Χαιρετισμοί Αγίου Νεκταρίου Πενταπόλεως του θαυματουργού

[panos0]

ΟΙΚΟI ΕΙΚΟΣΙΤΕΣΣΑΡΕΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΕΝ ΑΓΙΟΙΣ ΠΑΤΕΡΑ ΗΜΩΝ
ΝΕΚΤΑΡΙΟΝ ΕΠΙΣΚΟΠΟΝ ΠΕΝΤΑΠΟΛΕΩΣ ΤΟΝ ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΟΝ

Ποιημα Γερασιμου Μοναχου Μικραγιαννανιτου

Κοντάκιον.
Ήχος πλ. δ΄. Τη υπερμάχω.

Ορθοδοξίας τον αστέρα τον νεόφωτον
Και εκκλησίας το νεόδμητον προτείχισμα
Ανυμνήσωμεν καρδίας εν ευφροσύνη·
Δοξασθείς γαρ ενεργεία τη του πνεύματος
Αναβλύζει ιαμάτων χάριν άφθονον
Τοις καραυγάζουσιν χαίροις Πάτερ Νεκτάριε.

Άνθρωπος ουρανόφρων, ανεδείχθης εν κόσμω, Νεκτάριε Χριστού Ιεράρχα (τρις)· ζωήν γαρ οσίαν διελθών, ακέραιος όσιος και θεόληπτος, εν πάσιν εχρημάτισας· εντεύθεν παρ΄ ημών ακούεις·

Χαίρε, δι΄ ου οι πιστοί υψούνται·
χαίρε, δι΄ ου οι εχθροί θαμβούνται·
Χαίρε, της σοφίας ο κρατήρ ο χρυσότευκτος·
χαίρε, της κακίας ο πρηστήρ ο νεότευκτος.
Χαίρε, οίκος αγιότατος ενεργείας θεϊκής·
χαίρε, βίβλος θεοτύπωτος πολιτείας της καινής.
Χαίρε, ότι αρτίως ημιλλήθης Αγίοις·
χαίρε, ότι εμφρόνως εχωρίσθης της ύλης.
Χαίρε, λαμπρόν της πίστεως τρόπαιον
χαίρε, σεπτόν της χάριτος όργανον.
Χαίρε, δι΄ ου εκκλησία χορεύει·
χαίρε, δι΄ ου νήσος Αίγινα χαίρει·

Χαίροις Πάτερ Νεκτάριε.

Βλέμματι διανοίας, έτι ων νεανίας, κατωπτεύσας τη θείαν ακτίνα, υφ΄ ης καταλαμθφείς την ψυχήν, τω φωτί των θειων εντολών Όσιε, ηρετίσω πορεύεσθαι, εκ νεότητος Χριστώ ψάλλων·

Αλληλούια.

Γέγονας εν τη πόλει, Κωνσταντίνου θεόφρον, τω θείω ιθυνόμενος φόβω, εν η τα κρείττονα μελετών, φρονήσεως θείας έμπλεως πέφηνας, ευφραίνων εν τοις λόγοις σου, τους εκβοώντας σοι ταύτα·

Χαίρε, το κλήμα της αφθαρσίας·
χαίρε, το νέκταρ της αμβροσίας.
Χαίρε, Του Σωτήρος θεράπον θεόληπτε·
χαίρε, των Πατέρων των πάλαι ομότροπε.
Χαίρε, πέτρα νεοσμίλευτος νοητής οικοδομής·
χαίρε, στέφος το νεόπλοκον Εκκλησίας της σεπτής.
Χαίρε, ότι εφάνης ως νεόδρεπτον ρόδον·
χαίρε, ότι εδείχθης ως θεόδεκτον δώρον.
Χαίρε, αστήρ ο νέος της πίστεως·
χαίρε, λαμπτήρ της δόξης Του Κτίσαντος.

Χαίρε, ηθών ουρανίων ταμείον·
χαίρε, σεπτόν αρετών εκμαγείον·

Χαίροις Πάτερ Νεκτάριε.

