Ακηδία: Μια επικίνδυνη πνευματική ασθένεια

[filotas]

Τι έπαθε ο Χρήστος προχτές κι έβαλε εκείνο το περίεργο θέμα περί εγκατάλειψης του πνευματικού αγώνα προς χάριν των απολαύσεων;

Τι παθαίνουμε όλοι μας όταν παραμελήσουμε τη συνεχή πνευματική προσπάθεια και χαλαρώσουμε;

Ακηδία

Η λέξη προέρχεται από το ρήμα κήδομαι, που σημαίνει φροντίζω. Κηδεία, λοιπόν, είναι η φροντίδα (προς τους νεκρούς συνήθως) και α-κηδεία η έλλειψη φροντίδας.

Σαν πνευματικός όρος η ακηδεία σημαίνει έλλειψη πνευματικής εγρήγορσης (νήψις), πνευματική τεμπελιά δηλαδή.

Η ακηδία είναι επικίνδυνη πνευματική ασθένεια, γιατί το μικρόβιο της πνευματικής τεμπελιάς, όταν προσβάλει το νου, τον παραλύει και τον κάνει ανίκανο να σκεφτεί ή να κάνει οτιδήποτε καλό. Όποιος έχει ακηδία βαριέται να προσευχηθεί, ν΄απευθύνει ένα καλό λόγο, να συμμετάσχει στη μυστηριακή ζωή της Εκκλησίας, να κάνει οποιαδήποτε πνευματική ή σωματική άσκηση.

Κι επειδή "αργία μήτηρ πάσης κακίας", όταν ο νους δεν ασχολείται με τα θεάρεστα αρχίζει να υποκύπτει σταδιακά στους πειρασμούς. Αρχίζει, δηλαδή, να επιθυμεί και να ωραιοποιεί καταστάσεις που πριν είχε απορρίψει, ως αντίθετες στο θέλημα του Θεού, όπως σαρκικές ηδονές, ανθρώπινη δόξα, πλούτο κλπ.

Για να βρούμε όμως τη θεραπεία της ακηδίας, πρέπει πρώτα να καταλάβουμε από τι προκαλείται. Η ακηδία πορκαλείται από δυο εντελώς αντίθετες καταστάσεις:

1. Την υπερβολική και αδιάκριτη πνευματική άσκηση, που κουράζει και οδηγεί αναπόφευκτα στην τεμπελιά.

2. Από πνευματική αμέλεια. Δηλαδή από σταδιακή εγκατάλειψη της πνευματικής προσπάθειας και απομάκρυνση από τη μυστηριακή ζωή της Εκκλησίας.

Δεν είναι παράξενο πως δυο τόσο αντίθετες καταστάσεις φέρνουν το ίδιο αποτέλεσμα; Όχι, γιατί στην πνευματική προσπάθεια χρειάζεται συνέπεια και διάκριση. Δηλαδή, χρειάζεται αρμονία και ισορροπία, που μόνο οι ασκημένοι αθλητές του Χριστού γνωρίζουν, κι εμείς πρέπει να τη βρούμε με τη βοήθεια του Πνευματικού μας.

Όπως ο αθλητής γυμνάζεται από τον προπονητή του με βάση τη σωματική του κατάσταση και τις δυνατότητες, ώστε να αποδόσει τα μέγιστα, χωρίς όμως να τραυματιστεί ή να κουραστεί, έτσι και ο αθλητής του Χριστού γυμνάζεται πνευματικά με ισορροπία και διάκριση ώστε να έχει ουσιαστική και μόνιμη βελτίωση χωρίς να κουραστεί ή να σκανδαλίσει το άμεσο περιβάλλον του.

Όταν επομένως διαπιστώσουμε από τα συμπτώματα, ότι μας κατέλαβε ακηδία πρέπει άμεσα να καταφύγουμε στον Πνευματικό μας για θεραπεία. Μαζί του θα διαγνώσουμε ποια είναι η αιτία που την προκάλεσε και θα βρούμε την κατάλληλη αγωγή.

Αν η ακηδία προκλήθηκε από υπερβολική προσπάθεια ή σύγκρουση με το περιβάλλον από την αδιακρισία μας, θα χαλαρώσουμε λίγο την άσκηση, ώστε να βρούμε την ισορροπία μας.

Αν η ακηδία προκλήθηκε από έλλειψη συστηματικής προσπάθειας και αμέλεια, τότε θα εντείνουμε και θα οργανώσουμε καλύτερα την πνευματική μας προσπάθεια, ώστε να επανακτήσουμε και να βελτιώσουμε σταδιακά την πνευματική μας υγεία.

Ας δούμε τώρα τις ...ευπαθείς ομάδες του πληθυσμού. Βασίκά όλοι κινδυνεύουμε να προσβληθούμε από ακηδία, κάποιοι όμως κινδυνεύουν περισσότερο. Περισσότερο κινδυνεύουν οι "νεοφώτιστοι", που καταλαμβάνονται από ενθουσιασμό και κάνουν υπερβολές και αδιακρισίες (ποιον μου θυμίζει), και απ' την άλλη πλευρά όσοι περάσουν το στάδιο του πρώτου ενθουσιασμού (την περίοδο της Χάριτος) και πέσουν ξανά στα δύσκολα ή έχουν στην πλάτη τους πολλά χρόνια αγώνα κι αισθάνονται "πνευματική σιγουριά".

Με την ακηδία επίσης παλεύουν συνεχώς οι ασκητές μοναχοί, αλλά εμείς δεν βρισκόμαστε σε τέτοια κατάσταση για να χρειάζεται να μιλήσουμε γι αυτό.

