Βλασφημία του Αγίου Πνεύματος

[gol]

Πατερ ευλόγησον!Θα ήθελα να ρωτήσω ποια είναι η βλασφημία του Αγιου Πνεύματος? Πότε δλδ βλασφημούμε το Αγιο Πνεύμα? και γιατί είναι Αμαρτία η οποία δεν συγχωρήτε? Ευχαριστώ!

[fotios]

Χαίρετε αδερφοί!
Από ότι γνωρίζω, η αμαρτία,βλασφημία κατά του Αγίου Πνεύματος είναι η αίρεση, δηλαδή η διαστρέβλωση της Αλήθειας. Αυτό συνιστά βλασφημία, χωρισμός από τον Θεό και την Εκκλησία, οπότε είναι ασυγχώρητη.
π.χ. οι παπικοί που πρεσβεύεουν το "φιλιόκβε" ,την εκπόρευση και εκ του Υιού του Αγίου Πνεύματος, είναι αιρετικοί και αυτό είναι βλασφημία κατά του Αγίου Πνεύματος, όπως και όλες οι άλλες αιρέσεις...
Πρέπει να γνωρίζουμε πως άλλο αμαρτία και άλλο αίρεση που σημαίνει χωρισμός από το Θεό, βλασφημία κατά του Αγίου Πνεύματος, διότι θίγει αυτή καθαυτή την Πίστη και την Γνώση του Αληθνού Θεού.
Ευλογείτε!

[PRETORIAN]

ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΠΩΡΩΜΕΝΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ, ΦΑΡΙΣΑΪΚΗΣ ΜΑΛΛΟΝ, ΠΑΡΑ ΓΙΑ ΠΡΑΞΗ. ΓΙΑΤΙ ΟΠΟΙΟΣ ΒΛΕΠΕΙ ΤΑ ΘΕΪΚΑ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΑ ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΑ ΕΡΓΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΜΑΣ ΚΑΙ ΕΝΩ ΜΕΣΑ ΤΟΥ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙ ΤΗΝ ΑΓΑΘΗ ΥΠΕΡΦΥΣΙΚΗ ΔΥΝΑΜΗ, ΔΕΝ ΚΛΟΝΙΖΕΤΑΙ, ΑΛΛΑ ΑΠΟΔΙΔΕΙ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΣΤΟΝ ΔΙΑΒΟΛΟ, ΓΙΑ ΝΑ ΠΟΛΕΜΗΣΕΙ ΤΟΝ ΚΥΡΙΟ ΓΙΑ ΛΟΓΟΥΣ ΙΔΙΟΤΕΛΕΙΣ, ΤΟΤΕ ΜΕ ΤΙ ΘΑ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΕΙ ΑΥΤΟΣ Ο ΣΚΛΗΡΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ? ΠΩΣ ΘΑ ΣΥΓΧΩΡΗΘΕΙ? ΒΡΙΖΕΙ ΕΠΙΤΙΔΕΣ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΤΗΝ ΘΕΟΤΗΤΑ!

[lazarr]

H βλασφημία κατά του Αγίου Πνεύματος είναι η αμετανοησία.Το Άγιο Πνεύμα χαρίζει την σωτηρία στον άνθρωπο, και αυτό προϋποθέτει τη μετάνοιά του.Αν ο άνθρωπος συνειδητά εμμένει στην αμαρτία χωρίς διάθεση για διόρθωση, δεν αφήνει το Άγιο Πνεύμα να ενεργήσει μέσα του και έτσι αποκλείει τον εαυτό του από τη σωτηρία.

[alithis]

αγαπητε gol,

κατ'αρχας θα συμφωνησω με τον pretorian!
κατα βασιν βλασφημια του Αγιου Πνευματος ειναι η αμετανοησια(και ο,τι αυτη συνεπαγεται ητοι εγωισμο,κενοδοξια,απιστια,φιλαυτια,φιλαργυρια,σκληροκαρδια,πορνεια,μοιχεια,φιληδονια κτλ)!
δηλαδη ο Θεος δεν συγχωρει αυτο για το οποιο δεν μετανοουμε!κ τουτο διοτι,οσο κι αν μας φαινεται παραξενο,ο Θεος "στεκεται προσοχη" μπροστα στο θελημα του ανθρωπου!οποτε οταν ο ανθρωπος επιμενει σε μια αμαρτια του και δεν μετανοει καθολου ,τοτε και ο Θεος δεν την του συγχωρει..επ'ελευθεριαν γαρ εκληθημεν..
ολα τα υπολοιπα τα συγωρει ο Θεος-ακομη και την αιρεση-οταν μετανοουμε!
αχ,και να ξεραμε τι μεγαλο πραγμα ειναι η μετανοια....!!
ελυθη η απορια?

