Οι δηλητηριώδης ιδέες είναι κυρίως αυτές που πάντα φταίνε όταν γίνονται κοσμοθεωρία και τρόπος ζωής.Αλλά όχι μόνο αυτές, γιατί απλά απο μόνες τους δεν υφίστανται, χρειάζονται και γεννεσιουργό πατέρα Διάβολο ή άνθρωπο
Ακριβέστερα όταν ΄΄δέσει΄΄ το αμαρτωλό τρίγωνο σε πρόσφορο έδαφος, Διάβολος, οι κεκαλυμένες ή οχι θεωρείες του ( ιδέες) και άνθρωπος τότε δένει το γλυκό.
Σεις είπατε ότι ήταν αριστερός και άθεος, μας τον παρουσιάζεται σαν μεγάλο καλλιτέχνη και δεν πρέπει να έχουμε αντίρρηση( για μας δεν ήταν τίποτα)
Μας τον είπατε μεγάλο έλληνα,( για μας δεν ήταν τίποτα τέτοιο)
Και βεβαίως είχε λέει διεθνή αναγνώριση.........ακαταμάχητο επιχείρημα, μέχρι που οι φυλλάδες στα περίπτερα μιλούσαν για ...θρήνο στην Ελλάδα ( τι λέτε ωρέ;) Και μην τολμήσουμε να έχουμε αντίρρηση, γιατί θα μας δαγκώσει η θολοκουλτούρα.
Αποφύγαμε σαν χριστιανοί να τον κρίνουμε σαν άνθρωπο, ο Θεός γνωρίζει τα υπόλοιπα...
Συζητάμε για τον πηρύνα των ιδεών του, και τι σημαία κράτησε. Και αυτό ενοχλεί, δεν έπρεπε να αναφερθούμε στις ιδέες του, πέστε μας σε τι έπρεπε να αναφερθούμε.
Αληθές είναι το πραγματικό, και Αλήθεια ο ίδιος ο Κύριος, μόνο Αυτός μπορεί να μας ελευθερώσει.
Πιστεύω ότι αναφορά έπρεπε να γίνει μόνο στην τέχνη του γιατί ο μακαρίτης αυτή πουλούσε ! Τώρα όλα τα υπόλοιπα τα σχολίαζαν γιατί ένας προβεβλημένος άνθρωπος κρίνεται από τον κόσμο σε όλα του !
Προσωπικα με καθε σεβασμο στην διαφορετικη αποψη,
ηθελα να καταδειξω την αβυσσαλεα διαφορα του κοσμικου πνευματος,
και της Ορθοδοξου πνευματικης εποπτικης ματιας.
Δεν μας απασχολει τοσο ο μακαριτης, ουτε και καποιοι αλλοι ιδιας "ιδεολογιας",
που προσφατα που εβαζαν φερελπιδες νεανιδες, να παιζουν σολο βιολοντσελο αλα Μοτσαρτ,
στην "κηδεια" τους.. Βεβαια μετα κλαινε, αλλα τοτε, ειναι λιγο αργα, ας ειχαν νουν προτερα..
Δεν μενω στο προσωπο.
Μενω στις νοοτροπιες και τις πρακτικες, που επιθυμουν να γινουν προτυπα.
Και ο κοσμος τα βοηθα να γινουν προτυπα ακριβως γιατι αναπαυουν το πτωτικο πνευμα του.
Με αφορμη το καθε προσωπο, λοιπον, που αστοχει περι την πιστη, κατα δηλωση του,
εφοσον φανερα και ελευθερα, απορριπτει τον Θεον,
και το διαφημιζει ειτε μεσω της τεχνης του, ειτε με δηλωσεις του,
δεν το λεμε εμεις, οι ιδιοι τα λενε,
αναγουμε γενικα, ας πουμε τα "βελη" μας,
απεναντι στην νοοτροπια και την πολιτεια του κοσμου,
που ουσιαστικα απορριπτει την εν Χριστω ζωη, και το πνευμα των πατερων.
Και πρεπει να αναρωτηθουμε, εαν θελουμε να λεγομαστε Ορθοδοξοι Χριστιανοι,
και στρατιωτες του Χριστου, οπως συνταχθηκαμε μαζι Του, κατα το αγιον Βαπτισμα μας,
ασχετα εαν στο δρομο το ξεφτιλισαμε το θεμα, και μας περιμαζεψε καπου στην πορεια,
και σε καποια γωνια, πριν τον γκρεμο ο Φιλανθρωπος Χριστος.
