Απελπισία - Εγωισμός -Ταπείνωση - Μετάνοια

[vasilikirimp]

Αναφέρω ένα απόσπασμα από το βιβλίο της Μάρως Βαμβουνάκη " Το φάντασμα της αξόδευτης αγάπης " που μου έκανε μεγάλη εντύπωση

...........Όποιος όντως αποδέχεται τη διδαχή του Χριστού , απαγορεύει στον εαυτό του την απελπισία κυρίως την απελπισία για το ίδιο το πρόσωπό του , ίσως την πιο συνηθισμένη.
Διότι η ελπίδα και η ευκαιρία να ξανασυνδεθεί με την καλή αλήθεια του, είναι πάντα εκεί , έπειτα κι από το πιο αποτρόπαιό του έγκλημα.
Όποιος απελπίζεται και επιμένει στην απελπισία του , επιλέγει τον εγωισμό και τη βαριά αμαρτία της αυτολύπησης.
Οι χειρότεροι εγωιστές που γνωρίζω δεν είναι εκείνοι που καμαρώνουν για τον εαυτό τους αλλά εκείνοι που συνέχεια μεμψιμοιρούν , βρίζουν τάχα τον εαυτό τους , τον κατηγορούν , τον οικτιρούν.
Σε τέτοιες συμπεριφορές ελλοχεύει ο πιο υποκριτικός εγωισμός , ο τεράστιος εκείνος εγωισμός που υποκρίνεται επιπλέον και την ταπείνωση.
Η ταπείνωση όμως έχει αξιοπρέπεια, έχει σιωπή , και είναι , όπως καθετί γνήσιο , έμπρακτη.
Η μετάνοια έχει μύριους τρόπους να μας ωθήσει να δραπετεύσουμε από μουχλιασμένες φυλακές ενοχών και να μας λυτρώσει.

Πως το βρίσκεται αυτό το κομμάτι που απομόνωσα απο το υπόλοιπο κείμενο της συγγραφέως;

[Harrys1934]

Οι χειρότεροι εγωιστές που γνωρίζω δεν είναι εκείνοι που καμαρώνουν για τον εαυτό τους αλλά εκείνοι που συνέχεια μεμψιμοιρούν , βρίζουν τάχα τον εαυτό τους , τον κατηγορούν , τον οικτιρούν.
Σε τέτοιες συμπεριφορές ελλοχεύει ο πιο υποκριτικός εγωισμός , ο τεράστιος εκείνος εγωισμός που υποκρίνεται επιπλέον και την ταπείνωση.

Καλή μου Βασιλική τούτο το κομματάκι έχει πολύ έννοια μέσα

Τι έχω διαβάσει γύρω από αυτό το θέμα είναι.... Οταν κατηγορείς τον εαυτόν σου ότι είσαι αμαρτωλός χωρίς να λες σε ποιο σημείο είναι η αμαρτία σου τότε δεν είναι ταπείνωση αλλά ταπινολογία.

πόσοι από εμάς δεν ακούμε καθημερινός. Είμαι αμαρτωλός/λη Κάτι μου είπες τώρα Ποιος δεν είναι; Είπες κάτι καινούριο;
κατ' αυτόν τον τρόπο εξομολογούνται και οι προτεστάντες Μετά από μια συνάθροιση λέει αυτός που κάμει τον παπά ¨η τον διάκο...
Είναι κανείς να εξομολογηθεί; και μαζεύονται εκεί μπροστά 5-----10--- και λέει ο παπάς τους Παιδιά αυτοί είναι αμαρτωλοί πρέπει να τους συγχωρέσουμε Και διαλύει ο γάμος
Ευχαριστούμε για το θέμα σου
¨Ολλα βοηθούν μεγάλα μικρά ότι δίποτε η απάντηση είναι πάντα μέσα στην Αγία Γραφή

Πάρτε θάρρος και αρχiσεται δουλειά ¨είτε με ερώτηση ¨είτε μα κάποιο κείμενο να ανεβάσουμε ψιλά το

φορουν γιατι τώρα κοντα διάβασα που;;; ¨Οτι μας διαβάζουν διεθνώς
Να μας βρίσκουν σαν τους εργάτες του αμπελώνα

[vasilikirimp]

Πιστεύω πολύ στη φράση που αναφέρεται ..... η ταπείνωση είναι σιωπή!

