Υπακοή στον πνευματικό

Πνευματικά θέματα

Συντονιστές: pAntonios, Συντονιστές

Άβαταρ μέλους
panosgreece
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 2941
Εγγραφή: Πέμ Αύγ 07, 2008 5:00 am

Re: ΥΠΑΚΟΗ ΣΤΟΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ

Δημοσίευση από panosgreece »

μην ξεχναμε την φυσικη ταξη των πραγματων μεσα στην ζωη


αυτα που θεωρουμε εμεις ατυχια η κουραση ,,,,,,,,,,,,,,μονο ετσι δεν ειναι

ολα τα εχει βαλει ο θεος στην θεση τους απο την αρχη ... εμεις ειμαστε αυτοι ζοριζομαστε να το

καταλαβουμε .
«Άγιοι της ημέρας, πρεσβεύσατε υπέρ ημών»
Άβαταρ μέλους
dionysisgr
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 4281
Εγγραφή: Τρί Φεβ 12, 2008 6:00 am
Τοποθεσία: Νικαια

Re: ΥΠΑΚΟΗ ΣΤΟΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ

Δημοσίευση από dionysisgr »

Και ποιο ειναι το κριτηριο για αυτο που γραφεις ψυχουλα: "..Αν ένας πνευματικός μας οδηγεί σε λάθος δρόμο πρέπει να τον αλλάξουμε.."

Ποιος θα κρινει οτι ο Πνευματικος μας, πλαναται πλανην οικτραν και πλανα και εμας;

Για πες μου. Μιλαμε για σοβαρη σχεση ζωης με πνευματικο, οχι πηγα δυο τρεις φορες και εξομολογηθηκα, αλλα δεν μου αρεσε και πηγα αλλου, αλλα ουτε και εκει μου αρεσε και πηγα παλι αλλου..

Ποιος κρινει ο υποτακτικος τον Γεροντα, η ο Γεροντας τον υποτακτικο, η μηπως και τους δυο μαζι ο Θεος και Κυριος, που θεωρει τα παντα, και θα κρινει δικαια, εαν παραπλανηθηκαμε αθελα μας, η καναμε το θελημα μας, και χασαμε εναν Πνευματικο που αξιζε σε βαθος χρονου εαν καναμε υπομονη, πολυ περισσοτερο απο οσο καποιος αλλος που μας "αναπαυει" επειδη δεν μας τρεχει πολυ;;

Προσοχη ερωτηματα βαζω, δεν θιγω προσωπα και καταστασεις, αλλο τι κανει ο καθενας, και αλλο πως λειτουργει το πραγμα πνευματικα.

Να σας φερω ενα παραδειγμα, μαζι και ερωτηση να μου απαντησει οποιος μπορει.

Ενας υποτασσεται με την θεληση του, σε καποιον γεροντα, που ειναι σκληρος, ανελεητος, τον τρεχει πανω κατω, τον προσβαλει, τον κανει να νομιζει οτι εχει διαλεξει τον χειροτερο γεροντα που υπαρχει, και οτι θα χαθουν ολοι οι κοποι του και τιποτα δεν θα καταφερει.

Λοιπον και αγιαζει αυτος καποια στιγμη. Εχω και παραδειγματα εαν θελετε να σας δωσω με ονοματα.

Ενας αλλος λοιπον, παλι υποτασσεται σε γεροντα, ο οποιος τον εχει οπα, οπα, ολο συζητηση, θεολογια, μελετη, ανεση, καλη ατμοσφαιρα, φιλικη, οχι πολυ κουραση, καλα θα περασουμε, τι καλος που ειναι ο Θεος και ο υποτακτικος μου, και ολα κυλανε θαυμασια.

Λοιπον αυτος οχι μονο δεν αγιαζει, αλλα γινεται οργανο στα χερια των δαιμονων, πεφτει στην υπερηφανεια, ξεπερναει καποια στιγμη τον γεροντα του, και ειτε παει απο τον εναν γεροντα στον αλλον, ειτε γινεται στο τελος γεροντας του εαυτου του, ειτε εχει γεροντα τον ιδιο τον εκπτωτο αγγελο.

