Θεοδώρα για μένα είναι λίγο σκληρά τα λόγια σου. Όλοι οι άνθρωποι είναι εικόνες Θεού, από τον πρώτο μέχρι τον τελευταίο, από τον πιο αμαρτωλό μέχρι τον πιο Άγιο. Κι από τη στιγμή που σεβόμαστε το Θεό, σεβόμαστε και τις εικόνες του. Πόσο μάλλον αν αυτοί οι άνθρωποι, είναι αυτοί που μας φέρανε στον κόσμο. Δεν τους σεβόμαστε απλά σαν ιδιότητα, αλλά και σαν ανθρώπους. Ποτέ και κανείς δεν είναι τέλειος, παρά μόνο ο Θεός. Και οι γονείς θα κάνουν λάθη, ίσως και περισσότερα από τους υπόλοιπους στην προσπάθειά τους να είναι γονείς. Δεν γεννήθηκαν γονείς, έγιναν. Δεν τους σεβόμαστε μόνο ως γονείς αλλά και ως γονείς. Πιστεύω μόνο όποιος έχει γίνει γονέας μπορεί να καταλάβει την πραγματική δυσκολία. Και θα το καταλάβουμε μια μέρα όταν γίνουμε και οι υπόλοιποι.theodora έγραψε:Όταν τιμάω τους γονείς μου, για μένα σημαίνει πως τους δίνω κάποια αξία-κάποια τιμή, όχι σαν πρόσωπα αλλά σαν ιδιότητες............ σαν γονείς !
Συγνώμη επίσης που θα το πω, αλλά ο γονέας δεν έχει την ίδια αξία με τον γείτονα, τον συνάδελφο ή τον οποιοδήποτε άλλο. Πολύ σκληρό θα έλεγα να τους συγκρίνουμε με ένα γονέα. Και δεν είναι τυχαίο ότι για τους γονείς υπάρχει ειδική εντολή (ανάμεσα στις 10 εντολές) από το Θεό. Που σημαίνει ότι έχουν ιδιαίτερη αξία. Στην προσπάθεια του ο γονιός να βοηθήσει θα πει και μια κουβέντα παραπάνω, θα πει και κάτι άσχημο, αλλά δε θα το κάνει με πρόθεση να προσβάλλει το παιδί του. Μην είσαι τόσο απόλυτη.
(Δε μιλάω για εξαιρέσεις).YΓ Δεν είπα μιλάς σκληρά, για μένα είναι λίγο σκληρά κάποια από τα λόγια σου.
