Ένα θαύμα που μου συνέβη, πάνε χρόνια από τότε, 6 και βάλε..

[Tom1]

ΟΔΗΓΟΥΣΑΜΕ ΚΟΜΒΟΪ 2 ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΑ ΜΕ ΒΡΟΧΗ ΚΑΤΕΒΑΙΝΟΝΤΑΣ ΣΤΟ ΓΥΘΕΙΟ.Ο ΚΑΙΡΟΣ ΗΤΑΝ ΣΧΕΤΙΚΑ ΚΑΛΟΣ ΟΤΑΝ ΞΕΚΙΝΗΣΑΜΕ, ΑΛΛΑ ΑΛΛΑΞΕ ΓΡΗΓΟΡΑ.ΔΕΝ ΘΥΜΑΜΑΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΤΟ ΣΗΜΕΙΟ,ΑΛΛΑ ΗΤΑΝ ΜΕΤΑ ΤΗ ΣΠΑΡΤΗ,ΟΠΟΥ ΣΥΝΑΝΤΑΜΕ ΕΝΑ ΒΥΤΙΟΦΟΡΟ ΚΑΙ ΛΟΓΩ ΤΩΝ ΣΤΡΟΦΩΝ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΔΥΝΑΤΗ Η ΠΡΟΣΠΕΡΑΣΗ.
ΕΔΩ ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΠΩ ΠΩΣ ΔΕΝ ΕΙΧΑ "ΜΠΕΙ" (ΝΑ ΤΟ ΠΩ ΕΤΣΙ) ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΑΚΟΜΗ,ΕΙΧΑ ΟΜΩΣ ΜΙΑ ΠΟΛΥ ΚΑΛΗ ΠΡΟΔΙΑΘΕΣΗ ΓΙ'ΑΥΤΟ ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΣΤΟ ΤΑΞΕΙΔΙ,ΜΙΑΣ ΚΑΙ ΗΜΟΥΝ ΜΟΝΗ ΣΤΟ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ ΕΨΕΛΝΑ, Ο,ΤΙ ΘΥΜΟΜΟΥΝ ΚΑΙ ΣΕ ΠΟΛΛΟΥΣ ΣΤΟΙΧΟΥΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΗΞΕΡΑ ΕΒΑΖΑ ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΟΥ ΣΤΟΙΧΑΚΙΑ.
ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΙΖΩ.
ΕΙΧΕ ΕΙΔΗ ΑΡΧΙΣΕΙ ΝΑ ΒΡΕΧΕΙ ΚΑΙ ΟΡΑΤΟΤΗΤΑ ΔΕΝ ΕΙΧΑΜΕ ΚΑΛΗ ΠΡΑΓΜΑ ΠΟΥ ΕΠΙΔΕΙΝΩΝΑΝ ΚΑΙ ΟΙ ΣΤΡΟΦΕΣ.
Ο ΦΙΛΟΣ ΣΤΟ ΜΠΡΟΣΤΙΝΟ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ ΜΟΥ ΤΗΛΕΦΩΝΕΙ ΣΤΟ ΚΙΝΗΤΟ ΝΑ ΜΕ ΕΝΗΜΕΡΩΣΕΙ ΠΩΣ ΣΕ ΛΙΓΟ ΘΑ ΣΥΝΑΝΟΥΣΑΜΕ ΜΙΑ ΕΥΘΕΙΑ ΚΑΙ ΕΚΕΙ ΘΑ ΗΤΑΝ ΤΟ ΙΔΑΝΙΚΟ ΣΗΜΕΙΟ ΝΑ ΠΡΟΣΠΕΡΑΣΟΥΜΕ ΤΟ ΒΥΤΙΟΦΟΡΟ ΜΠΡΟΣΤΑ ΜΑΣ.ΣΥΜΦΩΝΗΣΑΜΕ ΚΑΙ ΣΤΟ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ ΣΗΜΕΙΟ,ΒΓΑΙΝΕΙ ΠΡΩΤΟΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΠΕΡΝΑΕΙ.
ΣΗΜΕΙΩΤΕΩΝ ΠΩΣ ΑΠΟ ΤΟ ΨΕΚΑΣΜΑ ΠΟΥ ΕΚΑΝΕ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΟΧΗΜΑ ΜΠΡΟΣΤΑ ΜΟΥ,ΔΕΝ ΕΒΛΕΠΑ ΠΟΛΛΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ,ΠΑΡ ΟΤΙ ΗΤΑΝ ΜΕΡΑ.
