Τι έπαιξε ρόλο στο να ενταχθείτε συνειδητά στην Εκκλησία;

[Hmarton]

Συζητώντας και με άλλους φίλους βλέπω ότι διαφορετικοί λόγοι ήταν αυτοί για τους οποίους ο καθένας προσήλθε συνειδητά στην Εκκλησία.
Προτείνω μια προσπάθεια καταγραφής αυτών με κάποια λόγια επεξήγησης ει το δυνατό.

Υ.Σ.
Οι απαντήσεις είναι μερικές από αυτές που σκέφτηκα και λυπάμαι αν δεν καλύπτουν όλους.

[stratos]

Ωραίο Θέμα
Εγώ προσωπικα δέν ειχα καμία διαθεση πριν 8 χρονια να μπω στην Εκκλησια
Αλλα χωρις να κανω κάτι εγώ ο Θεος μου εδειξε οτι υπάρχει.

Ε μετά απο αυτό Θά ηταν παραλογο να γυρίσω τήν πλάτη στήν Αληθεια

[aposal]

Δύο ήσαν οι λόγοι που με παρότρυναν να γίνω πιο ενεργό μέλος :
Ο πρώτος ήταν μια "σφαλιάρα" σε προσωπικό μου θέμα, που με έκανε να δω τον κόσμο κάπως διαφορετικά.
Ο δεύτερος ήταν η παρότρυνση από άτομα του στενού μου περιβάλλοντος, και κυρίως η γυναίκα μου και ένας κοινός μας φίλος.
Τους ευχαριστώ και θα τους ευχαριστώ πάντοτε! Η ζωή μου έκτοτε έχει αλλάξει. Απορώ μάλιστα πώς ζούσα πριν! Πόσο φτωχή και ανέλπιδα ζωή έκανα!

[Evi_J]

Πράγματι πολύ ωραίο θέμα. Και λέω να απαντήσουμε ποιο σωστά για να βγάλεις καλύτερα συμπεράσματα. Προσωπικά:

1) Το ότι μεγάλωσα σε χριστιανικό περιβάλλον = 5%
2) Κάποιο μεγάλο θαύμα / όραμα = 0% -1% (το "0%" πάει στην λέξη "μεγάλο" και το "1%" στα θαύματα γενικότερα γιατί μου έχουν τύχει στην ζωή μου αρκετά μπορώ να πω αλλά όχι μεγάλα)
3) Κάποιος κοντινός μου άνθρωπος (λαϊκός) = 2%
4) Κάποιος ιερωμένος / μοναχός = 0% -1%
5) Γενικότερα, η πνευματική αναζήτηση = 90+%
6) Το Άγιον Όρος = 0% (είμαι κορίτσι δεν μπορώ να πάω)
7) Κάποια τεράστια δυσκολία στην ζωή μου (αρρώστεια κ.λπ.) = 0% - 1%
8) Κάτι άλλο: Ναι κάτι άλλο! Η αναζήτηση της δικαιοσύνης. Αν παρατηρήσεις κάθε θρησκεία έχει κάποιο ελλάτωμα. Άλλες ζητούν (ανθρωπο)θυσίες, (λέγε με 12θεο... πολύ κρίμα για την τόσο σπουδαία Ελλάδα μας ) άλλες δεν σέβονται τον άνθρωπο με κανένα τρόπο (ούτε ψυχικά, ούτε σωματικά, ούτε πνευματικά) άλλες, άλλες, άλλες..... Η Ορθοδοξία είναι η μοναδική που επιφέρει δικαιοσύνη και μάλιστα... τυχαία ως συνέπεια!! Αν έχει τόση δικαιοσύνη μέσα της σε αυτόν τον φθαρτό κόσμο, στα αλήθεια δεν μπορώ να φανταστώ πως θα είναι στον άλλο κόσμο. Αυτό μου φτάνει!

Εγώ προσωπικα δέν ειχα καμία διαθεση πριν 8 χρονια να μπω στην Εκκλησια Αλλα χωρις να κανω κάτι εγώ ο Θεος μου εδειξε οτι υπάρχει.