[filotas]

Νομίζω ότι από σεβασμό στον π. Αντώνιο και στο φίλο μας που ζητά τη συμβουλή του έπρεπε να περιμένουμε την απάντησή του και να μην προτρέξουμε ως επαΐοντες.

Τέλος πάντων. Μια και ξεκινήσατε να πω ότι απ΄τα λίγα που έχω καταλάβει η μεγαλύτερη ύβρις κατά του Αγίου Πνεύματος είναι η αμφισβήτηση της σωτηριώδους Δύναμής Του. Όποιος δηλαδή πιστεύει ότι είναι τόσο αμαρτωλός, που είναι αδύνατο στο Θεό να τον σώσει, αμφισβητεί την σωτηριώδη Δύναμη του Αγίου Πνεύματος, και δεν μπορεί να σωθεί.

Κλασσικό παράδειγμα τέτοιας βλασφημίας είναι η απελπισία και αποκορύφωμα την αυτοκτονία.

[georgeg]

"Κλασσικό παράδειγμα τέτοιας βλασφημίας είναι η απελπισία και αποκορύφωμα την αυτοκτονία."

Χμμ αυτο σηκωνει μεγααλη κουβεντα φιλε μου...Ποτε κανεις δεν ειναι σε θεση να κρινει τις κινησεις του καθε ενος ανθρωπου..Κανεις δεν ξερει τι τραβαει ο καθε ενας απο μας.Και το ΜΟΝΟ ΣΙΓΟΥΡΟ ειναι οτι ο καθε ενας απο μας το αντιμετωπιζει και με διαφορετικο τροπο..Απλα καποιοι δεν εχουν την δυναμη να αντιμετωπιζουν ολα τα προβληματα και απογοητευονται απο το καθε τι..
Τελικα η απογοητευση ειναι κατι που σε περιμενει στην επομενη γωνια για να σου πει ενα ωραιοτατο "γεια"........ Και η φαση ειναι οτι ερχεται απο εκει που δεν το περιμενεις... :dontknow:

Ναι.....ΔΕΝ ΤΗΝ ΠΑΛΕΥΩ!!!!!!!!!!!!!! :pale: :sad5:

[filotas]

Η απογοήτευση κι η απελπισία φίλε Γιώργο, είναι δείγμα εγωισμού ή εμπιστοσύνης σε σχετικά μεγέθη. Ο άνθρωπος απογοητεύεται γιατί έχει μεγάλη εμπιστοσύνη στις δυνάμεις του ή βασίζεται σε πράγματα σχετικά, όπως είναι οι άλλοι άνθρωποι ή τα υλικά πράγματα, όπως το χρήμα. Ο άνθρωπος για να μην απογοητευθεί ποτέ πρέπει να βασίζεται μόνο στο απόλυτο δηλαδή στο Θεό. Μόνο Εκείνος μπορεί να μας σώσει από το θάνατο (τον πνευματικό), που είναι το μοναδικό πραγματικά κακό που μπορεί να πάθουμε, όλα τα άλλα είναι περαστικά και εφήμερα, είναι δοκιμασίες για την πνευματική μας πρόοδο.

Γι αυτό φίλε Γιώργο η απελπισία είναι βλασφημία κατά του Αγίου Πνεύματος, επειδή απελπίζεται όποιος έχει την καρδιά του στη γη, ενώ όποιος αναγνωρίζει την αδυναμία του και την ευτέλεια των γήινων πραγμάτων και βασίζεται μόνο στη σωτηριώδη Δύναμη του Αγίου Πνεύματος, δεν απογοητεύεται ούτε απελπίζεται ποτέ.

Όπως είπε ο Κύριος στον Άγιο Σιλουανό:
"Κράτα το νου σου στον Άδη και μην απελπίζεσαι".

[konstantinoupolitis]

Η σχετική διδασκαλία του Χριστού απαντά στους Συνοπτικούς Ευαγγελιστές και συγκεκριμένα:

Ματθαίος, ΙΒ΄ 22-37:

