Χριστιανός ορθόδοξος και μουσική

[Teri]

Υπάρχουν κάποια είδη μουσικής "απαγορευμένα";
Πώς κρίνετε συναυλίες, χορωδίες, εκδηλώσεις γενικά με κεντρικό άξονα τη μουσική;
Αν μια μελωδία είναι εύηχη στ' αυτιά μου, πρέπει να την απορρίψω στην περίπτωση που δε γνωρίζω τη γλώσσα που είναι γραμμένος ο στίχος και άρα δεν ξέρω τι λέει;
Εσείς έχετε παρόμοιους προβληματισμούς;

[Gewrgiosgr]

Μοιραστήκαμε τα πάντα όσο ζω σʼ αυτή τη γη
Κάθε γέλιο, κάθε δάκρυ, κάθε τέλος, κάθε αρχή
Ήσουν δίπλα μου με θάρρος στην πιο κρίσιμη στιγμή
Τότε σε έλεγα hip hop τώρα σε λέω μουσική

Ήσουν συντροφιά τα βράδια όταν οι φίλοι είχαν χαθεί
Να με γεμίζεις με δύναμη όταν είχα κουραστεί
Μου ʽλεγες να κρατήσω έστω την ψυχή μου καθαρή
Τότε άλλαξα το όνομα σου και σε φώναξα ζωή

Με νανούριζες όταν οι σκέψεις δεν με άφηναν να κοιμηθώ
Μʼ έμαθες να παίρνω ρίσκο για ότι στʼ αλήθεια αγαπώ
Με βοήθησες να φτιάξω έναν κόσμο που να αντέχω
Να εκφράσω με ειλικρίνεια όσα μέσα στην ψυχή μου έχω

Φώναξες μαζί μʼ εμένα όταν ήμουν θυμωμένος
Μου ʽδειξες τον δρόμο όταν ένιωθα χαμένος
Δεν με πρόδωσες ποτέ, ήσουν πάντα στο πλευρό μου
Έδιωξες τον εφιάλτη απʼ το πιο όμορφο όνειρο μου

Μου ʽδειξες πώς να κρατήσω το παιδί που ήμουν ζωντανό
Στον κόσμο αυτόν τον κυνικό να ζω με ρομαντισμό
Μεγαλώσαμε μαζί με ευθύνη αλλά και μʼ αφέλεια
Μα μόνο που σʼ είχα συντροφιά μου ένιωθα και νιώθω τέλεια

Όσα μου ʽμαθες εσύ μένουνε για πάντα χαραγμένα
Σε βινυλίου χαρακιές, σε ζωγραφιές πάνω σε τρένα
Και όσα μου ʽμαθες εσύ τώρα που φτάνω τα τριάντα
Τα φύλαξα όλα εδώ σʼ ένα ρυθμό και μια μπαλάντα

Μʼ έμαθες να είμαι πιστός σʼ όλα αυτά που εγώ πρεσβεύω
Να υποστηρίζω με πάθος όσα πραγματικά πιστεύω
Νιώθω περήφανος για όσα μαζί έχουμε καταφέρει
Και τώρα που γράφω αυτούς τους στίχους πάλι μου κρατάς το χέρι

Κι όρθιο θα με κρατήσεις όταν η ζωή ανάποδα τα φέρει
Όπως κάνεις τόσα χρόνια κάθε χειμώνα και καλοκαίρι
Χωρίς εσένα δεν νομίζω να την είχα βγάλει καθαρή
Ίσως να τα ʽχα παρατήσει, μπορεί και να ʽχα βολευτεί

Σε μια δουλειά, εννιά με πέντε, σε κάποιου ρουφιάνου τη στολή
Γιατρός, μπορεί και δικηγόρος, μπορεί και να ʽχα παντρευτεί
Άλλα όσα εσύ μου ʽχεις χαρίσει με τίποτα πια δεν τʼ αλλάζω
Γιατί νιώθω ακόμα ζωντανός κι ας μένω πολλές φορές στον άσσο

Έτσι απλά σʼ ευχαριστώ που ωρίμασες μʼ εμένα
Κι αυτά που νιώσαμε μαζί δεν είναι κατανοητά για τον καθένα
Κι από το γάμο το δικό μας γεννήθηκαν νότες και στίχοι
Για να μου θυμίζουνε πάντα ότι σημαντικό ως τώρα έχω ζήσει
Κι όταν το εφηβικό μου όνειρο κάποτε την πόρτα θα χτυπήσει
Ξέρω καλά πως πάντα θα ʽναι κάποιος εκεί για να του ανοίξει

Όσα μου 'μαθες εσύ...