ΟΥΤΕ ΓΩ!!! Κατά τύχη μπήκα και από τότε:

Ε μετά απο αυτό Θά ηταν παραλογο να γυρίσω τήν πλάτη στήν Αληθεια

Αυτό ακριβώς!!

[nemesis123]

ΕΓΩ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ, ΑΣΧΕΤΑ ΑΠ'ΤΟ ΑΝ ΜΕΓΑΛΩΣΑ ΣΕ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ,ΠΗΓΑΙΝΩΝΤΑΣ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΠΑΠΑΔΑΚΙ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ, ΚΑΤΙ ΤΕΤΟΙΟ ΔΕΝ ΣΤΑΘΗΚΕ ΕΜΠΟΔΙΟ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΝΑ ΑΛΛΑΞΟΠΙΣΤΗΣΩ ΠΕΡΝΩΝΤΑΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΑΘΕΪΑΣ.....
ΟΣΟ ΘΥΜΑΜΑΙ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΔΡΟΜΟ,ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΗΜΟΥΝ ΣΕ ΤΕΤΟΙΑ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΛΕΣ ΚΑΙ ΜΟΥ ΕΛΕΙΠΕ ΚΑΤΙ...ΑΛΛΑ ΤΙ....
ΜΕΣ' ΤΟ ΑΓΧΟΣ, ΒΛΕΠΩΝΤΑΣ ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ ΑΣΠΡΟ ΣΕ ΜΑΥΡΟ ΚΑΙ ΤΟ ΑΝΤΙΘΕΤΟ.
ΑΠΟ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΝΑ ΜΗΝ ΤΟ ΣΥΖΗΤΑΩ....ΣΕ ΤΙ ΨΥΧΟΛΟΓΟΥΣ ΕΙΧΑ ΠΑΕΙ...ΔΕ ΦΑΝΤΑΖΕΤΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΣ...
ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΕΛΕΓΑ ΝΑ ΓΥΡΙΣΩ ΞΑΝΑ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ,ΑΠΟ'ΚΕΙ ΠΟΥ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΜΕ ΞΑΝΑΠΕΡΝΕ ΣΤΗΝ ΑΓΚΑΛΙΑ ΤΟΥ,ΕΓΩ ΕΚΕΙ ΣΑΝ ΚΑΤΙ ΝΑ ΜΕ ΑΠΩΘΟΥΣΕ. ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΑΛΛΟΣ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΕΦΤΕΓΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΜΟΥ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ..
ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ ΘΥΜΑΜΑΙ ΑΚΟΜΑ ΕΝΑ ΟΝΕΙΡΟ ΠΟΥ ΕΙΧΑ ΔΕΙ, ΕΧΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΤΟΝ ΔΙΑΒΟΛΟ ΑΚΡΙΒΩΣ ΠΕΣΜΕΝΟ ΠΑΝΩ ΜΟΥ,ΕΤΣΙ ΩΣΤΕ ΝΑ ΜΗΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΚΟΥΝΗΘΩ,ΚΟΙΤΑΖΟΝΤΑΣ ΜΕ ΜΕ ΤΟ ΑΠΟΤΡΟΠΑΙΟ ΑΥΤΟ ΠΑΜΙΑΡΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟΥ...ΑΚΟΜΑ ΘΥΜΑΜΑΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΚΑΙ ΦΡΙΚΑΡΩ...ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ....ΗΤΑΝ ΤΟΣΟ ΖΩΝΤΑΝΟ ΟΣΟ ΤΙΠΟΤΕ ΑΛΛΟ...
ΑΚΟΜΑ Η ΜΑΝΑ ΜΟΥ ΜΕ ΕΙΧΕ ΑΚΟΥΣΕΙ ΣΤΟΝ ΥΠΝΟ ΜΟΥ ΝΑ ΓΡΥΛΙΖΩ ΣΑΝ ΔΑΙΜΟΝΙΣΜΕΝΟΣ.2 ΦΟΡΕΣ ΤΟ ΕΠΑΘΑ ΑΠ'ΟΤΙ ΜΟΥ'ΠΕ.
ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ Η ΙΔΙΑ ΕΙΧΕ ΦΡΙΚΑΡΕΙ ΜΕ ΕΜΕΝΑ....