Λοιπον ποιος εκανε την καλυτερη επιλογη; Και ποιον δικαιωσε τελικα η αγια υπομονη και υπακοη;

Eαν εμεις που ειμαστε λαϊκοι, με σχεδον μηδενικο κριτηριο πνευματικο, και διαισθηση και μετρο, εχουμε απο τωρα αρχισει να κρινουμε τον Πνευματικο, οτι δεν.. κανει, τοτε φοβαμαι οτι δεν ειμαστε σε καλο δρομο, οσο και εαν νομιζουμε το αντιθετο.

Αυτο το επιβεβαιωνει και το εξης διαπιστωμενο απο την ζωη. Πολλες φορες υποτακτικοι, με "κακους" γεροντες οχι μονο εφτασαν σε υψηλα πνευματικα μετρα, αλλα ξεπερασαν κατα πολυ τους διδασκαλους τους.

Εαν ηταν κολλητικη η αγιοτητα, οποιος εχει κακο γεροντα, δεν θα γινει αγιος, αλλα οσοι πανε σε αγιο γεροντα θα γινουν αγιοι, και μονο με την προσκολληση σε αυτους.

Ελα ομως που δεν ειναι ετσι. Εμεις αγιαζομαστε με την υπακοη και την υπομονη. Οχι απο τον γεροντα, αλλα δια του γεροντος. Απο τον Θεο.

Απο την στιγμη που καποιος εχει υποταχθει ενωπιον Θεου και ανθρωπων σε γεροντα, το λογο θα δωσει στον Θεο ο γεροντας. Οτι μας πει θα το κανουμε. (Εννοειται οτι εαν σου πει σκοτωσε τον απεναντι δεν θα το κανεις, αλλα ποσοι γεροντες υπαρχουν που λενε τετοια βαρια αμαρτηματα να κανουμε;;).

Αλλιως κανουμε γεροντα τον εαυτο μας, και καλα κρασια.
"ἰδοὺ ἐγὼ μεθ᾿ ὑμῶν εἰμι πάσας τὰς ἡμέρας ἕως τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος. ᾿Αμήν."
Άβαταρ μέλους
eleimon
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 3520
Εγγραφή: Τρί Νοέμ 11, 2008 6:34 am
Τοποθεσία: Ελπίδα-Αθήνα

Re: ΥΠΑΚΟΗ ΣΤΟΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ

Δημοσίευση από eleimon »

Eδω ομως Διονυση η ψυχουλα μιλαει για πρωτη φορα που πηγε σε εξομολογο και της αφησε κενα.....στο πνευματικο δε πρεπει να αναπαυομαστε? και το λεω αυτο γιατι υπαρχουν πνευματικοι που σου δινουν ραντεβου για να εξομολογηθεις και μολις πας σου λενε κανε γρηγορα γιατι περιμενουν κι αλλοι....
Εγω δε μπορω να το δεχτω αυτο και κριντε με οπως θελετε,οταν πας σε γιατρο δε σε εξεταζει αρκετη ωρα για να βγαλει διαγνωση? δεν εχεις διαλογο μαζι του?

Να σε ρωτησω και κατι αλλο? αν μια γυναικα κακοποιειται αυτη και τα παιδια της και δε λεω μονο με σωματικη βια αλλα και με λεκτικη οπως βρισιες,προσβολες κ.ο.κ ο αντρας της ειναι κακο παραδειγμα για τα παιδια της πινει,ξενυχταει και γενικως ειναι απων απ την οικογενειακη εστια,και της λεει ο πνευματικος θα κανεις υπομονη και θα προσευχεσαι,και συ και τα παιδια σου,και η κατασταση χειροτερευει και δε σε αφηνει να χωρισεις....και αποφασιζεις να αλλαξεις εξομολογο και πας σε εναν αλλον και σου λεει για να σωσεις τα παιδια σου χωρισε και αφιερωσε τα στο Θεο κι αυτα και τη ζωη σου κι αν θελει ο Κυριος θα σου στειλει εναν σωστο προστατη της οικογενειας,αν δε θελει θα παλεψεις μονη σου κι Αυτος δε θα σε εγκαταλειψει ποτε.

