Παρακλητικός κανών εις τον Όσιο Ιωσήφ τον Ηγιασμένο

[efthumhs]

ΠΑΡΑΚΛΗΣΙΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΌΣΙΟ ΙΩΣΗΦ ΤΟΝ ΗΓΙΑΣΜΕΝΟ

(Η ΜΝΉΜΗ ΤΟΥ ΤΕΛΕΙΤΑΙ 22 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΛΕΙΨΑΝΟ ΤΟΥ ΣΩΖΕΤΑΙ ΑΦΘΟΡΟ ΣΤΗ ΖΑΚΥΝΘΟ)

Μετά το Κύριε εκέκραξα, και το Θεός Κύριος, τροπάρια, ήχος δ`.

Οι υπ` οδύνων χαλεπών κατεχόμενοι, και συμφορών, και ασθενείαις τρυχόμενοι, μετά κλαυθμών στενάζοντες εκ βάθους ψυχής, δράμωμεν δακρύοντες Ιωσήφ τω τεμένει, κράζοντες εκ πίστεως, ιατρέ των νοσούντων, ταις σαις πρεσβείαις μάκαρ προς Θεόν, ρύσαι ημάς ποικίλων κακώσεων.

Δόξα. Και νυν. Θεοτοκίον.
Ου σιωπήσομεν ποτέ Θεοτόκε…

Ο Ν ψαλμός.

Ο κανών. Ήχος πλ. Δ`.

Α` ωδή. Υγράν διοδεύσας.
Ιωσήφ τρισμάκαρ συ εκτενώς, δέησιν προσάγων, μη ελλείπης τω Λυτρωτή, πρεσβεύων κινδύνων διασώσαι, τους αδιστάκτω τη πίστει τιμώντας σε.

Η θεία σορός σου Πάτερ πιστοίς, βρύει τας ιάσεις, προσιούσι τω ναώ, και πάθη ψυχών τε και σωμάτων, ως ιατρός θεραπεύεις πανάριστος.

Νοσούσαν μου ίασαι την ψυχήν, Ιωσήφ τρισμάκαρ, των νοσούντων ο ιατρός, και βαίνειν τας τρίβους του Κυρίου, ση μεσιτεία παμμάκαρ ενίσχυσον.

Θεοτοκίον.
Δυσώπει Παρθένε τον σον Υιόν, συν τω Ιωσήφ τε` νεκρωθείσαν μου την ψυχήν, ως πάλαι εζώουτον της χήρας, υιόν αυτού θείω προστάγματι.

Ωδή γ`. Ουρανίας αψίδος.
Έχοντες σε προστάτην, προς τον Θεόν Άγιε, οι ορθοδοξούντες, τιμώμεν και ικετεύομεν. Πάτερ αοίδιμε, τους σε πιστώς ευφημούντας, πειρασμών απάλλαξον τη μεσιτεία σου.

Ικετεύομεν Πάτερ, τας της ψυχής ίασαι, πάθη και τα τραύματα ταύτης, τάχος θεράπευσον, των ευφημούντων σε, και γεραιρόντων εκ πόθου, μοναζόντων καύχημα, Ιωσήφ Άγιε.

Ευμενή σε προστάτην, προς τον Θεόν όσιε, πάντες προβαλλόμεθα Πάτερ, Ιωσήφ δίκαιε, καθικετεύοντες, πειρατηρίων παντοίων, λυτρωθήναι άπαντας τη μεσιτεία σου.

Θεοτοκίον.
Παναγία Παρθένε, τον Λυτρωτήν τέξασα, λύτρωσαι παντοίων κινδύνων τους σοι προστρέχοντας, και ανυμνούντας σε, Θεοκυήτορ Μαρία, των πιστών βοήθεια, μόνη Πανύμνητε.

Διάσωσον, τη ση πρεσβεία, σους δούλους Ιωσήφ μάκαρ, εκ παντός κινδύνου, και θλίψεως, σε γαρ έσομεν, προς τον Κύριον πρέσβυν.

