Ο Θεός δεν ορίζει πώς θα πεθάνεις

[Harrys1934]

Ο ΘΕΟΣ ΔΕΝ ΟΡΙΖΕΙ ΠΩΣ ΘΑ ΠΕΘΑΝΗΣ
Συναξαριστής ΙΓ-51-
Ας μη νομίζει δε τις, ότι όλοι εκείνοι, όπου κρημνίζονται ¨η πνίγονται εις την θάλασσαν, ¨η εις το πυρ καίονται ¨η από θανατηφόρους επιδημίας, ¨η ψύχος και πείναν εκτρίβονται, ας μην νομίζει λέγω τις ότι κατά προσταγήν Θεού ταύτα πάσχουν

Ότι τα έργα της θείας Πρόνοιας άλλα γίνονται κατά το προηγούμενον θέλημα του Θεού, όπου λέγεται ευδοκία, και άλλα γίνονται κατά το δεύτερον, ήτοι επόμενον, όπου λέγεται παραχώρησης, άλλα δε πάλιν γίνονται προς πληροφορίαν και σωφρονισμόν άλλων.

Και ο μεν Θεός ως προγνώστη; Πάντα βλέπει και πάντα γινώσκει, όσα μέλλουν να γίνουν και με το θέλημα του γίνονται, είτε το προηγούμενον, είτε το επόμενον, καθώς δια τα στρουθία λέγει το ιερόν Ευαγγέλιον (Ματθαίου -ι΄ 29—31-- Λουκά ΙΒ΄ 6-7--)

¨Όμως ο Κύριος δεν ορίζει, τουτέστι δεν αποφασίζει ούτως ¨η ούτως να γίνουν ήτοι ούτος φερ’ ειπείν να πνιγεί, εκείνος δε να αποθάνει με τον φυσικόν θάνατον,

¨η ούτος μεν γέρων να αποθάνει, αλλά μίαν φοράν αποφάσισεν τον καθολικό και ανθρώπινον χρόνον και τους διαφόρους τρόπους των θανάτων, και προορισμός δεν είναι ζωής.

Αν ήτο διορισμένη η ζωή εκάστου ανθρώπου, διατί λέγει προς Κορινθίους ο Απόστολος ότι με το να μεταλαμβάνεται αναιίως το Σώμα και Αίμα του Χριστού, διά τούτο εν ημίν πολλοί ασθενείς και άρρωστοι, και κοιμώνται ικανοί, ήτοι αποθνήσκουσι πολλοί.

Και διατί ο μέγας προφήτης Μωϋσής λέγει. Τίμα τον πατέρα σου και την μητέρα σου, και μακροχρόνιος γένει επί της γης
Αλλά και από το εξής είναι φανερόν, ότι δεν είναι διορισμένη η ζωή, ότι δλδ αν ήτο όρος ζωής, διά ποίαν αιτίαν παρακαλούμε τον Θεόν και ιατρούς καλούμεν και υπέρ των παιδιών ευχόμεθα, δια να ζήσουν;;;

Και τούτο δε τελευταίον πρέπει να γνωρίζωμεν τα βαπτισμένα νήπια αποθνήσκοντα απολαυουσι της Τρυφής τα δε αφώτιστα και τα των εθνών, ούτε εις την γέενα υπάγουσιν;

Αφού λοιπόν η ψυχή εξέλθει από το σώμα, καμίαν φροντίδα δεν έχει διά τα του κόσμου, αλλά μόνον διά τα εκεί φροντίζει.
Χάρης

[filotas]

Αφού λοιπόν η ψυχή εξέλθει από το σώμα, καμίαν φροντίδα δεν έχει διά τα του κόσμου, αλλά μόνον διά τα εκεί φροντίζει.
Χάρης

Η τελευταία φράση νομίζω είναι η σημαντικότερη. Κατ' ουσίαν έχει μικρή σημασία ο τρόπος της αναχώρησης μας απ' αυτή τη ζωή, ίσως ακόμη και ο χρόνος, αν έχουμε τη βεβαιότητα ότι θ΄απολαύσουμε την αιώνια ευτυχία του Παραδείσου.

Έχει σημασία το πως είναι μια πόρτα, ξύλινη, σιδερένια ή αλουμινένια, μικρή ή μεγάλη, βαμμένη ή άβαφτη, ή μήπως το τι κρύβει από πίσω της; Έτσι και για μας σημασία έχει το που θα πάμε όταν φύγουμε απο ΄δω και γι αυτό πρέπει να φροντίζουμε κι όχι τόσο για το πως και πότε θα φύγουμε, γιατί όπως λέει κι ο Χάρης, όταν θα φύγουμε δεν θα μπορούμε πια να διορθώσουμε τίποτε.

Ο Θεός αυτό που σίγουρα φροντίζει μέσα στην άπειρη Αγάπη Του, ως προγνώστης, είναι να μας πάρει στην καλύτερη για μας στιγμή, από πλευράς πνευματικής κατάστασης.

