Υπακοή στον πνευματικό

[Ionas]

Δεν θα σου απαντήσω με την ίδια οξύτητα, που σε ακολουθεί συνεχώς Dionisis, αίρεση και αμαρτία είναι οι δυο όψεις του ίδιου νομίσματος, απομάκρυνση από το Θεό και οι δύο. Όσο για τους Γέροντες που αναφέρεις, παλιούς της ερήμου και νεώτερους, είναι δεδομένο ότι ειδικά για τους ασκητές έχει πολύ μεγάλη σημασία η υπακοή γιατί αντιμετωπίζουν πολύ σκληρές συνθήκες και το μεν πνεύμα πρόθυμο η σαρξ ασθενής, έτσι διαλέγοντας έναν πνευματικό υποτάσεσε όσο σκληρό αγώνα κι αν χρειαστεί να κάνεις...Στην πόλη τα πράγματα είναι λίγο διαφορετικά και υπάρχουν πολλοί πειρασμοί...Εκεί υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να να βρεθείς στη θέση της κας που προανέφερα.

[dionysisgr]

eleimon, θες να μιλησουμε, οπως πρεπει η θελετε να κοροιδευουμε ο ενας τον αλλον με λογια ελαφρα για να μην βαρυστομαχιασουμε;

Λοιπον διαβασε αυτα, και εαν θες, εαν παλι το τονιζω θες, δοκιμασε τα. Μην μεινεις το οτι στα λεω εγω. Δεν ειναι δικα μου. Ισως ουτε εγω τα εφαρμοζω πληρως, το θεμα ειναι να προσπαθησουμε, αλλα ομως η αληθεια ειναι οτι:

Λες: "..Πρεπει να ειμαστε και ετοιμοι πνευματικα για να αντεξουμε καποια πραγματα δε πας κατευθειαν στα βαθεια.."

Προσεξε τωρα. Απο την στιγμη που μπαινουμε στον κοπο, να παμε σε Πνευματικο, σοβαρα και αποφασισμενα, και οχι επειδη πανε οι αλλοι, η ειναι της μοδας, η δε βαριεσαι ας παω και εγω, η δεν ξερω για ποιον αλλον λογο, ΤΟΤΕ, καθαριζουμε το μυαλο μας, το κανουμε λευκο τετραδιο, και επανω αρχιζει και γραφει ο Πνευματικος.

Εφοσον παμε με γεματο μυαλο, και γραμμενο το τετραδιο, οπως ξερεις, οταν γραψεις επανω σε γραμμενα, τι θα βγει; Μια μουτζουρα θα βγει! Μια καρικατουρα. Ενα μπερδεμα.

Εαν παμε προκατειλημμενοι, οτι θα πιθανον μας πλανεψει, οτι πιθανον να την "πατησουμε" οτι μαλλον δεν θα σηκωσουμε αυτα που θα μας πει, ας καθησουμε καλυτερα στο σαλονι μας, να ειμαστε και πιο καθαροι με την συνειδηση μας.

Οταν λεμε στον Θεο, γεννηθητω το θελημα Σου, δεν λεμε μαζι, ε, οχι ακριβως, να δουμε, εχω μια επιφυλαξη, ναι μεν αλλα, αλλα τονιζουμε ως εν τω ουρανω, και επι της γης, δηλαδη κανε το Θελημα Σου Κυριε το Τελειο, και οχι το δικο μας το κουτσο και το στραβο.

Γιατι ειναι σιγουρο οτι ο Κυριος, εχει ασυγκριτως ανωτερο και συμφεροτερο θελημα, απο οτι εχει καθενας για τον εαυτο του τον ιδιο. Αυτο δεν το αμφισβητει κανεις.

Λοιπον ας παμε με καθαρο λογισμο στον Πνευματικο μας, στον Γεροντα μας, και ας μην κοιταμε τι εχουν παθει αλλοι εαν τα εχουν παθει αυτα που λενε.