Επίβλεψον εν ευμενεία…

Κάθισμα. Ήχος β`. Τα άνω ζητών.
Προστάτης θερμός υπάρχεις ω αοίδιμε, τοις πόθω τω σω τεμένει προσπελάζουσι, και πιστώς γεραίρουσι, και βοώσι σοι πανσεβάσμιε εκ των κινδύνων λύτρωσαι ημάς, ως μέγας ημών φύλαξ και πρόμαχος.

Ωδή γ`. Εισακήκοα Κύριε.
Ιωσήφ θεοφόρε, λύτρωσαι κινδύνων τους σε γεραίροντας, και προστρέχοντας τη σκέπη σου, όπως σε απαύστως μακαρίζομεν.

Ικετεύομεν όσιε, την νενεκρωμένην ψυχήν ημών ζώοσον, και ανάστησον πρεσβείαις σου, εκ βυθού θανούσα απογνώσσεως.

Ον επόθησας Όσιε, σάρκα δι ον έτηξας καθικέτευε, τοις υμνούσι σε δωρήσασθαι, των πλημμελημάτων την συγχώρησιν.

Θεοτοκίον.
Ταις Μητρός σου δεήσεσι, και του σου Οσίου Κύριε δώρησαι, ταις ικέταις σου την άφεσιν, των πλημμελημάτων Υπεράγαθε.

Ωδή ε`. Εξέστη τα σύμπαντα.
Ιωσήφ του Οσίου, ταις πανευπροσδέκτοις ο Θεός δεήσεσι, σκότους εξωτέρους, και γεένης τους δούλους σου λύτρωσαι` και της βασιλείας των ουρανών αξίωθήναι, καταξίωσον μόνε μακρόθυμε.

Παρεστώς τη Τριάδι, πάτερ παμμακάριστε Ιωσήφ Άγιε, υπέρ των σων δούλων, καθικέτευε ταύτην, ρυσθήναι πάντας, βιωτικών πειρατηρίων, τους προστρέχοντας πίστει τη σκέπη σου.

Αναιμάκτους θυσίας, λειτουργών προσέφερες Θεώ τρισόλβιε, ιερεύς υπάρχων, του Υψίστου Ιωσήφ αοίδιμε, αλλά τούτον Πάτερ, εκδυσωπών μη διαλείπης, υπέρ πάντων των πίστει τιμώντων σε.

Θεοτοκίον.
Θεοτόκε Παρθένε, καύχημα και στήριγμα πιστών Πανάμωμε, η Θεογεννήτωρ, και της κτίσεως πάσης Βασίλισσα, τους υμνολογούντας τον Σον Υιόν, λύτρωσαι πάσης, επηρείας δεινού πολεμήτορος.

Ωδή στ`. Ιλάσθητι μοι Σωτήρ.
Η ση παμμάκαρ ψυχή, τους ουρανούς εγκατώκησε, το σώμα σου δε τη γη, υπάρχον εξαίσια, τελεί τα τεράστια, ψυχών και σωμάτων, θεραπεύον τα νοσήματα.

Σαις ευπροσδέκτοις ευχαίς, συντήρει μάκαρ σεβάσμιε, τους πόθω ειλικρινεί, ψυχής τε αγνότητι, τιμώντας σε ένδοξε, και προσκαλουμένους, σου την άμαχον αντίληψιν.

Μεσίτην προς Θεόν, σε ευμενή προβαλλόμεθα, ω ιερέ Ιωσήφ, υπάρχεις γαρ στήριγμα, και καύχημα Όσιε, των πιστών και κλέος, ημών Πάτερ παναοίδιμε.

Θεοτοκίον.
Η βάτος τω Μωϋσή, σε προετύπου σου γαρ ο Λυτρωτής, τεχθείς ως ηυδόκησε, διέσωσεν Άχραντε, τους προσκαλουμένος, σου την άμαχον βοήθεια.

Διάσωσον…
Άχραντε…

Κοντάκιον. Ήχος β`. Προστασία των Χριστιανών.
Οι ποθούντες των ασθενειών αναρρώσασθαι, του Ιωσήφ τω σεπτώ τεμένει προσδράμωμεν, και εγγίζοντες ευλαβώς αυτού τη θεία σορώ, μετά πόθου κράξωμεν αυτώ` ως εκ Θεού χάριν λαβών τους νοσούντας ιάσασθαι, τάχυνον εξελέσθαι, παντοίων πειρατηρίων, και των εχθίστων δυσμενών, τους εν πίστει ανυμνούντας σε.

