To παρακατο κειμενο ειναι απο το βιβλιο του Αθανασιου Σ. Φραγκοπουλου. Η ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΠΙΣΤΙΣ ΜΑΣ.( ενα φοβερο βιβλιο γι'αυτους που δεν γνωριζουν γιατι ειναι Χριστιανοι Ορθοδοξοι).
Για να μην κουραζουν τον αναγνωστη θα το στειλω σε τρια μηνηματα.
1.-Τι είναι Πίστις;
Πίστις είναι η βεβαιότης και πεποίθησις που αποκτά ο άνθρωπος όχι από άμεσον αντίληψίν του, να βλέπη με τα μάτια του, να πούμε, τα της Θρησκείας πρόσωπα και πράγματα, να τα πιάνη με τα χέρια του, να τα ακούη με τα αυτιά του κ.ο.κ.- αυτή είναι γνώσις, δεν είναι πίστις.
Πίστις είναι το να μάθη και να παραδεχθή γεγονότα και πράγματα που ούτε τα είδε ούτε τα ήκουσε ο ίδιος, αλλ’ άλλοι τον πληροφορούν και τον βεβαιώνουν δι’ αυτά.
Άλλοι που αυτοί τα είδαν και τα ήκουσαν, του τα βεβαιώνουν πως είναι αληθινά.
Και επειδή εις αυτούς αυτός έχει εμπιστοσύνην, παραδέχεται πως δεν τον γελούν, αλλά του λέγουν την αλήθειαν και ότι τα όσα του εκθέτουν είναι σωστά και αληθινά.
Π.χ. Υπάρχει η Ασία και η Αφρική, υπάρχει η Ρώμη και η Νέα Υόρκη, ο Ιορδάνης ποταμός και το όρος Σινά. Δεν επήγε αυτός εκεί να τα ιδή και επομένως να ξεύρη από προσωπικήν του αντίληψιν πως υπάρχουν. Είναι βέβαιος όμως ότι υπάρχουν και δεν αμφιβάλλει καθόλου δι’ αυτά. Δηλαδή πιστεύει.
Άλλο, έγινε η εν Μαραθώνι μάχη; Έγινε. Έγινε η Επανάστασις του 1821 με τους θαυμαστούς ήρωάς της; Έγινε. Έγινε και ο πόλεμος του 12-13; Έγινε και αυτός.
Πως το ξεύρομεν; Ελάβαμε μέρος εις αυτούς; Ίσως μερικοί να έλαβαν εις τον τελευταίον.Αλλ’ εις τους άλλους κανείς μας. Αμφιβάλλομεν όμως περί του αν έγιναν;
Όχι. Όλοι παραδεχόμεθα πως έγιναν. Δηλαδή πιστεύομεν. Πιστεύομεν εις τας ειδήσεις, τας πληροφορίας και βεβαιώσεις άλλων. Αυτό, λοιπόν, θα πη πίστις.
Πεποίθησις που σχηματίζομεν από τας πληροφορίας άλλων. Αν δε αξετάσωμεν τα όσα ξεύρομε και αποτελούν τον θησαυρόν των γνώσεών μας, θα δούμε πως τα πιο πολλά από αυτά, τα 80, τα 90 τοίς εκατόν, δια να μη πη κανείς και περισσότερα, τα γνωρίζομεν, επειδή τα πιστεύομεν. Δεν τα γνωρίζομεν εξ αυτοψίας, αλλά τα πιστεύομεν εκ μαρτυρίας και βεβαιώσεως άλλων. Όλη η επίγειος ζωή μας, όλη η γνώσις μας και όλη η επιστήμη μας επάνω εις την πίστιν στηρίζεται.
Έτσι είχε δίκαιον ο άγιος Κύριλλος ο Ιεροσολύμων που έλεγε, <πάντα τα εν κόσμω τελούμενα τη πίστει τελείται. Δηλαδή όλα όσα γίνονται εις τούτον τον κόσμον, γίνονται, διότι όλα τα γεγονότα και τα πράγματα στηρίζονται εις την πίστιν.