Με την ιδια λογικη, να μην ταξιδευουμε στον δρομο, γιατι γινονται και τρακαρισματα. Πνευματικη ζωη δεν γινεται με σιγουρια και ασφαλεια. Δεν έχουμε να παλέψουμε με ανθρώπους, αλλά με αρχές και εξουσίες λεει ο Πρωτοκορυφαιος Αποστολος Πετρος. Τι περιμενουμε, να παμε ανετα Α' θεση; Οχι βεβαια. Θα φαμε σφαλιαρα που θα παει συννεφο!

Αυτοι οι Γερονταδες που τους θαυμαζουμε, τους ζηλευουμε, τους εχουμε προτυπα, τους αγαπουμε, θα θελαμε να ειμαστε λιγες μερες κοντα τους, ξερεις τι εχουν τραβηξει; Κανεις δεν ξερει, παρα μονο ελαχιστα, ψιχουλα, οσα βγαινουν στα βιβλια. Το πολυ βασανο, το μεγαλο κουπι που τραβηξαν, ποτε δεν θα το μαθουμε.

Και εμεις θελουμε να παμε στα σιγουρα, με Πνευματικο Αγιο και αλανθαστο, που να ασχολειται εργολαβικα μαζι μας, εις βαρος και των.. αλλων, πολλες φορες, να μας αγαπαει, να μας προσεχει, και να μην μας τρεχει και πολυ. Ε, δεν γινεται ετσι. Ειμαστε λαθος.

Και μας δεχεται ενας τετοιος Πνευματικος, απο οικτο και μονο, να το ξερετε αυτο. Εαν δεν καταθεσεις ψυχη και σωμα, και να πεις, ΕΔΩ! θα τα δω ολα, και θα τα δωσω ολα, μιλαμε για την σωτηρια της ΨΥΧΗΣ μας, οχι για να γινουμε καλοι ανθρωποι, η γιατροι και δικηγοροι η κατι αλλο. Που και εκει ζοριζομαστε και μας αρεσει και καυχομαστε στους αλλους.

Στην πνευματικη ζωη και για τον Χριστο, ομως, να μην ζοριστουμε! Ολα ανετα, χαλαρα. Ετσι δεν παμε πουθενα.

Θα συνεχισω αργοτερα εαν θελεις, γιατι κουραζει το κειμενο το μεγαλο, εαν δεν θελεις σταματαω εδω.

[eleimon]

Φυσικα και να συνεχισεις Διονυση,συμφωνω απολυτα μαζι σου,ξερεις τι δε μπορω να δεχτω? οτι εμεις ολοι εδω μεσα που δινουμε συμβουλες και αμφισβητουν καποια γεγονοτα αν κανουν ολοι υπακοη.
Και γιατι το λεω αυτο γιατι η δεν εχουν εξομολογηθει τον εγωισμο τους και τη περηφανεια τους η απ τη μια εξομολογουνται κι απ την αλλη συνεχιζουν το ιδιο βιολι.
Σεβομαι ολα αυτα που ειπαν οι Αγιοι μας και οι γερονταδες μας αλλα εγω που νιωθω εμβρυο οχι νηπιο οπως λες εσυ στη πνευματικη ζωη,εχω αποριες και ανησυχω.Κι αυτες τις αποριες ρωτω εδω μεσα για να κατατοπιστω καπως,αλλα θελω να κανουμε συζητηση και να δεχεται κι ο αλλος οτι ολοι οι ανθρωποι δεν ειναι ιδιοι.Εσυ μπορει να αντεξεις οτι σου πει ο πνευματικος σου,εγω πες μου αν νιωθω οτι πιεζω τον εαυτο μου να κανω το κανονα μου,πρεπει να επιμεινω?αφου νιωθω οτι κοροιδευω και τον εαυτο μου και το Χριστο...οταν προσευχεσαι κι ο νους σου ταξιδευει?....γιατι λεμε οτι καποια βιβλια δεν ειναι για το επιπεδο του καθενος μας ετσι πιστευω οτι ειναι και η πνευματικη ωριμοτητα.Μπορει ενας ανθρωπος απο κει που δε προσευχονταν ποτε ξαφνικα να αρχισει να διαβαζει τρεις φορες την ημερα κατεβατα ολοκληρα και να κανει μετανοιες? το βλεπεις λογικο αυτο?δε το λεω εγω αυτο προσεξε,μου το ειπε κι ο πνευματικος ο δευτερος που ειμαι αρκετα χρονια τωρα σαυτον,πρεπει να ανεβαινουμε στον αγωνα μας σκαλι σκαλι οχι τεσσερα τεσσερα τα σκαλοπατια.
Μπορει να μαι και λαθος να με συγχωρεσεις,δεν εχω τις γνωσεις που εχεις εσυ και καποιοι αλλοι εδω μεσα,εγω με το φτωχο μου το μυαλο ετσι σκεφτομαι,θα χω φαινεται πολυ μαυριλα ακομα στη καρδια κι ισως να μη μπορω να δω τα αυτονοητα.
Κι οταν μιλαω σε τετοια θεματα μιλαω παντα σοβαρα,γιατι ξερεις απο προηγουμενα ποστ μου αλλων θεματων τι προβληματα αντιμετωπιζω και παλευω οχι μονο για τον εαυτο μου αλλα και για αλλες ψυχες που κρινονται απο το πως θα ειμαι εγω πνευματικα.