Δόξαν την της σοφίας, ολοτρόπως ποθήσας, και ταύτην εκ παιδός εκζητήσας, Τον Χριστόν ικετεύεις τυχείν, του καλλίστου εφετού θερμοίς δάκρυσι, και τυχών της εφέσεως, Νεκτάριε πιστώς εβόας·

Αλληλούια

Εύφρανας την ψυχήν σου, ως οι πάλαι Πατέρες, Βασίλειος συν τω Γρηγορίω, παιδευμάτων τη κτήση σαφώς, εν Αθήναις μαθητεύσας Νεκτάριε· διό τοις σοις χαρίσμασιν, ηδόμενοι σοι εκβοώμεν·

Χαίρε, φωτός ουρανίου τέκνον·
χαίρε, τερπνόν ευσεβείας δένδρον.
Χαίρε, της του κόσμου απάτης υπέρτερος·
χαίρε, τη μεθέξει του κρείττονος ένθεος.
Χαίρε, νούς ο θεοφόρητος πλήρης θειων εννοιών·
χαίρε, άνθραξ Θειου Πνεύματος πυρ ανάπτων νοερόν.
Χαίρε, ότι αμέμτως την ζωήν διανύεις·
χαίρε, ότι την πλάνην του Βελίαρ εκλύεις.
Χαίρε, Χριστού δεχθείς την αγάπησιν·
χαίρε, καλών ενέγκας την άνθησιν.
Χαίρε, πιστών νεοστήρικτον έρκος·
χαίρε, εχθρών καιριώτατον βέλος·

Χαίροις Πάτερ Νεκτάριε

Ζήλω θείω θεόφρον, των Οσίων Πατέρων, ποθησας τον ισαγγελων βιον, εν Χίω ημφιάσω σεπτώς, των μοναχών το σχήμα το ουράνιον, και τον εχθρόν εγύμνωσας, εν τω ψάλλειν αεί Κυρίω·

Αλληλούια
Ήκουσε προσευχής σου, ο Δεσπότης εξ ύψους, βοήσαντος Αυτώ εκ καρδίας, και Επέταξε τη θαλάσση, και έστη εις αύραν ο κλύδων Όσιε, θαυμάσαντες δε άπαντες, οι σωθέντες πιστώς εβόων·

Χαίρε, Θεού ο θειος θεράπων·
χαίρε, πηγή ποικίλων θαυμάτων.
Χαίρε, Εκκλησίας ο φωστήρ ο νεόφωτος·
χαίρε, των Αγίων απάντων ισότιμος.
Χαίρε, σκεύος πολυτίμιτον ουρανίων δωρεών·
χαίρε, κήπος ο νεόβλαστος μακαρίων αρετών.
Χαίρε, ότι θαλάσσης κατευνάζεις τον σάλον·
χαίρε, ότι λόγω απελέγχεις παν φαύλον
Χαίρε, Χριστού το νέον εκλόγιον·
χαίρε, ηθών οσίων γεώργιον
Χαίρε, ζωής θιασώτης οσίας·
χαίρε, χαράς βραβευτής ουρανίας·

Χαίροις Πάτερ Νεκτάριε.

Θαυμαστός ανεδείχθης, εν εσχάτοις ημέρες, εν βίω Ιεράρχα αγίω, των πάλαι Αγίων την ζωήν, χαρακτηρίσας εμφανώς τοις τρόποις σου, και δοξασθείς τοις θαύμασι, κινδύνων σώζεις τους βοώντας·

Αλληλούια

Ιεράρχης θεόφρον, εκλογή θεοκρίτω, εδείχθης αληθώς εν Αιγύπτω, και της Πενταπόλεως ποιμήν, κατά Παύλον τον μέγαν ώφθης ένθεος· διό την πολιτείαν σου, εθαύμαζον πιστοί βοώντες·

Χαίρε, ο ένθους τη πολιτεία·
χαίρε, ο τύπος τη ευσεβεία.
Χαίρε, των Οσίων Πατέρων εφάμιλλος·
χαίρε, ιερέων ο νέος διάκοσμος.
Χαίρε, σκήνωμα πραότητος και αγάπης θησαυρός·
χαίρε, ιλαρότητος και ελέους χορηγός.
Χαίρε, ότι εφάνης Εκκλησίας λαμπρότης·
χαίρε, ότι τυγχάνεις ευσεβούντων φαιδρότης.
Χαίρε, εικών αρίστης βιώσεως·
χαίρε, τυχών σαφώς της θεώσεως.
Χαίρε, κανών της αρχιερωσύνης·
χαίρε, λαμπτήρ της θεορρημοσύνης·

Χαίροις Πάτερ Νεκτάριε.

Κόσμος της εν Αιγυπτω, Εκκλησίας ωράθης, ως του Ευαγγελίου εργάτης· εντεύθεν των πιστών οι χοροί, υφηγητήν σε θείον Πάτερ κτησάμενοι, τα κρείττω επαιδεύοντο, βοώντες συν σοι Τω Κυρίω·

Αλληλούια

Λάμψας εν τη Ελλάδι, ως Απόστολος άλλος, λαμπρύνεις ευσεβών τας καρδίας, τω φέγγει των θειων διδαχών, και τας ακτίσι του βίου σου Όσιε· διό τη ση λαμπρότητι, φωταγωγούμενοι βοώμεν·