[gol]

Παντως στη Θεια Λειτουργια λέει ιερέας να έχουμε ανεπαιχυντα και ειρηνικα τα τελη και καλη απολογια
ή στην παρακληση της Παναγιας δεν δεομεθα υπερ λιμου... καταποντησμου πυρος μαχαιρας ...και αιφνιδιου θανατου?
Αρα γιατι να μην εχει σημασια για το πως θα φυγουμε?

[aposal]

Ο αιφνίδιος θάνατος αποτελεί πρόβλημα, γιατί ο άνθρωπος ενδέχεται να μην έχει προετιμαστεί όπως θα έπρεπε για το πιο σημαντικό ταξίδι της ζωής του. Κι αυτή η προετοιμασία θα καθορίσει, κατά πολύ μεγάλο ποσοστό, το πώς θα περνάει από κει και μετά. Γι' αυτό και η Εκκλησία προσεύχεται να μας προστατέψει ο Θεός από αιφνίδιο θάνατο.

[SOCRATIS]

Γι' αυτό και η Εκκλησία προσεύχεται να μας προστατέψει ο Θεός από αιφνίδιο θάνατο.

Αντιθέτως ,σοβαρές ανίατες ασθένιες (πχ.καρκίνος) θεωρούνται ως ευλόγια για τον πάσχοντα γιατι έχει το χρόνο να προετοιμαστεί πριν τις αναχωρήσεως .Αν έχει βέβαια το εκείνο το πνευματικό επίπεδο για να "εκμεταλευτεί" την πολύ δύσκολη κατάσταση στην οποία βρίσκεται.

[Harrys1934]

Καλέ μας φίλε Σωκράτη με παραξενεύει η απάντηση σου ότι η ασθένεια του (καρκίνου) είναι ευλογία για εκείνον που το κ.λ.π.
Τι κάνουμε δλδ παίζουμε με τον πόνο συνάνθρωπου μας;; Πως το δεχόμαστε, επειδή ο π. Πορφύριος το άντεξε γιατί ήταν ο π. Πορφύριος θα κάνουμε το ίδιο κι εμείς;;;
Ο άνθρωπος πρέπει να είναι έτοιμος ανά πάσα στιγμή δεν περιμένει να ερθει η τελευταία ώρα για να τρέξει να σωθεί.

[SOCRATIS]

Καλέ μας φίλε Σωκράτη με παραξενεύει η απάντηση σου ότι η ασθένεια του (καρκίνου) είναι ευλογία για εκείνον που το κ.λ.π.
Τι κάνουμε δλδ παίζουμε με τον πόνο συνάνθρωπου μας;; Πως το δεχόμαστε, επειδή ο π. Πορφύριος το άντεξε γιατί ήταν ο π. Πορφύριος θα κάνουμε το ίδιο κι εμείς;;;
Ο άνθρωπος πρέπει να είναι έτοιμος ανά πάσα στιγμή δεν περιμένει να ερθει η τελευταία ώρα για να τρέξει να σωθεί.

Οπως καθε θλιψη και αρρώστια ,μας φέρνει πιο κοντα στον Θεό έτσι και ένα συμβαν που μπορεί να προμηνυει το τέλος της ζωής μπορεί να γίνει αφορμή για την σωτήρια της ψυχής ακόμη και για κάποιον που μέχρι τότε είχε "κλειστά μάτια".
Δεν νομιζω να λέω κατι περίεργο ούτε λέω ότι έχω βιωσει ανάλογες καταστάσεις ,ούτε ξέρω πως θα το αντιμετωπίσω αν μου συμβεί κάτι αναλογο.Ούτε ειπα να περιμενουμε την τελευταια στιγμή για να αλλάξουμε μυαλά(μήπως ξέρουμε πότε και πως θα είναι;)
Ο σταυρός του ληστή από μαρτυρικός κατέληξε σε σωτήριο.Αυτό εννοώ.

[aposal]

Καλέ μας φίλε Σωκράτη με παραξενεύει η απάντηση σου ότι η ασθένεια του (καρκίνου) είναι ευλογία για εκείνον που το κ.λ.π.
Τι κάνουμε δλδ παίζουμε με τον πόνο συνάνθρωπου μας;; Πως το δεχόμαστε, επειδή ο π. Πορφύριος το άντεξε γιατί ήταν ο π. Πορφύριος θα κάνουμε το ίδιο κι εμείς;;;
Ο άνθρωπος πρέπει να είναι έτοιμος ανά πάσα στιγμή δεν περιμένει να ερθει η τελευταία ώρα για να τρέξει να σωθεί.

Αποσπάσματα από το βιβλίο «Σκεύος εκλογής» του ιερομονάχου Χριστόδουλου Αγιορείτου

Ο Γέρων Πορφύριος σε μια συζήτηση που είχε με κάποιους αδελφούς, μεταξύ άλλων, είπε :
-Το φάρμακο με το οποίο καταπολεμείται ο καρκίνος είναι πολύ εύκολο και οι γιατροί το «συναναστρέφονται» καθημερινά και το έχουν μπροστά στα μάτια τους. Όπως, με τη Χάρη του Θεού, κι εγώ το γνωρίζω. Ο Θεός όμως δεν τους το αποκαλύπτει, γιατί τα τελευταία χρόνια, εξ αιτίας της ασθένειας αυτής, έχει γεμίσει ο Παράδεισος!