Πανω σαυτο ποια ειναι η γνωμη σου?
«Το θάνατο δεν τον φοβά­μαι, όχι βέβαια ένεκα των έργων μου, αλλά επειδή πιστεύω στο έλεος του Θεού».
Άβαταρ μέλους
ψυχουλα
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 2324
Εγγραφή: Σάβ Δεκ 06, 2008 11:36 am
Τοποθεσία: Αθήνα

Re: ΥΠΑΚΟΗ ΣΤΟΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ

Δημοσίευση από ψυχουλα »

κατ αρχάς δεν το εγραψα εγω αν διαβασεις προσεκτικα.Ειναι κατι που διαβασα σε αλλο θεμα και με μπερδεψε.

κατα δευτερον η απορια μου στην ουσια συνισταται αν τελικα η υπακοη μας απαλλασσει απο αμαρτηματα που γινονται εξαιτίας της η οποία απορια μου και λύθηκε.
σας ευχαριστώ όλους για τις απαντήσεις σας.
«Όπου έρως θείος ήψατο καρδίας, εκεί φόβος ρημάτων ουκ ίσχυσε».
Άβαταρ μέλους
Byzantine_Spirit
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 598
Εγγραφή: Σάβ Φεβ 09, 2008 6:00 am
Τοποθεσία: Αθήνα

Re: ΥΠΑΚΟΗ ΣΤΟΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ

Δημοσίευση από Byzantine_Spirit »

dionysisgr έγραψε:Και ποιο ειναι το κριτηριο για αυτο που γραφεις ψυχουλα: "..Αν ένας πνευματικός μας οδηγεί σε λάθος δρόμο πρέπει να τον αλλάξουμε..".
Συγνώμη που επεμβαίνω αλλά δεν είμαστε άβουλα όντα.
Σαφώς και δε κρίνουμε τον όποιο πνευματικό αλλά νοιώθουμε τι συμβαίνει στην ψυχή μας.
Και όταν ένας πνευματικός δε σου δημιουργεί ηρεμία και γαλήνη
και σε κάνει να νοιώθεις άβολα και ταρ΄ζει την ψυχή σου, τον αλλάζεις.
Απλά, χωρίς κρίσεις και επικρίσεις.
«Ο λύχνος του σώματος εστίν ο οφθαλμός· εάν ουν ο οφθαλμός σου απλούς η, όλον το σώμα σου φωτεινόν έσται.»
Άβαταρ μέλους
dionysisgr
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 4281
Εγγραφή: Τρί Φεβ 12, 2008 6:00 am
Τοποθεσία: Νικαια

Re: ΥΠΑΚΟΗ ΣΤΟΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ

Δημοσίευση από dionysisgr »

eleimon έγραψε:Eδω ομως Διονυση η ψυχουλα μιλαει για πρωτη φορα που πηγε σε εξομολογο και της αφησε κενα.....στο πνευματικο δε πρεπει να αναπαυομαστε? και το λεω αυτο γιατι υπαρχουν πνευματικοι που σου δινουν ραντεβου για να εξομολογηθεις και μολις πας σου λενε κανε γρηγορα γιατι περιμενουν κι αλλοι....
Εγω δε μπορω να το δεχτω αυτο και κριντε με οπως θελετε,οταν πας σε γιατρο δε σε εξεταζει αρκετη ωρα για να βγαλει διαγνωση? δεν εχεις διαλογο μαζι του?

Να σε ρωτησω και κατι αλλο? αν μια γυναικα κακοποιειται αυτη και τα παιδια της και δε λεω μονο με σωματικη βια αλλα και με λεκτικη οπως βρισιες,προσβολες κ.ο.κ ο αντρας της ειναι κακο παραδειγμα για τα παιδια της πινει,ξενυχταει και γενικως ειναι απων απ την οικογενειακη εστια,και της λεει ο πνευματικος θα κανεις υπομονη και θα προσευχεσαι,και συ και τα παιδια σου,και η κατασταση χειροτερευει και δε σε αφηνει να χωρισεις....και αποφασιζεις να αλλαξεις εξομολογο και πας σε εναν αλλον και σου λεει για να σωσεις τα παιδια σου χωρισε και αφιερωσε τα στο Θεο κι αυτα και τη ζωη σου κι αν θελει ο Κυριος θα σου στειλει εναν σωστο προστατη της οικογενειας,αν δε θελει θα παλεψεις μονη σου κι Αυτος δε θα σε εγκαταλειψει ποτε.

Πανω σαυτο ποια ειναι η γνωμη σου?
...