ΗΤΑΝ ΕΠΟΧΕΣ ΠΟΥ ΣΚΕΥΤΟΜΟΥΝ ΝΑ ΦΥΓΩ ΑΠ'ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΜΕ ΤΗΝ ΘΕΛΗΣΗ ΜΟΥ(Ο ΝΩΟΝ ΝΩΕΙΤΟ).
ΕΝ ΤΕΛΕΙ,ΑΠΟΦΑΣΙΣΑ ΝΑ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΩ ΞΑΝΑ ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΠΟΥ ΕΙΧΑ ΠΑΡΕΙ ΚΑΙ ΠΑΛΑΙΟΤΕΡΑ ΠΙΣΤΕΥΩΝΤΑΣ ΟΤΙ ΙΣΩΣ ΥΠΑΡΞΕΙ ΚΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΜΙΑ ΕΛΠΙΔΑ ΣΩΤΗΡΙΑΣ...
ΠΑΝΤΑ ΕΚΑΙΓΕ ΜΕΣΑ ΜΟΥ Η ΦΛΟΓΑ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗΣ ΑΛΛΑ Ο ΕΓΩΪΣΜΟΣ ΜΟΥ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ...
ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΟΜΩΣ ΑΝΑΚΑΛΥΨΑ ΟΤΙ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΟΝΟ ΜΙΑ,ΑΛΛΑ ΑΠΕΙΡΕΣ ΕΛΠΙΔΕΣ ,ΠΡΟΕΡΧΟΜΕΝΕΣ ΑΠ'ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΠΑΝΤΑ ΤΟΝ ΠΑΝΤΟΚΡΑΤΟΡΑ ΧΡΙΣΤΟ ΜΑΣ ΜΕ ΣΚΟΠΟ ΤΗΝ ΣΩΤΗΡΙΑ ΤΟΥ ΠΛΑΣΜΑΤΟΣ ΤΟΥ... ΠΑΝΤΑ ΘΑ ΔΙΝΕΙ ΣΗΜΕΙΑ ΜΕ ΣΚΟΠΟ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΑΣΩΤΟΥ ΣΤΗΝ ΖΕΣΤΗ ΤΟΥ ΑΓΚΑΛΙΑ...Η ΖΩΗ ΜΟΥ ΕΚΤΟΤΕ ΕΧΕΙ ΚΑΝΕΙ ΣΤΡΟΦΗ 180 ΜΟΙΡΩΝ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ...
ΠΟΣΟ ΑΓΑΠΑΕΙ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΤΟ ΠΛΑΣΜΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΠΟΣΑ ΠΟΙΑ ΘΑ ΚΑΝΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΩΤΗΡΙΑ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ...
ΠΡΙΝ ΛΙΓΟ ΚΑΙΡΟ, ΕΠΙΣΚΕΦΘΗΚΑ ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΜΑΣ.
ΕΚΕΙ ...ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΕΦΑΓΑ ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΚΑΛΟΠΡΟΕΡΑΙΤΟ ΜΗΤΡΙΚΟ ΧΑΣΤΟΥΚΙ ΤΗΣ ΜΑΝΑΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΜΑΣ... ΚΑΤΑΛΑΒΑ ΠΟΛΛΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ...
ΟΤΙ ΟΙ ΛΕΞΕΙΣ "ΠΕΛΑΓΟΣ" ΚΑΙ "ΚΟΚΟΙ ΤΗΣ ΑΜΜΟΥ" ΕΙΝΑΙ ΜΗΔΑΜΗΝΕΣ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΜΟ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΠΡΟΣ ΕΜΑΣ...
ΕΚΤΟΤΕ, Η ΖΩΗ ΜΟΥ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΕΧΕΙ ΓΙΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΟΣΟ ΤΙΠΟΤΕ ΑΛΛΟ... ΚΑΙ ΕΙΜΑΙ ΔΙΑΤΕΘΗΜΕΝΟΣ ΜΕ ΟΛΗ ΜΟΥ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ, ΝΑ ΔΟΣΩ ΤΟ ΑΙΜΑ ΜΟΥ ΓΙ'ΑΥΤΟΝ...ΓΙΑΤΙ ΚΑΙ ΕΓΩ ΤΟΝ ΕΣΤΑΥΡΩΝΑ ΜΕΡΑ ΜΕ ΤΗ ΜΕΡΑ ΜΕ ΤΙΣ ΠΡΑΞΕΙΣ ΜΟΥ...

