Ενέργειες του εχθρού Ι

[Σπάρτακος]

Πιστεύω ότι υπάρχει αντικειμενική αδυναμία από τον απλό άνθρωπο, να προσεγγίσει εκτός και πολλών άλλων και ζητήματα όπως αυτό, του πως ενεργούν δηλαδή οι σκοτεινές δυνάμεις, όταν μάλιστα αυτές είναι αριστοτεχνικές στην πονηρία και την απάτη. Οι πατέρες και οι άγιοι μας λένε πράγματα, που είναι αληθή, βγαλμένα από τον αγώνα και την δική τους πείρα εναντίον του εχθρού, με τη βοήθεια του Αγίου Πνεύματος που είχαν, από εκεί μπορούμε να αντλήσουμε αξιόπιστες πληροφορίες.
Όμως και εμείς οι πιο απλοί, έχουμε πιστεύω κάποιες δικές μας εμπειρίες, από τις οποίες μπορούν να προκύψουν ενδεχομένως χρήσιμα συμπεράσματα.
Ξεκινώ από την επισήμανση ότι το κακό ευρίσκεται και στον κακό εαυτό μας, δηλαδή μέσα μας, και μια από τις μεγάλες ΄΄παγίδες΄΄ θα έλεγα του εχθρού, είναι ακριβώς αυτή, να οδηγηθούμε να πιστεύουμε ότι το κακό ευρίσκεται πάντα κάπου αλλού, κάπου έξω, στους άλλους.
Όμως μια άλλη τακτική του εχθρού είναι να κρύβεται, είναι γνωστή η ρήση ότι « μια από τις μεγάλες επιτυχίες του είναι ότι έχει πείσει πολλούς ότι δεν υπάρχει ».
Ας κάνουμε φανερές λοιπόν διάφορες ενέργειές του – πράγμα που δεν το επιθυμεί- και ίσως ωφεληθούμε.
ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ Ι
Πριν πάω στρατιώτης, είχα ένα περιστατικό- φιλονικία με κάποιον που εμφανιζόταν πολύξερος πνευματικά με εμφάνιση γλοιώδη κουλτουριάρη που έμαθα ότι επετύγχανε διάφορα παράξενα, και γιαυτό είχε πολλές επιτυχίες στις νεαρές περιοχής Κολωνακίου. Όταν κάποτε τον συνάντησα σε μια PUB ( οι τότε μπυραρίες), τον φώναξα στο τραπέζι μας – με ήξερε μέσω γνωστού μου- και όταν ήλθε τον ρώτησα, πως ξέρει αυτά που λέει και κάνει. Μου απάντησε κάτι για πλανήτες και διάφορα ασαφή. Όταν του είπα ότι μάλλον συνεργάζεται με το Διάβολο, και η συζήτηση αγρίεψε, σηκώθηκε και έφυγε σχεδόν αμέσως μαζί με τη παρέα του.
ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ ΙΙ
Είμαι στρατιώτης , ειδικές δυνάμεις, και για κάποιο λόγο έχω και ανακριτικό δικαίωμα. Βρίσκομαι σε στρατόπεδο Μεραρχίας που είχε μέσα τρεις διαφορετικές υπομονάδες. Δίπλα στο πειθαρχείο υπήρχε θάλαμος με αποσπασμένους φαντάρους που εκτελούσαν κάποιες υπηρεσίες.
Μπαίνω στο θάλαμο και βρίσκω ένα μόνο φαντάρο.
- Τι γίνεται εδώ σειρά;
- Όλα καλά, μου λέει.
Τον κοιτάω και βλέπω μελανιές στο πρόσωπό του, μώλωπες και γραντζουνιές, καθώς αν θυμάμαι καλά και στο χέρι του.
-Τι είναι αυτά, σε δείρανε;
-Όχι
- Μην τα λες σε μένα αυτά, αφού είσαι χάλια, εχτές που σε είδα δεν είχες τίποτα, βγήκες έξοδο και ΄΄πλακωθήκατε΄΄.
- Έχω τρεις μέρες να βγω έξω, δεν είχα έξοδο.
- Α, για αυτό δεν μου λες, την κοπάνησες τη νύχτα, και τώρα δεν λες τι έγινε, μήπως γραντζουνίστηκες στα σύρματα; ( Υπήρχαν αγκαθωτά γύρω…)
Πες μου, αφού με ξέρεις δεν είμαι ρουφιάνος, ούτε καρφί.
- Και να σου πω, δεν θα με πιστέψεις.
- Λέγε εσύ , και βλέπουμε.
- ΈΡΧΕΤΑΙ Ο ΔΙΑΒΟΛΟΣ ΚΑΙ ΜΕ ΧΤΥΠΑ.
Μόνο αυτό δεν περίμενα να ακούσω, νόμιζα ότι κάτι προσπαθούσε να κρύψει, τον κοίταξα λοξά, γιατί απόρησα με το θράσος που είχε να με δουλεύει έτσι, τον κοίταξα είχε τα χάλια του, βρε μπας και είναι παλαβός; Σηκώθηκα και έφυγα χωρίς να πω τίποτα.
Έχω ακόμα ένα περιστατικό, πιο παράξενο, και επιφυλάσσομαι ανάλογα με το ενδιαφέρον της συζήτησης

