Η όποια αντίδραση δύσκολα θα έρθει πριν την εφηβεία! Μέχρι τότε έχεις σαν γονιός στην απόλυτη αρμοδιότητά σου τις κοινωνικές του επαφές! Εξωσχολικοί φίλοι, εκκλησιασμός, κατηχητικό, είναι τρόποι κοινωνικοποίησης που προσφέρουν στο παιδί την απαραίτητη ισορροπία μεταξύ των όσων λέει η μαμά και των όσων λέγονται εκτός σπιτιού!ψυχουλα έγραψε:πως το θωρακιζουμε απεναντι στην τυχον εχθροτητα που θα συναντησει στο σχολειο; αυτη η εχθροτητα μπορει να κανει ενα παιδι να τα βαλει με τους γονεις οπως π.χ. μερικα παιδια τσαντιζονται οταν τα φιλας μπροστα στους φιλους τους ή τα κηνυγας με μια πορτοκαλαδα στο χερι μπροστα στους φιλους τους, με τον ιδιο τροπο θελοντας να ενταχθουν σε μια ομαδα μπορει να αρχισουν να βλεπουν τις οποιες διδαχες της μαμας σαν ξενερωτες ή ότι του δημιουργουν προβλημα. μαλλον σε ολα αυτα βοηθα το κατηχητικο αφου εκει θα βρει φιλους με κοινα πιστευω.
Μεγάλο ρόλο παίζει κι αυτό που έγραψε η ΝΙΚΙ : πρώτα το δικό μας παράδειγμα θα ακολουθήσει το παιδί και μετά όλα τ' άλλα!
Ο μεγάλος ο αγώνας είναι όταν άλλα λέει ο ένας γονιός κι άλλα ο άλλος. Ή όταν άλλα λέει η μαμά κι άλλα η γιαγιά. Εκεί θέλει πολύ προσευχή και στήριξη.