Να αναρωτηθουμε τι;
Κατα ποσο αποκτησαμε τοσα χρονια που ζουμε μεσα στην Εκκλησια, νουν πατερικο,
η συσχηματιζομαστε και μενουμε εν τω κοσμω, με οτι αυτο συνεπαγεται,
και με την πρωτη αφορμη και ευλογοφανες επιχειρημα, τριζει εσωτερικα το θεμελιο της πιστης μας,
και της επιστοσυνης μας, στο κατα κοσμο "μωρο" κυρηγμα του Ευαγγελιου.
Και εφοσον μενουμε εν τω κοσμω, νοερα, πνευματικα, ως στοχο και σκοπο ζωης, μονο τον κοσμο,
τοτε αντιποιουμε και αντιστρεφουμε την αγια αναφορα που πρεπει να εχουμε προς τον Θεο,
με τον νου και την καρδια μας.
Αυτοι πρεπει να ειναι οι ουσιωδεις προβληματισμοι, για τον καθενα μας,
και για την πνευματικη μας πορεια, ανεξαρτητα απο την τρεχουσα επικαιροτητα,
και τα προτυπα του κοσμου.
Διοτι παραγεται το σχημα του κοσμου, κατα Παυλον, και καθε μερα, μας ανοιγεται,
εφοσον το επιθυμουμε και το επιδιωκουμε, η Βασιλεια του Θεου, ηδη απο τωρα απο αυτην την ζωη.
Τωρα εαν θελουμε να αφησουμε την Βασιλεια, και να παμε στον.. σταυλο, δικο μας προβλημα ειναι,
δεν μας εμποδιζει κανενας, αργοτερα ομως, που θα μυριζουμε τα χνωτα και τον κοπρο του σταβλου,
και δεν θα μπορουμε να παρουμε ανασα,
ας μην κατηγορουμε ουτε τον σταβλο, ουτε τον κοσμο, ουτε τον αρχισταβλιτη πονηρο,
αλλα μονο τον εαυτο μας, που εκουσια συμφυρεται και κυλιεται στην λασπη,
με τις αλογες λογικες, του κοσμου για συντροφια.
Εχουμε ευθυνη, και επιλογες.
Ο κοσμος αλλα επιθυμει, αλλα η καρδια μας, και αλλα ο Θεος για εμας.
Ολα μαζι δεν συνταιριαζονται ουτε συμβαδιζουν.
Αυτο ας το εχουμε υπ'οψιν μας στην πνευματικη μας πορεια.
"... Ήμουν ανάμεσα σ' αυτούς που βρήκαν πεθαμένο το πρωί στο ξενοδοχείο, τον Gian-Maria Volonte. Όταν στο ξενοδοχείο της Φλώρινας τον άγγιξα, η κρυάδα του θανάτου έγινε ταραχή..." ( δηλώσεις Αγγελόπουλου στόν θάνατο τού Ζάν-Μαρία Βολοντέ ).
Η παρακάτω καταχώριση πού βάλαμε παρμένη από ένα Αγιορείτικο φόρουμ, δίνει μία άλλη διάσταση στόν τελευταία τραγικό θάνατο καί "από τό τίποτα..." θα λέγαμε, τού γνωστού σκηνοθέτη Θόδωρου Αγγελόπουλου.
Η επισήμανση όμως ότι όσοι συμμετείχαν σ΄ εκείνο τό έργο πού γυρίστηκε στήν Φλώρινα καί εξ΄ αιτίας του αφορίστηκε από τον τότε επίσκοπο Αυγουστίνο Καντιώτη ο Αγγελόπουλος, ότι όλοι τους βρήκαν βίαιο καί αιφνίδιο θάνατο, είναι αυτή πού θα πρέπει να μάς προβληματίσει ιδιαίτερα μιά καί δείχνει ότι κάθε αφορισμός πού γίνεται καί μάλιστα γιά λόγους ενάντιους στίς εντολές τού Θεού, είναι πάντα ένας δυσοίωνος αφορισμός..."
" Ένιωσα ανάγκη να γράψω ύστερα απο χρόνια το παρόν, με αφορμή τον τραγικό χαμό του παγκοσμίου φήμης καλλιτεχνικού κινηματογραφιστή και ποιητή, ίσως του κορυφαίου.
...Χειμώνας του 1990. Την ήρεμη και βαριά χειμωνιάτικη και όχι μόνο ατμόσφαιρα της Φλώρινας διαταράσσουν τα απαράμιλλα σκηνικά του Μικέ Καραπιπέρη στον ποταμό Σακουλέβα και η ξαφνική επιθετική του μακαριστού Φλωρίνης Αυγουστίνου...