Οι Αναβαθμοί. Το α` αντίφωνον του δ` ήχου.

Προκείμενον.
Τίμιος εναντίον Κυρίου, ο θάνατος του Οσίου Αυτού.
Στ.: Εσκόρπισεν, έδωκε τοις πένησι, η δικαιοσύνη αυτού μένει εις τον αιώνα του αιώνος.

Ευαγγέλιον, εις Όσιον.
Δόξα. Ταις του σου Οσίου…
Και νυν. Ταις της Θεοτόκου…

Ιδιόμελον. Ήχος πλ. Β`. Τριήμερος ανέστης Χριστέ. Στ.: Ελεήμον, ελέησον με ο Θεός…

Προσπίπτωμεν σοι Κύριε, βοώντες το ημάρτομεν, μη παρίδης, αλλ` οικτείρησον ημάς, πιστώς προσπεφευγότας, τη σκέπη σου και σώσον, Ιωσήφ ταις παρακλήσεσι.

Σώσον ο Θεός τον λαόν Σου…

Ωδή ζ`. Οι εκ της Ιουδαίας.
Των Αγγέλων υπάρχων, ισοστάσιος όντως πάτερ τρισόλβιε, Ιωσήφ θεοφόρε, εκλύτρωσαι κινδύνων τους εν πίστει κραυγάζοντας` ο των Πατέρων ημών, Θεός ευλογητός ει.

Αμυθήτους αγώνας, επί γης ηγωνίσω Ιωσήφ Όσιε, και νυν ταις ουρανίαις, συνών χοροστασίαις, περιφρούρει τους μέλποντας` ο των Πατέρων ημών, Θεός ευλογητός ει.

Σε αυτόν τω Κυρίω, προσενήνοχας Πάτερ θύμα ευπρόσδεκτον, Ιωσήφ αγγελόφρον` και νυν μη διαλείπης, εποπτεύων τους μέλποντας` ο των Πατέρων ημών, Θεός ευλογητός ει.

Θεοτοκίον.
Πανύμνητε Παρθένε, η Θεόν σαρκωθέντα κόσμον κυήσασα, παντοίων αλγηδόνων, απάλλαξον τους πίστει, τω Υιώ σου κραυγάζοντας` ο των Πατέρων ημών, Θεός ευλογητός ει.

Ωδή η`. Τον Βασιλέα των ουρανών.
Τη ση πρεσβεία, ταις των ψυχών αρρωστίαις, των σε τιμώντων θεραπεύεις τρισμάκαρ, όθεν σε τιμώμεν Ιωσήφ θεοφόρε.

Προς τον Δεσπότην σε προβάλλοντες πρέσβυν, από κινδύνων εκλυτρούμεθα μάκαρ, σαις πανευπροσδέκτοις προς τον Θεόν πρεσβείαις.

Τα της ψυχής μου αποκάθαρον πάθη, ση μεσιτεία θεοφόρε τρισμάκαρ, όπως δε γεραίρω, ω Ιωσήφ θεόφρον.
Θεοτοκίον.

Την εκτακείσαν αμαρτίαις ψυχήν μου, ση μεσιτεία καταδρόσισον Κόρη, όπως σε δοξάζω εις πάντας τους αιώνας.

Ωδή θ`. Κυρίως Θεοτόκον.
Ειρήνην ουρανόθεν, Όσιε τρισμάκαρ, καταπεμφθήναι δυσώπει πανόλβιε, τοις καθαρά διανοία σε μακαρίζουσιν.

Χαράς και ευφροσύνης, έμπλησον θεόφρον, τους προσιόντας τω θείω τεμένει σου, και τον Δεσπότην αεί μεγαλύνουσιν.

Καταύγασον τας κόρας, μάκαρ της ψυχής μου, πεπωρωμένας και τρέχειν ενίσχυσον, προς τρίβους θείας τον σε μακαρίζοντα.

Θεοτοκίον.
Την όντως Θεοτόκον, πάντες σε τιμώμεν, και ασιγήτως το χαίρε σοι κράζομεν` συ γαρ εκύησας κόσμω την αγαλλίασιν.