[aposal]

Φυσικα και να συνεχισεις Διονυση,συμφωνω απολυτα μαζι σου,ξερεις τι δε μπορω να δεχτω? οτι εμεις ολοι εδω μεσα που δινουμε συμβουλες και αμφισβητουν καποια γεγονοτα αν κανουν ολοι υπακοη.

Ελπίδα μου μην ασχολείσαι σε παρακαλώ με τους άλλους! Τώρα που, όπως λες, έχεις βρει έναν ρυθμό, κάνε ό,τι σου λέει ο πνευματικός σου και όσο δεν ασχολε'ίσαι με τους άλλους, δεν θα σου αφαιρούνται βαθμοί!

[dionysisgr]

Και ποιος σου ειπε eleimon, οτι εγω δεν κοροιδευω τον Χριστο; Ολοι Τον κοροιδευουμε. Ποιος ειναι απολυτα ειλικρινης με τον Θεο;

Ποιος σου ειπε οτι εγω οταν κανω την ακολουθια, προσευχη, τον κανονα, και οτι αλλο προβλεπεται και εχω ευλογια απο τον Πνευματικο μου, δεν φευγει σαν σαϊτα ο νους μου, η δεν νυσταζω, η δεν βαριεμαι;

Ομως δεν σταματαμε. Γιατι εαν σταματησουμε ΤΟΤΕ ειναι που κοροιδευουμε πραγματικα και ελεεινα και βλασφημα μαλιστα τον Θεο.

Παραξενο ε; Αναποδα ακουγεται. Πως γινεται να μην σταματας κατι που ειναι μηχανικο, και ψευτικο να το πω ετσι, και τοτε να κοροιδευεις, και πως γινεται να συνεχιζεις αυτο το μηχανικο και ψευτικο, αλλα τοτε να μην κοροιδευεις;

Ειναι πολυ απλο. Ολα ειναι πολυ απλα. Εμεις τα κανουμε δυσκολα με την απιστια μας και την βιασυνη μας.

Πως; Ακριβως με το να ΜΗΝ συνεχιζουμε, αυτο που κανουμε, ΟΣΟ χαλια και εαν ειναι. Αυτη ειναι η απιστια στον Θεο, αφου με την σταση μας αυτη, λεμε ευθεως στον Θεο, οτι κοιτα, εγω ΔΕΝ σε πιστευω. Δεν θα μου δωσεις οταν ΘΕΣ εσυ, το παραπανω, το αληθινο, το πνευματικο, το ανωτερο. Δεν σου εχω εμπιστοσυνη Κυριε. Κοιταω εγω να το φτασω, το ανωτερο, οχι ΕΣΥ να μου το χαρισεις.

Αυτο ειναι θελημα, ειναι εγωϊσμος. Αυτη ειναι απιστια, και ελλειψη εμπιστοσυνης στον Θεο. Και το εχουμε ολοι αυτο, ας μην κοροιδευομαστε.

