Κατ' αρχήν να πω ότι ο καλός Θεός μας΄έδωσε πνευματικούς ανθρώπους και όχι αγγέλους με πύρινη ρομφαία, διότι δεν γνωριζω πως θα πηγαίναμε μετά για εξομολόγηση.alithis έγραψε: σεβαστε μοι πατερ Αντωνιε,
με την ωραια απαντηση σας θετετε ,νομιζω,εμμεσως πλην σαφως,το θεμα της υπακοης στον πνευματικο-ή γεροντα,κατ'αλλους!
αν θελετε,διαφωτιστε μας για ακομη μια φορα ως προς το εξης
η υπακοη στον πνευματικο κατα ποσον ειναι ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ ΚΑΙ ΑΔΙΑΚΡΙΤΗ για ενα λαικο?σε τι διαφερει η υπακοη του λαικου στον πνευματικο απο εκεινην του μοναχου-ο οποιος εχει δωσει βαριες υποσχεσεις υπακοης-στον πνευματικο-γεροντα-προεστωτα?
ευχαριστω εκ των προτερων για την παρασχεθησομενη ημιν βοηθειαν σας..
Επίσης ας κρατήσουμε το γεγονός ότι ο καθένας επιλέγει το πνευματικό του με βάση τα κριτήρια που πιστεύει και νομίζει ότι μπορεί να ανταποκριθεί. Είναι λοιπόν άτοπο να λέει μετά ότι δεν κάνει υπακοή σε όσα του λέει ο πνευματικός!
Φυσικά ο πνευματικός πρέπει να έχει διάκριση διότι αλλιώς θα πρέπει να φέρεται στον αρχάριο και αλλιώς στον προχωρημένο, αν θέλεινα ωφελήσει. Αυτό προυποθέτει ότι και ο ίδιος έχει καθαρθεί από τα πάθη του σε γενικές γραμμές...
Από αυτά που είπα φαίνεται πιστεύω ότι δεν έχει σημασία αν κάποιος είναι μοναχός η λαϊκός αλλά κατά πόσο έχει πάρει στα σοβαρά το έργο της σωτηρίας της ψυχής του... Αλλιώς διαβάζεις για να πάρεις ένα πτυχίο elementary και αλλιώς για να πάρεις το Lower, ας μη μιλήσω για το Proficiency διότι δεν το διαθέτω!!! Δεν λες ποτέ στην καθηγήτρια μην μου βάζεις δύσκολα διότι εγώ θέλω να μείνω στα βασικά... Το αντίθετο! Όταν σου λέει μόνον τα απλά φεύγεις και ψάχνεις για κάτι περισσότερο ολοκληρωμένο και δύσκολο!!! Κάπως έτσι είναι και στην πνευματική ζωή.
Αυτά προς το παρόν!