Αναρωτιέμαι γιατί ακούμε συνέχεια τη φράση εγώ ο αμαρτωλός/ή ή εγώ η ανάξια/ος και διάφορα άλλα.
Αυτά πέφτουν σ'αυτό που η συγγραφέας του κειμένου ονομάζει μεμψιμοιρία και αν ναι τότε είναι εγωισμός η μεμψιμοιρία κατά το λόγο του Θεού; Ή τουλάχιστον υποκρύπτει εγωισμό;

[konstantinoupolitis]

Ποτέ δεν ξέρεις την ψυχούλα του καθενός.

Υπάρχουν άνθρωποι που δεν θα επιλέξουν την σιωπή και θα το πουν.

Άλλοι γιατί έχουν ανάγκη να νιώσουν την μετάνοια ή την αίσθηση ότι κάνουν έστω μια ελάχιστη προσπάθεια. Ακόμα και αν πέφτουν συνέχεια στα ίδια λάθη.

Άλλοι γιατί αυτή η στάση θα επισύρει έστω και προς στιγμήν το ενδιαφέρον των άλλων.

Άλλοι γιατί θα το πουν εντός εκκλησιαστικών κύκλων και εκεί το άλλα λόγια να αγαπιόμαστε ή μόνο αποδεκτά λόγια είναι συχνές εκφράσεις και εκδηλώσεις έστω και συχνά ανούσιες.

Άλλοι γιατί δεν ξέρουμε τι......

[dionysisgr]

o Ανθρωπος ως κτιστο και πεπερασμενο ον, εχει μια φυσικη ορμη προς την ανασφαλεια, που τον καταδιωκει ακομα και οταν βρισκεται στο μεσο της πορειας του προς την θεωση και τον αγιασμο. Γιατι αυτη ειναι η εντολη που εχουμε απο τον Κυριο, σε οσους θελουν να ειναι και να λεγονται τεκνα Του.

Ως εκ τουτου δεν ειναι παντα υπερβολικο η πονηρο, το να τονιζει καποιος την αναξιοτητα του η την αμαρτωλοτητα του, εφοσον θελει να εχει ως προτυπο και υπογραμμο το Θεανδρικο αρχετυπο τον Κυριο μας.

Εν συγκρισει μαζι Του, ειμαστε αμαρτωλα και δυσωδη εγωϊστικα και συμφεροντολογικα μικρονοϊκα οντα.

Ποιος μπορει να πει οτι ειναι αξιος; ποιος μπορει να πει οτι ειναι αναμαρτητος; ποιος μπορει να πει οτι δικαιουται την κατα Θεον Υιοθεσια και συμβασιλεια με τον Χριστο;

Tι συνιστουν ολα αυτα τα αψευδη υποσχεμενα αγαθα απο τον Κυριο, εαν οχι δωρεες αφατης φιλανθρωπιας σε οντα που δεν τα αξιζουν καν, αλλα απλα τα δικαιωνουν εν μερει με τον οποιο αγωνα κανουν;

Νομιζει κανεις οτι θα τον δικαιωσει ο αγωνας του η, η αγαπη του προς τους αλλους; Εαν ναι, τοτε μαλλον γελιεται και ζει σε ενα ψεμα. Την προαιρεση μας απλα καταθετουμε προς τον Κυριο, και την ομολογια μας οτι αυτος και μονο θα μας σωσει, και Αυτος αναπληρει ολα τα ελλειποντα.

Ομως δεν μπορουμε να κατακρινουμε καποιον που λεει και φωναζει οτι ειναι αμαρτωλος και αναξιος. Γιατι εαν το πιστευει τοτε μαλλον πρεπει να τον μιμηθουμε, αλλα και εαν δεν το πιστευει, μπορει να παρουμε εμεις καλο παραδειγμα και ωφελεια απο την εστω και εξωτερικη του ταπεινωση.

