Ευτυχισμένος γάμος!!!!!!!!

[smarti]

Μια ωραια καλημερα!!!

Στην σημερινη κοινωνια που ζουμε , ο γαμος περναει νομιζω μια κριση, απο πολλες πλευρες.
Δεν υπαρχει επικοινωνια, δεν εχουμε ωρα ο ενας για τον αλλον, πολλες φορες παραπονουμαστε οτι ο αλλος δεν μας καταλαβαινει, νιωθουμε οτι ο ερωτας που ειχαμε ζησει στην αρχη εχει μειωθει, ο καθενας κοιταει να επιβαλει αυτα που σκεφτεται στον αλλον, κοιταμε μονο το πως θα περασουμε εμεις καλα και χιλια αλλα κακα....
Εσεις πιστευετε, οτι μπορειτε να βαλετε το ,, εγω,, σας στην ακρη και να τα δωσετε ολα στον αλλον χωρις να κοιτατε την δικια σας ωφελεια?
Να προσπαθουμε δηλαδη να χαροποιουμε τον αλλον χωρις να υπολογιζουμε τη δικια μας κουραση.
Ποσα, ειμαστε τελικα διαθετιμενοι να δωσουμε ο ενας στον αλλον?
ΕΙμαστε?
Αν σβησουμε αυτο το εγω μας, μηπως τοτε μονο εχουμε εναν χριστιανικο ευτυχισμενο γαμο?
Και τι ειναι ενας ευτυχισμενος χριστιανικος γαμος κατα την αποψη σας?

Συγνωμη για τις πολλες ερωτησεις...αλλα δεν ξερω που αλλου να τα ρωτησω ολα αυτα που σκεφτομαι... .

[Teri]

Σμαρώ μου,
δε σε κάλυψε αυτό;;;

http://agiooros.net/forum/viewtopic.php?f=76&t=7228

[smarti]

Σμαρώ μου,
δε σε κάλυψε αυτό;;;

http://agiooros.net/forum/viewtopic.php?f=76&t=7228

[filotas]

Όπως λες κι εσύ Σμαρώ μου η φιλαυτία μας φταίει. Εμείς ,δηλαδή, ως άνθρωποι περνάμε κρίση κι όχι ο Γάμος. Ο Γάμος δεν είναι παρά μια εκδήλωση των ανθρώπινων σχέσεων κι από τη στιγμή που ο καθένας επιδιώκει μόνο τα "δικαιώματά" του και το "συμφέρον" του στην πραγματικότητα δεν μπορεί να έχει σχέσεις με τους άλλους ανθρώπους. Παράλληλους βίους διάγουμε και συνεργαζόμαστε με τους γύρω μας μόνο όπου μας βολεύει. Όταν όμως δε μας βολεύει τους στέλνουμε από κει που ήρθαν.

Μ' αυτό τον τρόπο, όμως, εξασφαλίζουμε το συμφέρον μας και τα δικαιώματά μας και προπαντός την ευτυχία μας; Αν συνέβαινε αυτό τότε θα μπορούσαμε να δικαιολογήσουμε τη συμπεριφορά του σύγχρονου ανθρώπου, όμως τα ανθρώπινα ερείπια που μας περιβάλλουν δείχνουν, ότι ο άνθρωπος μόνος του σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί να είναι ευτυχισμένος.

Αυτό συμβαίνει για δυο λόγους, ο ένας είναι ότι ο άνθρωπος είναι φτιαγμένος να ζει κοινωνικά, γι αυτό και ο Αδάμ αισθανόταν μόνος ακόμη και στον Παράδεισο, και ο δεύτερος, ότι τη μόνη πραγματική χαρά την εισπράττει ο άνθρωπος, όταν δίνει κι όχι όταν παίρνει. Η χαρά να δίνει κανείς δεν έχει κορεσμό ενώ το να παίρνει αντίθετα έχει.

Αλλαγή στάσης, όμως στη σχέση μας με τους άλλους ανθρώπους, μπορεί να γίνει μόνο με τη βοήθεια του Θεού. Ο άνθρωπος για να στραφεί από την ικανοποίηση "των αναγκών" του εαυτού του στην ικανοποίηση των αναγκών των γύρω του πρέπει να ξεπεράσει την παγίδα της φιλαυτίας. Η φιλαυτία όμως, αν και είναι ουτοπία και απάτη του πονηρού, είναι ίσως το ισχυρότερο και υπουλότερο πάθος του ανθρώπου. Φοβάμαι ότι οι περισσότεροι από μας, ακόμη κι αν το παλεύουμε όλη μας τη ζωή, δεν θα καταφέρουμε να το νικήσουμε. Αξίζει πάντως τον κόπο να προσπαθήσουμε, γιατί μόνο τότε έχουμε την ελπίδα να γίνουμε ευτυχισμένοι σ' αυτή τη ζωή και να κερδίσουμε και τη σωτηρία της ψυχής μας.

[smarti]

Τι ωραια που τα εγραψες Νικο...σε ευχαριστω παρα πολυ! Οταν λες φιλαυτια τι ακριβως εννοεις?
Πιστευεις πως αν διαθεταμε ολοι μας περισσοτερο αυτογνωσια και βλεπαμε τελικα οτι εμεις ειμαστε αυτοι που εχουν πιο πολλες ελλειψεις απο τους αλλους, πιστευεις οτι τοτε ισως καναμε περισοτερα να ευχαριστησουμε το συντροφο μας? και να μην κοιτουσαμε γιατι δεν μας ικανοποιουν καποιες καταστασεις απο την πλευρα του αλλου?