Χαίρε, το άστρον της Εκκλησίας·
χαίρε, η σάλπιγξ της αληθείας.
Χαίρε, Αποστόλων τον ζήλον κτησάμενος·
χαίρε, ιαμάτων την χάριν δεξάμενος.
Χαίρε, ρήτωρ ενθεότατος των ρημάτων της ζωής·
χαίρε, λόγου του της χάριτος ο σοφός υφηγητής.
Χαίρε, ότι καθαίρεις ψυχικάς διαθέσεις·
χαίρε, ότι ρυθμίζεις καρδιών τας εφέσεις.
Χαίρε, πιστών ο μέγας διδάσκαλος·
χαίρε, Χριστού ο μύστης ο άριστος.
Χαίρε, πολλούς πειρασμούς υπομείνας·
χαίρε, ψυχάς προς Θεόν οδηγήσας·

Χαίροις Πάτερ Νεκτάριε.

Μέγας εν Ιεράρχαις, και σοφοίς διδασκάλοις, ως μύστης ταπεινώσεως ώφθης· διόπερ ως κλήρον πατρικόν, τας σας θεογράφους δέλτους κατέλιπες, τη Εκκλησία Άγιε, εν αίς πιστώς εντρυφώντες Τω σε δοξάσαντι βοώμεν.

Αλληλούια

Νέκταρ δικαιοσύνης, και ζωής θειας δρόσον, τη θεια επομβρία θεόφρον, οια νεφέλη πνευματική, εν αυχμώδει καιρώ ημίν επώμβρησας, ευφραίνων τας ψυχάς ημών, και διεγείρων του βοάν σοι·

Χαίρε,η δρόσος της θυμηδίας·
χαίρε, η αύρα της αφθαρσίας.
Χαίρε, ο πηγάσας το ύδωρ της χάριτος·
χαίρε, ο εμφράξας το στόμα του δράκοντος.
Χαίρε, έαρ αγιότητος εν χειμωνι νοητώ·
χαίρε, σέλας νεοφώτιστον εν τω σκότει τω δεινώ.
Χαίρε, ότι συγχέεις ασεβών τας εννοίας·
χαίρε, ότι ευφραίνεις ευσεβών τας καρδίας.
Χαίρε, λαών Ορθοδόξων στήριγμα·
χαίρε, πολλών κακοδόξων σύντριμμα.
Χαίρε, χορών κενολόγων η πτώσις·
χαίρε, πολλών ασθενούντων η ρώσις·

Χαίροις Πάτερ Νεκτάριε.

Ξένα θαύματα Πάτερ, η ση θήκη πηγάζει, και σώζει τους εν πόνοις τελούντας· διό της ση αγία Μονή, πανταχόθεν συρρέουσιν άνθρωποι, και ίασιν και λύτρωσιν, κομίζονται παρά σου βοώντες·

Αλληλούια

Όρμον άκλυστον Πάτερ, εν τη νήσω Αιγίνης, ανέδειξας την θείαν Μονήν σου, και εν ταύτη σεπτών μοναστριών, κυβερνήτης σοφός εχρημάτισας· Χριστώ γαρ ταύτας Όσιε, σοφώς ωδηγήσας βοώσας·

Χαίρε, ο νους ασκήσεως θειας·
χαίρε, αδάμας της καρτερίας.
Χαίρε, ταπεινώσεως έμψυχον άγαλμα·
χαίρε, καθαρότητος θείον θησαύρισμα.
Χαίρε, απαθείας έσοπτρον και αγνείας λαμπηδών·
χαίρε, εγκρατείας τέμενος και ταμείον αρετών.
Χαίρε, ότι διέπεις εν Θεώ την Μονήν σου·
χαίρε, ότι παρέχεις πασι τη αρωγή σου.
Χαίρε, λαμπρός της Αιγίνης έφορος·
χαίρε, πιστών αντιλήπτωρ έτοιμος.
Χαίρε, πολλούς εκ κινδύνων αρπάσας·
χαίρε, εχθρού την οφρύν κατασπάσας·

Χαίροις Πάτερ Νεκτάριε.