Βαθιά Πίστη
Συντονιστές: pAntonios, Συντονιστές
Re: Βαθιά Πίστη
2.-Τι είναι θρησκευτική πίστις;
Θρησκευτική πίστις είναι η απόλυτος πεποίθησις και βεβαιότης που έχομεν, ότι υπάρχουν πρόσωπα και πράγματα, ότι έλαβαν και θα λάβουν χώραν γεγονότα, τα οποία είναι αόρατα, αλλά ακατάληπτα. Αυτά ούτε με το μάτι ούτε με την λογικήν του ειμπορεί να τα συλλάβη ο άνθρωπος και να τα εννοήση. Είναι αθέατα και ανεξερεύνητα. Ακόμη πίστις θρησκευτική είναι η ολόψυχος αποδοχή και ευλαβής τιμή και προσκύνησις υπερφυών προσώπων και μυστηρίων. Ερωτά κανείς.
Πώς τα παραδεχόμεθα τότε και τα προσκυνούμε;
Στηριζόμεθα εις την απόλυτον αυθεντίαν της θείας Αποκαλύψεως, η οποία μας προσφέρει τας θείας αυτάς αληθείας και τας αποδεχόμεθα με όλην μας την ψυχήν.
Δεν ερευνώμεν. Δεν ερωτώμεν το πώς και το διατί, αφού η πίστις δεν είναι ούτε έρευνα ούτε αυτοψία και ψηλάφησις, όπως εζήτει ο απόστολος Θωμάς, αλλ’ ανεξέλεγκτος αποδοχή και συγκατάθεσις εις όσα η Θρησκεία μας αποκαλύπτει.
Ο Θεός αποκαλύπτει τα άγνωστα, φανερώνει τα κρυμμένα και ημείς λέγομεν Ναι, Αμήν, και ακολουθούμεν. Έτσι η πίστις «αισθάνεται τα αόρατα και νοητά ως ορατά και ψηλαφητά, τα αποκείμενα ως ήση προκείμενα, τα απόντα ως εγγύς παρόντα».
Εκείνος που πιστεύει, δηλαδή, όχι απλώς παραδέχεται και συμφωνεί με αυτά που πιστεύει, αλλά και τα αισθάνεται ζωντανά. Αισθάνεται αυτά που δεν βλέπονται, αλλά μόνον νοούνται, ως ορατά και χειροπιαστά, εκείνα που ανήκουν εις το μέλλον, ότι είναι τώρα εμπρός του, τα απόντα ως να είναι παρόντα και τα βλέπει. Και γίνεται τούτο, διότι όπως λέγει ένας σόφος διδάσκαλος της Εκκλησίας, ο Μελέτιος Πηγάς, Πατριάρχης Αλεξανδρείας, «μόνη τη πίστει πτερωθείς ο νούς εις τα υπέρ φύσιν υπερφυώς υπερφέρεται». Όταν φωτισθή με το φώς της πίστεως ο νούς του ανθρώπου, τότε ο άνθρωπος με τον φωτισμένον νούν του εισέρχεται εις τον κόσμον των ουρανίων θείων αληθειών, τας οποίας με αυτόν τον θείον φωτισμόν τας βλέπει καθαρά και με ευλάβειαν τας προσκυνεί.
Θρησκευτική πίστις είναι η απόλυτος πεποίθησις και βεβαιότης που έχομεν, ότι υπάρχουν πρόσωπα και πράγματα, ότι έλαβαν και θα λάβουν χώραν γεγονότα, τα οποία είναι αόρατα, αλλά ακατάληπτα. Αυτά ούτε με το μάτι ούτε με την λογικήν του ειμπορεί να τα συλλάβη ο άνθρωπος και να τα εννοήση. Είναι αθέατα και ανεξερεύνητα. Ακόμη πίστις θρησκευτική είναι η ολόψυχος αποδοχή και ευλαβής τιμή και προσκύνησις υπερφυών προσώπων και μυστηρίων. Ερωτά κανείς.
Πώς τα παραδεχόμεθα τότε και τα προσκυνούμε;
Στηριζόμεθα εις την απόλυτον αυθεντίαν της θείας Αποκαλύψεως, η οποία μας προσφέρει τας θείας αυτάς αληθείας και τας αποδεχόμεθα με όλην μας την ψυχήν.
Δεν ερευνώμεν. Δεν ερωτώμεν το πώς και το διατί, αφού η πίστις δεν είναι ούτε έρευνα ούτε αυτοψία και ψηλάφησις, όπως εζήτει ο απόστολος Θωμάς, αλλ’ ανεξέλεγκτος αποδοχή και συγκατάθεσις εις όσα η Θρησκεία μας αποκαλύπτει.