[vasilikirimp]

Ένα θέμα μου μου αρέσει πολύ έτσι όπως τέθηκε .
Και εγώ έχω κάνει διάφορες σκέψεις - διαβάζουμε τους βίους Αγίων και Γερόντων και βλάπουμε να διηγούνται διάφορα τέτοια περιστατικά - βέβαια δε χωρά αμφιβολία τουλάχιστον από εμάς που πιστέυουμε - όμως εδώ περιπλάκουμε ίσως την απλή μας πνευματικά ύψωση με την πνευματική ύψωση των Γερόντων.
Θα πούμε όσο πιο ψηλά φθάνει κανείς πνευματικά τόσο πιο δύσκολος γίνεται και ο αγώνας ακόμη και εναντίον του εχθρού - ο οποίος εμφανίζεται πιο επίμονα και διαφορετικά σε αυτά τα άτομα.

Στα γραφόμενα του φίλου μας Σπάρτακου εντοπίζω ίσως μια διαφορά που υπάρχει ( προσωπική άποψη) ένας γέροντας που έχει φθάσει σε τέτοιο υψηλό πνευματικό επίπεδο , σίγουρα δεν έχει " κακό εαυτό " = όπως έχει αναφερθεί στο κείμενο του Σπάρτακου , απλά ακόμη και στο έσχατο σκαλί πριν τη πνευματική απόλυητ εξυψωση ο εχθρός προσπαθεί να τον νικήσει.

Στον άνθρωπο όμως είναι διαφορετικά ή μάλλον διαφορετικές αυτές οι επισκέψεις.
Ξεκινώ και εγώ απο το δεδομένο ότι ναι , εμείς έχουμε μέσα μας τον κακό εαυτό μας.
εμείς έχουμε μια πορτούλα ανοικτή στην οποία μπαινοβγαίνουν , πάθοι , λογισμοί και ακομη ο επισκέπτης μας, ο εχθρός που προσπαθεί να μας αποδείξει ότι ακολουθώντας τον ,επιλέγουμε το σωστό δρόμο.

Πολλές φορές μπορεί εμείς οι ίδιοι να οδηγούμε τον εαυτό μας στον εχθρό, με την αμφισβήτηση
Το γεγονός που μας περιγράφεις πριν με το χτυπημένο φαντάρο ......πως θα μπορουσες να το ερμηνέψεις;
Ως ένα βήμα , να δεις ότι υπάρχει ο εχθρός ;
Και γιατί να το δεις ; να εδραιωθεί πιο γερά η πίστη μέσα σου; να δεις τη δύναμη του εχθρού;
να αμφισβητήσεις; να υποκλιθείς ; τι;
Εγώ θα ήθελα πραγματικά να ακούσω και άλλες τέτοιες εμπειρίες -

[filotas]

Όποιος έχει απορίες για το πως ενεργούν οι αόρατες δυνάμεις, που μας επιτίθενται συνεχώς, αλλά και πως μπορούμε να τις αποκρούσουμε, μπορεί να διαβάσει το υπέροχο βιβλίο του Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου: "Αόρατος Πόλεμος". Το βιβλίο μπορείτε να βρείτε σε νεοελληνική μετάφραση από τη Συνοδεία των μοναχών της Νέας Σκήτης σε όλα τα Χριστιανικά βιβλιοπωλεία, αλλά και σε πολλά sites στο Internet.