Πλήρης χάριτος θειας, και οσμής ουρανίας, η θήκη των λειψάνων σου πέλει· εν οίς ου μόνον η ση Μονή, αλλά και πασα η Αίγινα γάνυται, και πάντες αγιάζονται, τη τούτων χάριτι βοώντες·

Αλληλούια

Ρείθρα βλύζουσι θεια, τα σεπτά σου οστέα, πλουσία δωρεά ουρανία, ιαμάτων εσαεί πολλών, και νοσημάτων τον ρύπον εκπλύνουσι· διό σου εκπληττόμενοι, ην εύρες δόξα εκβοώμεν·

Χαίρε, ρείθρον των ιαμάτων·
χαίρε, η λύσις των νοσημάτων.
Χαίρε, παν
ταχού ο προφθάνων καλούμενος·
χαίρε, ο και όναρ και ύπαρ φαινόμενος.
Χαίρε, βρύσις η πολύρρυτος συμπαθείας πατρικής·
χαίρε, βότρυς ο γλυκύτατος ευφρόσυνης ψυχικής.
Χαίρε, ότι καρκίνου χαλεπόν παύεις πάθος·
χαίρε, ότι δαιμόνων καταλύεις το θράσος.
Χαίρε, σοφών ματαίων η σύγχυσις·
χαίρε, πιστών η άρρηκτος σύναψις.
Χαίρε, δι΄ ου Ιεράρχαι κοσμούνται·
χαίρε, δι΄ ου μωρολόγοι τροπούνται·

Χαίροις, Πάτερ Νεκτάριε.

Σκέπην σε και προστάτην, πας πιστός ονομάζει, τυχών της παρά σου βοηθείας· τις γαρ καλέσας σε ευλαβώς, και ουκ έτυχε της σης Πάτερ χάριτος; άπασι γαρ τάχιστα, τας αιτήσεις δίδως εν τω κράζειν·

Αλληλούια

Των πολλών σου θαυμάτων, εις την σύμπασαν κτίσιν, εξήλθε θεοφόρε ο φθόγγος· συ γαρ τοις εγγύς και τοις μακράν, τάχος επιφαίνη βοηθών Άγιε, και σώζεις κινδυνεύοντας, και προΐστασαι των βοώντων·

Χαίρε, ο μέγας εν θαυμάσιοις·
χαίρε, ο ένδοξος εν Αγιοις.
Χαίρε, ο αρτίως κυρώσας το πρόπαλαι·
χαίρε, των αρχαίων Πατέρων ομόστεφε.
Χαίρε, θρίαμβος της πίστεως, έπαλξις των ευσεβών·
χαίρε, έκφανσις της χάριτος, έκπληξις των ασεβών.
Χαίρε, ότι εμφαίνεις αληθείας την δόξαν·
χαίρε, ότι εμφράτεις ανομίας το στόμα.
Χαίρε, χαρά πιστών και κραταίωμα·
χαίρε, ψυχών κλονουμενων έδρασμα.
Χαίρε, δι’ου ο Χριστός εδοξάσθη·
χαίρε, δι’ου ο σατάν κατησχύνθη·

Χαίροις, Πάτερ Νεκτάριε

Ύμνον ευχαριστίας, σοι προσάδομεν Πάτερ, σωζόμενοι ταις σαις προστασίαις· εν πάση γαρ ανάγκη ημάς, επερχομένων απαλλάττεις θλίψεων· διο την σην αντίληψιν, κηρύττομεν Χριστώ βοώντες·

Αλληλούια

Φλέγεις την των δαιμόνων, φρυγανώδη μανίαν, πυρί των ιερών σου θαυμάτων, και ταχύ βοηθών τοις πιστοίς, χαλεπών νόσων σβεννύεις τον καύσωνα, ιώμενος τους πάσχοντας, βοώντες σοι εν κατανύξει·

Χαίρε, η ρώσις των ασθενούντων·
χαίρε, η λύσις των δαιμονώντων.
Χαίρε, πυρεσσόντων τελεία απάλλαξις·
χαίρε, παρειμένων ταχεία ανόρθωσις.
Χαίρε, ότι εν τω φρέατι ύδωρ βρύεις δαψιλές·
χαίρε, ότι επευλόγησας Αίγιναν ταις σαις ευχαίς.
Χαίρε, ο διανοίξας την Θεού ευσπλαχνίαν·
χαίρε, ο διαλύσας την δεινήν ανομβρίαν.
Χαίρε, πηγή πηγάζουσα χάριτας·
χαίρε, λαμπάς φωτίζουσα άπαντας
Χαίρε, Μονής της σεπτής σου κοσμήτωρ·
χαίρε, των σων υμνητών αντιλήπτωρ·

Χαίροις, Πάτερ Νεκτάριε

Χάρις του Παρακλήτου, δαψιλώς εξεχύθη, τη θήκη των σεπτών σου λειψάνων· όθεν ως αείρυτος πηγή, αναβλύζεις απαύστως τα ιάματα, και αρδεύεις Νεκτάριε, θείοις νάμασι τους βοώντας·

Αλληλούια

Ψάλλων παναρμονίως, τον τρισάγιον ύμνον, Θεώ συν τοις χοροίς των Αγγέλων, επίβλεψον άνωθεν ημίν, και δίδου πανάγιε τα αιτήματα, τοις πίστει σοι προστρέχουσι, και ου παύουσι του βοάν σοι·

