον γενάρχη των αιρέσεων;
Είσαι αρχιερέας και ζητάς παράταση της ζωής σου πιθανόν με φόνο άλλου ανθρώπου;
Είσαι ορθόδοξος λαός και σκοτώνεις συνειδητά 400.000 αθώες αβάπτιστες ψυχές το χρόνο;
Και τολμάς να παρακαλείς τον Θεό να σβύσει τις πυρκαϊές;
ΔΕΝ ΚΑΝΩ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΜΕ ΤΙΠΟΤΕ!
Ξέρεις γιατί;
Γιατί ο συνειδητός αποστάτης τηνώρα που προσεύχομαι γι' αυτόν, βγάζει την γλώσσα του και κοροϊδεύει τον Θεό, όπως ο διάβολος έκανε στον Άγιο Παϊσιο...
Έ, ΑΥΤΌ ΕΞΟΡΓΊΖΕΙ Ή ΌΧΙ ΤΟΝ KYΡΙΟ;