(Υπάρχει και στο δικό μου σε μορφή PDF, http://www.nikolaos.6te.net, για να το κατεβάσετε κάντε δεξί κλικ και μετά επιλέξτε "αποθήκευση ως")

[Σπάρτακος]

ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ ΙΙΙ
Τρίτο κατά σειρά περιστατικό μετά τη θητεία μου, συνέβη όταν βρέθηκα σε ονομαστική γιορτή, που είχαν καλέσει κάποιο γνωστό μου και βρέθηκα εκεί, τελείως απρογραμμάτιστα και σχεδόν τυχαία.
Ηταν αρκετοί, αλλά μου έκανε εντύπωση, ένας που καθόταν μόνος του, ιδιαίτερα χλωμός, καθώς επίσης μου έκανε εντύπωση, η ενδυμασία του. Φορούσε μαύρο πουκάμισο, μαύρο παντελόνι σαν κολλάν, μαύρη ζώνη με αγκράφα ασημένια σαν δερμάτινη, μα πιο πολύ μου έκαναν εντύπωση τα παπούτσια του ( άραγε τι χρώμα είχαν;) που ήταν σαν μπότες αλλά στρογγυλοποιημένες μπροστά, και προεκτεινόμενες αρκετά μπροστά και προς τα πάνω, σαν αυτά του Μεσαίωνα. Φορούσε και κάτι μεγάλα περίεργα δαχτυλίδια.
-Τι ειν’ τούτο; Ρωτάμε.
- Αυτός είναι ο Γ……….., ο μάγος μας λένε.
Δεν ήθελα και πολύ, όρμηξα.
Τον πλησίασα για του πιάσω κουβέντα, αυτός ανταπέδωσε το χαιρετισμό, αλλά σχεδόν αμέσως σηκώθηκε, κάπου πήγε και γύρισε σε λίγο κατευθείαν σε εμένα.
-Άκουσα , είσαι μάγος, αλήθεια είναι;
-Ναι, μου λέει. ( Ψιλοτάχασα, δεν περίμενα στα ίσα απάντηση)
- Καλά, ξέρεις με ποιόν συνεργάζεσαι, με το Διάβολο.
- Το, ξέρω μου λέει ( Εκεί ψιλοτρελάθηκα)
- Καλά ρε φίλε, τη ψυχή σου δεν τη σκέφτεσαι; Ξέρεις υπάρχει και Κόλαση.
- Ξέρεις, πόσες φορές προσπάθησα να ξεφύγω; Δεν με άφησε. Είμαι σε αυτά από 15 χρονών ( και ήταν τότε γύρω στα 26 ) Σταμάταγα, ξανάρχιζα, κάποτε δεν έβρισκα δουλειά, πείνασα….
- Δηλαδή;
- Έρχονται και μου ζητούν διάφορα και με πληρώνουν, έτσι ζω.
Μου έκανε εντύπωση, η ειλικρίνεια του, μιλούσε ανοιχτά, σαν να έλεγε τον πόνο του, πολύ διαφορετικός από αυτόν που περιέγραψα στο πρώτο περιστατικό, τον κοιτούσα και δεν ήξερα τι να του πω.
- Η μόνη περίπτωση που μπορεί να με βοηθήσει, είναι να με αγαπήσει κάποια κοπέλα, να σταθεί δίπλα μου…..( Αυτά έλεγε, αυτά σας γράφω)
- Καλά, είσαι τόσων χρονών, πως τη βγάζεις, δεν έχεις παρέα;
- Όχι, αλλά δεν έχω ανάγκη, όποτε θέλω, ΠΑΩ ΜΕ ΔΑΙΜΟΝΙΣΣΕΣ, τις καλώ και έρχονται…..( Αυτά έλεγε, αυτά σας γράφω)
Είπε και κάτι άλλα, που δεν τα θυμάμαι καλά – πέρασαν 20 χρόνια και βάλε- ότι δεν τα πήγαινε καλά με τους ιερείς, και ότι τσακωνόταν όποτε έβλεπε κάποιον ιερέα γείτονά του, στην εκκλησία εκεί κοντά…, δεν θυμάμαι καλά, και ούτε ήθελε να βλέπει εκκλησίες…
Μετά από πολλά χρόνια ρώτησα για αυτόν, και μου είπαν ότι μεταστράφηκε και σταμάτησε αυτά που έκανε… ελπίζω να είναι και να παραμένει.

[panos0]

Ενα φιλο μου μου θυμιζει, που μου ελεγε οτι ερχεται ο διαβολος και τον χτυπα.
Του ειπα κανε προσευχη, ε τι αλλο να του ελεγα...τον ειδα μετα απο μερικες μερες και μου λεει δεν ξανακανω προσευχη του λεω γιατι ρε? Μου απαντα, ηρθαν και μου λενε "προσευχη εκανες εεε? τωρα θα δεις" και με κοπανησανε ποιο πολυ...
Παθολογικες περιπτωσεις που κοπανιουνται περα δωθε μονοι τους? αληθινα περιστατικα? ποιος ξερει..