22. Τότε προσηνέχθη αυτώ δαιμονιζόμενος τυφλός και κωφός, και εθεράπευσεν αυτόν, ώστε τον τυφλόν και κωφόν και λαλείν και βλέπειν· 23. και εξίσταντο πάντες οι όχλοι και έλεγον· μήτι ούτος εστίν ο Χριστός ο υιός Δαυΐδ;
24. οι δε Φαρισαίοι ακούσαντες είπον· ούτος ουκ εκβάλλει τα δαιμόνια ειμή εν τω Βεελζεβούλ, άρχοντι των δαιμονίων
25. ειδώς δε ο Ιησούς τας ενθυμήσεις αυτών είπεν αυτοίς· πάσα βασιλεία μερισθείσα καθ΄ εαυτήν ερημούται, και πάσα πόλις η οικία μερισθείσα καθ΄ εαυτήν ου σταθήσεται.
26. και ει ο σατανάς τον σατανάν εκβάλλει, εφ΄ εαυτόν εμερίσθη· πως ουν σταθήσεται η βασιλεία αυτού;
27. και ει εγώ εν Βεελζεβούλ εκβάλλω τα δαιμόνια, οι υιοί υμών εν τίνι εκβαλούσι; δια τούτο αυτοί κριταί έσονται υμών.
28. ει δε εγώ εν Πνεύματι Θεού εκβάλλω τα δαιμόνια, άρα έφθασεν εφ΄ υμάς η βασιλεία του Θεού.
29. ή πως δύναταί τις εισελθείν εις την οικίαν του ισχυρού και τα σκεύη αυτού αρπάσαι, εάν μη πρώτον δήση τον ισχυρόν; και τότε την οικίαν αυτού διαρπάσει.
30. ο μη ων μετ΄ εμού κατ΄ εμού εστι, και ο μη συνάγων μετ΄ εμού σκορπίζει.
31. Δια τούτο λέγω υμίν, πάσα αμαρτία και βλασφημία αφεθήσεται τοις ανθρώποις, η δε του Πνεύματος βλασφημία ουκ αφεθήσεται τοις ανθρώποις·
32. και ος αν είπη λόγον κατά του υιού του ανθρώπου, αφεθήσεται αυτώ· ος δ΄ αν είπη κατά του Πνεύματος του Αγίου, ουκ αφεθήσεται αυτώ ούτε εν τω νυν αιώνι ούτε εν τω μέλλοντι.
33. Ή ποιήσατε το δένδρον καλόν, και τον καρπόν αυτού καλόν, ή ποιήσατε το δένδρον σαπρόν, και τον καρπόν αυτού σαπρόν· εκ γαρ του καρπού το δένδρον γινώσκεται.
34. γεννήματα εχιδνών, πως δύνασθε αγαθά λαλείν πονηροί όντες; εκ γαρ του περισσεύματος της καρδίας το στόμα λαλεί
35. ο αγαθός άνθρωπος εκ του αγαθού θησαυρού εκβάλλει αγαθά, και ο πονηρός άνθρωπος εκ του πονηρού θησαυρού εκβάλλει πονηρά.
36. λέγω δε υμίν ότι παν ρήμα αργόν ο εάν λαλήσωσιν οι άνθρωποι, αποδώσουσι περί αυτού λόγον εν ημέρα κρίσεως·
37. εκ γαρ των λόγων σου δικαιωθήση και εκ των λόγων σου καταδικασθήση.

[konstantinoupolitis]

Μάρκος, Γ΄ 20-30:

20. Και έρχονται εις οίκον· και συνέρχεται πάλιν όχλος,ώστε μη δύνασθαι αυτούς μηδέ άρτον φαγείν.
21. και ακούσαντες οι παρ΄ αυτού εξήλθον κρατήσαι αυτόν· έλεγον γαρ ότι εξέστη.
22. και οι γραμματείς οι από Ιεροσολύμων καταβάντες έλεγον ότι Βεελζεβούλ έχει, και ότι εν τω άρχοντι των δαιμονίων εκβάλλει τα δαιμόνια
23. και προσκαλεσάμενος αυτούς εν παραβολαίς έλεγεν αυτοίς· πως δύναται σατανάς σατανάν εκβάλλειν;
24. και εάν βασιλεία εφ΄ εαυτήν μερισθή, ου δύναται σταθήναι η βασιλεία εκείνη·
25. και εάν οικία εφ΄ εαυτήν μερισθή, ου δύναται σταθήναι η οικία εκείνη. 26. και ει ο σατανάς ανέστη εφ΄ εαυτόν και μεμέρισται, ου δύναται σταθήναι, αλλά τέλος έχει.
27. ουδείς δύναται τα σκεύη του ισχυρού εισελθών εις την οικίαν αυτού διαρπάσαι, εάν μη πρώτον τον ισχυρόν δήση, και τότε την οικίαν αυτού διαρπάσει.
28. Αμήν λέγω υμίν ότι πάντα αφεθήσεται τοις υιοίς των ανθρώπων τα αμαρτήματα και αι βλασφημίαι όσας εάν βλασφημήσωσιν·
29. ος δ΄ αν βλασφημήση εις το Πνεύμα το Αγιον, ουκ έχει άφεσιν εις τον αιώνα, αλλ΄ ένοχος εστίν αιωνίου κρίσεως
30. ότι έλεγον, πνεύμα ακάθαρτον έχει.