Συνεχή ύπνο για 70 χρόνια

[Harrys1934]

ΣΥΝΕΧΗ ΥΠΝΟ ΓΙΑ -70 –ΧΡΟΝΙΑ
Έπειτα ελάλησε ο Ιερεμίας πάλιν λέγων. «Παρακαλώ σε, Κύριε, τι να κάμω τον Αιθίοπα Αβιμέλεχ, ότι πολλάς ευεργεσίας εποίησε εις εμέ τον δούλον σου;; διότι αυτός με εξήγαγεν εκ του λάκκου του βορβόρου, εντός του οποίου με έριξαν και δεν θέλω να ίδει τον αφανισμόν της πόλεως, ίνα μη παγώσει και αποθάνει από τον φόβον του, δειλός ών και μικρόψυχος». Και είπε Κύριος προς Ιερεμίαν: «Απόστειλον αυτόν εις τον αμπελώνα του Αγρίππα και θέλω σκεπάσει αυτόν υπό την σκιάν του όρους, έως ού ο λαός επανέλθει εκ της αιχμαλωσίας τους»
Τότε λοιπόν ο Ιερεμίας λαβών τα ¨Αγια σκεύη της Λειτουργίας, κατά την προσταγήν του Θεού, εναπέθηκεν αυτά ενττός πέτρας, επί της οποίας εσφράγισε με το δακτύλιον του το όνομα του Θεού. Και ώ του θαύματος ! ο τύπος της σφραγίδος έγινε τόσον βαθύς, ωσάν να εγλύφη με σμίλην σιδεράν. Εσκέπαζε δε την πέτραν μία Νεφέλη, ίνα είναι δυσκολογνώριστος εις τους ανθρώπους. Ευρίσκεται δε η πέτρα αύτη εν τη ερήμω όπου κατεσκευάσθη η Κιβωτός του Θεού πρότερον επί Μωϋσέως

Τω πρωί λέγει ο Ιερεμίας εις τον Αβιμέλεχ. «Λάβε το κοφίνιον, τέκνον , και ύπαγε εις την άμπελον του Αγρίππα διά της οδού του όρους, και φέρε σύκα δια να φάγωσιν οι ασθενείς του λαού, ότι εις σε απόκειται να ευρανθώσι και από σου κρέμεται η δόξα των»

Και ευθείς επορεύθει εις την άμπελον. Όταν δε εκείνος επήγεν, ο ήλιος εβασίλευσεν. Ιδού δε ήλθον τα στρατεύματα των Χαλδαίων και περικύκλωσαν την Ιερουσαλήμ, εσάλπισε δε ο μέγας Άγγελος λέγων. «Είσελθε εν τη πόλει όλη η δύναμις των Χαλδαίων διότι ιδού ηνοίχθη εις σας η πύλη». Τότε ο Ιερεμίας, λαβών τας κλείδας του Ναού εξήλθε της πόλεως και έρριψεν αυτάς προ του ηλίου λέγων ¨Λάβε ταύτας και φύλαξον μέχρις εκείνης της ημέρας, κατά την οποίαν ο Κύριος θέλει σε εξετάσει δι’ αυτάς, επειδή ημείς δεν ευρέθημεν άξιοι να τας φυλάξωμεν».

Ο δε Αβιμέλεχ, λαβών τα σύκα εν τω καύματι, εύρε δένδρον και εκάθησεν υπό την σκιάν του διά να αναπαυθεί ολίγον, και κλίνας την κεφαλήν υπό το κοφίνιον, ΄΄ω του θαύματος ! εκοιμήθη εκεί έτη εβδομήκοντα. Τούτο δε έγινε κατά προσταγήν του Θεού, διά τον λόγον τον οποίον είπεν εις τον Προφήτην Ιερεμίαν, ότι εγώ θέλω σκεπάσει αυτόν.

Παρελθόντων δε των εβδομήκοντα ετών εξύπνησεν ο Αβιμέλεχ και είπεν,»Ηδέως εκοιμήθειν, πλην ολίγον και διά τούτο η κεφαλή μου είναι βεβαρημένη, επειδή δεν εχόρτασα ύπνον». Ανοίξας δε το κοφίνιον, εύρε τα σύκα ακόμη στάζοντας γάλα, ως να εκόπησαν προ ολίγης ώρας και είπεν, «Επεθύμουν έτι να κοιμηθώ, αλλά επειδή κατεσπευσμένως με έστειλεν ο Ιερεμίας, εάν κοιμηθώ θέλω αργοπορήσει, και εκ τούτου ο Ιερεμίας θα λυπηθεί, όθεν ας υπάγω τάχιον, ίνα χαροποιήσω αυτόν, και εκεί κοιμώμαι». Λαβών λοιπόν τα σύκα μετέβη εις Ιερουσαλήμ, και δεν εγνώρισεν ούτε τον οίκο του, ούτε κανένα συγγενή του ¨η φίλον, είπε δε, Ευλογητός Κύριος, έκστασης εγένετο εις εμέ σήμερον, δεν είναι η πόλις αύτη η Ιερουσαλήμ;; επλανήθη ο νούς μου, διότι δεν εχόρτασα ύπνον».