Ποιος εχει τα κοτσια να βγει και να πει ευθεως, στον Θεο, κανε οτι θελεις, απο σημερα το πρωι, οτι και εαν ειναι αυτο, και ας παθω οτι επαθε και ο Ιωβ; Κανενας, παρα μονο λιγοι, ελαχιστοι που τους εχει ΔΟΘΕΙ αυτο.

Η θαρρεις πως οι ασκηταδες οι μεγαλοι και φτασμενοι, με το καλημερα εφτασαν στην κορυφη;

Ξερεις ποσα μηχανικα, και τυπικα (με την κακη εννοια), ποσα ψευτικα, ποσο πολεμο, ποση βαρεμαρα, ποση νυστα, ποση απογοητευση, ποση αγανακτηση, εφαγαν στα μουτρα, μεχρι να προχωρησουν; Τονους ολοκληρους.

Αλλα τι ειναι αυτο που τους ξεχωριζει απο αυτους που δεν τα καταφεραν και τα παρατησαν;

Τι ειναι eleimon; Περιμενω την απαντηση σου για να συνεχισουμε.

[Ionas]

Θα γράψω αυτό και σταματάω σ΄αυτό το θέμα. Η διαφορά μας είναι στο ότι εγώ λέω: Υπακοή στον πνευματικό μας σαν ελεύθεροι άνθρωποι, βαζοντάς τον στη θέση που του ανήκει δηλαδή του πνευματικού Πατέρα και προπονητή πλην όμως έχοντας κατά νου ότι όλα μας είναι δοσμένα στο Χριστό σε αυτόν έχουμε αναθέση τη Σωτηρία μας, δια του πνευματικού έχουμε σκοπό να πλησιάσουμε πιο κοντά. Ο Χριστός είναι το απόλυτο και αναντικατάστατο στήριγμά μας, ο πνευματικός το σχετικό, το ανθρώπινο, είναι ο πιο πλησίον μας άνθρωπος. Δεν παύει να είναι άνθρωπος όμως και χωρίς να τον θέτουμε συνέχεια σε κρίση αλλά αν δούμε μια πορεία αντίθετη στο Θέλημα του Θεού από τα λεγόμενα του πρέπει να τον αλλάξουμε όπως θα αλλάζαμε προπονητή αν δεν μας αθλούσε σωστά.
Ο Απόστολος και ο Διονύσης λένε: Απόλυτη υπακοή στον πνευματικό γιατί δεν είμαστε σε θέση να κρίνουμε αν αυτά που μας λέει είναι σωστά. Επι πλέον υπάρχουν τα παραδείγματα από τους μεγάλους ασκητές που έκαναν και απαιτούσαν από τους υποτακτικούς τους απόλυτη υπακοή γιατί όταν υπακούς στον πνευματικό σου είναι σαν να υπακούς στο Χριστό. Υπακούς λοιπόν ακόμη και αν σου πει να κάνεις αμαρτία αδιάκριτα, και φορτώνεται αυτός την αμαρτία...
Θα αναφέρω δύο χωρία από τη Γραφή στα οποία καταφαίνεται ότι ο Λόγος του Θεού μας απαγορεύει ρητά να στηριζόμαστε απόλυτα σε οποιοδήποτε άνθρωπο: "επικατάρατος ο άνθρωπος ο στηριζόμενος σε βραχίονα ανθρώπου και έχων την ελπίδα του σε αυτόν...." Αυτό από την Παλαιά Διαθήκη. Από την Καινή: "Αυτός είναι η Αλήθεια ...και πας άνθρωπος ψεύστης " Απόστολος Παύλος.

[dionysisgr]

Καταρχην θα σε παρακαλεσω να γραφεις σωστα ειτε το ονομα μου, ειτε το nickname μου, για να καταλαβαινει και ο εκαστοτε αδελφος μας, σε ποιον αναφερεσαι.

Δεν εχω καμμια οξυτητα μαζι σου, αλλα εισαι σχεδον παντα σκοπιμως, αθελητα, εσυ ξερεις εκτος θεματος.