ΤΕΛΟΣ, ΚΑΙ ΣΤΟ ΘΕΟ Η ΔΟΞΑ!!!!

[pappous]

Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ του Θεού, ελέησόν με τον αμαρτωλόν.

[ROMFAIA]

Ωραίο Θέμα
Εγώ προσωπικα δέν ειχα καμία διαθεση πριν 8 χρονια να μπω στην Εκκλησια
Αλλα χωρις να κανω κάτι εγώ ο Θεος μου εδειξε οτι υπάρχει.

Ε μετά απο αυτό Θά ηταν παραλογο να γυρίσω τήν πλάτη στήν Αληθεια

Το μόνο που αλλάζει ειναι τα χρόνια....Λίγο περισσότερα περίπου 15...
Κατα τα άλλα ακριβως το ίδιο Ηλία....

[Melpomeni]

Ενοιωσα παντα την Αγαπη στην Εκκλησια.

[Alexandra]

Ω νέμεσις, αυτά που έγραψες πραγματικά με έλεγξαν....
Μέχρι το καλοκαίρι του 2003, ήμουν ένα κορίτσι, τρελοκομείο, όλοι έτσι με αποκαλούσαν. Χωρίς ηθικούς φραγμούς,με ένα σώμα σημαδεμένο( τατουάζ), αποκυρηγμένη απο την αστυνομία για χρήση και πώληση σκληρών ναρκωτικών. Μια μέρα γνώρισα έναν άνθρωπο, που λάτρευε τον σατανα.Αυτός μου πρότεινε να κάνω διακοπές σε ένα φιλικό του σπίτι στην Λούτσα. Πήγα, εκεί ήταν ένας ανθρωπός , καθόλου σατανιστής. Το σπίτι ήταν απλό, έιχε μόνο μια Βίβλο και έναν σκύλο, ροντβαιλερ , τον Γεδεών. Εγω ήμουν ένα ξεπεσμένο ον και αυτός ενας ψευτοπροφήτης.. Μου μίλησε για τον Χριστό και συχγρόνως με φερόταν ιδιαίτερα βίαια (Χρίστε μου συγχώρα τον και ευλόγησε τον) .
Με κλείδωνε σπίτι και έφευγε για ώρες.Γυρνούσε με εξαρτηόγόνες ουσίες με οτινάναι διαθέσεις και έβαζε στο κασσετόφωνο ηχογραφημένα προντεστανιτκά κυρήγματα. Η μόνη μου πια ενασχόληση αρχισε να αποτελεί η μελέτη της Γραφής και η ακρόαση των κασσετών. Σιγα σιγά ο Χριστός αρχισε να μιλά στην καρδιά μου. Ξέφυγα από το κλουβί γυρισα στην πόλη που ήταν το σπίτι μου, έψαξα και βρήκα μια εκκλησία όμοια με αυτές των κασσετών. Ήταν ένας μικρός χώρος και οι συναθρόισεις απαρτίζονταν από 30 άτομα. Μόλις μπήκα με καλοδέχτηκαν, είχαν καιρό να δουν ξένο. Το προσωπο μου ήταν εξουθενωμένο από την αμαρτία. Εκεί έζησα 2 χρόνια, οι άνθρωποι με αγκάλιασαν, με στήριξαν, δεν μου ζήτησαν ποτέ χρήματα, μόνο αλλάγη στην ενδυμασία( φούστες μακρυές και μαντήλα). Έκοψα τα ναρκωτικά, αθωωθηκα στα δικαστήρια, πήρα το πτυχίο μου και βρήκα και δουλεία.