Σχετικα με την πρωτη επισκεψη στον πνευματικο,

Και που ξερεις οτι δεν το εκανε αυτο για να σε δοκιμασει ο Πνευματικος, εαν εχεις διαθεση να ξαναπας, και εχεις βαλει αποφασιστικη αρχη για μετανοια, η μολις ειδες την πρωτη μπανανοφλουδα την πατησες και επεσες κατω ευκολα και γρηγορα;

Δεν ειναι μαγος ο πνευματικος με μια επισκεψη να μας αναπαυσει ουτε να μας ξεριζωσει την κολλημενη αμαρτια που κουβαλαμε ολοι απο χρονια πανω μας.

Αμα ηταν ετσι, με μια επισκεψη, θα αγιαζομαστε ευκολα και γρηγορα, οπως ειναι ολη η νοοτροπια μας, στην εποχη που ζουμε.

Ολα με ενα κουμπι, οχι με κοπο, οχι με αγωνα, οχι με αγωνια. Ολα στο θελημα μας υποταγμενα, οχι εμεις στο θελημα των αλλων, και ιδιως του Θεου.

Ετσι ειναι αχρηστοι οι Πνευματικοι, eleimon. Δεν εχουν καμμια αξια.

Πνευματικο και γεροντα θα τον κανεις εσυ. Ο Ιωσηφ που αναφερει σημερα η Smarti, οταν εγινε γεροντας, αφου τραβηξε τα πανδεινα απο τους δικους τους γερονταδες, ηταν ιδιαιτερα αυστηρος και αυτος με τα πενυματικα του τεκνα, γιαυτο και οσοι εμειναν κοντα του εφτασαν σε αρετη πλουσια και υψηλη.

Ενας μονο απο αυτους εχει ιδρυσει πανω απο 18 Μοναστηρια στην Αμερικανικη ηπειρο, και ειναι ο φημισμενος προηγουμενος της Φιλοθεου του Αγιου Ορους, Γεροντας Εφραιμ. Και αλλοι πολλοι.

Εαν ολοι αυτοι ελεγαν, παμε να φυγουμε απο εδω δεν μας αναπαυει ο Ιωσηφ, τι θα ειχαν γινει τωρα; Κανεις δεν ξερει.

Αυτα σχετικα με το δευτερο ερωτημα. Τιποτα δεν ειναι απολυτο και δεδομενο, εαν εμεις μενουμε εν Χριστω, τοτε ολα ειναι δυνατα. Μπορω να σου αντιστρεψω το ερωτημα, με το γιατι πανε κατα διαολου οικογενειες στις οποιες ουτε βια υπαρχει, αλλα αφθονος πλουτος, εξωτερικος σεβασμος, καλοι τροποι, δεν βριζονται μεταξυ τους τα αντρογυνα, και ομως Θεο δεν εχουν;

Και βλεπεις γυναικα η ανδρα που τραβηξε τα μυρια οσα, να αγιαζει και να ευωδιαζει μετα την βασανισμενη του ζωη, και να δειχνει σημεια σωτηριας, και απο την αλλη καποιος που εχει περασει ζωη και κοτα, να βριζει θεους και δαιμονες την ωρα του θανατου του, ενεκα της υπερηφανειας του, και του μηδαμινου κοπου και βασανου στην ζωη του, που δεν το "παιδευσε" κατα Θεον, αλλα τον αφησε ξυλο απελεκητο.

Βεβαια ειναι πολυπλοκα και λεπτα θεματα αυτα, και δεν τα σηκωνουμε ευκολα, γιατι αμα καταπιεζεσαι αλλιως τα θεωρεις, και εμενα εαν με εδερνε η γυναικα μου ισως να τα ελεγα διαφορετικα, αλλα ομως η αληθεια ΠΡΕΠΕΙ να λεγεται εστω και εαν δεν υποφερεται ευκολα.