Δεν εχει καμμια σχεση η αιρεση που γινεται επι τουτου, και με δολο, και με προηγουμενη γνωση και πτωση, απο καποιον που θελει να παρασυρει κοσμο, σε αυτην, με την αμαρτια δηλαδη αστοχια στον αγωνα, οπως την εννοουμε σε αυτο το θεμα ειδικα και συγκεκριμενα.

Μιλαμε για την σχεση Πνευματικου-Τεκνου και Γεροντος-Υποτακτικου, που βασικα το ιδιο ειναι, απλα αλλαζω την ορολογια για να ξεχωρισω κοσμικο και μοναχικο περιβαλλον.

Λοιπον η αιρεση και το θεμα αυτο, δεν κολλαει με την συζητηση μας, και στο ελυσα και πριν το ερωτημα σου, οταν ειπαμε, οτι εαν γυρισει π.χ. ο Γεροντας και σου πει: ακου παιδι μου, το Πνευμα το Αγιον (Θου..) εκπορευεται και απο τον Υιο, η ενταξει ο Χριστος μαλλον μονο ανθρωπος ηταν.. Ε, τοτε εννοειται οτι πλακωνεις στις κλωτσιες τον βλασφημησαντα, και τρεχεις να σωθεις σαν τρελλος.

Αλλα πες μου ενα παραδειγμα, τετοιο, και το ξανασυζηταμε. Εχεις; Απο τους Γερονταδες που αναφερουμε η τους Πνευματικους μας, που ειναι μεσα στη Ορθοδοξη Εκκλησια; Εγω δεν εχω. Αρα τι συζηταμε;

Tωρα οσον αφορα την Γραφη που συνεχως μας την κουνας στον αερα, και δεν φαινεται να σε απασχολει και πολυ, η Προφορικη και Ιερα μας Ορθοδοξη Παραδοση που οπως ξερεις ειναι Ισοκυρη και Αγιοπνευματικος καρπος, και αυτη,οπως ειναι και η Αγια Γραφη, η σκοπιμως το αγνοεις (;), θα σου αντιπαραθεσω τα εξης.

Ποιος γεννησε την Αγια Γραφη; Η Iερα Παραδοση η το αντιστροφο; Χωρις την Αγια Γραφη, τον 1ο αιωνα, υπηρχε Εκκλησια και πνευματικοτητα και αγωνας κατα Θεον και Μυστηρια και ευχαριστιακη λατρευτικη συναξη ναι η οχι;

Που λεει η Αγια Γραφη να κανουμε τον Σταυρο μας, Ionas;

Εχεις το χωριο να μου το δειξεις; Ιερα Παραδοση ειναι αυτο που την Αγιασε και της εδωσε Χαρη και Δυναμη ο Κυριος.

Bλεπεις λοιπον, οτι αυτοαναιρεισαι με το να προβαλεις μονο την Αγια Γραφη και οχι εξισου και την Ιερα μας Παραδοση που εχει Αποστολικη ριζα, που απορεει και απο τον Ιδιο τον Κυριο, που παρεδωσε τα αγια και ιερα πραγματα που εχουμε και τηρουμε και πιστευουμε;

Τελος σε οτι αφορα τα χωρια που παρεθεσες, ας τα αναιρεσουμε και αυτα μιας και ειναι σχετικα ευκολο να φανει οτι δεν ακουμπανε πανω στο θεμα μας αλλα εχουν αλλη εννοια.

1. Γραφεις: "επικατάρατος ο άνθρωπος ο στηριζόμενος σε βραχίονα ανθρώπου και έχων την ελπίδα του σε αυτόν...."

Λοιπον εδω τι λεει; Λεει να μην ακολουθει καποιος εναν αλλον σε βαθμο λατρειας και απο-θεωσης, οτι οι ανθρωποι ειναι πεπερασμενοι, οτι μονο ο Θεος ειναι η Ελπιδα μας, και το απολυτο αιωνιο στηριγμα μας. Θελει να καταδειξει το ψευτικο το πεπερασμενο του ανθρωπου, οτι ακολουθεις εναν ανθρωπο αλλα μπορει να σε παει μεχρι τον ταφο το μακρυτερο.. παρακατω δεν εχει. Αρα ειναι βλασφημια και αμαρτια αυτο εναντιον του Θεου, αφου βαλει δηλαδη καποιος ανθρωπο στην θεση του Θεου.