Χαίρε, ο γόνος της Σηλυβρίας·
Χαίρε, το κλέος της Εκκλησίας
Χαίρε, της Αιγίνης το μέγιστον καύχημα·
Χαίρε, της Ελλάδος απάσης ωράισμα.
Χαίρε, τύπος και υπόδειγμα των σεπτών Ιεραρχών·
Χαίρε, σκέπη και διάσωσμα ευλαβών μοναζουσών.
Χαίρε, της Εκκλησίας εωσφόρος ο νέος·
Χαίρε, της ευσεβείας θεοδώρητον σθένος.
Χαίρε, δι’ου παθών καθαρθήσομαι·
Χαίρε, δι’ου Θεώ προσαχθήσομαι.
Χαίρε, πιστών ο προστάτης εν πάσι·
Χαίρε, καμού πρεσβευτής προς Τον Πλάστην·

Χαίροις, Πάτερ Νεκτάριε.

Ω θεσπέσιε Πάτερ, Ορθόδοξων λαμπρότης Νεκτάριε Χριστού Ιεράρχα (τρις), τω θρόνω Του Κυρίου παρεστώς, αίτει ημίν την των πταισμάτων άφεσιν, και την θείαν οικείωσιν, ως αν Τω Σωτήρι βοώμεν·

Αλληλούια.


Δίστιχον
Χαράς κοινωνών Νεκτάριε της θείας,
Γερασίμω χάρισαι χάριτος δόμα.
Δύστυχον
Νεκταριε ρύσαι παθών ποικίλων
Παναγιώτη το χαίρε σοι πληκτρολογούντα

[strumfi]

...

[Dimokratis]

Για τον Άγιο Νεκτάριο ότι και να πει κανείς είναι λίγο.

Είναι πράγματι Ο Άγιος του περασμένου αιώνα.

[tinios]

Εγκώμια του Αγίου Νεκταρίου

(Ποίημα Μαριάμ Μοναχής Ιεράς Μονής Κεχροβουνίου Τήνου)






Αι γενεαί πάσαι, μακαρίζομέν σε, Νεκτάριε τρισμάκαρ. Απολαβούσα Πάτερ, Σης θείας βοηθείας, υμνώ σε ευχαρίστως. Από των ρυπαρών μου, χειλέων σοι προσφέρω, ύμνον ευχαριστίας. Άγιε προσδέχου, Σων εγκωμίων ύμνους, ους ευγνωμόνως ψάλλω. Άγιος υπήρξας, εν όλη τη ζωή σου, διό και ηγιάσθης. Αγάπη τετρωμένη, ην η Ση καρδία, Θεού, του εν Τριάδι. Απέλαβες αξίως, την δόξαν του Κυρίου, την άρρητον εν πάσι. Αγάλλου εις αιώνας, συν τοις χοροίς Οσίων, ηγιασμένε Πάτερ.


Βλάστημα υπήρξας, ανθέων γεννητόρων, εν πόλει Σηλυβρία. Βουλή η του Υψίστου, την χάριν των θαυμάτων, παρέσχετό σοι Πάτερ. Βοώμεν επί τούτοις, Δόξα τη παναιτίω Τριάδι τη Αγία. Βλέπομεν εν πόθω ταις εκκλησίαις πάσαις εικόναν την σεπτήν σου. Βαβαί της σης αγάπης, καί της φιλευσπλαχνίας, Νεκτάριε θεόφρων. Βουλόμεθα ω Πάτερ, υμνείν σε κατά χρέος, αλλ' όμως απορούμεν.


Γνωστή η βιοτή σου, τοις θαύμασιν εφάνη, Νεκτάριε τοις πάσι. Γνώρισμα υπάρχει, των αρετών ο πλούτος, ων είχεν η ψυχή σου. Γνώμην ουρανίαν, εκέκτησο εν πάσιν, ως θείος Ιεράρχης. Γεννητόρων πόθον, υπεριδών θεόφρων, Χριστώ προσωκειώθης. Γνωρίζομεν ω Πάτερ ότι ανεκηρύχθη αξίως εν Αγίοις. Γαλήνην και ειρήνην, και ταπεινοφροσύνην, δώρησαι τοις σοις τέκνοις.


Δοξάσας εν τω κόσμω Θεόν τον εν Τριάδι, λαμπρώς αντεδοξάσθης. Δόξαν υπερείδες, ζωής της επιγείου Νεκτάριε θεόφρων. Δόξης ουρανίου προέκρινας τρισμάκαρ και νυν απολαμβάνης. Δόξα σοι Θεέ μου, ότι ο σος θεράπων υπέρ ημών πρεσβεύει.