Μπήκα στον κάματο να γράψω για τον Αγγελόπουλο, γιατί πέρα από μεγάλος καλλιτέχνης, έγινε με αφορμή το Μετέωρο Βήμα του Πελαργού σημείο αντιλεγόμενο μεταξύ αριστεράς και ορθοδόξου πυρήνα. Επιπλέον ως μάρτυρας των τότε γεγονότων που με τον αφορισμό έλαβαν και θεολογική υπόσταση όφειλα να δώσω την άποψή μου. Έδωσα τα επιχειρήματα στα οποία στηρίχθηκε ο αφορισμός, ένα κατεξοχήν θεολογικό θέμα. Αν δεν ισχύει ο αφορισμός, τότε, τυπικά, η Εκκλησία της Ελλάδος ακύρωσε τον επίσκοπο Φλωρίνης τότε. Και έχω και ένα θεολογικό σύμμαχο σε αυτά που λέω σήμερα αποστασιοποιημένος. Αν το έκανε υπο των φόβο του κόστους εγείρεται μέγα ζήτημα. Αν πάλι ισχύει ο αφορισμός, τότε με ποιο δικαίωμα παρίσταντο δύο αρχιερείς, καν έναν παπάς στην εξόδιο, ανεξάρτητα αν θεωρώ άδικο το όλο ζήτημα. Περιμένω τις τοποθετήσεις σας.
Ο Διάβολος οταν βρίσκει έδαφος τέτοια μπερδέματα δημιουργεί, και επομένως να τοποθετηθούν αυτοί οι ίδιοι, για τα της εξοδίου.( Δεν γνωρίζω τις λεπτομέρειες, δέχομαι όμως τις πληροφορίες και τα ερωτηματικά που βάζεις Konstantinopolitis, με την σημείωση ότι δεν είναι και πρωτοφανή....)
Όσοι είναι της παρατάξεως Κυρίου, ειρήνη ημίν, μην ταρασσέσθω η καρδία μηδε δειλιάτω.
Αληθές είναι το πραγματικό, και Αλήθεια ο ίδιος ο Κύριος, μόνο Αυτός μπορεί να μας ελευθερώσει.
Προσωπικα τοποθετουμαι, και κλινω προς το δικαιον του αγιου κατ'εμε Αυγουστινου,
τον οποιον, ξερει ολη η Ελλαδα, και το Χριστεπωνυμο πληρωμα οπους γης,
για τους αγωνες, το εργο και τους λογους του, και την οσιακη βιοτη του.
Και επιμενω οτι για να δωσει τον αφορισμο, ο Αυγουστινος, τυπικο η ατυπο, δεν με ενδιαφερει, τελος παντων την αποδοκιμασια και την αγανακτηση του, ειχε "δει" πραγματα εν Πνευματι Αγιω,
που εμας μας διαφευγουν, και θα τα δουμε να υλοποιουνται, εαν δεν εχουν υλοποιηθει ηδη.
Αλλωστε αυτο που μετραει ειναι το κινητρο, και σε ολα τα πραγματα. Ετσι αποδιδεται και το δικαιο.
Lovethink, αστοχη και υπερβολικη η τοποθετηση σου, να μην πω και προσβλητικη.
Κανεις δεν εθιξε το προσωπο του μακαριστου,
αλλα τις πρακτικες και τις ιδεες εχουμε καθε δικαιωμα να κρινουμε. Αλλοιμονο.
Προσωπικα δεν εδινα δεκαρα για το θεμα, αλλα προκυπτει συζητηση απο την ουσια της υποθεσης.
Σε οτι αφορα την Ιεραρχια, για να μην υπεκφυγω, θα πω ευθεως οτι οσο περναει ο καιρος,
βαζει ολοενα, και πιο πολυ νερο στο κρασι της,
οποτε τι το παραξενο να εβαλε και εδω νερο στο κρασι και να περασε στο ντουκου,
και την περιπτωση αυτη, για να μην ξεσηκωσει τα παθη;
Τι να κανουμε; Δεν ειναι ολοι Αυγουστινοι, ουτε ολοι Χρυσοστομοι, ουτε ολοι Μαξιμοι, ουτε ολοι Δαμασκηνοι,
αλλα ουτε και εμεις εχουμε καμμια σχεση με τους Χριστιανους, ανα την ιστορια..
Ουτως η αλλως την τελικη και αιωνια κριση την κρατα ο Κυριος, για τον καθενα μας,
και οτι και να λεμε, απο τα λογια και τις πραξεις μας θα κριθουμε,
και οπως επανελαβα πιο πανω, επι του σκοπου για τον οποιο καναμε οτιδηποτε, και οχι τοσο τι καναμε.
Βλεπετε ολοι πως κρινει ο κοσμος.
Εναν Επισκοπο που θα φωναξει και θα αγανακτισει για τις διαλυτικες τασεις καποιων,
κατα της Εκκλησιας και του Εθνους, θα τον πουν.. Ταλιμπαν.