Ομως αυτο δεν εχει καμμια σχεση με αυτο που συζηταμε, γιατι; Γιατι ο Γεροντας, δεν ειναι το τερμα μας, αλλα ο δρομος μεσα απο τον οποιο θα βρουμε τον Θεο. Εχεις ακουσει εσυ κανενα Γερροντα η Πνευματικο, να λεει, εμενα θα λατρευσεις παιδι μου; Η οτι εγω ειμαι η ελπιδα σου, και θα τερματισεις σε εμενα; Απαγε της βλασφημιας, εγω δεν εχω υπ'οψιν τετοια πτωση, παρα μονο ισως απο καποιον που του εστριψε η βιδα.

Αρα το χωριο δεν εχει σχεση με το θεμα μας.

2. Φυσικα και πας ανθρωπος ψευστης, οταν δεν αναφερεται στον Θεο, και οταν αντικαθιστα τον Θεο, οταν διαψευδει τις πλανεμενες μας ελπιδες, που εχουμε εναποθεσει σε αυτον, αλλα σε αυτην την περιπτωση, δεν φταιει αυτος, που μας διαψευδει, αλλα εμεις που στηριξαμε λαθος πραγματα επανω του, και φυσικα σαν ανθρωπος δεν μπορει να τα σηκωσει.

Αυτο εννοει το χωριο, οτι ο ανθρωπος, οσο και ψηλα να εχει φτασει, οσο και δυνατος να ειναι η να φαινεται, εχει το οριο, θα μας διαψευσει καποτε, θα μας κρεμασει, αφου παντοδυναμοι δεν ειμαστε, μονο ο Θεος δεν διαψευδει, δεν απογοητευει, αλλα ειναι αληθινος και τελειος και παντοδυναμος.

Ομως ο Γεροντας μας, ο Πνευματικος οδηγος μας, δεν ισχυριζεται κατι τετοιο, καθε αλλο, ομολογει οτι και αυτος ανθρωπος αδυναμος ειναι, και προσπαθει με την προσευχη στον Θεο, οχι στον εαυτο του, να μας σηκωσει και εμας λιγο ψηλοτερα, οχι με τη δυναμη των χεριων του, αλλα με την δυναμη που του δανειζει ο Κυριος, εαν και εμεις βεβαια προσπαθουμε και αγωνιζομαστε και υπακουουμε και προσευχομαστε.

Αρα σε τι να μας διαψευσει ο Γεροντας, οταν σημειο αναφορας, και παρακλησεως, και κεντρο εχει και αυτος τον Θεο;

Γινεται να βγουν οι ακτινες μιας ροδας ποδηλατου, που ειναι προσανατολισμενες και κολλημενες στο κεντρο, του κυκλου, χωρις να σπασει καποια επιτηδες; Οχι εκει μενουν σταθερες και ισιες.

Οπου κεντρο ο Θεος. Οπου ακτινες τα πνευματικα τεκνα. Οπου περιφερεια κυκλου, ο Γεροντας και η Ορθη Πιστη μας και η υπακοη μας ως πλαισιο αγωνα.

Μονο εαν διαρηξουμε εμεις, σπασουμε την ακτινα μας, με την ανυπακοη μας, την απιστια μας, θα βγει κα ιθα πεταχτει εξω αυτη. Αλλιως ρολαρει αψογα το πραγμα, λιγη υπομονη θελει, και θα φτασει το ποδηλατο εκει που πρεπει.