Δάκρυσιν ενθέοις, θεοφόρε Πάτερ, ήρδευσας την ψυχήν σου. Δεόμαί σου Πάτερ, μη με εγκαταλείπης, εν πάσαις ταις ανάγκαις. Ετέτρωσο αγάπη, του έρωτος του θείου, τρισόλβιε Ιεράρχα. Έχαιρες προσάδων, ύμνους και συγγράφων, τη Κεχαριτωμένη. Εν πάση ευλαβεία και κλίνεσι γονάτων, Αυτήν θερμώς λιτάζεις. Εκ βάθους της καρδίας, έχαιρες παρέ παντί τω δεομένω. Επίσκεψαι νοσούντας, τους επικαλουμένους, την θείαν σου πρεσβείαν. Εν θλίψεσίν με ούσαν, δεινώς κεκακωμένην, μη υπερίδης Πάτερ.


Ζήσας θεαρέστως, ισότιμος εδείχθης, Αγίων Θεοφόρων. Ζήλον θείον έσχες, εν τη ψυχή σου Πάτερ, ευαρεστείν Κυρίω. Ζωήν την ουρανίαν, ποθεΐν αξίωσαν με, την δούλην του Κυρίου. Ζων εθαυματούργεις, προλέγων τοις αιτούσι, τα μέλλοντα συμβαίνειν. Ζωής της επικήρου, εικότως εμακρύνθης, οικοιωθείς Κυρίω. Ζωής της αϊδίου, ηξίωσαι αξίως, ω θείε Ιεράρχα. Ζωήν την ουρανίαν, ποθείν αξίωσόν με, την δούλη του Κυρίου.


Η ενοικούσα χάρις, εν σοι του Παρακλήτου, δεικνύει σε φωσφόρον. Ήμέραν τε καί νύκτα, το όνομα Κυρίου εκέκτησο μελέτην. Η εν Αιγύπτω Πάτερ, ζωή σου η οσία, ως φως πάσιν εκλάμπει. Ηθέλησας τρισμάκαρ, φθόνου φυγείν τα κέντρα του θρόνου εμακρύνθης. Ημάς ευλαβουμένους, τας θείας αρετάς του, μνησικακίας ρύσαι. Η κλήσις σου και μόνη, ρύεται απάσας εχθρών τας επηρείας.


Θεόθεν οδηγήθης, ελθείν εν τη Ελλάδι Νεκτάριε τρισμάκαρ. Θύων τω Κυρίω, την μυστικήν θυσίαν, λαμπρώς καθηγιάσθης. Θεοσοφίας πάσης, έμπλεως εγένου, μέγιστε Ιεράρχα. Θείοις ίχνεσί σου, μονάζουσαι Παρθένοι, προσήλθον εν Αιγίνη. Θεοσοφίας πάσης, τον νουν ανακαθάρας, επλήσθης θεορρήμον. Θερμός προστάτης πέλεις, των επικαλουμένων, το θείον όνομά σου.


Ίνα προσαγάγης ταύτας τω Κυρίω οσίως ηγωνίσω. Ιδρύσας την Μονήν σου, ταύτην σεμνών παρθένων, ενέπλησας θεόφρων. Ίδετε ω τέκνα, δουλεύσατε Κυρίω εν όλη τη καρδία. Ιερουργίας Πάτερ, τελών εν τη Μονή σου φωτοειδής εγένου. Ιερών οσίων, Νεκτάριε τρισμάκαρ, αγλάισμα υπάρχεις. Ίλέωσαι τον Κτίστην, υπέρ παντός του κόσμου, αιτούμενος ειρήνην.




Κλίμαξ προς το ύψος, ως Θείος ποιμενάρχης, έσω ταις μοναζούσαις. Κόσμιος το ήθος, και ταπεινός και πράος, εφαίνου τοις ορώσι. Κατεύθυνον Κυρίω, ημών τας διανοίας, σεπτή σου προστασία. Κακίαν πάσαν Πάτερ, μακράν εκ της ψυχής μου, δίωξον χάριτί σου. Κόπους και ιδρώτας, μυρίους κατεβάλου, υπέρ της Θείας Μάνδρας. Καλούμεν σε προστάτην, εν πάση ημών θλίψει, αι Μοναχοί της Τήνου.


Λαμπρώς εστολισμένος, χαρίσμασιν αγίοις, Νεκτάριε υπήρχες. Λαλιαί και γλώσσαι, τας θείας αρετάς σου, ου δύνανται υμνήσαι. Λατρεύσας πανοσίως, Θεώ τω εν Τριάδι συνήφθης τοις αγγέλοις. Λάμψιν εκπέμπει θείαν, το θείον πρόσωπόν σου, ηνίκα ιερούγεις. Λατρεύσατε ω τέκνα, Κυρίω μετά φόβου, διδάσκων ουκ επαύσω. Λάμψον εν καρδία εμού της παναθλίας το θείον φως Κυρίου.


