Η πλάνη βρίσκεται παντού...

[Byzantine_Spirit]

....αλλά ευτυχώς και ο Θεός βρίσκεται παντού.
Αφορμή γι' αυτό το θέμα που ανοίγω, στάθηκε ένα προηγούμενο, σχετικά με την ηχογράφηση αγγελικής ψαλμωδίας που μόνο αγγελική δεν ήταν...!
Αναλογίστηκα κατόπιν αυτού, ότι η πλάνη και η εξαπάτηση του ακατονόμαστου, μπορεί να γίνει με τα πιο απίθανα πράγματα.
Ένα απο αυτά λοιπόν είναι και ήχος.
Για φανταστείτε να ακούμε ένα ωραίο φαινομενικά μουσικό κομμάτι, και στο βάθος του - εκεί που μόνο ένα εξασκημένο αυτί και μία ανεπτυγμένη διαίσθηση μπορεί να φτάσει - να υμνολογείται ο ακατονόμαστος.
Τι γίνεται όμως όμως που δε ζούμε αποκομμένοι απο τον κόσμο, και που βγαίνουμε έξω, ακούμε μουσικές και γλεντάμε;
Το μόνο που μπορώ να σκεφτώ, είναι το να γίνονται όλα με μέτρο, οι πολλές διασκεδάσεις, η πολλή μουσική ή η πολλή τηλεόραση, και κυρίως, εκτός απο την εκκλησία, να έχουμε και το σπίτι μας σαν ένα δεύτερο "άσυλο" διαφυλαγμένο απο όλα αυτά.
Απο εκεί πέρα ο Θεός βοηθός, που ευτυχώς όπως προείπα βρίσκεται παντού, όλα με μέτρο και τέλος επαγρύπνηση και προσευχή, για να μας χαρίζει ο Θεός φώτιση για να μπορούμε να διακρίνουμε την πλάνη.

[Ermite]

Αν αφείστε το σπίτι σας 2 μέρες χωρίς ξεσκόνισμα και χωρίς σπόγγισμα του νιπτήρα, με κλεισμένα ερμητικά τα παράθυρα (πείτε πως λείψατε ένα Σαββατοκύριακο), και κατόπιν περάσετε με λευκό ξεσκονόπανο και με vetex τις επιφάνειες, θα δείτε μαυρίλα, κάπνα!

Πώς μπήκε η αιθάλη της μολυσμένης ατμόσφαιρας μέσα;
Από τις χαραμάδες!
Αλλά μπήκε!

Η εποχή μας αδιάκοπα μας βομβαρδίζει με αρνητικά μηνύματα, με ψυχικούς σπίλους, με πνευματική καταχνιά..

Αδιάκοπα ας καθαιρόμαστε.
Πάντα ας επαγρυπνούμε.
Χωρίς άγχος και πανικό. Με ωριμότητα. Με σωστό προσανατολισμό. Με έμμονο ενατενισμό προς τον Ουρανό!..

[filotas]

....αλλά ευτυχώς και ο Θεός βρίσκεται παντού.
Αφορμή γι' αυτό το θέμα που ανοίγω, στάθηκε ένα προηγούμενο, σχετικά με την ηχογράφηση αγγελικής ψαλμωδίας που μόνο αγγελική δεν ήταν...!
Αναλογίστηκα κατόπιν αυτού, ότι η πλάνη και η εξαπάτηση του ακατονόμαστου, μπορεί να γίνει με τα πιο απίθανα πράγματα.
Ένα απο αυτά λοιπόν είναι και ήχος.
Για φανταστείτε να ακούμε ένα ωραίο φαινομενικά μουσικό κομμάτι, και στο βάθος του - εκεί που μόνο ένα εξασκημένο αυτί και μία ανεπτυγμένη διαίσθηση μπορεί να φτάσει - να υμνολογείται ο ακατονόμαστος.
Τι γίνεται όμως όμως που δε ζούμε αποκομμένοι απο τον κόσμο, και που βγαίνουμε έξω, ακούμε μουσικές και γλεντάμε;
Το μόνο που μπορώ να σκεφτώ, είναι το να γίνονται όλα με μέτρο, οι πολλές διασκεδάσεις, η πολλή μουσική ή η πολλή τηλεόραση, και κυρίως, εκτός απο την εκκλησία, να έχουμε και το σπίτι μας σαν ένα δεύτερο "άσυλο" διαφυλαγμένο απο όλα αυτά.
Απο εκεί πέρα ο Θεός βοηθός, που ευτυχώς όπως προείπα βρίσκεται παντού, όλα με μέτρο και τέλος επαγρύπνηση και προσευχή, για να μας χαρίζει ο Θεός φώτιση για να μπορούμε να διακρίνουμε την πλάνη.