Ο Θεός ήταν εκεί, Τον γνώρισα, είτε μέσα από την καυτή προσευχη που κάναμε κατα ομάδες, είτε από προσευχή που έκανα μόνη μου, είτε από την καθημερινή παρουσία μου στην εκκλησία , είτε από την λαχτάρα να φάω από τον Αγιο Λόγο Του. Επέστρεψα στο πατρικό μου. Ξανα βρήκα ίδια εκκλησία 'Πεντηκοστιανών" και από το 2005 ώς φέτος το Δεκέβρη υπήρξα ενεργό μέλος της εκκλησιας. Ήμουν στην χορωδία, στην ομάδα νέων , στα βιβλικά μαζέματα. Γνώρισα πολλούς σαν και μένα που σώθηκαν από τα νύχια του βρυχώμενου λέοντα.Γνώρισα όμως και πολλούς που ήθελαν να μας υποτάξουν σε μια νεοφιλελευθερη κουλτούρα, έναν τρόπο ζωής χωρίς ρίζες και παραδόσεις. Ήθελαν να τιμούμε μόνο αμερικάνους αγίους ξεχνώντας τόσους και τόσους που πέθαναν για το Όνομα του Θεού, ανα τους αιώνες.
Ο Θεός να τους φωτίζει.
Έφυγα από την εκκλησία εκείνη και απο τότε δεν έχω ενταχθεί σε άλλη. Ψάχνω με μανία την ορθοδοξία, θέλω να μάθω τις βάσεις της , την έννοια των παραδόσεων , την Ουσία , θέλω να βρω τον Χριστο μέσα της. Τον Χριστό της αγάπης που είχα γνωρίσει τότε που ήμουν ένα κουρέλι. Τον ΧΡΙΣΤΟ της συμπόνοιας τότε που δεν με ένοιαζε η εγκεφαλική καθοδήγηση, τότε που ήμουν πνευματικά φτωχή. Τότε Που εκζητούσα από τα μύχια της ψυχής μου τον Θεό και Αυτός μου έιχε αποκαλύφθει, και αυτός με περισσή τρυφερότητα με είχε στα Χέρια του. Τότε που μπορούσα νύχτες ολόκληρες να προσευχομαι και να νιώθω σαν αετός, ακούραστη , ελεύρθερη και πλήρης. Τότε που ήμουν όλη δική Του.
Ξέρω ότι η καρδιά μου σκλήρυνε, πήρα τα δώρα μου και τώρα καθυσηχάζομαι με μια προσευχή ένος τετάρτου, με τις διαδυκτιακές συζητήσεις και μία επίσκεψη στην τοπική εκκλησία μία στο τόσο.Πια δεν έχω την εκκλησία μου, ούτε πνευματικά αδέρφια , δεν τραγουδώ στον δρόμο τραγούδια δοξασίας ούτε βουτώ στον Λόγο της αλήθειας.
Και όμως Αυτός πάντα εκει , με τα ματωμένα Χέρια Του , με περιμένει. Χτυπά την πόρτα της καρδίας και μου λεεί 'Άνοιξε μου "...........Συγνώμη.....
ΧΡΙΣΤΕ ΜΟΥ ΣΥΓΝΩΜΗ, ΠΟΥ ΣΕ ΒΛΕΠΩ ΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟ ΚΑΙ ΑΔΙΑΦΟΡΩ,
ΧΡΙΣΤΕ ΜΟΥ ΣΥΓΝΩΜΗ, ΠΟΥ ΣΕ ΒΛΕΠΩ ΑΝΕΣΤΗΜΕΝΟ ΚΑΙ ΑΔΙΑΦΟΡΩ.
Συγνώμη που σε βλέπω να με περιμένεις και δεντα παρατάω όλα να τρέξω να σε προσκυνήσω...
ΚΥΡΙΕ Κάνε Ελέος και Σώσων μας.

[stratos]

έιχε μόνο μια Βίβλο και έναν σκύλο, ροντβαιλερ , τον Γεδεών.

Ωωωχ
Κάποιον μού θυμιζει