Μακάριος εγένου, κτησάμενος εν κόσμω, πλουτοποιόν πτωχείαν. Μετέστης εκ του κόσμου, και προς Θεόν μετήλθες Νεκτάριε παμμάκαρ. Μετά μυρίους πόνους, κατέπαυσας θεόφρων, προς δόξαν ουρανίαν. Μονάς τας ουράνιους, Αγγέλων ένθα δήμοι, εσκήνωσας τρισμάκαρ. Μετά θερμών δακρύων τα τέκνα σου εθρήνουν την Κοίμησίν σου Πάτερ. Μυσταγωγέ του άνω, θυσιαστηρίου, μνείαν ποιού σων τέκνων.


Νόμω υποκύψας, της φύσεως τρισμάκαρ, οσίως εκοιμήθης. Νεκτάριε θεόφρων, άμα τη ση κοιμήσει, έδειξας την σην χάριν. Νόσων καί κινδύνων, απάλλαξον θεόφρων, τους σε υμνολογούντας. Νεκρόν σον θείον σκήνος, η Αίγινα δεχθείσα καρπούται την σην χάριν. Νεκρώσεως χιτώνα αιρέσεων παντοίων σώζε τους πλανηθέντας. Ναμάτων ζωηρρύτων, έμπλησον Ιεράρχα, διψώσαν την ψυχήν μου.


Ξένον όντως θαύμα, το γαρ νεκρόν σου σκήνος, οσμήν θείαν εκπέμπει. Ξενίζεις πάσαν τάξιν, σαις θείαις εμφανείαις, και θαύμασι ποικίλοις. Ξίφος κατά δαιμόνων, Νεκτάριε εδόθη το θείον όνομά σου. Ξένος εν τοις ξένοις, θεόφρων Ιεράρχα έζησας εν τω κόσμω. Ξενίας ουρανίου, αξίωσον σους δούλους, θερμαίς σου ικεσίαις. Ξένισον ω Πάτερ, πάσης φθαρτών εννοίας, τον νουν μου δυσωπώ σε.


Ότε το σον πνεύμα, εις ουρανούς ανήλθε, λαμπρώς εμεγαλύνθης. Οσίων και Δικαίων, ψυχαί εν χαρμόσυνη, υπήντησάν σοι Μάκαρ. Ο τάφος σου ταμείον, ιάσεων τυγχάνει, ημίν Αρχιεράρχα. Οσμήν την ουρανίαν, εκπέμπει θαυμασίως, η θήκη σων λειψάνων. Όσιε Ιεράρχα, Νεκτάριε τρισμάκαρ, χαίρε εις τους αιώνας. Όμματι ευσπλάχνω, επίβλεψον ω Πάτερ, επί την κάκωσίν μου.


Παρεστηκώς τω θρόνω, της Τρισηλίου δόξης, σους δούλους εποπτεύεις. Πάτερ θεοφόρε, Μονήν σου την αγίαν,φύλαττε εις αιώνας. Πάσαν ευλογίαν, δίδου ση προστασία, τη νήσω της Αιγίνης. Παντοίων χαλεπών τε, νοσημάτων Πάτερ, ίασιν ημίν δίδου. Παρά Κυρίου χάριν, απείληφας διώκειν, πνεύματα πονηρίας. Πάσιν άντιλήπτωρ, τοις προσερχομένοις, γενού ω Ιεράρχα.






Ρήτωρ ανεδείχθης, ρημάτων ουρανίων, Χριστού τη Εκκλησία. Ρείθρα ιαμάτων, διαπαντός βλαστάνεις, ηγιασμένε Πάτερ. Ρώσιν θείαν δίδως, τοις εν ασθένεια δεινώς κεκακωμένοις. Ρύεται πας όστις, προσπίπτει τη ση Κάρα, εξ ολέθριων πόνων. Ροήν μου των δακρύων, μετά των ύμνων δέχου, ως συμπαθείας πλήρης. Ρύσαι την ψυχήν μου παθών των ενοχλούντων παρακαλώ σε Πάτερ.


Στενήν και τεθλιμμένην οδόν ανύσας Πάτερ, Χριστώ συνεδοξάσθης. Στηρίζεις θεραπεύων, Νεκτάριε θεόφρων, καρδίας ασθενούσας. Σώζεις εκ θανάτου, τους επικαλούμενους, το θείον όνομά σου. Σύμπασα η νήσος, Αίγινα έγκαυχαται, τη δαψιλεί σου δόξη. Σώσεις την Μονήν σου, κρατύνων και φυλάττων, αυτήν και μεγαλύνων. Σκέπε φρούρει Πάτερ, αεί τας Μονάζουσας, Μονής Κεχροβουνίου.