[eleimon]

Και ποιος σου ειπε eleimon, οτι εγω δεν κοροιδευω τον Χριστο; Ολοι Τον κοροιδευουμε. Ποιος ειναι απολυτα ειλικρινης με τον Θεο;

Ποιος σου ειπε οτι εγω οταν κανω την ακολουθια, προσευχη, τον κανονα, και οτι αλλο προβλεπεται και εχω ευλογια απο τον Πνευματικο μου, δεν φευγει σαν σαϊτα ο νους μου, η δεν νυσταζω, η δεν βαριεμαι;

Ομως δεν σταματαμε. Γιατι εαν σταματησουμε ΤΟΤΕ ειναι που κοροιδευουμε πραγματικα και ελεεινα και βλασφημα μαλιστα τον Θεο.

Παραξενο ε; Αναποδα ακουγεται. Πως γινεται να μην σταματας κατι που ειναι μηχανικο, και ψευτικο να το πω ετσι, και τοτε να κοροιδευεις, και πως γινεται να συνεχιζεις αυτο το μηχανικο και ψευτικο, αλλα τοτε να μην κοροιδευεις;

Ειναι πολυ απλο. Ολα ειναι πολυ απλα. Εμεις τα κανουμε δυσκολα με την απιστια μας και την βιασυνη μας.

Πως; Ακριβως με το να ΜΗΝ συνεχιζουμε, αυτο που κανουμε, ΟΣΟ χαλια και εαν ειναι. Αυτη ειναι η απιστια στον Θεο, αφου με την σταση μας αυτη, λεμε ευθεως στον Θεο, οτι κοιτα, εγω ΔΕΝ σε πιστευω. Δεν θα μου δωσεις οταν ΘΕΣ εσυ, το παραπανω, το αληθινο, το πνευματικο, το ανωτερο. Δεν σου εχω εμπιστοσυνη Κυριε. Κοιταω εγω να το φτασω, το ανωτερο, οχι ΕΣΥ να μου το χαρισεις.

Αυτο ειναι θελημα, ειναι εγωϊσμος. Αυτη ειναι απιστια, και ελλειψη εμπιστοσυνης στον Θεο. Και το εχουμε ολοι αυτο, ας μην κοροιδευομαστε.

Ποιος εχει τα κοτσια να βγει και να πει ευθεως, στον Θεο, κανε οτι θελεις, απο σημερα το πρωι, οτι και εαν ειναι αυτο, και ας παθω οτι επαθε και ο Ιωβ; Κανενας, παρα μονο λιγοι, ελαχιστοι που τους εχει ΔΟΘΕΙ αυτο.

Η θαρρεις πως οι ασκηταδες οι μεγαλοι και φτασμενοι, με το καλημερα εφτασαν στην κορυφη;

Ξερεις ποσα μηχανικα, και τυπικα (με την κακη εννοια), ποσα ψευτικα, ποσο πολεμο, ποση βαρεμαρα, ποση νυστα, ποση απογοητευση, ποση αγανακτηση, εφαγαν στα μουτρα, μεχρι να προχωρησουν; Τονους ολοκληρους.

Αλλα τι ειναι αυτο που τους ξεχωριζει απο αυτους που δεν τα καταφεραν και τα παρατησαν;

Τι ειναι eleimon; Περιμενω την απαντηση σου για να συνεχισουμε.

Η ΥΠΑΚΟΗ ΚΑΙ Η ΕΠΙΜΟΝΗ ΑΥΤΟ ΘΑ ΜΟΥ ΠΕΙΣ?

[dionysisgr]

Οχι. Η Πιστη που τις γενναει και τις δυο.

Αυτο ειχαν και εχουν οσοι προχωρουν στα πνευματικα. Αυτοι που εγιναν Αγιοι, Οσιοι, Γεροντες, Πνευματικοι, εβαλαν την πιστη πανω απο την λογικη.

Ξερεις τι ειναι να πηγαινει καποιος πιτσιρικας στο Αγιον Ορος, να μην ξερει καλα καλα τι θα βρει, να τον πιανουν και να τον τρεχουν πανω κατω, να τον ταλαιπωρουν μεχρι θανατου τα δαιμονικα πνευματα, να μη ντου μιλαει σχεδον κανεις για Πνευματικα θεματα, αλλα να εχει τρελλαθει στην αγγαρεια, στην φασινα, στο κουβαλημα, για Θεο να πηγε, και Θεο να μην βλεπει και να ακουει;

Μιλαμε οτι εαν ειμαστε εμεις, οχι μονο θα τα ειχαμε βροντηξει, αλλα θα ειχαμε φυγει, αφου τους ειχαμε ριξει και ενα γερο χερι ξυλο πρωτα.

