Λόγια

[smarti]

Σκεφτομαι καποιες φορες,οτι ειμαι πολυ αυθορμητη και ανοιγομαι αυκολα!!!!
Αυτο εχει ως συνεπεια να μιλαω καπου καπου ,παραπανω και σιγουρα πολλες φορες λεω και περιττα πραγματα.
Και ετσι μου ηρθε ενα ερωτημα.
Τι ειναι σωστο?
Να εισαι ομιλιτικος και χαμογελαστος και γενικα κοινωνικος?
Η απο την αλλη ,να μην εισαι πολυ συζητησιμος και να εισαι ποιο εγκρατης σε αυτα που λες?
Αν εισαι ετσι ,σε θεωρουν αντικοινωνικο?
Τα λογια φερνουν και αλλα λογια και οσο μιλας σιγουρα δεν μπορεις να λες την ευχη η να επιρατει πνευματικη ηρεμια.Γινεσε με αυτον τον τροπο αντικοινωνικος,μηπως?
Μπορειτε να με βοηθησετε στην απορια μου?[/b]

[theodosis79]

Σμαρω αυτό πιστευω οτι πάει αναλόγως τον ανθρωπο. Υπάρχουν ανθρωποι που είναι αρκετά ομιλητικοι και άλλοι όχι. Άλλοι πάλι είναι και τα δυο. Προκειμένου να αποφύγουμε την φλυαρία και πολύλογία καλό είναι να είμαστε εγκρατεις. Αυτό άλλωστε βοηθάει και στην τήρηση του νου.΄Οταν πάλι πρέπει να μιλήσουμε να είμαστε ευχάριστοι και χαμογελαστοί και να αναπαύουμε τους άλλους αλλα και εκεί πρεπει να προσέχουμε να μην ξεφευγουμε και στο τελος γ'ινουμε φλύαροι. Τωρα αν καποιοι έναν εγκρατή άνθρωπο τον χαρακτηρίζουν αντικοινωνικό, τότε τι να πω?

[smarti]

Σε ευχαριστω Θεοδοση για την απαντηση σου.

[filotas]

Αυτό που είναι αμαρτία Σμαραγδή είναι η αργολογία, δηλαδή να λέει κάποιος λόγια που κουράζουν ή σκανδαλίζουν το συνομιλητή του. Το να λες πολλά λόγια ωφέλιμα δεν είναι αμαρτία.

Όπως λέει ο π. Αθανάσιος Λεμεσού ο Χριστός δια της Εκκλησίας αγιάζει τους αγωνιζόμενους πνευματικά, αλλά δεν τους αλλάζει τον χαρακτήρα. Ο σιωπηλός άνθρωπος, λοιπόν, γίνεται σιωπηλός άγιος και ο ομιλητικός γίνεται ομιλητικός άγιος (πχ. Γερ. Εφραιμ Κατουνακιώτης και Γερ. Παΐσιος Αγιιορείτης).

Ζήτησε στην προσευχή σου τα λόγια σου να είναι ωφέλιμα για σένα για τους άλλους και έχεις ελπίδα να γίνεις κάποτε ομιλητική αγία (Αμήν).

[smarti]

Σε ευχαριστω Νικο για την απαντηση σου.
Ευτυχως που υπαρχετε ολοι σας και με τις συμβουλες σας ,μας ευκολυνετε τη ζωη μας.Σας ευχαριστω!!!!!!