Η Αλήθεια είναι μία και οι πλάνες πολλές, επειδή και τα πάθη των ανθρώπων είναι πολλά.

Εμείς καλά θα κάνουμε ν' αναζητούμε την Αλήθεια στην πηγή της, δηλαδή στην Εκκλησία, και να προσπαθήσουμε να κλείνουμε τ' αυτιά μας στις σειρήνες.

[Byzantine_Spirit]

Αν αφείστε το σπίτι σας 2 μέρες χωρίς ξεσκόνισμα και χωρίς σπόγγισμα του νιπτήρα, με κλεισμένα ερμητικά τα παράθυρα (πείτε πως λείψατε ένα Σαββατοκύριακο), και κατόπιν περάσετε με λευκό ξεσκονόπανο και με vetex τις επιφάνειες, θα δείτε μαυρίλα, κάπνα!

Πώς μπήκε η αιθάλη της μολυσμένης ατμόσφαιρας μέσα;
Από τις χαραμάδες!
Αλλά μπήκε!

Το κακό είναι ότι ο ακατονόμαστος έρχεται απρόσκλητος...
Ο Θεός όμως, επειδή μας έχει δώσει ελευθερία στη βούληση,
θέλει να δεί τη συμμετοχή μας, τη συναίνεσή μας..
Εν ολίγοις, πρέπει να προσευχόμαστε για να έχουμε
τη βοήθειά Του και την προστασία Του.

[theodora]

Η πλάνη βρίσκεται παντού, και ο Θεός παντού.
Νιώθω πως όταν η καρδιά του ανθρώπου γεμίσει από καλούς και αγαθούς λογισμούς, τότε δεν μένει χώρος για καμία πλάνη.
Και ναι μεν υποκύπτουμε στα πάθη μας γιατί είμαστε αυτοί που είμαστε (ξέρουμε τί είμαστε...),
όμως έχοντας γνώση του καλού ΚΑΙ ΜΗ ΛΟΓΙΖΟΜΕΝΟΙ ΤΟ ΚΑΚΟ, συναισθανόμαστε την αμαρτωλότητα μας και μετανοούμε και προσπαθούμε με τις ικεσίες μας να μας βοηθήσει ο Πανάγαθος και Ελεήμων Κύριος.
Μου αρέσει να μην λογίζομαι τις πλάνες και να σκέφτομαι μόνο τον Πατέρα μας, τους Αγίους μας και τους βίους τους, την Παναγία μας, τα μικρά παιδιά.
Αρκετές φορές που θέλω να σκεφτώ και να συζητήσω με τον εαυτό μου πράγματα που με «προκαλούνε» και φαντάζει έντονα η πλάνη τους στα «μάτια» μου, τότε φαντάζομαι πως είμαι ένα μικρό παιδάκι 3-4-5 χρονών. Φαντάζομαι αυτό τί θα σκεφτόταν εάν αντίκρυζε κάποιες συγκεκριμένες πλάνες, πώς θα αντιδρούσε και αμέσως συνεχίζω την δουλειά μου, την προσευχή μου, τις υπόλοιπες ασχολίες μου γιατί έτσι ακριβώς θα έκανε και το μικρό παιδάκι. Δεν θα λογιζόταν τίποτε το ανησυχητικό, τίποτα το πονηρό, γιατί δεν έχει την κατάλληλη γνώση (της πλάνης, του κακού).

[Byzantine_Spirit]

Μου αρέσει να μην λογίζομαι τις πλάνες και να σκέφτομαι μόνο τον Πατέρα μας, τους Αγίους μας και τους βίους τους, την Παναγία μας, τα μικρά παιδιά.

Όταν δε θες να λογίζεσαι τις πλάνες, αυτό σημαίναι ότι δεν είναι πλέον πλάνες, γιατί έχεις αντιληφθεί τι γίνεται και απλώς δε θέλεις να τις σκέφτεσαι, σκεφτόμενη καλά πράγματα. Καλά ίσαμε εδώ..
Αλλά τι γίνεται όταν η πλάνη σε εξαπατά και δεν την αντιλαμβάνεσαι;