Ο σκοπος ειναι να Χριστοποιουμε τα παντα, εχοντας ως προτυπο το ακρον αγαθον, να βγαζουμε και καλο χυμο απο κακο φρουτο.. Απο κακα παραδειγματα εμεις να ωφελουμαστε και να εχουμε πυξιδα και αστρο πορειας τον Χριστο. Και προπαντων να μην κατακρινουμε τι λεει ο αλλος, για την δικη του πορεια, γιατι δεν μπορουμε να γνωριζουμε τα μυχια της καρδιας του. Χρειαζεται περισκεψη και περισυλλογη οχι ακριτη σκεψη και βιαστικα συμπερασματα.

Πρεπει ο χρονος να μας κανει πιο σοφους και πιο μετρημενους με τα πραγματα. Αυτος να περνα βιαστικα, εμεις δε να ηρεμουμε και να αποκτουμε την Ειρηνη την υπερ παντα νουν υπερεχουσαν. Ητοι τον Χριστον!

[aposal]

Η υπερβολική στενοχώρια, το άγχος, και η απελπισία είναι συναισθήματα που προδίδουν ότι πορευόμαστε μακριά από τον Θεό.
Ο σωστός Χριατιανός δεν διακατέχεται από τα παραπάνω συναισθήματα, ή αν του παρουσιαστούν, μπορεί και τα καταπολεμεί, με τη βοήθεια του Θεού πάντοτε.
Ο σωστός Χριστιανός όμως έχει ταπείνωση. Γιαυτό, εφόσον πραγματικά θεωρεί τον εαυτό του ανάξιο, δεν στενοχωριέται πολύ με τα λόγια κάποιου αδελφού του.
Ούτε στις δυσκολίες λυπάται ή αγχώνεται γιατί γνωρίζει ότι για να το επιτρέψει ο Θεός να του συμβεί, θα ήταν για καλό του. Και ότι Εκείνος που το επέτρεψε θα είναι συνεχώς δίπλα του έτοιμος κάθε στιγμή να τον βοηθήσει να σηκώσει το σταυρό του.
Ο σωστός Χριστιανός αισθάνεται τον Θεό δίπλα του, γι' αυτό και είναι απόλυτα ήρεμος και γαλήνιος.
Είναι η προσωποποίηση της πραγματικής ευτυχίας.

[vog]

Τέσσερα διαφορετικά θέματα ,στα οποία έχουν γραφτεί πολλά βιβλία για το καθενα ξεχωριστα .1/ Απελπισια γεννιεται ειτε ''εκ πληθους αμαρτηματων και συνειδοτος βαρους και αφορητου λυπης''ειτε''εξ υπερηφανειας και οιησεως ''λεγει ο Αγ. Ιωαννης της Κλιμακος [λογος κστ'].2/ Εγωισμος '' Μη ανυψωνης τον αυχενα σου , ενω εισαι πλασμενος απο τη γη .Διοτι πολλοι ερριφθηκαν απο τους ουρανους αν και ησαν αγιοι και αυλοι.''κλιμαξ'']Λογος κ β'] 3/ Ταπεινωση αλλο πραγμα ειναι το να ταπεινοφρονη κανεις ,και αλλο το να αγωνιζεται να ταπεινοφρονη, και αλλο το να επαινη τον ταπεινοφρονα. Το πρωτο ειναι των τελειων ,το δευτερο των αληθινων υποτακτικων, και το τριτο ολων των πιστων. [κλιμαξ,λογος κε'] 4/ Μετανοια σημαινει καθαρισμος της συνειδησεως, μετανοια σημαινει θεληματικη υπομονη ολων των θλιβερων πραγματων.[κλιμαξ,λογος ]
Ο Συνειδητος χριστιανος αγωνιζεται να τα καταφερει σε αυτα τα θεματα .Ο Κυριος Ιησους Χριστος να ειναι μαζι μας