Ταπεινά...

[theodore]

Βοήθησε μου Θέε μου να είμαι ταπεινός.Ιδιαίτερα τώρα που μου χάρισες πράγματα που σου ζήτησα.Διώξε από την ψυχή μου την περηφάνια και μην αφήσεις το βλέμμα μου να κοιτάζει ψηλά παρά μόνο όταν θέλει να σε ευχαριστεί και να σε δοξάζει ...Μην διώχνεις τις σκέψεις που είχαμε κάνει μαζί να είμαι πάντα κοντά σου, στην εκκλησία εκεί που ακούγονται οι προσευχές όλων και τις παίρνουν οι άγγελοι και τις αφήνουν καταγής μπροστά σου.Μην αφήσεις το "εγώ μου" να υπερτερήσει απο το "εμείς".Μην κλείνεις τα μάτια της ψυχής μου στον πόνο και την δυστυχία των συνανθρώπων μου. Είμαι ευτυχισμένος που δεν είμαι τόσο ευτυχισμένος με αυτά που μου δίνεις γιατί γνωρίζω ότι τα "υλικά" είναι προσωρινά και εφήμερα.Η Ζωή μου είναι μια διάβαση και απλώς τώρα ο δρόμος είναι φαρδύτερος και προχωρώ πιο άνετα.Πιο κάτω θα στενέψει.Δεν ανησυχώ όμως.Πιστεύω ότι όσο και να στενέψει θα με βοηθήσεις να τον διαβώ.

Ταπεινά
Ένα παιδί σου που σε γνώρισε πριν δυο χρόνια...

[dionysisgr]

Κοιταξε αδελφε tkostop, η φραση σου αυτη ειναι πραγματικα συγκλονιστικη και βαθυτατα θεολογημενη, δηλαδη αυτο που αναφερεις οτι: "Η Ζωή μου είναι μια διάβαση και απλώς τώρα ο δρόμος είναι φαρδύτερος και προχωρώ πιο άνετα.Πιο κάτω θα στενέψει.Δεν ανησυχώ όμως.."

Kαι θελω να πω δυο λογια πανω σε αυτο. Οτι ειναι ενα συναισθημα εσωτερικο, μυχιο, αποκρυφο, σαν πεποιθηση, σαν φοβος μιας επερχομενης πραγματικοτητας, μιας προβλεπομενης "δοκιμασιας", απο τον Θεον, που ενω μπορει, στα ματια καποιων, κοσμικα σκεπτομενων, να αποτελει τα φυσικα και επομενα εμποδια ητοι οι αναποδιες της ζωης μας, εντουτοις ομως, για εμας τους Ορθοδοξως σκεπτομενους και αναξιως αγωνιζομενους, ειναι η προετοιμασια για την καμινο του πυρος, που θα καθαρισει και θα λαμπικαρει οριστικα και αμετακλητα την Πιστη μας στον Μεγαλομαρτυρα του Γολγοθα.

Μοιαζει μπαινοντας καποιος στην Πιστη συνειδητα, να τον υποδεχεται αρχικα ο Θεος στο αρχονταρικι Του, να τον κερνα, να τον διδασκει με λογον αγαθον, να τον εχει ως επισημο προσκεκλημενο, και επειτα απο μια ακαθοριστη περιοδο, σοφοτατα ομως μελετημενη, να τον περνα αποτομα στο χωραφι, στην τραπεζα της μονής, στο ξυλουργειο, σε καποιο δυσκολο και επιπονο διακονημα, ωστε να δουλεψει την Πιστη του, και να παρουσιασει και τον καρπο αυτης.

Μενει λοιπον σε εμας, να "παρουμε καιρο" οπως κανουν οι Ιερεις, πριν λειτουργησουν, οταν περιδιαβαινουν κατανυκτικως το ιερο και το τεμπλο, και λενε ευχες προετοιμασιας, πριν Ιερουργησουν, ετσι και εμεις να αφιερωνουμε τον χρονο μας, ωστε να προετοιμαζομαστε για την ωρα του διακονηματος και της δοκιμασιας.

Δηλαδη την ωρα της αρρωστιας, της εγκαταλειψης, της περιφρονησης, της προδοσιας, του θανατου που αναποφευκτα ερχεται για ολους, σε καποιους απο τους παραπανω συνδυασμους, με μονο σιγουρο τον θανατο για απαντες.

Και θεωρουμε οτι θα πρεπει ολη η διαδικασια και η λειτουργια της Πιστεως μας, να μας ετοιμαζει για αυτα τα διακονηματα, οχι με την μορφη του πανικου, του φοβου και της καταθλιψεως, αλλα με την προσμονη της μιμισεως του Σταυρωθεντα και Παθοντα και Ταφεντα επι ποντιου πιλατου, και Ανασταντα την τριτη ημερα κατα τα Γραφας..

Μεινε λοιπον σε αυτην την "κατασταση", tkostop, και ανεμενε την προσκληση να ομολογησεις τον Κυριο της Δοξης εν παντι τοπω της Δεσποτειας αυτου, σε καθε καιρο σε καθε κατασταση και περισταση, με την βεβαιοτητα οτι η ανωθεν Δυναμις που θα σου δοθει, θα σου δωσει τετοια και τοση ωθηση, ωστε οχι μονο να ξεπερασεις την στενη οδο και τις δυσκολιες, αλλα να φυγεις με ταχυτητα υπερ του φωτος, και να βρεθεις κοντα Του.

Γιατι αυτος ειναι ο σκοπος μας, που συνελαβε προ καταβολης κοσμου, η προαιωνια Βουλη Του.

[aposal]

Αποσπάσματα από το βιβλίο «Σκεύος εκλογής» του ιερομονάχου Χριστόδουλου Αγιορείτου
«Μην προσπαθείτε, μας συμβούλευε ο Γέροντας, να αποκτήσετε αγάπη, προσευχή, νηστεία, αγρυπνία και τις άλλες αρετές. Μάταια θα κουράζεστε, διότι δεν θα σας βοηθά ο Θεός, επειδή σας λείπει η ταπείνωση. Κι αυτό, όχι για κανέναν άλλο λόγο, αλλά γιατί, αν σας βοηθήσει θα καταστραφείτε από υπερηφάνεια. Ο Θεός μόνο την ταπείνωση ζητάει από εμάς. Όλα τα άλλα είναι ο φυσικός καρπός της καλής συνεργασίας ανάμεσα στην ταπεινή διάθεση του ανθρώπου και στην Θεία Χάρη, την πρόξενον πάντων των αγαθών».