Ο Θεός αποκαλύπτει τα άγνωστα, φανερώνει τα κρυμμένα και ημείς λέγομεν Ναι, Αμήν, και ακολουθούμεν. Έτσι η πίστις «αισθάνεται τα αόρατα και νοητά ως ορατά και ψηλαφητά, τα αποκείμενα ως ήση προκείμενα, τα απόντα ως εγγύς παρόντα».
Εκείνος που πιστεύει, δηλαδή, όχι απλώς παραδέχεται και συμφωνεί με αυτά που πιστεύει, αλλά και τα αισθάνεται ζωντανά. Αισθάνεται αυτά που δεν βλέπονται, αλλά μόνον νοούνται, ως ορατά και χειροπιαστά, εκείνα που ανήκουν εις το μέλλον, ότι είναι τώρα εμπρός του, τα απόντα ως να είναι παρόντα και τα βλέπει. Και γίνεται τούτο, διότι όπως λέγει ένας σόφος διδάσκαλος της Εκκλησίας, ο Μελέτιος Πηγάς, Πατριάρχης Αλεξανδρείας, «μόνη τη πίστει πτερωθείς ο νούς εις τα υπέρ φύσιν υπερφυώς υπερφέρεται». Όταν φωτισθή με το φώς της πίστεως ο νούς του ανθρώπου, τότε ο άνθρωπος με τον φωτισμένον νούν του εισέρχεται εις τον κόσμον των ουρανίων θείων αληθειών, τας οποίας με αυτόν τον θείον φωτισμόν τας βλέπει καθαρά και με ευλάβειαν τας προσκυνεί.
Re: Βαθιά Πίστη
3.-Ο Ορισμός της Πίστεως.
Να αναφέρωμεν εδώ τον ορισμόν της Πίστεως που δίδει ο απόστολος Παύλος.
«Πίστις εστίν, ελπιζομένων υπόστασις, πραγμάτων έλεγχος ου βλεπομένων» (Εβρ. ια΄1). Τούτο σημαίνει πως πίστις είναι απόλυτος βεβαιότης και ασάλευτος πεποίθησις, ότι εγώ ο πιστός θα απολαύσω εις το μέλλον αγαθά τα οποία τώρα δεν υπάρχουν, φαίνεται πως δεν υπάρχουν, αλλά τα ελπίζω, τα περιμένω δηλαδή με ζωντανήν ελπίδα, περιμένω να πραγματοποιηθούν και να τα απολαύσω. Τέτοια είναι η ανάστασις των νεκρών, η δευτέρα του Χριστού παρουσία, η μέλλουσα κρίσις και ανταπόδοσις, η αιώνιος ζωή και βασιλεία. Ο Χριστιανός πιστεύει, δηλαδή ελπίζει, πώς θα απαλλαγή από την τυραννίαν της αμαρτίας, πώς θα εξομοιωθή με τον Χριστόν, πώς θα αναστηθή εκ νεκρών και θα κληρονομήση την ουράνιον βασιλείαν.
Ακόμα και εις ζητήματα της επιγείου ζωής. Ελπίζει ότι αι υποσχέσεις του Θεού να μας προστατεύη εις κάθε κίνδυνον της ζωή μας και να μας σώζη από πειρασμούς και αμαρτίας, θα πραγματοποιηθούν.
Αυτά ως προς τα ελπιζόμενα. Αλλά «πίστις εστί» και «πραγμάτων έλεγχος ου βλεπομένων», πραγμάτων και προσώπων. Το ότι ο Θεός εδημιούργησε τον κόσμον εκ του μηδενός. Γεγονός ανεξέλεγκτον. Και όμως αληθινόν το παρουσιάζει η Πίστις.
Το ότι ο Σωτήρ μας Χριστός είναι πρόσωπον ιστορικόν, που έζησεν επάνω εις την γήν. Ότι εγεννήθη ως άνθρωπος από την Παναγίαν Παρθένον. Ότι εσταυρώθη, ότι ανεστήθη, ότι ανελήφθη εις τον Ουρανόν και το ότι εκάθησε εις τα δεξιά του Πατρός του, ότι θα έλθη πάλιν κατά την δευτέραν του παρουσίαν, δια να κρίνη ζώντας και νεκρούς. Αυτά είναι πραγματικότητες, καίτοι δεν φαίνονται. Έπειτα οι Άγγελοι και όλος ο ουράνιος πνευματικός κόσμος, η ψυχή μας κ.ο.κ. Διά τον Χριστιανόν αυτά τα μη βλεπόμενα είναι τόσον βέβαια και έχει τόσην πληροφορίαν περί τούτων, οποίαν ίσως δεν θα είχεν, εάν τα είχε ιδή με τα ίδια του τα μάτια. Τα ελπιζόμενα, λοιπόν, υπαρκτά και παρόντα. Τα αόρατα και μη βλεπόμενα, ορατά και βλεπόμενα και εις άμεσον επαφήν και επικοινωνίαν ερχόμενα με ημάς, ή μάλλον ημείς που τα πιστεύομεν με αυτά. Η Πίστις επομένως την γήν την κάμνει ουρανόν και την παρούσαν ζωήν Παράδεισον αληθινόν. Έτσι η πίστις μας οδηγεί εις την Θρησκείαν και η Θρησκεία εις την ουράνιον βασιλείαν.