Με λίγα λόγια, η ακηδία ή πνευματική τεμπελιά είναι μια επικίνδυνη πνευματική κατάσταση, που χρειάζεται άμεση θεραπεία με τη βοήθεια του Πνευματικού μας, αλλιώς κινδυνεύουμε να καταστρέψει ότι καλό έχουμε πετύχει με τον πνευματικό μας αγώνα.

[smarti]

Πριν λιγο ακριβως αυτο σκεφτομουν.Ουτε μεσα στο μυαλο μου να σουν.Δισταζα ομως να το ρωτησω.Να σε καλα.Πολυ ωραιο θεμα. :)

[zafeiris]

εύγε αγαπητέ filotas =D> =D> =D>

[athanasiagr]

Με τη πνευματικη μου φτωχεια ενα αντιδοτο αισθανεται η καρδια μου -ΘΕΙΟΣ ΕΡΩΣ-
το χαρισμα που διδεται στη ψυχη που αναζητα μονον ΕΚΕΙΝΟΝ .





ΠΑΣΑ ΠΝΟΗ ΑΙΝΕΣΑΤΩ ΤΟΝ ΚΥΡΙΟ.........

[filotas]

Αυτό που ξέχασα να πω είναι ότι η ακηδία παρουσιάζει έξαρση σε κάποιες εποχές του χρόνου και μια από τις δυσκολότερες εποχές είναι το καλοκαίρι, εξ αιτίας του ότι όλοι βγαίνουμε περισσότερο απ΄το σπίτι, μένουμε έξω μέχρι αργά, πάμε διακοπές μακριά από τις καλές μας συνήθειες και τον Πνευματικό μας κι είμαστε όλοι ντυμένοι πολύ ...ελαφρά.

Ας ευχηθούμε αυτό το καλοκαίρι να περάσουμε την επιδημία της ακηδίας (όπως λέμε της ...γρίπης) ελαφρά και χωρίς ...παρενέργειες.

[Gewrgiosgr]

Μια ζωή θα μας κυνηγάει μεχρι και το τέλος της ζωής μας.
Μακάρι οπως πολύ σωστά είπε η αδελφή να αυξάνει ο Θείως έρως στην καρδιά μας για να μην τεμπελιάζουμε και να αυξάνει και ο ζήλος....


Το σώμα θέλει τρομοκρατία δεν γίνεται αλλιώς.
Γερόντισα Γαβριηλία

[panagiotis2008]

Filotas ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ ΤΟ θέμα που έθεσες.
18. «Ακηδία», ετυμολογικά σημαίνει απουσία φροντίδας για τη σωτηρία. Εκτός από σπάνιες σχεδόν περιπτώσεις, όλη η ανθρωπότητα ζει σε κατάσταση ακηδίας. Οι άνθρωποι έγιναν αδιάφοροι για τη σωτηρία τους. Δεν αναζητούν τη θεία ζωή. Περιορίζονται στα σχήματα της σαρκικής ζωής στις καθημερινές ανάγκες, στα πάθη του κόσμου και τις συμβατικές πράξεις. Ωστόσο ο Θεός μας έπλασε από το μηδέν «κατ’ εικόνα» του Απολύτου και «καθ’ ομοίωσίν» Του. Αν η αποκάλυψη αυτή αληθεύει, η απουσία της μέριμνας για τη σωτηρία δεν είναι άλλο παρά ο θάνατος του προσώπου. }021} (Γέροντας Σωφρόνιος του Έσσεξ).
Εγώ το είχα πάρει πολύ ζεστά και αγωνιζόμουν με ιδιαίτερη ένταση,κάποτε μπούχτισα και για κάποιες μέρες αμέλησα λίγο τα πνευματικά μου καθήκοντα αλλά ξανάρχομαι στα ίσια μου σιγά-σιγά.
Ο Πνευματικός μου μου 'πε τι να κάνω αλλά θα αλλάξω πνευματικό και θα κάνω ότι μου πει ο επόμενος πνευματικός,μέχρι τότε θα ισχύουν τα παλιά.
Δεν πρόειται να παύσω να αγωνίζομαι με την ίδια ένταση από δω και πέρα.

[filotas]

Παναγιώτη, αλλαγή Πνευματικού γίνεται μόνο για πολύ σοβαρούς λόγους κι όχι για ψύλλου πήδημα. Όπως και στον αθλητισμό, η αλλαγή προπονητή σημαίνει για ένα διάστημα καθυστέρηση της προόδου, μέχρι να μάθει και να προσρμοστεί ο ένας στον άλλο.

[Ionas]

Καλησπέρα

Λέει ο ο Όσιος Νείλος ο Μυροβλύτης ότι: Όσο πιο μεγάλο είναι αυτό που θα πάρουμε τόσο πιο μεγάλο πόλεμο έχουμε από τον πονηρό...
Η ακηδία εγκαθίσταται σαν μία πραγματική ύπαρξη δίπλα στον ασκητή και δεν φεύγει ποτέ μέχρι το τέλος της ζωής του...είναι ένας συνεχής πόλεμος που όσο νικάει τόσο κέρδος έχει, όταν όμως νικιέται οδηγείται στην απελπισία γιατί τα θεωρεί όλα μάταια αυτά που κάνει...
Ο Χριστιανός όμως δεν πρέπει να φοβάται τα σκαθάρια και τα ερπετά όταν συνομιλεί με Αυτόν που υπερβαίνει κάθε έννοια και φαντασία...

[panagiotis2008]

Filota το γεγονός οτί γυρνάω στην Αθήνα για να μείνω οριστικά,φεύγοντας από την πόλη που σπουδάζω κι η οποία είναι 440 χιλιόμετρα μακρυά της είναι επαρκής λόγος για να αλλάξω πνευματικό?
Και να βρω έναν στην Αθήνα.