Γιατι δεν εχουν υπομονη, και Πιστη στον Θεο.
"ἰδοὺ ἐγὼ μεθ᾿ ὑμῶν εἰμι πάσας τὰς ἡμέρας ἕως τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος. ᾿Αμήν."
Άβαταρ μέλους
panosgreece
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 2941
Εγγραφή: Πέμ Αύγ 07, 2008 5:00 am

Re: ΥΠΑΚΟΗ ΣΤΟΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ

Δημοσίευση από panosgreece »

δεν εχει αναγκη η εκκλησια εμας

αλλα εμεις την εκκλησια

γερο-παισιος
«Άγιοι της ημέρας, πρεσβεύσατε υπέρ ημών»
Άβαταρ μέλους
eleimon
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 3520
Εγγραφή: Τρί Νοέμ 11, 2008 6:34 am
Τοποθεσία: Ελπίδα-Αθήνα

Re: ΥΠΑΚΟΗ ΣΤΟΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ

Δημοσίευση από eleimon »

Σιγουρα με τη πρωτη φορα δε θα φυγεις,εγω για παραδειγμα ημουν 2 χρονια στο πρωτο μου πνευματικο,εκανα υπακοη σε οτι κι αν μου ελεγε κι ας περναγα κι εγω απ το πρωτο μου γαμο τα χιλια μυρια...αλλα οταν νιωθεις τον εαυτο σου να σπρωχνεται και σε αλλα αμαρτηματα τοτε ο σωσων εαυτω σωθητω Διονυση μου.Οπως ειπες και συ δε ξερεις πως θα φεροσουν αν ετρωγες ξυλο....και δε σου ευχομαι ποτε ουτε να φας ουτε να δωσεις ουτε καν να ξεστομισεις στη γυναικα σου ασχημη κουβεντα.
Δε μπορεις να φανταστεις ποσο πονο εχει για μια γυναικα που σου δινει τη ψυχη της να δεχεται τη προσβολη και τη ασχημη συμπεριφορα του ανδρα της.
Οσον αφορα τον δευτερο πνευματικο σε διαβεβαιω οτι τον εχω 7 χρονια κι εγω και ο δευτερος αντρας μου και δε κανω βημα χωρις να τον ρωτησω για οποιαδηποτε απορια.Εκεινος μας καθοδηγει,μας βλεπει και μας μιλαει οποτε τον εχουμε αναγκη,ποτε δεν θα βιαστει,ποτε δε θα μας αποπαρει,και ειναι και πολυ αυστηρος για να μη πει κανεις οτι μου χαιδευει τ αυτια....
Απλα ηθελα να τονισω οτι δε σημαινει επειδη παμε σεναν εξομολογο δενομαστε κι εκει,οι γεροντες μας ειπαν οπου αναπαυομαστε....και φυσικα το παραδειγμα που ανεφερες με τις γυναικες που μοσχοβολησαν ηταν ατοπο προς εμενα...!!!!

Εμεις ολοι οι κοινοι θνητοι ουτε στην ακρη του νυχιου τους δε μπορουμε να τους μοιασουμε...κι ερχομαι πολλες φορες κι αναρωτιεμαι με τι τροπο θα κριθουμε εμεις ολοι εδω? θα εχουμε ελαφρυντικα σ αυτο το χαος που ζουμε κι αγωνιζομαστε καθημερινα?
«Το θάνατο δεν τον φοβά­μαι, όχι βέβαια ένεκα των έργων μου, αλλά επειδή πιστεύω στο έλεος του Θεού».
aposal
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 26110
Εγγραφή: Παρ Απρ 13, 2007 5:00 am
Τοποθεσία: Απόστολος @ Άγιος Δημήτριος (Μπραχάμι)

Re: ΥΠΑΚΟΗ ΣΤΟΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ

Δημοσίευση από aposal »

Έχω την άποψη πως αν ο πνευματικός που επιλέξαμε δεν είναι καλός, αυτό δεν μπορούμε το γνωρίζουμε εμείς! Δεν μιλάμε για επιστημονικές γνώσεις, ούτε γιά λογική σκέψη, στα οποία, όντως, μπορούμε να αντιπαρατεθούμε και να μην είμαστε άβουλα όντα, όπως λέει η αγαπητή Byzantine_spirit.
Στον πνευματικό ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΒΟΥΛΑ ΟΝΤΑ! ΤΡΕΛΛΟΙ, κατά την κοσμική έννοια, γιατί εδώ κάνουμε πνευματικό αγώνα και όχι management!
Αλλιώς δεν θα καταφέρουμε τίποτα!
Μας το είπε και ο π. Ματθαίος στη συνάντηση της Κυριακής : Όποιος αποφασίσει να ακολουθήσει τον Χριστό θα χαρακτηριστεί τρελλός!