Να αναφέρωμεν εδώ τον ορισμόν της Πίστεως που δίδει ο απόστολος Παύλος.
«Πίστις εστίν, ελπιζομένων υπόστασις, πραγμάτων έλεγχος ου βλεπομένων» (Εβρ. ια΄1). Τούτο σημαίνει πως πίστις είναι απόλυτος βεβαιότης και ασάλευτος πεποίθησις, ότι εγώ ο πιστός θα απολαύσω εις το μέλλον αγαθά τα οποία τώρα δεν υπάρχουν, φαίνεται πως δεν υπάρχουν, αλλά τα ελπίζω, τα περιμένω δηλαδή με ζωντανήν ελπίδα, περιμένω να πραγματοποιηθούν και να τα απολαύσω. Τέτοια είναι η ανάστασις των νεκρών, η δευτέρα του Χριστού παρουσία, η μέλλουσα κρίσις και ανταπόδοσις, η αιώνιος ζωή και βασιλεία. Ο Χριστιανός πιστεύει, δηλαδή ελπίζει, πώς θα απαλλαγή από την τυραννίαν της αμαρτίας, πώς θα εξομοιωθή με τον Χριστόν, πώς θα αναστηθή εκ νεκρών και θα κληρονομήση την ουράνιον βασιλείαν.
Ακόμα και εις ζητήματα της επιγείου ζωής. Ελπίζει ότι αι υποσχέσεις του Θεού να μας προστατεύη εις κάθε κίνδυνον της ζωή μας και να μας σώζη από πειρασμούς και αμαρτίας, θα πραγματοποιηθούν.
Αυτά ως προς τα ελπιζόμενα. Αλλά «πίστις εστί» και «πραγμάτων έλεγχος ου βλεπομένων», πραγμάτων και προσώπων. Το ότι ο Θεός εδημιούργησε τον κόσμον εκ του μηδενός. Γεγονός ανεξέλεγκτον. Και όμως αληθινόν το παρουσιάζει η Πίστις.
Το ότι ο Σωτήρ μας Χριστός είναι πρόσωπον ιστορικόν, που έζησεν επάνω εις την γήν. Ότι εγεννήθη ως άνθρωπος από την Παναγίαν Παρθένον. Ότι εσταυρώθη, ότι ανεστήθη, ότι ανελήφθη εις τον Ουρανόν και το ότι εκάθησε εις τα δεξιά του Πατρός του, ότι θα έλθη πάλιν κατά την δευτέραν του παρουσίαν, δια να κρίνη ζώντας και νεκρούς. Αυτά είναι πραγματικότητες, καίτοι δεν φαίνονται. Έπειτα οι Άγγελοι και όλος ο ουράνιος πνευματικός κόσμος, η ψυχή μας κ.ο.κ. Διά τον Χριστιανόν αυτά τα μη βλεπόμενα είναι τόσον βέβαια και έχει τόσην πληροφορίαν περί τούτων, οποίαν ίσως δεν θα είχεν, εάν τα είχε ιδή με τα ίδια του τα μάτια. Τα ελπιζόμενα, λοιπόν, υπαρκτά και παρόντα. Τα αόρατα και μη βλεπόμενα, ορατά και βλεπόμενα και εις άμεσον επαφήν και επικοινωνίαν ερχόμενα με ημάς, ή μάλλον ημείς που τα πιστεύομεν με αυτά. Η Πίστις επομένως την γήν την κάμνει ουρανόν και την παρούσαν ζωήν Παράδεισον αληθινόν. Έτσι η πίστις μας οδηγεί εις την Θρησκείαν και η Θρησκεία εις την ουράνιον βασιλείαν.