Εναν καλλιτεχνη ο οποιος προπαγανδιζει τη νεα ταξη και το χαος και την αθεϊα,
θα τον πουν εμπνευσμενο και πρωτοπορο..
Ετσι ειναι ο κοσμος.
Ειναι ο ιδιος κοσμος που ειπε για τον Κυριο Ιησου Χριστο:
"..Κύριε εμνήσθημεν ότι εκείνος ο πλάνος είπε έτι ζων, μετά τρεις ημέρας εγείρομαι.
κέλευσον ουν ασφαλισθήναι τον τάφον έως της τρίτης ημέρας,
μήποτε ελθόντες οι μαθηταί αυτού νυκτός κλέψωσιν αυτόν και είπωσι τω λαώ,
ηγέρθη από των νεκρών· και έσται η εσχάτη πλάνη χείρων της πρώτης.."
Ματθ. 27,63-64
Λοιπον διαλεγει ο καθενας και παιρνει, η με τον κοσμο και το πνευμα του το πτωματωδες,
η με το Χριστο και την Εκκλησια και το Πνευμα το Αγιον.
Οποτε με την επιλογη αυτη, και την πορεια ζωης, ξεκαθαριζει και το τοπιο για τον καθενα,
και η "φιλοσοφια" και ο νους τον οποιο θα κρατησει κατα την παρουσα ζωη.
Και κλεινω επαναλαμβανοντας οτι θα κρινει ο Θεος, τον καθενα μας,
βλεποντας και αποτιμωντας τον κρυπτο της καρδιας ανθρωπο.
Η επισήμανση όμως ότι όσοι συμμετείχαν σ΄ εκείνο τό έργο πού γυρίστηκε στήν Φλώρινα καί εξ΄ αιτίας του αφορίστηκε από τον τότε επίσκοπο Αυγουστίνο Καντιώτη ο Αγγελόπουλος, ότι όλοι τους βρήκαν βίαιο καί αιφνίδιο θάνατο, είναι αυτή πού θα πρέπει να μάς προβληματίσει ιδιαίτερα
ΑΓΑΠΑΤΕ ΑΛΛΗΛΟΥΣ ΑΓΑΠΑΤΕ ΤΟΥΣ ΕΧΘΡΟΥΣ ΣΑΣ ! Αυτές είναι οι εντολές που έχω εγώ στο μυαλό μου για την Ορθοδοξία μας και όχι αφορισμούς.
Το μετέωρο βήμα του πελαργού κατηγορεί την Ορθοδοξία ; Τον Χριστό ; Την Υπεραγία Θεοτόκο ;
Αν το πρόβλημα είναι η ΠΟΛΙΤΙΚΗ τι σχέση έχει αυτό ;
ή μήπως Θα μεταφέρουμε σε επίπεδο πίστης την διαμάχη δεξιών με αριστερών σε ένα θρησκευτικό φόρουμ ;
Δεν θα μπω στην διαδικασία να συζητάω κι εγώ για αυτό το θέμα
Μόλις έγραψα πιο πάνω ότι δεν θέλω να κρίνω έναν άνθρωπο που'χει φύγει απ'τη ζωή αυτή.
Επειδη αναφερθηκε μια συσχετιση μεταξυ του αφορισμου και καποιων τραγικων θανατων που ακολουθησαν κατα χρονικα διαστηματα, νομιζω ειναι λαθος να σκεφτεται κανεις ετσι, υπαρχουν και συμπτωσεις. Υπαρχουν και ανθρωποι αθεοι ή αμαρτωλοι ή αμετανόητοι, που πεθαινουν με σχετικα ανωδυνο τροπο, και ανθρωποι εναρετοι που πεθαινουν με επωδυνο τροπο. Οπως επισης υπαρχουν και εναρετοι ανθρωποι που τους βρισκουν δεινα λες και τους εχουν μουτζωσει για να το πει κανεις λαικα. Οσο για τον Καντιωτη, μπορει να ηταν ενας αγιος ανθρωπος αλλα δεν σημαινει οτι πρεπει απαραιτητως να ασπαστουμε ολες τις θεσεις του. Θυμαμαι μια φορα ειχα μιλησει με εναν πολυ εναρετο πνευματικο που ειχε μαλιστα εντονες επιρροες απο τον σωτηρα και μου ειχε οτι βρισκει τον Καντιωτη υπερβολικο.
Παντως διαφωνω με την λογικη του αφορισμου οταν γινεται σαν καταρα, δεν πρεπει να καταριομαστε ακομα και αν εχουμε δικιο. Εξαλλου ο λαος λεει ''η καταρα ειναι γαιδαρα και γυριζει στο αφεντικο της. Μπορει οι καταρες που στελνουμε νομιζοντας οτι εχουμε δικιο να γυρισουν πανω μας.