[Gewrgiosgr]

FF.C - Κλασσικά Ηχογραφημένα
"Το Παραμύθι"

Όταν ήμουνα μικρός μου χαν πει ένα παραμύθι
Ότι αυτό που λέγεται φιλία υπάρχει και ζει σ’ αυτό τον πλανήτη
Μου χαν πει και για κάτι σπουδαίο που το λέγαν ιδεολογία
Και να με πιστός σε ιδανικά, όπως πατρίδα, οικογένεια, θρησκεία
Μου ‘χαν πει για μια γενιά εκεί γύρω στο ’60 με ’70
Και μια επανάσταση αν χρειαζότανε η γενιά μου θα έκανε τα ίδια
Μου χαν πει και για κάτι παράξενους με καπέλο και μπλε στολή
Αυτοί θα μ’ έσωναν αν κάποιος κλέφτης στο σπίτι μου μέσα είχε μπει
Μου ‘χαν πει για μία χούντα και για μία αριστερά
Μου ‘παν για κάποιες χαμένες πατρίδες και 400 χρόνια σκλαβιά
Μου ‘παν οτ’ είμαι τυχερός, γιατί τώρα έχουμε δημοκρατία
Και για κάτι που το λέγαν σοσιαλισμό και έμοιαζε μ’ ελευθερία
Μου είπαν ότι τα πράγματα έχουν αλλάξει για τη δική μου τη γενιά
Και αφού έχουμε ένα πιάτο να φάμε όλα είναι μια χαρά
Μου είπαν να βάλω γρήγορα μυαλό και να συμβιβαστώ
Γιατί κάπου εκεί είναι το νόημα της ζωής, αν το ψάχνω θα το βρω

Όταν ήμουνα μικρός μου ‘χαν πει ένα παραμύθι
Μα είχε άσχημο τέλος και αυτό το ξέρω ήδη
Όταν ήμουνα μικρός μου χαν διδάξει μια ιστορία
Τώρα μου την λεν αλλιώς, μα εγώ μαθαίνω στην πορεία

Τώρα όμως που μεγάλωσα το παραμύθι έχει αλλάξει
Δε φοβάμαι πια τους εχθρούς μου γιατί οι φίλοι μ’ έχουνε κάψει
Και κείνο το σπουδαίο που το λένε ιδεολογία
Έχει καταντήσει γραφικό και ανήκει πια στη ιστορία
Κι όσο για την επανάσταση που θα έκανε η δική μου η γενιά
Την κάνει μέσα από ακριβά αμάξια, ρούχα, μόδα και λεφτά
Και αυτοί οι παράξενοι που λέγονται αστυνομικοί
Είναι οι περισσότεροι οι ίδιοι κλέφτες και επικίνδυνα κομπλεξικοί
Τώρα όλες οι πολιτικές παρατάξεις έχουνε γίνει ένα
Η εξουσία είναι γλυκιά κι ελκυστική για τον καθένα
Εμείς δε βιώσαμε τον πόλεμο, ούτε τη δικτατορία,
Μήπως φταίει τελικά αυτό που ακόμα δε νοιώθω ελευθερία;
Κι αμφισβητώ ότι τα πράγματα είναι καλύτερα για μας
Έχουμε υλικά αγαθά, αλλά μας λείπουνε άλλα πολλά
Μου λείπει κάτι αληθινό να μπορώ να πιστέψω άφοβα σε αυτό
Νοιώθω πως ήδη έχω γεράσει πριν προλάβω να μάθω να ζω

Δώσε μου φώτιση θεέ μου, υπάρχει εθνική συσκότιση
Χιλιάδες τα χτυπήματα σε κάθε μου ανόρθωση
Ή κόσμος έχει αλλάξει ή δε τον έμαθα ποτέ
Πουτανιά ψέμα κι απάτη θεωρούνται κυριλέ
Κάποτε πίστεψα σε κάτι σε μια ιδεολογία
Πίστεψα στη μουσική μου σα να ήτανε θρησκεία
Τώρα πια με το hip hop κάνουν στριπτίζ μεσ’ τα πορνεία
Τόσα χρόνια μέσα στο ψέμα, τώρα νοιώθω αηδία

Ένα μάτσο εγωπαθείς κι επιεικώς κωλόπαιδα
Μια παράσταση κλισέ, αρνητικά όλα τα πρότυπα
μα αν κάτι δε μου κάνει εγώ φεύγω μακριά
Δεν ανήκω σε κανένα, δεν ανήκω πουθενά
Ο κόσμος έχει μολυνθεί, δεν τον νοιάζει ποια είναι η αλήθεια
Είναι λέξη ντεμοντέ και πια του έγινε συνήθεια
Η παράδοση πεθαίνει, η Ελλάδα που να ζει
Βάλανε στο φέρετρο της την ευρωπαϊκή επιγραφή
Η μασονία αλωνίζει μέσα στην ελληνική βουλή
Σοσιαλισμός και χούντα τώρα γίναν ασορτί
Ψεύτικες δημοσκοπήσεις κι αλλοδαποί σε απογραφή
Μα η κυβέρνηση θέλει ψήφους θέλει από κάπου να τους βρει
Σάπια λόγια και ιδέες, η που..νια σαν αρετή
Και μετά τα 15 η παρθενιά είναι ντροπή
Τι πειράζει όμως αυτό; Τώρα είμαστε ευρωπαίοι
Ψάξε να βρεις τον αντρισμό σου σε ένα αμάξι που να λέει
Βρες κι ένα καλό τσουλί για να συμπληρώσει την εικόνα
Γίνε λίγο κουνιστός, στην Ευρώπη είναι μόδα
Ας χαρούμε χωρίς λόγο, έχουμε 21ο αιώνα,
Αν το ήξερε ο Σωκράτης τότε θα είχε αλλάξει χώρα