[vasilikirimp]

Εδώ πρέπει να ρωτήσω κάτι αποκλειστικά προς εσένα Σπάρτακε

Εσύ που το αποδίδεις αυτό προς τον εαυτό σου; γιατί βρίσκονται κοντά σου , στο περιβάλλον σου τέτοιες περιπτώσεις;
Εεις δώσει μια απάντηση; εαν ναι , σε παρακαλώ να τη μοιραστείς μαζί μας , διότι εμένα προσωπικά με ενδιαφέρει η διαδικασία που γίνεται μέσα μας όταν βλέπουμε ή ανιτλαμβανόμαστε τέτοιες ενέργειε και όχι η ενέργεια καθεαυτού

[Σπάρτακος]

Νομίζω ότι τίποτα δεν είναι τυχαίο, εχω βιώσει την αγάπη του Χριστού, και προ παντός το μίσος του εχθρού απο παιδί, δεν ζω ΄΄φιλοσοφικά΄΄ εργάζομαι όσο και όπως μπορώ, στην στρατευομένη εκκλησία, βλέπεις είμαστε σε πόλεμο, όντως Αόρατο πόλεμο. Με πτώσεις, ναι, αλλά μάχομαι. Ξέρεις, άμα πάρεις μερικά πράγματα σοβαρά στη ζωή σου, θα δεις και θα συναντήσεις πολλά....

[vasilikirimp]

Νομίζω ότι τίποτα δεν είναι τυχαίο, εχω βιώσει την αγάπη του Χριστού, και προ παντός το μίσος του εχθρού απο παιδί, δεν ζω ΄΄φιλοσοφικά΄΄ εργάζομαι όσο και όπως μπορώ, στην στρατευομένη εκκλησία, βλέπεις είμαστε σε πόλεμο, όντως Αόρατο πόλεμο. Με πτώσεις, ναι, αλλά μάχομαι. Ξέρεις, άμα πάρεις μερικά πράγματα σοβαρά στη ζωή σου, θα δεις και θα συναντήσεις πολλά....

και παλι ομως δε μου δινεις απαντηση - στο πως τα εκλαμβανεις εσυ αυτα τα μηνύματα

[Σπάρτακος]

Mα δεν πρόκειται για μηνύματα, γεγονότα είναι, που σου ανοίγουν τα μάτια, για να ξεκαθαρίσεις το στόχο( αν μάχεσαι).
Αν δεν μάχεσαι, το πολύ πολύ να είσαι θύμα, άμαχου πληθυσμού. Ούτε σου συμβαίνουν κάθε μέρα αυτά, ούτε πρέπει να ψάχνεσαι για να σου συμβούν. Ούτε υπήρξαν καθοριστικά αυτά για τη ζωή μου, ούτε συνέβη κάτι το κακό σε εμένα. Προσπαθώ να ζώ εν Χριστώ, και δεν το αλλάζω με τίποτα. Γιατί είμαι εγώ και αυτή είναι η ζωή μου; Δεν ξέρω, πάντως δεν θα ήθελα να είμαι κάποιος άλλος.

[vasilikirimp]

Mα δεν πρόκειται για μηνύματα, γεγονότα είναι, που σου ανοίγουν τα μάτια, για να ξεκαθαρίσεις το στόχο( αν μάχεσαι).
Αν δεν μάχεσαι, το πολύ πολύ να είσαι θύμα, άμαχου πληθυσμού. Ούτε σου συμβαίνουν κάθε μέρα αυτά, ούτε πρέπει να ψάχνεσαι για να σου συμβούν. Ούτε υπήρξαν καθοριστικά αυτά για τη ζωή μου, ούτε συνέβη κάτι το κακό σε εμένα. Προσπαθώ να ζώ εν Χριστώ, και δεν το αλλάζω με τίποτα. Γιατί είμαι εγώ και αυτή είναι η ζωή μου; Δεν ξέρω, πάντως δεν θα ήθελα να είμαι κάποιος άλλος.

Σπάρτακε , αν σου πω εγώ ότι μάχομαι - πέφτω - σηκώνομαι - και προσπαθώ να ζω μια ζωή εν Χριστό - αλλά - δε μου έχει συμβεί ποτέ να συναντήσω κάτι παρόμοιο - τότε τι σημαίνει ;
Οτι ίσως να μην είμαι έτοιμη; να μην είμαι δυνατή; να μη με έχει βάλει στόχο ο εχθρός; να αδιαφορεί για μένα;
Αυτό προσπαθώ να ρωτή σω όταν λέω πως το εκλαμβάνεις εσύ ;;;; ότι σου παρουσιάζονται στη ζωή σου τέτοια περιστατικά......

Συγνώμη αν δε γίνομαι κατανοητή κάποιες στιγμές αλλά ξέρεις δε είναι και απλό να κάνεις μια κουβέντα ρωτώντας - απαντώντας με μηνύματα