Ομως ο περιφημος Γεροντας Ιωσηφ ο Ησυχαστης, (που τοτε ηταν ενα αμουστακο παιδακι, για να μην πει καποιος οτι καλα αυτος ηταν ο Γεροντας Ιωσηφ, ε, τοτε κανενας δεν ηταν, ουτε καν Ιωσηφ δεν λεγοτανε αλλα Φραγκισκος), τα αντιπαρηλθε ολα, και εφτασε να κατεβαζει καθε μερα τον Θεο κατω, και να ζει μεσα στο ακτιστον Φως, που εμεις ουτε στον υπνο μας δεν το βλεπουμε σαν φαντασια εστω.

Γιατι; Γιατι ειχε Πιστη! Σου λεει, εδω θα μεινω, και ο Θεος, θα δωσει. Πιστευω, οτι θα δω τον Θεο.

Λοιπον κατα το ψαλμικο: καρδία συντετριμμένη και τεταπεινωμένην ο Θεός ουκ εξουδενώσει, εκει σταθηκε ο Ιωσηφ. και εμεινε και δικαιωθηκε, με μονο οπλο την Πιστη.

Αυτο εφερε την υπακοη, την επιμονη και ηρθαν οι καρποι του Αγιου Πνευματος.

Λοιπον κατ'αναλογιαν, οταν παμε, στον Πνευματικο, και βαθια μεσα μας, δεν πιστευουμε οτι θα δωσει πληροφορια ο Ιδιος ο Θεος, αλλα στεκομαστε και μενουμε στο προσωπο του Πνευματικου, φυσικα, δεν θα δικαιωθει η ετοιμορροπη αυτη Πιστη μας. Και θα ακουσουμε κατι, θα παρατηρησουμε κατι, δεν θα μας αρεσει κατι, θα παμε αλλου, μετα αλλου ισως, και μετα; Που να σταθουμε να μας "πιασει" ο Θεος, αφου δεν καθομαστε σε ενα σημειο, να παλεψουμε;

Eαν ερθει ενας να σου σερβιρει να φας, φαγητο, και εσυ πας απο τραπεζι σε τραπεζι συνεχεια, πως θα τον αφησεις να σε ταϊσει; Κατσε σε μια μερια, και θαρθει το φαγητο. ΔΕΝ παραβλεπει ο Κυριος κανεναν.

Οπως ειχε τον Γεροντα Ιωσηφ, οπως ειχε τον Γεροντα Παϊσιο, ετσι εχει και εμας, στο ιδιο ραφι. Δεν μας εχει εμας απο κατω.

Αυτοι ομως αναγκασαν με την Πιστη τους τον Θεο να τους κανει αυτους που ξερουμε και θαυμαζουμε σημερα.

Και πρωτα με την Πιστη, και επειτα με το φιλοτιμο, την υπακοη, την επιμονη. Ολα τα αλλα ειναι προφασεις και δικαιολογιες, που τις εχουμε προχειρες.

[Ionas]

Στου κουφού την πόρτα όσο θέλεις βρόντα με τον dionisisgr, ο άνθρωπος είναι υπεράνω όλων, είναι ο μέγας και πολύς, είναι ο υπεραιρώμενος.... η έπαρσή του μέχρι τον ουρανό, εμείς λέμε λάθη, αυτός είναι αλανθαστος και διορθώνει τους πάντες, τα ξέρει όλα. Έχει μια γλώσσα ....που επικρίνει τους πάντες ενώ για αυτόν να μην πει κανείς κουβέντα. Η υπομονή έχει τα οριά της!!!!! Σε έχω ανεχτεί ΑΡΚΕΤΑ....φτάνει πια γιατί την υποχωρητικότητα την παίρνεις για αδυναμία....