[aposal]

Οτιδήποτε αγαπήσουμε πολύ και μας γίνει πάθος, μπορεί να μας απομακρύνει απο τον Θεό :
Μουσική,
Θέατρο, κινηματόγραφος, ή οποιοδήποτε άλλο είδος τέχνης
Αυτοκίνητο
χαρτοπαιξία
πιοτό
"ΠΑΟΚ"
Γυναίκες (ή άντρες)

Θεωρώ πάντως πως τα δημοφιλή θεάματα όπως η μουσική, η τηλεόραση κλπ τα εκμεταλλεύονται κάποιοι, προκειμένου να περνούν μηνύματα.

[Gewrgiosgr]

ΠΑΟΚ ΖΑ ΚΑΙ ΦΟΛΑ ΣΤΑ ΑΡΕΙΑΝΑ

[filotas]

Υπάρχουν κάποια είδη μουσικής "απαγορευμένα";
Πώς κρίνετε συναυλίες, χορωδίες, εκδηλώσεις γενικά με κεντρικό άξονα τη μουσική;
Αν μια μελωδία είναι εύηχη στ' αυτιά μου, πρέπει να την απορρίψω στην περίπτωση που δε γνωρίζω τη γλώσσα που είναι γραμμένος ο στίχος και άρα δεν ξέρω τι λέει;
Εσείς έχετε παρόμοιους προβληματισμούς;

Αγαπητή Teri, κάθε τι καλό που κάνει ο άνθρωπος, είναι δώρο του Θεού. Έτσι κι η καλή μουσική είναι δώρο του Θεού κι είναι ευλογημένο να την απολαμβάνουμε με μέτρο και με διάκριση.

Το μέτρο κι η διάκριση είναι αυτά που μπορούν να κάνουν ένα πράγμα καλό (ή αδιάφορο) να μας ωφελεί ή να μας βλάπτει. Ας πούμε το φαγητό μας το έδωσε ο Θεός για να τρέφουμε το σώμα μας. Δεν είναι κακό ν' απολαμβάνουμε το καλό φαγήτό, είναι όμως κακό, να τρώμε περισσότερο απ' ότι χρειαζόμαστε για να τραφούμε, και μας βλάπτει σωματικά και ψυχικά. Το ίδιο ισχύει για όλα τα καλά πράγματα τα βιβλία, τον αθλητισμό, τις διακοπές κλπ.

Υπάρχουν όμως είδη μουσικής που είναι υβριστικά για το Θεό ή τους αδελφούς μας ή είναι τόσο έντονα που δεν μας επιτρέπουν να δχιατηρήσουμε την εσωτερική μας γαλήνη. Αυτά μάλλον δε μας κάνουν καλό κι επομένως ας τ' αποφεύγουμε.

[srev]

Ο λογισμός μου λέει ότι ο κτιστός κόσμος είναι δημιούργημα τού Θεού άρα ευλογημένος. Μέσω τού κτιστού αντιλαμβανόμαστε μερικώς τον Κτίστη. Ωστόσο εάν προσκολληθούμε στο κτιστό και το αγαπήσουμε σα Θεό τότε απομακρυνόμαστε από την ουσία της κτιστής ζωής και νοηματοδοτούμε την κτίση σαν αυτοσκοπό. Όποιος λατρέψει την κτίση κι όχι τον Κτίστη αυτής πέφτει σε πλάνη και γίνεται ιδωλολάτρης. Ο άνθρωπος που αγαπάει εκπτωτικά κάνει κέντρο της ζωής του τον κτιστό κόσμο (είτε αυτό λέγεται πλούτος, είτε δόξα, είτε οικογένεια, είτε παιδιά, είτε σύζυγος, είτε ιδεολογίες, είτε ευδαιμονία) και αδυνατεί να κάνει το άλμα από το καθ' εικόνα Θεού στο καθ' ομοίωση.

Αυτά έχω συμπεράνει από ό,τι έχω μάθει βρισκόμενος στην Ορθοδοξία, δεν είναι δικές μου σκέψεις παρά συνδιασμός λόγων μοναχών και πατέρων. Η μουσική -εκτός των εσκεμμένων δαιμονικών της παραφυάδων- δεν είναι καθαυτή απαγορευμένος καρπός για έναν κοσμικό.

Σπύρος.