ΜΠΑΙΝΩ ΣΤΟ ΑΝΤΙΘΕΤΟ ΡΕΥΜΑ ΚΑΙ ΠΑΙΡΝΩ ΘΕΣΗ ΠΡΟΣΠΕΡΑΣΗΣ.
ΤΟ ΓΚΑΖΙ ΟΜΩΣ ΤΟΥ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟΥ,ΔΕΝ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΝΟΤΑΝ ΣΤΙΣ ΕΝΤΟΛΕΣ ΜΟΥ.ΤΟ ΠΑΤΑΩ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ,ΤΙΠΟΡΑ.
ΤΩΡΑ ΛΕΜΕ ΓΙΑ ΔΕΥΤΕΡΟΛΕΠΤΑ.
ΟΤΑΝ ΛΟΙΠΟΝ,ΣΑΝ ΚΑΤΙ ΝΑ ΜΟΥ ΨΥΘΙΡΙΖΕΙ ΣΤΟ ΑΥΤΙ,ΣΑΝ ΚΑΠΟΙΟΣ ΝΑ ΜΟΥ ΕΒΑΛΕ ΤΗΝ ΕΞΗΣ ΣΚΕΨΗ (ΠΑΝΤΩΣ,ΔΕΝ ΤΟ ΣΚΕΦΤΗΚΑ ΜΟΝΗ ΜΟΥ!!):"ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ,ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ",ΣΥΝΕΧΩΣ,ΜΕΧΡΙ ΠΟΥ ΠΙΣΤΕΥΟΝΤΑΣ ΤΟ,ΕΠΙΣΤΡΕΦΩ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΟ ΒΥΤΙΟΦΟΡΟ.
ΘΕΕ ΜΟΥ,ΚΑΙ ΕΚΕΙΝΗ ΑΚΡΙΒΩΣ,ΜΑ ΑΚΡΙΒΩΣ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΜΟΛΙΣ ΕΙΧΑ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΕΙ ΤΟ ΑΜΑΞΙ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΟΧΗΜΑ,ΠΕΡΝΑΕΙ ΑΠΟ ΑΠΕΝΑΝΤΥ ΕΝΑ ΑΛΛΟ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ...
ΔΕΝ ΘΥΜΑΜΑΙ ΑΝ ΕΚΑΝΑ ΤΟ ΣΤΑΥΡΟ ΜΟΥ,ΗΤΑΝ ΤΟΣΟ ΜΕΓΑΛΗ Η ΕΚΠΛΗΞΗ ΜΟΥ ΠΟΥ ΧΡΕΙΑΣΤΗΚΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΩΡΑ ΓΙΑ ΝΑ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΗΣΩ ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΤΗΣ ΑΠΟΦΥΓΗΣ ΤΗΣ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗΣ,ΣΥΝΔΙΑΖΟΜΕΝΟ ΜΕ ΤΗΝ ΑΠΙΘΑΝΗ ΑΥΤΗ ΣΚΕΨΗ ΤΟΥ "ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ"...
ΜΕΙΝΑΜΕ ΑΝΑΥΔΟΙ,Ο ΦΙΛΟΣ ΣΤΟ ΜΠΡΟΣΤΙΝΟ ΑΥΤΚΙΝΗΤΟ ΜΕ ΞΑΝΑΠΗΡΕ ΤΗΛΕΦΩΝΟ ΕΚΠΛΗΚΤΟΣ,ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΞΕΡΕΙ ΟΥΤΕ ΑΥΤΟΣ ΤΙ ΝΑ ΠΡΩΤΟΠΕΙ.
ΔΟΞΑΖΩ ΤΟ ΘΕΟ,ΠΟΥ ΜΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΙΚΟ ΤΡΟΠΟ ΜΟΥ ΦΑΝΕΡΩΣΕ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΤΟΥ,ΤΟΣΟ ΓΙΑ ΜΕΝΑ,ΟΣΟ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΟΔΗΓΟ ΤΟΥ ΑΛΛΟΥ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟΥ ΠΟΥ ΠΕΡΑΣΕ ΔΙΠΛΑ ΜΟΥ,ΤΟΣΟ ΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΕΝΑ...ΑΚΡΙΒΩΣ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΤΟ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ ΜΟΥ (ΚΙ ΕΓΩ ΜΑΖΙ) ΗΜΑΣΤΑΝ ΠΙΑ ΤΕΛΕΙΩΣ ΚΑΛΥΜΕΝΟΙ (ΚΑΙ ΑΣΦΑΛΕΙΣ) ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΟ ΒΥΤΙΟΦΟΡΟ...
ΔΟΞΑ ΣΟΙ ΚΥΡΙΕ.