[filotas]

Φιλαυτία σημαίνει ν' αγαπάμε και να φροντίζουμε περισσότερο τον εαυτό απ' τους συνανθρώπους μας και στη χειρότερη περίπτωση ακόμη κι απ' το Θεό.

Γι αυτό ο Κύριος συνοψίζει ολόκληρο το νόμο και τους Προφήτες σε δυο εντολές, το ν' αγαπάμε το Θεό πάνω απ' όλα και τους πλησίον μας όπως τον εαυτό μας, για να χτυπήσει ακριβώς τη ρίζα όλων των παθών, που είναι η φιλαυτία. Το "όπως τον εαυτό μας" είναι το κάτω όριο όχι όμως και το άνω, αν δηλαδή τους αγαπάμε περισσότερο απ' τον εαυτό μας ακόμη καλύτερα.

Η αυτογνωσία από μόνη της δεν βοηθάει, γιατί πολλοί βλέποντας τα χάλια τους, εξ αιτίας του εγωισμού τους, φθονούν και μισούν τους καλύτερούς τους, αντί να ταπεινώνονται.

Χρειάζεται "πνευματική εξυπνάδα", δηλαδή να κατανοήσουμε ότι ο μόνος δρόμος, που οδηγεί στην ευτυχία σ΄αυτή τη ζωή, αλλά και στην αιώνια, περνά από τις καρδιές των συνανθρώπων μας. Ότι προσφέρουμε στους άλλους, μας γεμίζει υγιή ικανοποίηση, αλλά και δημιουργεί την πιθανότητα να μας το ανταποδώσουν κατά το μέτρο των δυνατοτήτων τους. Μπορεί στην αρχή να φαίνεται ότι αυτό μας αδικεί και βλάπτει τα "συμφέροντά" μας, αλλά διαχρονικά είναι βέβαιο ότι φέρνει την πραγματική ευτυχία.

[LOCKHEART]

Υπάρχουν άνθρωποι που γνωρίζουν τα θεολογικά καλύτερα απο εμού οπότε θα το θέσω ποιο "κοσμικά" το θέμα :)

Να υπάρχει διάλογος ανάμεσα στο ζευγάρι να μην εγκαταλείπουμε την σχέση ούτε λεπτό και να μην αφήνουμε ψεγάδια να μένουν μέσα μας και να μας τρώνε. Δεν υπάρχει αύριο υπάρχει το ΤΩΡΑ ! εκφράσου στο συντροφο σου χωρις φόβο αλλα με πάθος έκφρασης και αγάπης. Να δείχνουμε την αγάπη μας κάθε στιγμή κάθε λεπτο. Να μην δεδομενοποιήσουμε τον άλλον στην σχέση αλλα να παλεύουμε. Σε μια σχεση-γάμος δεν υπάρχει το ΕΓΩ υπάρχει το ΕΜΕΙΣ όπου αληθινή και πραγματική αγάπη το ΕΓΩ δε έχει θέση αλλά τρέπεται σε φυγη!
Βοήθεια ο ένας προς τον άλλον συνεχώς ! να ζούμε κάθε στιγμή σαν να ειναι η τελευταία ! δεν έχουμε καιρό ! δεν υπάρχει αύριο !!.
Η αγάπη δεν έχει μέτρο! δεν έχει ποσό ! δεν έχει μέγεθος! περιέχει ανιδιοτέλεια και ελευθερια με σεβασμό! Η αγάπη δεν έχει όρια αν της βάλεις την σκοτώνεις !
Η σχέσεις-γάμος θέλουν διάλογο και επικοινωνία και πάνω απ'ολα εμπιστοσύνη που ειναι και το θεμέλιο!

ΠΑΝΤΑ ΜΕ ΔΥΝΑΜΗ ΚΑΙ ΠΙΣΤΗ ΣΤΟ ΘΕΟ ! !

[aposal]

Να κάνουμε υπομονή! Την σωτήρια υπομονή!
Ο γάμος είναι η μεγαλύτερη παλαίστρα, όπου έχουμε την ευκαιρία να παλέψουμε για το Χριστό μας! Και ο πιο πιστός (από του δύο) έχει τη μεγαλύτερη ευθύνη και είναι αυτός που πρέπει να επωμισθεί το βάρος το δικό του, αλλά και του άλλου που είναι λιγότερο πιστός!
Ιδιαίτερα όταν ο ένας από τους δύο παίρνει στροφή προς τον Θεό, είναι σχεδόν σίγουρο ότι θα βρει μπροστά του την λυσσαλέα αντίδραση του πονηρού, ο οποίος θα του δημιουργήσει ένα σωρό εμπόδια στην οικογενειακή του ζωή! Αυτές οι δυσκολίες για πολλούς είναι κατάρα, αλλά για εμάς του Χριστιανούς είναι ευλογία! Γιατί μας φέρνουν κοντά Του! Γιατί ναι μεν, επιτρέπει τον πονηρό να μας πειράζει (και ενδεχομένως ολοένα και περισσότερο), αλλά Εκείνος είναι εκεί, δίπλα μας, έτοιμος να μας βοηθήσει να περάσουμε τα εμπόδια που μας χωρίζουν από τον Ίδιο!
Υπομονή! Η σωτήρια υπομονή!
Με πίστη και - κυρίως - χωρίς απογοήτευση, αλλά με ελπίδα σ' Αυτόν, που όλα γίνονται επειδή Εκείνος τα επιτρέπει, επειδή μας θέλει κοντά Του.
Και στο τέλος θα δικαιωθούμε εμείς! Αρκει να γαντζωθούμε επάνω Του!

[smarti]

Σας ευχαριστω ολους για τις απαντησεις σας!!