Την ιεράν στολήν σου, κοσμήσας τω σω βίω, έδειξας λαμπροτέραν. Τα βέλη του Βελίαρ, απήμβλυνας εις το τέλος, στερρά, υπομονή σου. Την κατά των δαιμόνων, λαβών πλουσίαν χάριν, σώζεις τους σε καλούντας. Τας νόσους θεραπεύεις, τους δαίμονας διώκεις, μάστιγι σης πρεσβείας. Τον θείον ποιμενάρχην, αινούμεν σε βοώντες, χαίρε ω θείε Πάτερ. Ταις σαις ευχαίς με ρύσαι, θανάτου αιφνιδίου, σην δούλην Ιεράρχα.


Υπερφυών θαυμάτων, η θήκη σων λειψάνων, εκβλύζει θεία ρείθρα. Υψίστου ων θεράπων, Νεκτάριε παρέχεις, εν
ί εκάστω χάριν. Υπέρ των Βασιλέων, και πάσης της Ελλάδος, τον Κύριον δυσώπει. Υδάτων ουρανίων, επόμβρησον ρανίδας, ημίν Αρχιεράρχα. Υπέρ των προσιόντων, τοις θείοις σου λειψάνοις, αεί Χριστόν δυσώπει. Υμνούντος την σην θείαν, και φωτοφόρον μνήμην, ρύσαι παντός κινδύνου.


Φιάλη αρωμάτων, της άνω ευωδίας, πέλει ση θεία Κάρα. Φωστήρ λαμπρός εδείχθης, εν τοις εσχάτοις χρόνοις, Χριστού της Εκκλησίας. Φλόγα παθών ποικίλων, σβέσον τη χάριτί σου, σων τέκνων δεομένων. Φίλος ων Κυρίου, Θεού θείας αγάπης, αξίωσον σοι τέκνα. Φωτός σου ταις ακτίσι, φώτισον την ψυχήν μου, εσκοτισμένην ούσαν. Φλέξον τας ακάνθας, δαιμόνων επηρείας, πυρί αϋλω Πάτερ.




Χαίρει εν σοι Πάτερ, Μονή Κεχροβουνίου, τυχούσα των Χαρίτων. Χαράν και θυμηδίαν, ο τάφος σου παρέχει, τοις φόβοι προσιούσι. Χαίρει η Μονή σου την Κάραν σου πλουτούσα αεί μυροβολούσαν. Χείρας σου τς αγίας, Έπαρον τω Κυρίω υπέρ ημών ω Πάτερ. Χαράς μου την καρδίαν, πλήρωσαν, ω Πάτερ, και ρύσαι αθυμίας. Χαρίτωσον τον νουν μου, και τείχισον τας φρένας, παρακαλώ σε Πάτερ.


Ψάλλων παναρμονίως, Θεώ το θείον ύμνον, υπέρ ημών δυσώπει. Ψώμισον ω Πάτερ, λιμώττουσαν ψυχήν μου, του σωτηρίου άρτου. Ψιχίων ουρανίων, της χάριτος Κυρίου, αξίωσον με Πάτερ. Ψαλλούσας και υμνούσας, τας Μοναχάς σε Πάτερ, φρούρει τη ση πρεσβεία. Ψαλλούση μοι εκ πόθου, τας αρετάς σου, Πάτερ της τόλμης σύγγνωθί μοι. Ψυχών τε και σωμάτων, ίασαι τα πάθη, των σε υμνολογούντων.


Ώφθης Ιεράρχα, πράξει και θεωρία, ισάγγελος εν βίω. Ως μέγαν σε αστέρα, νεοφανέντα Πάτερ, τιμά η Εκκλησία. Ω των παραδόξων, θαυμάτων σου παμμάκαρ,α ενεργείς εν κόσμω. Ω πατέρων κλέος, και καλλονή και δόξα, δέξαι ημών τους ύμνους. Ω ηγιασμένε θεράπων του Κυρίου, σκέπε καμέ σην δούλην. Ω θείε Ιεράρχα, δυσώπει τον σωτήρα, καλώς ημάς βιώσαι.






Δόξα Πατρί και Υιώ και Αγίω Πνέυματι.

Ω Τριάς Αγία Πατήρ Υιός και Πνεύμα ελέησον τον κόσμο.
Και νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων.

Αμήν



Ω Παναγία Μήτερ ευχαίς του Ιεράρχου σκέπε τας Μοναζούσας.
Τέλος και τω εν Τριάδι Θεώ ημών Δόξα και αίνος.