Στο ρημαγμένο παρεκκλήσι
της άνοιξης το θείο κοντύλι
εικόνες έχει ζωγραφίσει
με τ΄αγριολούλουδα τ΄Απρίλη.
Ο ήλιος γέρνοντας στη δύση
μπροστά στου ιερού την πύλη
μπαίνει δειλά να προσκυνήσει
κι ανάφτει υπέρλαμπρο καντήλι
Σκορπάει γλυκειά μοσκοβολιά
δάφνη στον τοίχο ριζωμένη
θυμίαμα που καίει η πίστις
και μια χελιδονοφωλιά
ψηλά στο νάρθηκα χτισμένη
ψάλλει το Δόξα εν Υψίστεις. Γ.ΔΡΟΣΙΝΗΣ
Εσπερινός
Συντονιστής: Συντονιστές
- Teri
- Κορυφαίος Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 2330
- Εγγραφή: Δευ Απρ 07, 2008 5:00 am
- Τοποθεσία: Αικατερίνα@Θεσσαλονίκη
Re: ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ
Τι όμορφο!
Σ' ευχαριστούμε!
Σ' ευχαριστούμε!
Re: ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ
Ε αυτο μαλιστα, πολυ ωραιο.
Δημοσ.: 590
Δημοσ.: 591 " Έρχομαι και εγώ...."
I'll take lives and show all no mercy that night
Attack those not knowing my force
Δημοσ.: 591 " Έρχομαι και εγώ...."
I'll take lives and show all no mercy that night
Attack those not knowing my force
-
petrosathonas
- Κορυφαίος Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 1460
- Εγγραφή: Σάβ Νοέμ 29, 2008 4:55 pm
Re: ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ
Πολύ ωραίο.
Μου θύμισε έναν εσπερινό, σ' ένα ξωκκλήσι του Προφήτη Ηλία, που είχα πάει μικρός με τη γιαγιά μου.
Μου θύμισε έναν εσπερινό, σ' ένα ξωκκλήσι του Προφήτη Ηλία, που είχα πάει μικρός με τη γιαγιά μου.
- Teri
- Κορυφαίος Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 2330
- Εγγραφή: Δευ Απρ 07, 2008 5:00 am
- Τοποθεσία: Αικατερίνα@Θεσσαλονίκη
Re: ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ
Εμένα μου θύμισε αυτό:
Μικρό ερημοκκλήσι πάνω στο βουνό ψηλό κυπαρίσσι, φως εσπερινό
κάνε με να έρχομαι πάλι σαν και πρώτα
μάκρια σου σβήνω χάνομαι μες τα πολλά τα φώτα.
Ανάβω θυμιατήρι, ανάβει η προσευχή
και γίνεται ψαλτήρι ο ουρανός κι η γη.
Ανάβει όλος ο κάμπος, ανάβει κι ο γιαλός
ολόγυρά μου θάμπος, μέσα μου ο Θεός.
Φωτίζει το καντήλι, λάμπει το κερί
ψαλμό λένε τα χείλη, ίσο η σιωπή
κοιτάζω την εικόνα, με κοιτάει κι αυτή
και τότε φεύγουν μόνα τα σκοτάδια απ΄την ψυχή
Ανάβω θυμιατήρι....
Τραγούδι της μοναχής Γαβριηλίας. Μπορείτε να το κατεβάσετε από τον Pantocratora
Μικρό ερημοκκλήσι πάνω στο βουνό ψηλό κυπαρίσσι, φως εσπερινό
κάνε με να έρχομαι πάλι σαν και πρώτα
μάκρια σου σβήνω χάνομαι μες τα πολλά τα φώτα.
Ανάβω θυμιατήρι, ανάβει η προσευχή
και γίνεται ψαλτήρι ο ουρανός κι η γη.
Ανάβει όλος ο κάμπος, ανάβει κι ο γιαλός
ολόγυρά μου θάμπος, μέσα μου ο Θεός.
Φωτίζει το καντήλι, λάμπει το κερί
ψαλμό λένε τα χείλη, ίσο η σιωπή
κοιτάζω την εικόνα, με κοιτάει κι αυτή
και τότε φεύγουν μόνα τα σκοτάδια απ΄την ψυχή
Ανάβω θυμιατήρι....
Τραγούδι της μοναχής Γαβριηλίας. Μπορείτε να το κατεβάσετε από τον Pantocratora