Εμπιστοσύνη στον πνευματικό = Εμπιστοσύνη στον Κύριό μας!

Και αν ο πνευματικός μας, πράγματι δεν πρόκειται να μας ανεβάσει πνευματικά (πράγμα που ΔΕΝ το γνωρίζουμε εμείς, αλλά μόνον ο Κύριος), ο Θεός, βλέποντας την διάθεσή μας για υπακοή και προσέγγιση, θα μας το πληροφορήσει με κάποιον τρόπο! Λέτε να μας αφήσει απροστάτευτους, ή να αποφασίζουμε μόνοι μας πώς θα Τον προσεγγίσουμε;
Τόσο ολιγόπιστοι είμαστε;
Μελίζεται και διαμερίζεται ο Αμνός του Θεού, ο μελιζόμενος και μη διαιρούμενος, ο πάντοτε εσθιόμενος και μηδέποτε δαπανόμενος, αλλά τους μετέχοντας αγιάζων.
aposal
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 26110
Εγγραφή: Παρ Απρ 13, 2007 5:00 am
Τοποθεσία: Απόστολος @ Άγιος Δημήτριος (Μπραχάμι)

Re: ΥΠΑΚΟΗ ΣΤΟΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ

Δημοσίευση από aposal »

eleimon έγραψε:Σιγουρα με τη πρωτη φορα δε θα φυγεις,εγω για παραδειγμα ημουν 2 χρονια στο πρωτο μου πνευματικο,εκανα υπακοη σε οτι κι αν μου ελεγε κι ας περναγα κι εγω απ το πρωτο μου γαμο τα χιλια μυρια...αλλα οταν νιωθεις τον εαυτο σου να σπρωχνεται και σε αλλα αμαρτηματα τοτε ο σωσων εαυτω σωθητω Διονυση μου.Οπως ειπες και συ δε ξερεις πως θα φεροσουν αν ετρωγες ξυλο....και δε σου ευχομαι ποτε ουτε να φας ουτε να δωσεις ουτε καν να ξεστομισεις στη γυναικα σου ασχημη κουβεντα.
Δε μπορεις να φανταστεις ποσο πονο εχει για μια γυναικα που σου δινει τη ψυχη της να δεχεται τη προσβολη και τη ασχημη συμπεριφορα του ανδρα της.
Οσον αφορα τον δευτερο πνευματικο σε διαβεβαιω οτι τον εχω 7 χρονια κι εγω και ο δευτερος αντρας μου και δε κανω βημα χωρις να τον ρωτησω για οποιαδηποτε απορια.Εκεινος μας καθοδηγει,μας βλεπει και μας μιλαει οποτε τον εχουμε αναγκη,ποτε δεν θα βιαστει,ποτε δε θα μας αποπαρει,και ειναι και πολυ αυστηρος για να μη πει κανεις οτι μου χαιδευει τ αυτια....
Απλα ηθελα να τονισω οτι δε σημαινει επειδη παμε σεναν εξομολογο δενομαστε κι εκει,οι γεροντες μας ειπαν οπου αναπαυομαστε....και φυσικα το παραδειγμα που ανεφερες με τις γυναικες που μοσχοβολησαν ηταν ατοπο προς εμενα...!!!!
Εμεις ολοι οι κοινοι θνητοι ουτε στην ακρη του νυχιου τους δε μπορουμε να τους μοιασουμε...κι ερχομαι πολλες φορες κι αναρωτιεμαι με τι τροπο θα κριθουμε εμεις ολοι εδω? θα εχουμε ελαφρυντικα σ αυτο το χαος που ζουμε κι αγωνιζομαστε καθημερινα?
Μήπως το ότι έχεις ωφέλεια από τον δεύτερο πνευματικό, αλλά δεν είχες από τον πρώτο, οφείλεται ότι στον δεύτερο κάνεις την υπακοή που πρέπει, την οποία δεν έκανες (όπως έπρεπε) στον πρώτο;
Μελίζεται και διαμερίζεται ο Αμνός του Θεού, ο μελιζόμενος και μη διαιρούμενος, ο πάντοτε εσθιόμενος και μηδέποτε δαπανόμενος, αλλά τους μετέχοντας αγιάζων.
Απάντηση

Επιστροφή στο “Πνευματικά θέματα”