Νηστεία προ της θείας κοινωνίας

[agiooros]

[ Νηστεία προ της θείας κοινωνίας

Ας φοβηθούν λοιπόν τον Θεό εκείνες οι γυναίκες που κάνουν τον πνευματικό- εξομολόγο στους άνδρες των και στα παιδιά των, και κανονίζουν την θεία κοινωνία ανάλογα με την νηστεία του λαδιού. Ακούστε κι ένα ακόμη περιστατικό, συνοψίζει ο Μοναχός.
Έλεγα κάποτε σε έναν νέο 25 ετών: « Θέλω να μου πεις πόσες καλές πράξεις έχεις κάμει στη ζωή σου » . « Καμμία » μου απάντησε. Επειδή όμως εγώ επέμενα να σκεφθεί και να μου πει, γιατί και οι χειρότεροι αμαρτωλοί έχουν και καλά έργα πράξει στη ζωή τους, μου είπε: « Μόνο μία καλή πράξη έχω κάμει. Την εξής: Δυστυχώς η μάνα μου όταν έγινα 18 ετών, εξακολουθούσε να νομίζει πως ήμουνα παιδί, όπως πρώτα… Με ενήστευε λοιπόν 3 μέρες το λάδι, με έπαιρνε με το ζόρι από κοντά στην εκκλησία και δυστυχώς κοινωνούσα. Πολλές φορές είχα κολασθεί. Επί τέλους στα 19 μου χρόνια φοβήθηκα μια μέρα τον Θεό και της είπα μεν πως θα κοινωνήσω , αλλά όμως δεν εκοινώνησα. Ούτε εκοινώνησα ξανά από τότε. Φοβάμαι τον Θεό. Αυτή είναι η μοναδική καλή μου πράξη » . Τι συναίσθησις! Πόσο το αγάπησα εκείνο το παιδί! Και πόσο ελυπήθηκα εκείνη την μητέρα, τόνισε ο αγιορείτης μοναχός.
Ευχαριστήσαμε τον πάτερ Δ. και φύγαμε, ευχαριστημένοι από τις σοφές απαντήσεις, τις γεμάτες Ορθοδοξία και διάκριση. Πράγματι ήταν μια πνευματική τροφοδοσία γεμάτη αγιορείτικη νοστιμιά. ]

Από το βιβλίο « Εμπειρίες από τον αμίλητο κόσμο του Άθω »
Νικολάου Ζαχαριάδη