Άξιον εστί. Και τα μεγαλυνάρια.

Χαίροις ο της Κρήτης γόνος λαμπρός, χαίροις Εκκλησίας, ο ασύλητος θησαυρός, χαίροις της Ζακύνθου ο φύλαξ και προστάτης, ω Ιωσήφ τρισμάκαρ, πιστών το καύχημα.

Ζακυνθίων νήσος σκίρτα λαμπρώς, έχουσα το σκήνος, αγγελόφρνος Ιωσήφ, εν ταις του Δεσπότου, αυλαίς διηνθισμένον, φωτίζον και μυρίζων πιστών το σύστημα.

Από των καμάτων ασκητικών, αύρας μυριπνόους αισθανόμενοι εν τω σω Ιωσήφ τεμένει, λαμβάνομεν ιάσεις ψυχών τε και σωμάτων, όθεν τιμώμεν σε.

Χαίροις ο της Κρήτης θείος βλαστός, χαίροις ο Ζακύνθου απροσμάχητος βοηθός, Ιωσήφ το κλέος, Οσίων και η δόξα, ημάς τους σε τιμώντας δεινών περίσωζε.

Καν ετμήθης κάραν ω Βαπτιστά, φθέγγεται η γλώσσα, τον Ηρώδην ελέγχουσα, Λόγου την φωνήν σε, σιγήσαι γαρ ουκ έδει, αλλά και της εν Άδη Χριστόν κηρύξασθαι.

Έχοντες εξάρχουσαν την Αγνήν, νόες συν Προδρόμω, Αποστόλων θείος χορός, Προφητών, Μαρτύρων, Ιεραρχών, Οσίων, υπέρ ημών τον Κτίστην καθικετεύσατε.

Τρισάγιον.

Απολυτίκιον. Ήχος α`. Του λίθου σφραγισθέντος.
Των Κρητών τε τον γόνων και Ζακύνθου το καύχημα, των Πατέρων κλέος και δόξα Ιωσήφ τον αοίδιμον` τιμήσωμεν εν ύμνοις οι πιστοί, ου δόξη αρρήτω η Τριάς, ετιμήσατο το σκήνος, διασώσασα άφθορον. Δόξα τω αγιάσαντι αυτόν, δόξα τω στεφανώσαντι, δόξα τω αναδείξαντι φρουρόν, και άμισθον πιστοίς, ιατρόν τποις κάμνουσι.


Προσόμιο. Ήχος β`. Πάντων προστατεύεις Αγαθή.
Πάντες οι εκ νόσων χαλεπών, και κινδύνων άλλων παντοίων, δεινώς θλιβόμενοι νυν, ένθα τα ιάματα, θαυματοβρύτου σορού, Ιωσήφ γαρ εκβλύζουσι, ως ρείθρα Νειλώα, σπεύδοντες προσπέσωμεν, γονυκλιτώς εν κλαυθμώ, ρύσαι εκβοώντες, οίκτειρον ημάς ταις λιταίς σου, και δεινών παντοίων ελευθέρωσον.

Έτερον. Όμοιον.
Όντως ανεδείχθης εκ Θεού, άκρος ακεστήρ αντιλήπτωρ, τα πάθη πάντων προς σε, πόθου τε και πίστεως, προσπεφευγότων θερμώς, αναργύρως ιώμενος Ιωσήφ παμμάκαρ, όθεν σου δεόμεθα, περιπτυσσόμενοι νυν, θείαν σορόν σου, και βοώντες, οίκτειρον ημάς ταις λιταίς σου, και δεινών παντοίων ελευθέρωσον.
Έτερον. Όμοιον. Θεοτοκίον.

Πάντας ημάς οίκτειρον Αγνή, Μήτερ του Θεού και Παρθένε, προσπεφευγότας εν σοι, και σου την αντίληψιν επιζητούντας θερμώς, σον οικετήν προβάλλοντες, Ιωσήφ τον θείον, πρέσβυν νυν πανάριστον, ου ταις ευχαίς των δεινών, ρύσαι και φθοράς και κινδύνων, και επιτυχείν Βασιλείας, σου Υιού αξίωσον δεόμεθα.