Εξήλθε δε της πόλεως και αναπολών τα σημεία έλεγεν. «Αύτη αληθώς είναι η πόλις, δεν επλανήθειν». Πάλιν εισήλθεν εις την πόλιν, και ζητττήσας ουδένα εύρε των συγγενών του, και είπεν , « Ευλογητός Κύριος, μεγάλη έκστασης με κατέλαβεν». Όθεν εξήλθε πάλιν της πόλεως και έμεινε λυπούμενος, απορών τι να πράξει, κατέθεσε δε το κοφίνιον και είπεν. « Εδώ θέλω καθίσει, έως ού ο Κύριος διασκεδάσει τη έκσταση μου». Καθημένου δε αυτού , ιδού ήρχετο γέρων τις εκ του αγρού του, και λέγει προς αυτόν,

«Λέγω σοι, γέρον, ποία είναι η πόλις αύτη;;». ο γέρον απεκρίθει. « Η Ιερουσαλήμ είναι «. Λέγει ο Αβιμέλεχ, «Που είναι Ιερεμίας ο Προφήτης και Ιερεύς του Θεού, και Βαρούχ ο αναγνώστης και όλος ο λαός της πόλεως;; διότι δεν εύρον αυτούς».
Απεκρίθη ο γέρων > Δεν είσαι συ από την πολιν ταύτη:: σήμερον ενεθυμήθης τον Ιερεμίαν και τον λαόν, και ερωτάς δι’ αυτόν μετά τοσαύτα έτη;; ο λαός είναι εις την Βαβυλώνα, τέκνον, τώρα έτη εβδομήκοντα, αιχμάλωτισθέντες υπό του βασιλέως Ναβουχοδονόσορος, και πως συ, ο οποίος είσαι νέος, και ακόμη τότε δεν ήσουν γεννημένος, πως, λέγω, συ ερωτάς δι’ κείνους, τους οποίους δεν έφθασας να ίδεις;; Ταύτα δε ακούσας ο Αβιμέλεχ λέγει προς τον γέροντα,.

« Αν δεν ήσουν γέρων και αν δεν ήτο εμποδισμένον να ατιμάζει τις τον μεγαλύτερον του (διότι λέγει ο Σειράχ,) Μη ατιμάσεις άνθρωπον εν γήρει αυτού») (η΄6΄) εξάπαντος ήθελον σε περιγελάσει, και ήθελον σε αποκαλέσει τρελό, επειδή λέγεις, ότι ο λαός απήχθη αιχμάλωτος εις την Βαβυλώνα, βεβαίως εάν ανοίγοντο οι καταράχτες του ουρανού, και αν οι Άγγελοι του Θεού ήθελον κατεβεί να λάβωσιν αυτούς με δύναμιν και εξουσίαν, πάλιν δεν ήθελον υπάγει τόσον ταχέως εις Βαβυλώνα. Διότι ολίγη ώρα παρήλθεν, αφού με έστειλε ο πατήρ μου Ιερεμίας εις τον αμπελώνα του Αγρίππα, διά να λάβω ολίγα σύκα, και να δώσουμεν αυτά εις τους ασθενείς του λαού, εγώ δε σταθείς υπό την σκιάν ενός δένδρου, εκ του καύματος απεκοιμήθην ολίγον,

και νομίσας ότι αργοπόρησα, εξεσκέπασα τα σύκα και εύρον αυτά στάζοντα γάλα, καθώς ότε τα έκοψα από την συκήν, συ δε πως λέγεις, ότι εις τόσον ολίγην ώραν απήχθη αιχμάλωτος ο λαός εις την Βαβυλώνα;; και διά να γνωρίσεις, ότι δεν ψεύδομαι, λάβε σύκα και ίδε».
Βλέπων ο γέρων τα σύκα είπεν. ΄΄Ω τέκνων δικαίου ανθρώπου είσαι υιός, διό και δεν ηθέλησεν ο Θεός να σου δείξει την ερήμωσιν της πόλεως ταύτης, αλλά σε έρριψεν εις τοιαύτην έκστασιν, ιδού, εβδομήκοντα έτη είναι ο λαός εις την Βαβυλώνα, αφ» ής ημέρας ηχμαλωτισθη. Όπως δε μάθεις, τέκνον, ότι είναι αληθή όσα σοι λέγω, ύψωσον τα όμματα σου και ίδε τους αγρούς, διότι ακόμη δεν εφάνη η αύξησης των γεννημάτων, ίδε και τας συκέας, ότι ο καιρός των σύκων ακόμη δεν έφθασεν και πληροφορήσου και πείσθητι εις τους λόγους μου».
Τότε ο Αβιμέλεχ, ανανήψας ως από μέθης, συνήλθε εις εαυτόν, και αναπλήσας την γην ακριβώς και τα εν αυτή δένδρα, είπεν. « Ευλογητός ο Θεός του ουρανού και της γης, η ανάπαυσις των ψυχών των δικαίων». Έπειτα λέγει εις τον γέροντα. Ποίος μην είναι ούτως;;» Ο γέρων απεκρίθη, «ο δωδέκατος, τέκνον, ήτοι ο Φεβρουάριος». Είτε λαβών από τον Αβιμέλεχ ολίγα σύκα και ευχηθείς αυτόν, ανεχώρησσεν..
Αμήν
Χάρης

[Koyk]

Αυτα ειναι τα Μυστήρια Του Θεου Χάρη μου. Ως ανεξερεύνητα!!!!! Οταν καποτε το διαβασα πρωτη φορα αυτο συγκλονιστηκα....
Ευχαριστουμε

[Σπάρτακος]

Και εγώ σε ευχαριστώ πολύ, για το υπέροχο χωρίο που διάλεξες. Πολύ ενδιαφέρον και οφέλιμο.

[vasilikirimp]

Αγαπητέ κύριε Χάρη ......................ευχαριστούμε